TUSSEN LANDEN
Meisjes, kom op.
Kom op, laten we gaan.
DE PIJLBALK
Julia, nog een Irish coffee!
O Paco, wacht tot María mijn rollers eruit haalt.
Hè?
Wat doet de vrouw van de burgemeester met Rocío's meisjes?
Ik hoorde het net. Een vriend van de burgemeester is hier.
Een rijke boer uit La Mancha.
Ze ontmoetten elkaar in het leger. Zo dik als dieven, blijkbaar.
Hij is een magnaat met paarden, land, en een landgoed dat adembenemend is.
Zeg het zo: hij is geladen.
-Waarom is hij hier? -Om een ​​vrouw te vinden.
-Wat? -Ja.
-Leeftijd? -Ik ben vijf...
Eenentwintig.
Zijn er geen vrouwen in La Mancha?
Die sombere oude kerels kunnen niet concurreren met onze charmante jonge meisjes.
Blijkbaar had hij er al mee ingestemd om een ​​plaatselijk meisje uit de stad te helpen.
Noem je dat helpen?
Trouwen met een meisje dat half zo oud is als hij zoals het kopen van vlees op de markt?
Het komt goed met het meisje.
Het is beter als er een dame is dan hier de hele dag vliegen meppen.
Dit is niet wat we hebben afgesproken, Valentin.
Degene die ik leuk vond was de brunette waar je mij foto's van stuurde.
Ja Teresa, ik weet het. Maar polio heeft haar kreupel gemaakt.
-Ze zal van geen nut zijn. -Deze ook niet.
-Helemaal klaar. -Wauw!
Ik lijk op Lola Flores! God zegene je handen.
- Hoeveel ben ik je schuldig? -Vijftig peseta's.
-Paco, ik zal nu je Irish coffee maken. -Bedankt.
Ik ben nog steeds op zoek naar een gouden ketting voor je nichtje?
Zeker, voor haar communie.
Ik verkoop je de mijne voor 700 peseta's.
-Het is het aandenken van je vader. -Maar het vult de buik niet.
Het is prachtig, Maria. Maar ik voel me ongemakkelijk.
-Hier. -Voor 500 mag je hem hebben.
Vijfhonderd en een paar van jouw sardientjes.
Hallo.
-Mam, ik ben thuis! - Hallo, lieverd!
Wat is dat?
Wat geld was de bar mij schuldig plus het loon uit de zoutpannen.
- Stoofpotje voor vanavond. -Oke.
Heeft u weer last van uw rug?
Wil je een bericht?
Waarom moeite doen, lieverd? Ik ben niet meer te repareren.
Wees niet zo somber. Ga daar zitten, dat is comfortabeler.
Ik zal je helpen.
Ben je oke?
Maria,
Don Carlos kwam vandaag de huur ophalen.
-We zijn hem al tien maanden schuldig. -Ik zal met hem praten.
Ik weet het niet. Misschien kan ik...
het haar van zijn vrouw doen of zijn huis schoonmaken.
Hij zei dat we hem moeten betalen, anders zijn we weg.
Wat zenuwen! Dit is geen paleis.
Maar het is een dak. Als je vader hier was, hij zou sterven van schaamte.
Maak je geen zorgen. Ik regel het.
Vertel het niet aan Guillermo of Luisa.
-Ik wil niet dat ze zich zorgen maken. -Waar zijn je broers en zussen?
Een zonnestraal van bovenaf Wauw, oh, oh
Kwam en bracht me je liefde Wauw, oh, oh
Een zonnestraal van bovenaf Wauw, oh, oh
Kwam en vulde mijn hart Wauw, oh, oh
Het heeft je liefde zo dierbaar gemaakt
Ik zocht zowel ver als dichtbij Eindelijk is het zover
Ik wil een deel van jou zijn Altijd daar, voor altijd waar...
Luisa, Guillermo!
Thuistijd, mama wacht met eten!
-Je vreugde en geluk -Luisa, laten we gaan.
Laten we gaan.
Kom op!
Kom op.
Een zonnestraal van bovenaf Wauw, oh, oh
-Kwam en bracht me je liefde -Woah, oh, oh
Jullie hebben geen muzieksmaak.
Luisteren.
Tarara draagt ​​een jurk die zo wit is
Dat wordt zwart Als ze de hele nacht danst
Je bent zo plakkerig.
Tarara ja, Tarara nee
-Tarara... -Het meisje...
Mijn volksliedjes zijn leuk, nietwaar?
Na die maanden te hebben doorgebracht bij tante in Almería,
Luisa is nu trendy.
Je kunt niet vergelijken dit kleine stadje tot een hoofdstad.
Luisa houdt van de zangers meer dan de muziek, toch?
-Ook wanneer... -Pas op!
De klootzak heeft ons bijna overreden! Op volle snelheid keek hij niet eens.
-Het is een mooie auto. -Opgeruimd staat netjes!
Hij komt duidelijk niet van hier.
Een beetje zenuwachtig.
Laten we gaan?
-Ben je oke? -Ja.
Ik kan niet geloven dat dat mama is.
-Ik heb haar nog nooit zo gelukkig gezien. -Kijk je eens met je mollige wangen.
-Papa was knap, hè? -Ja.
-Ik volg hem. -Vooral de snor.
Is dit het jaar genomen hij stierf in het wrak?
Een paar maanden eerder.
Ik voel me slecht, ik herinner me hem niet.
Ik herinner het me voor ons alle drie. Het is in orde.
Kom laten we gaan.
-Vind je het erg als ik even bel? -Doe Maar.
-Bediener. Hoe kan ik u helpen? -Interlokaal bellen naar Duitsland.
-Welke stad, alstublieft? -Frankfurt.
-Is het een huisnummer? -Ja, het is een huisnummer.
-Vertel me alstublieft het nummer. -280051.
Een ogenblik geduld.
Het spijt me, maar er is geen antwoord. Wil je dat ik...?
Vijf jaar sinds José vertrok en je belt hem nog steeds elke week.
Als hij je wilde vinden, hij zou gebeld of geschreven hebben.
Dat deed hij eerst.
Hij stuurde vroeger een ansichtkaart elke week. Dan...
Ik weet niet wat er is gebeurd.
Kijk, ik weet dat dit moeilijk te horen is,
maar hij is jou vergeten of heb daar een vriendin gevonden.
-Ik heb hier geen tijd voor. -Ga dan.
Maar onthoud: alle mannen zijn spelers. En jij bent zo stom als een penseel, hè?
Dus ga verder.
-Ga je naar mij luisteren? -Ja.
Er is een bar met een koelkast, een tv... Het heeft alles.
-Ik ga niet. -Je doet wat we zeggen.
-Niet dat. -Wees niet onbeleefd.
-U moet haar excuseren, meneer de burgemeester. -Moeder.
We kunnen dit Luisa niet aandoen.
Wat gebeurd er?
Wij brengen goed nieuws. Don Ramón is geïnteresseerd in je zus.
-Wat bedoel je? -Door met haar te trouwen.
Het is een eer. Ze zou dankbaar moeten zijn.
Ik wil niet!
Wat is dit voor waanzin?
Moeder? Zeg iets!
Alsjeblieft.
Mijn dochter is te jong om te trouwen.
Ze is oud genoeg. Je kunt haar niet eeuwig vasthouden.
Bovendien, als ik mij niet vergis, u bent enkele maanden huur verschuldigd.
Evenals iedereen in de stad. Wat zeg je ervan, Don Ramón?
Je krijgt een royale vergoeding, Natuurlijk.
Mijn zus is niet te koop.
Het is de beslissing van je moeder, niet die van jou.
-Je kunt haar niet dwingen. -Nee, maar denk aan de gevolgen.
Zonder geld word je eruit gezet. Aan de bar of in de winkel ben je niet te vertrouwen.
De parochie zal je niet helpen.
Jullie zullen verschoppelingen zijn.
Sagrario, denk aan de toekomst van je kinderen.
Luisa zou trouwen aan een rijke landeigenaar.
Met het geld van Don Ramon, Guillermo zou een carrière kunnen nastreven.
María zou niet zo hard hoeven werken.
Ik weet dat het niet gemakkelijk is je jongste loslaten,
maar nu uw man dood is, God hebbe zijn ziel,
je hebt geen keuze.
Dus, ben je het ermee eens?
Gewoon knikken.
Nee. Mam, alsjeblieft.
Genoeg gepraat. Morgen regelen we het contract.
Zie je het niet? Wees vrolijk, meisje, je leven staat op het punt te veranderen.
Ik vind het niet leuk dat ze zo mondig is.
Maak je geen zorgen, jij zult haar op het rechte pad brengen.
Wat heb je gedaan, moeder?
Als papa hier was, hij zou dit nooit toestaan.
Maar hij is dood! Begrijp je het niet?
Als wij dat niet accepteren, wij zullen ook sterven, van de honger.
Ik zal het niet doen! Ik ga niet trouwen!
Luisa!
Luisa, wacht.
Ik ga kijken op het strand.
Oh mijn god.
Luisa!
-Heb je haar gevonden? -Nee. Haar vrienden weten van niets.
Laten we naar huis gaan. Misschien is ze teruggegaan.
Luisa, lieverd, doe open!
-Wat gebeurd er? -María, het is je zus.
-Ze is terug, maar ze heeft zichzelf opgesloten. -Luisa!
Luisa!
-Luisa, open de deur! -Luisa, lieverd!
Lieverd, doe alsjeblieft open, mama is bezorgd!
Hé, Luisa, alsjeblieft. Doe open, lieverd.
Luisa!
Opzij schuiven.
O, mijn dochter! Oh mijn meid.
Dit zijn mijn pillen.
Oh mijn meid.
Ga een dokter zoeken. Gaan!
-Kom hier. -Oh mijn meid.
Kom op, kom op.
We moeten haar laten braken. Kom op, daar gaan we.
Kom op, doe je mond open.
- Dat is alles, goed gedaan. - Haal het er allemaal uit.
Goed gedaan, dat is alles.
Zeg dat nooit meer.
Mam, kon ze niet terug naar tante? in Almeria? Zelfs voor een paar dagen.
Je weet dat ze dat niet kan. Ze hebben ons genoeg gunsten bewezen.
Bovendien, sinds haar man zijn baan verloor, ze kunnen nauwelijks rondkomen.
Als Don Carlos ons gaf meer tijd om de schulden af ​​te betalen...
Ik zou Julia kunnen vragen ons geld te lenen.
Ik zou de school kunnen verlaten om meer bij te dragen.
Zelfs jij, mama, Je zou meer kleding kunnen repareren...
Heb je de vrouw van de burgemeester niet gehoord? Eén woord van haar en we zijn verschoppelingen.
Het kan niemand hier iets schelen als we verhongeren.
En dat zal gebeuren. Dit is allemaal mijn schuld.
Wat voor moeder kan haar eigen kinderen niet voeden?
Ik heb je vader in de steek gelaten. En ik zal jullie ook allemaal teleurstellen.
Als iemand een einde aan zijn leven moet maken, ben ik het.
Zeg dat niet, mama.
Je leven begint nog maar net en je bent al voorbestemd om hier weg te rotten.
Ik was egoïstisch.
Ik doe het.
Ik zal met hem trouwen omwille van jou. En voor de jouwe.
Oh mijn meid.
Daar zijn ze.
Sagrario, het contract is klaar voor u om te ondertekenen.
Komen. Deze kant op alsjeblieft.
Ga zitten.
Hier.
Deze paragraaf specificeert de verplichtingen van uw dochter.
Deze is het geld dat ze zal ontvangen en de verwachte levertijden.
Als u akkoord gaat, kunt u hier tekenen.
Kies mij.
Wat zei je?
Ik ben de juiste vrouw voor jou.
-Wat ben je aan het doen? -Rustig.
-Ben je kwaad? -Stil!
-Hoe oud ben je? -Achtentwintig.
Een vrijster.
Ik ben niet geïnteresseerd.
Waarom een ​​koe verkiezen boven een kalf?
Je hebt vee, dus je weet het dat een koe sterker en eigenwijs is.
Ze geeft je meer steaks dan een kalf. Je hebt een vrouw nodig, geen meisje.
-Een vrouw zoals jij? -Ik ben bestand tegen de kou en de augustuszon.
Ik werk hard. Ik heb mijn leven doorgebracht borstelen, zout opvangen en schrobben.
Kijk naar mijn handen.
De handen van een prinses vergeleken met die van mijn arbeiders.
Ik zal werken tot mijn vingers eraf vallen.
Misschien.
Geef mij de kans om het je te bewijzen.
Zelfde voorwaarden, zelfde contract.
Jij betaalt de schulden van mijn familie, en ik word je vrouw.
-María, stop. -Verander gewoon de naam.
Ben je maagd?
Pardon?
Je kunt niet van mij verwachten dat ik betaal voor beschadigde goederen.
Ja, ik ben maagd.
Wat is je naam?
Maria.
Maria...
Je praat te veel voor een vrouw.
Dat zal het eerste zijn dat we oplossen.
We trouwen morgen in de parochie.
Daarna vertrekken we naar La Mancha.
Jouw jurk.
Maria! Maria! Ik wil niet dat je dit voor mij doet.
-Alsjeblieft, ik smeek je. - Met mij gaat het goed.
Maak je geen zorgen.
Ben je gek geworden?
Je hebt zojuist je leven verpest.
Wat zou je gedaan hebben?
Mij?
Ik had een baan kunnen krijgen op een vissersboot, zoals papa.
En je leven weggooien?
Met het geld dat hij je geeft... Luister!
Je kunt een carrière nastreven.
Je kunt een dokter zijn, een advocaat, wat dan ook. Zie je het niet?
Tegen welke prijs?
Mijn zus die in het bed van een rijke man stapt?
Je oudere zus, wie je moet respecteren.
Hoe kan ik dat doen, als je jezelf niet respecteert?
Ik zal je nooit kunnen bedanken voor wat je voor mij hebt gedaan.
Beloof me dat je langskomt zo snel als je kan.
En jij, dat je niet zult stoppen met dromen totdat je een filmster wordt.
-En zangeres, zoals Marisol. -Rechts.
Maria.
-Wat? -Ben je bang?
Om aan je huwelijksnacht te denken.
Ja, maar ik zal iets anders bedenken.
Zoals?
De zee.
Ik hou echt van de zee.
Ik zal aan het strand denken, het geluid van de golven.
De warmte van het zand.
Mijn lichaam zal er zijn, maar mijn gedachten zullen ver weg zijn.
Gaat u de zee in Duitsland missen?
Niet alleen de zee.
Ik wou dat je niet hoefde te gaan.
Ik kan deze kans niet missen.
De salarissen in het buitenland zijn niet zoals hier.
Met het schijntje dat ze mij betalen hier vis lossen,
we konden pas trouwen toen we in de dertig waren.
Ik wacht zolang het duurt.
-Luister naar me. -Wat?
Jij wachtte terwijl ik in het leger zat. Wij worden er niet jonger op.
Waarom ga je niet met mij mee?
Ik kan het niet. Mijn familie heeft mij nodig, dat weet je.
Als ik genoeg geld heb, Ik kom terug en we zullen trouwen.
Op dit strand.
Wat denk jij?
-Beloof je dat? -Ik beloof het.
Maria, luister.
Weet je het zeker?
Is de kerk niet prachtig?
Maak je geen zorgen, ze zal hier zijn.
Ik weet zeker dat ze hier zal zijn, Don Ramón.
-En dan drinken we wat wijn. -Prima.
-De bruidegom is oud, nietwaar? - Goed, ze zal eerder weduwe zijn.
Daar komt ze, kijk!
Wie had dat gedacht zou ze zich uiteindelijk gaan vestigen?
-Ik dacht dat ze met José ging trouwen. -José?
Als hij terugkomt uit Duitsland.
Ze hebben elkaar al jaren niet meer gezien. Ik wed dat hij kinderen in het buitenland heeft.
-Zeker. -Ja.
- Ze ziet er zo mooi uit. -Mooi.
Wit staat haar.
Mooi!
Zeer geliefde,
wij zijn hier vandaag bijeen
om getuige te zijn van de gelukkigste sacramenten.
Vandaag vieren we de unie van María Rodríguez en Manuel Cervantes,
wie, helaas, kan vandaag niet hier bij ons zijn.
Pardon?
-Wat bedoel je? -We zullen een verkorte ceremonie houden
waarin Don Ramón Cervantes
zal zijn plaats innemen bij de ringruil.
Kan iemand mij vertellen wat er aan de hand is?
Een proxy-huwelijk, mijn liefste.
-Je hebt ons dit niet verteld. -Ik ben je geen uitleg verschuldigd.
Ik trouw niet met iemand die ik niet heb gezien.
-Doorgaan. -Geen stop.
Wie is Manuel?
Mijn neef. Doorgaan.
Waarom is hij niet persoonlijk met mij komen trouwen?
Genoeg.
Nog één vraag, ik vertrek. En je familie verliest het geld.
Wie hij ook is, hij kan niet slechter zijn dan jij.
Laten we doorgaan.
Mooi! Mooi!
Wij nodigen u graag uit voor een wijntje.
Ik ga liever weg. We hebben een lange reis voor de boeg.
- Wat een mooie ceremonie. -Mooi.
Ik mis je heel erg.
Ik zal jullie ook allemaal missen.
Het spijt me dat Guillermo niet is gekomen.
Maak je geen zorgen over mij.
Ik hou zo veel van jullie allemaal. Oké?
-Bedankt. -Graag gedaan.
Pardon mevrouw.
Laten we gaan.
Kom op.
Maria! Even geduld aub! Stop de auto! Maria!
Stop de auto!
-Guillermo. -María!
-Stop, het is mijn broer! -Hij had eerder moeten komen.
Maria!
-Ben je gek? -Stop of ik spring!
Maria!
Het spijt me voor wat ik zei. Ik was egoïstisch, het spijt me.
-Vergeef me alsjeblieft. -Er valt niets te vergeven.
-Er bestaat. Ik houd van je. -Ik hou ook van jou, Guillermo.
Maria.
Stap nu in, anders loop je.
We zijn aangekomen.
Kom op sta op.
Hey meisje!
Je hebt me gemist, nietwaar?
Hebben ze je te eten gegeven? Ik zal je iets lekkers geven.
Ga verder.
Jij, kom op. Haast je.
Hier, meisje!
Kom op meid.
Ik zal je iets lekkers geven.
Laten we eens kijken of je het leuk vindt. Nee, kom hier.
Alsjeblieft.
Een beetje voor jou en een beetje voor mij. Nee, dat is de mijne.
Hier.
Wie is deze vrouw?
Haar naam is Maria.
Wat doet ze hier?
-Ze komt uit Almería. -Rechts.
-En waarom is ze zo gekleed? -Zie je het niet? Ze is je nieuwe vrouw.
-Waar heb je het over? -Je vrouw.
-De bruiloft was vanochtend. -Nee.
Onmogelijk. Niet zonder mijn toestemming.
Wat is dit dan?
"Hierbij machtig ik mijn oom, Ramón Cervantes, om namens mij te trouwen."
Te dronken om te weten wat je tekende?
-Je bent helemaal gek! -Stil!
Het wordt tijd dat we een vrouw hebben weer in huis.
Je trouwring.
Ze draagt ​​de hare.
Laat gaan! Je doet me pijn. Grijp mij niet!
Ik ben het beu dat niemand eerlijk tegen mij is!
Dit wilde ik ook niet, als dat een troost is!
Kunnen we niet praten als normale mensen?
Niets om over te praten.
Stap in!
Ik kom.
-Manuel, het is laat. -Blaas, help mij.
-Oke. Wat is het? -Zij is het. Luisteren.
Mijn oom heeft mij erin geluisd. Hij regelde een proxy-huwelijk.
Maak het ongedaan. Ik wist niet wat ik tekende.
Wat een puinhoop zijn jullie in terecht gekomen. Waarom kom je niet binnen, zodat we kunnen praten?
Over wat? Ik ben al getrouwd.
Ik wil dat ze morgen weg is. Het is beter voor iedereen.
Manuel, wacht.
Wachten!
Die man is volkomen krankzinnig.
Manuel heeft een zwaar leven gehad.
Dat heb ik ook, maar ik ga niet schreeuwen bij zulke mensen.
-Hij zei dat hij al getrouwd is? -Aan zijn eerste vrouw.
Llanos.
Maar ze is er niet meer.
-Is ze dood? -Nee.
Ja. Nou, eigenlijk weet niemand het.
Op een dag vertrok ze spoorloos.
Maar dat was jaren geleden.
Niemand heeft mij dit allemaal verteld.
Ik had nog nooit van een proxy-huwelijk gehoord.
Morgen help ik je koop een buskaartje terug naar Almería.
Nee. Dat is wat ik wil, maar nee.
Ik kan niet gaan.
Ik begrijp het niet.
Mijn familie heeft het geld van Don Ramón nodig.
Als ik vertrek, zal hij onze schulden niet betalen. Daarom kan ik niet gaan.
He jij. Sta op.
Wees niet kortaf tegen het meisje, Don Ramón.
Een nichtje wordt behandeld met liefde en respect.
Bewaar de preken voor de mis.
De huwelijksreis is voorbij. Ga je omkleden.
-Waar gaan we naartoe? -Werken.
Daarom kwam ik, om mijn familie te helpen.
Wij zijn nu jouw familie. Hoe eerder je dat accepteert, hoe beter.
-Wie is dat? -Geen idee.
Ken je haar?
Dolores, Angela, Charo, Adela.
Sara.
Claudia. Jullie twee ook, kom op.
Jij niet, Mercedes.
Maar ik moet werken. Mijn man is ziek. Ik heb geen keus.
Je bent het niet waard. Jij bent oud en stop altijd om op adem te komen.
-Ik zal harder werken. -Ik koop het niet.
-Wees niet mopperend, Don Ramón. -Wie vroeg jou?
Ik zei nee.
-Wie is dit? -Degene die de plaats van Mercedes innam.
Minder klagen, anders blijf je ook.
Je vertraagt ​​ons.
-Het is mijn eerste keer, sorry. -Je kwam uit Almería om onze banen af ​​te pakken?
Rustig aan, Claudia.
Hier. Claudia blaft veel, maar ze bijt niet.
Waarom verliet je je huis? Heb je geen echtgenoot?
Mijn man is Manuel Cervantes.
Het neefje van Don Ramón? Sinds wanneer?
-Sinds gisteren. -Ze is hier om ons te bespioneren.
Ik bespioneer niemand. Ik verdien de kost, net als jij.
Wat gebeurt daar? Genoeg geklets.
Kom op!
Genoeg met het snikverhaal.
Hoe dan ook, je zult niet lang kunnen spioneren.
Waarom is dat?
De vrouwen van Cervantes hebben de merkwaardige gewoonte om te verdwijnen.
Maak haar niet bang.
Je bedoelt Llanos?
-De priester vertelde me dat ze de stad verliet. -Ja. Ze ging naar de andere kant.
De vraag is: heel of in stukjes?
Luister niet naar haar. Het zijn geruchten.
Nee. Arme Llanos had een minnaar, en je man sneed haar keel door.
-Wat? -Laat Don Ramón je niet horen.
Het zijn maar geruchten, lieverd.
Ik zeg alleen maar, als er rook is...
Moe?
Nee, ik ben oke.
Mooi, want we zijn nog niet klaar.
Ik moet de paarden voeren, en jij, de varkens.
Het voer staat in de stal.
Meng het met water en plaats het in de bakken. Ga verder.
Hallo!
Wees niet bang.
Hallo?
Hallo.
Wat is je naam?
Hoi! Waar ga je heen?
Afgerond? Dek dan de tafel en verwarm de soep.
Van morgen, je maakt ontbijt, lunch en diner.
Wie is de staljongen?
-Nog steeds net zo nieuwsgierig, nietwaar? -En jij, net zo kortaf.
Antwoorden krijgen is als tanden trekken.
Hij is mijn neef, Nicolás.
Manuels zoon?
Die van Manuel en Llanos, ja.
-Waar ga je heen? -Om de tafel te dekken, zoals je zei.
Niet hier. Alleen voor ons. Manuel gaat niet eten.
Hij is zoals gewoonlijk naar de bar gegaan.
-En Nicolas? -Hij eet in de stal.
Hij is een kind.
Geen wild dier.
Het is alsof hij dat wel was.
Sinds zijn moeder vertrok, hij wil niet praten en geen voet in dit huis zetten.
Manuel heeft geprobeerd hem binnen te slepen, maar hij ontsnapt altijd.
-Maar hij is nog maar klein. -Dus?
-Hoor je jezelf? -Toon wat respect.
Ik werkte onvermoeibaar op zijn leeftijd, net als jij.
-Heb je niet voor je gezin gezorgd? -Ja, maar dat betekent niet dat het juist is.
Kom hier, ga zitten.
We hebben iets gemeen.
We weten allebei hoe belangrijk familie is, dus ik zal eerlijk zijn.
Je moeder heeft geld nodig.
En ik heb een geschikte erfgenaam nodig voor mijn land.
Jij wordt de moeder van die erfgenaam.
Je hebt een erfgenaam. Nicolas.
Vergeet hem. Ik zei "geschikt".
Die jongen zal van geen enkel nut zijn. Hij heeft ons alleen maar problemen bezorgd.
-Welke problemen? -Genoeg!
Je zult Manuel kinderen geven op de in het contract gespecificeerde tijdstippen.
-Of je familie geeft het geld terug. -Pardon?
Ik zie dat je het contract niet hebt gelezen.
Laat het een les voor je zijn. Contracten moeten tot de laatste letter worden gelezen.
Je bent harteloos.
Vanavond kruip je in Manuels bed.
En als hij dronken terugkomt, zoals gewoonlijk,
Het zal niet moeilijk voor je zijn om hem te overtuigen om te doen wat hij moet doen.
En als je eenmaal zwanger bent,
Ik stuur je moeder genoeg geld voor een leven lang comfort.
Maar als het je niet lukt,
je betaalt me ​​elke laatste peseta terug, met interesse.
En kom nu niet naar mij toe met preutse protesten.
Jij bent de vrouw van Manuel in de ogen van God en de wet.
En een vrouw
zorgt voor het huis
en heeft nakomelingen.
Manuel staat op het punt te arriveren. Ga op hem wachten in zijn slaapkamer.
Sorry.
Eruit.
Waar zal ik slapen?
Dit is de nieuwe vrouw van Manuel.
-Mijn naam is Maria. -Justa.
Ik kom helpen met het huis en de jongen.
Je bent niet meer nodig. Zij zal er vanaf nu voor zorgen.
-Je bent nodig. -Je oom is het daar niet mee eens.
Hij zal het snel genoeg beseffen.
Ik ben erg geduldig geweest ter wille van je vader.
Maar als je er niet aan voldoet, er zullen consequenties zijn.
Jouw naam is Nicolás, toch? Ik kan je vanaf hier niet zien.
Kende je haar?
Ze vroeg me over Llanos. En ik betwijfel of ik de enige ben.
Ik was aan het dromen. Ik was bij mijn moeder.
Het was de laatste keer dat ik haar zag.
Toen kwam mijn vader en nam haar mee.
-Waar? -Naar het bos.
Ondertiteling vertaald door: Josephine Irving