(เพลงสดใสร่าเริง)
(ผู้ชายผิวปากสดใส)
(วัวร้อง) (สุนัขเห่า)
(แส้แตก)
- ดูพวกเขา บาร์บไวร์ พวกเขาจะพังเพื่อเนินเขาเหล่านั้น
-เอาล่ะ เดรค
(วัวร้อง) (ผู้ชายตะโกน)
(แส้แตก)
(วัวร้อง)
(กีบดังขึ้น)
- เฮ้ บาร์บไวร์!
ลองดูน้ำนั้นสิ
มันเริ่มน้อยลงเรื่อยๆ
- ฉันไม่เคยรู้จักแม่น้ำรังเกิลมาก่อน
ที่เคยทำให้เราผิดหวังเช่นนี้มาก่อน
- ฉันคิดว่าฉันจะวิ่งหนี
ไปที่บ้านไร่และพูดคุยกับเจ้านาย
คุณก็ควรไปด้วยดีกว่า
มาเร็ว!
(เพลงอ่อนโยนสดใส)
- ฮู้อี้!
- ขอบใจนะ โลนลี่ ไปที่ห้องครัวหน่อยสิ
และดื่มชาสักแก้ว
- ขอบคุณคุณผู้หญิง.
มานี่.
ลุกขึ้น.
- คุณมีอะไรอยู่ที่นั่นมินน่า
- [มินนา] จดหมายครับ
มันมาจากลอนดอน
- โอ้ พูด วิ่งไปบอกโลนลี่ให้รอ
จะมีคำตอบสำหรับเรื่องนี้
- ครับท่าน.
ชาอีกแล้ว คุณลอว์ตันเหรอ?
- ไม่ล่ะ ขอบคุณ มินน่า
มันคืออะไร?
- จดหมายจากลอนดอน
- โอ้.
(กีบดังขึ้น)
- มีสีดำ.
นั่นหมายถึงลอว์ตันอยู่ที่นี่
มาเร็ว! (เสียงนกร้อง)
(สะบัดแส้)
- [นก] ตัดมันออก
ตัดออก. (เสียงร้อง)
ตัดออก.
- [Barbwire] ถ้าไม่ใช่เพื่อนเก่าของฉัน แบล็ค
- สวัสดีบาร์บไวร์ - สวัสดีสีดำ
- โอ้ คุณยุ่งอยู่
- ใช่ ฉันเพิ่งได้รับจดหมายจากแมเรียน
เธอต้องการเงินมากกว่านี้
ฉันต้องเช็คออฟให้เธอทันที
- อ่าฉันเข้าใจแล้ว
ฉันว่าแดนนะ
ถ้าเจ้าตัดสินใจขายวัวหนุ่มตัวนั้นที่ข้าต้องการ
บอกฉันได้ไหม
ฉันจะพบคุณในอีกประมาณหนึ่งวัน
- ใช่แน่นอน - ได้เลย เชียร์
- พบกันใหม่.
- สวัสดี เดรค - เอาล่ะ ลอว์ตัน
(เสียงนกร้อง)
(นกหัวเราะ)
(ผู้ชายหัวเราะ)
- ลอว์ตันรบกวนคุณอีกครั้งเรื่องการซื้อวัวรางวัลตัวนั้น
- [แดน] ใช่ ดิ๊ก เขาเป็นเช่นนั้น
- แล้วทำไมคุณไม่บอกเขาล่ะ
ครั้งหนึ่งเขาไม่สามารถมีมันได้ แดน
คุณรู้ไหมว่าเขาคือคู่แข่งของสัญญาค้าเนื้อของเรา
เขาแค่พยายามปรับปรุงหุ้นของตัวเอง
สัญญานั้นมีมูลค่าหลายพันสำหรับเรา
และเหตุผลเดียวที่เราลงจอดก็คือ
เพราะฝูงสัตว์ของเราดีกว่าของเขา
- คุณไม่ชอบลอว์ตันใช่ไหม?
- [ดิ๊ก] ไม่โดยเฉพาะ ไม่
- จำไว้ว่าเขาเป็นเพื่อนบ้านคนหนึ่งของเรา
คุณต้องยอมรับว่าเขาเป็นเพื่อนที่ดี
สำหรับฉันเมื่อฉันต้องการมัน
- คุณเชื่อในทุกคน ไม่ใช่คุณแดน
- เพิ่งได้รับจดหมายจากแมเรียน
- ดังนั้นเช็คนี้บอกฉัน
ดูนี่สิ แดน มีบางอย่างที่ต้องพูด
และอย่าตำหนิฉันถ้าคุณไม่ชอบมัน
- ปัญหาคืออะไร?
- [ดิ๊ก] สามสิ่ง แรงเกิลริเวอร์ แมเรียน และคุณ
- ฉันไม่เข้าใจคุณ ดิ๊ก
- ถ้าอย่างนั้นฉันควรจะอธิบายให้คุณฟังดีกว่า
แล้วคุณจะเข้าใจ
ก่อนอื่นเลย แม่น้ำ Rangle ทำให้พวกเราผิดหวัง
คุณก็รู้.
และถ้ามันแห้งไปโคก็จะเสียสภาพ
และนั่นหมายความว่าเราจะสูญเสียสัญญาเนื้อ
เราต้องการบ่อน้ำ แดน ต้องการมันอย่างยิ่ง
แต่คุณยังบอกว่าเราไม่สามารถขุดหาน้ำได้
ทำไม
ฉันจะบอกคุณว่าทำไม
เพราะเงินที่แมเรียนใช้ไป
บนเสื้อคลุมและอัญมณีและงานปาร์ตี้ราคาแพง
และการเดินทางบินทั่วยุโรปด้วยเหตุนี้
คุณทำให้เธอนิสัยเสียไปหมดแล้ว แดน
- นั่นเป็นการพูดที่ตรงไปตรงมานะดิ๊ก
- ฉันพยายามพูดตรงๆ อยู่เสมอ
ความจริงธรรมดาของเรื่องก็คือมันถึงเวลาแล้ว
ว่าแมเรียนเลิกใช้จ่ายเงิน
และกลับมาบ้านและทำประโยชน์ให้ตัวเอง
เธอเป็นค่าใช้จ่ายมหาศาลสำหรับคุณ แดน
ค่าใช้จ่ายที่คุณไม่สามารถจ่ายได้
- บางทีฉันคงไม่มีเงินพอจ่ายได้ ดิ๊ก
แต่ฉันอยากให้แมเรียนมีทุกสิ่งที่เธอมี
ฉันอยากให้เธอมีความสุขและใช้ชีวิตให้ดีที่สุด
แล้วเธอจะทำแบบนั้นได้ยังไง ถ้าฉันไม่ส่งเงินไป
- คุณจะส่งเงินได้อย่างไรเมื่อคุณยากจน
นั่นคือสิ่งที่จะเกิดขึ้น แดน ถ้าเราไม่ได้รับน้ำ
- โอ้ ฉันจะไม่กังวลเกี่ยวกับเรื่องนั้น
Rangle River ยังไม่ทำให้เราผิดหวัง
และถ้ามันทำได้ดีเราก็สามารถระดมเงิน ขุดเจาะ ด้วยวิธีใดวิธีหนึ่งได้
- ยังไง?
- เอาล่ะเราทำได้ ฉันจะปล่อยให้มันเป็นหน้าที่ของคุณ
คอยดูแลน้ำ ส่วนฉันจะดูแลแมเรียน
มีผู้หญิงคนหนึ่งที่เพิ่งจะมีของ
กี่ร้อยปอนด์ล่ะ?
เฮ้ ดิ๊ก เฮ้?
เอานี่ไปมอบให้โลนลี่นะดิ๊ก
แล้วพบกันใหม่
(เพลงเศร้า)
(เพลงจังหวะสนุกสนาน)
- คุณได้ตั๋วเครื่องบินแล้วหรือยัง?
- ไม่มียังไม่ได้.
- และค่าโดยสารไปอินเดียเท่าไหร่?
- เดี่ยว? - โอ้ แน่นอน ใช่
- เขาหมายถึงเขาโสด แต่เขาอยากกลับมา
- โอ้ใช่แล้วใช่ - น่าแปลก.
- โอ้ ฉันหวังว่าเขาจะรีบ
เครื่องบินของเราจะออกในสามนาที
- [พนักงานต้อนรับ] ชื่อครับ.
- แมนนิสเตอร์ ร้อยโทการบิน
- ชื่อย่อ? - RM-Sinjun-C.
- [พนักงานต้อนรับ] R-N-Sinjun-C.
- เรจินัลด์ มอร์ตัน ซินจุน ไอ
(รอบเครื่องยนต์)
โทรหาฉันเรจินัลด์ ไม่งั้นฉันจะตกรถ
- [พนักงานต้อนรับ] ไม่เป็นไรครับ
นั่นเป็นเพียงเครื่องบินออสเตรเลียที่กำลังอุ่นเครื่อง
- ออสเตรเลีย นั่นเป็นสิ่งที่พิเศษมาก
นึกว่าใครไปออสเตรเลีย
- โอ้ เพื่อน ๆ ชาวออสเตรเลียพวกนั้นครับ
ได้พบกับพวกเขาบางคนในสงคราม
แสดงให้ฉันดูวิธีการเล่นโป๊กเกอร์
- (หัวเราะ) โอ้ ทั้งหมดนั้นดีมาก
แต่ฉันหมายถึงใครก็ตามที่มีความรู้สึกที่ถูกต้อง...
(ผู้ชายหัวเราะ)
เตรียมสัมภาระให้พร้อมแล้ว
- [สีเขียว] ครับ ผมได้จัดวางทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว
- ขอโทษนะ ถ้าคุณไม่รังเกียจ
- ไม่เลย ขออภัยอย่างยิ่ง
- คุณช่วยแก้ไขการโอนเหล่านี้ได้ไหม
- [พนักงานต้อนรับ] โอ้ ใช่แล้ว คุณคือผู้หญิงสองคนนั่นเอง
สำหรับประเทศออสเตรเลีย โอนที่ดาร์วิน
- ฉันคงเกลียดนักบินที่ไปโดยไม่มีเรา
- เขาเคยเห็นคุณหรือยัง?
- โอ้ใช่ เรามาจากลอนดอน
- โอ้ ฉันไม่คิดว่าเขาจะไปโดยไม่มีคุณ
เขาคิดว่าเขาอยากจะพลาดจดหมายมากกว่า
- ขอบคุณสำหรับความมั่นใจนะหนุ่มน้อย
- โอ้ไม่เลย
- และคุณดีใจไหม?
- อย่างแน่นอน.
- และเป็นเรื่องน่ายินดีเหรอ?
- โอ้ค่อนข้าง
- ฉันคิดอย่างนั้น
มาเลย แมเรียน...
- ขอบคุณมาก. - อย่าพูดถึงมัน.
ลาก่อน. - ลาก่อน.
- เที่ยวให้สนุกนะ.
(การพัตต์เครื่องยนต์)
เร็วเข้า ขอตั๋วไปออสเตรเลียให้ฉันหน่อย
- แต่คุณบอกว่าอินเดีย - น้องชายที่รักของฉัน
ฉันพูดอย่างชัดเจนว่าออสเตรเลีย ใช่ไหม กรีน
- ชัดเจนครับท่าน - ใช่.
- ขออภัยครับท่าน.
แต่คุณคิดว่าคุณมีประสาทสัมผัสที่ถูกต้องแล้วหรือยัง?
- สีเขียว. - ขออภัยครับ.
- ฟังนะ บอกนักบินคนนั้นสิ
เพื่อทำให้เครื่องยนต์อุ่นขึ้นอีกหน่อยได้ไหม
- ถูกต้องครับ.
- บอกพวกเขาว่าฉันชอบพวกเขาที่ดีและร้อนแรง
- ครับท่าน. -ค่าโดยสารเท่าไหร่คะ?
- 36 ปอนด์. - 36 ปอนด์ ใช่ไหม.
รีบหน่อยเถอะกรีน - เข้าใจแล้ว.
- ไม่อย่างนั้นฉันอาจจะคิดถึงเธอ - ไปครับท่าน
- [เรจจี้] ใช่แล้ว
(การพัตต์เครื่องยนต์)
- สวัสดี!
โอ้ท่าน!
(รอบเครื่องยนต์)
- เจ็ดสีดำบนแปดสีแดง
- ขอบคุณ. - ค่อนข้างถูกต้อง
- แจ็คออฟฮาร์ทกับราชินีแห่งไม้กอล์ฟ
คุณกำลังเล่นอย่างไม่ระมัดระวังใช่ไหม?
- คุณรู้ไหมว่าคุณไม่ได้อยู่กับเรามาตลอดทาง
หนุ่มน้อย คุณคงช่วยฉันได้มาก
- ขอบคุณ.
- ยังไงก็ตาม ฉันคิดว่าได้ยินมาว่าคุณจองสำหรับอินเดียเหรอ?
- อินเดีย?
ไม่ ไม่ ฉันจะไปออสเตรเลีย
ฉันมีเพื่อนอยู่บ้างนะรู้ไหม
- และที่ไหนในออสเตรเลีย?
- ที่ไหนโอ้ที่ไหน?
สถานที่ใกล้กับคูมบ์ส - คูมบ์ส?
- [Reggie] ใช่ ใช่ ฉันจะไปสำรวจแร่ที่นั่น
อาจจะค่อนข้างน่าสนใจคุณว่าไหม?
- มาก. (หัวเราะ)
- และคุณกำลังค้นหาแร่เพื่ออะไร?
- เพชรเก้าเม็ดบนไม้กอล์ฟ 10 อัน
(เพลงสดใสร่าเริง)
โอ้ฉันบอกว่านี่เป็นโชคเน่า
เพื่อนคนเดียวที่ฉันมีในประเทศคือ
ระหว่างทางไปโคลัมโบ
- น่าเสียดายจริงๆ คุณแมนนิสเตอร์
ตอนนี้คุณจะทำอะไร?
- อะไรนะ ฉันไม่รู้ว่าฉันจะทำอย่างไรจริงๆ
ฉันหมายถึง ฉันอยู่ออสเตรเลียที่นี่
ฉันอยากเห็นประเทศสักหน่อย
แต่ฉันคิดว่าฉันคงต้องเดินเตาะแตะกลับไปสิงคโปร์
และละทิ้งความคิดของฉันทั้งหมดเกี่ยวกับการค้นหาแร่
- คุณรู้ไหม เรามีแร่ที่น่ารักมาก
ใกล้ที่พักของเราที่แม่น้ำรังเกิล
- จริงหรือ? - ใช่.
และหากท่านต้องการมาเป็นแขกของเรา
สักหนึ่งหรือสองสัปดาห์ ฉันแน่ใจว่าพ่อของฉันจะต้องดีใจ
คุณไม่คิดอย่างนั้นแอ๊บบี้เหรอ?
- ฉันคิดว่า... - ก็ขอบคุณนะ
จริงๆ คุณเฮสติงส์ คุณเป็นคนดีมาก
ใช่ ฉันอยากจะมา
ฉันสามารถสำรวจแร่ของฉันได้ทุกที่
นั่นเป็นสิ่งที่ดีมากสำหรับคุณ
(ผู้ชายตะโกน) (แส้แตก)
(สุนัขเห่า)
- [ผู้ชาย] เงียบ เงียบ
- คุณอ่านสิ่งที่เขียนอยู่ที่นั่นไม่ได้เหรอ?
ฉันจะบอกคุณเป็นครั้งสุดท้ายว่า
เหล่านี้คือรถบรรทุกแม่น้ำแรงเกิล
และคุณไม่สามารถใช้สำหรับวัวของคุณได้
- ฉันบอกว่ามันเป็นรถบรรทุกของลอว์ตัน และฉันก็จะใช้มัน
- ลองดูสิ แบล็ค - เอาล่ะ.
(คนตะโกน)
- อ่า การแสดงกำปั้น
ด่านหน้าของจักรวรรดิ
ยอดเยี่ยม
(ผู้ชายตะโกน)
(พัดดังลั่น) (ผู้ชายคำราม)
- มาเลย มาเติมที่นั่งริมเวทีกัน
(ผู้ชายตะโกน) (พัดเสียงดัง)
(พัดดังลั่น) (ผู้ชายคำราม)
- [เพื่อน] ฉันคิดว่าเขากำลังประสบปัญหาใหญ่มาก
- [ผู้ชาย] ดำ!
- [ผู้ชาย] มาเลย มาดูกันว่าคุณจะได้อะไร
- [ผู้ชาย] โอ้ ดูนั่นสิ!
- [ผู้ชาย] เฮ้ เอาน่า ถูกต้องแล้ว
- [ผู้ชาย] แค่นั้นแหละ.
- [ผู้ชาย] เอาเลย ดิ๊ก มาเลย
เฮ้! (ผู้ชายตะโกน)
- [ผู้ชาย] เอาเลยดิ๊ก!
- [ผู้ชาย] มาเลยแบล็ค
- มาเร็ว. - มาเร็ว.
- ซน, ซน.
(ผู้ชายตะโกน) (พัดเสียงดัง)
- ผู้ชายคนนั้นคือใคร?
- นั่นเดรคจากแม่น้ำรังเกิลนะคุณ
(ผู้ชายตะโกน) (ผู้ชายคำราม)
- แล้วบาร์บไวร์ล่ะ?
มาบรรทุกรถบรรทุกของเรากันเถอะ
(ผู้ชายตะโกน)
- [เพื่อน] เฮ้ ฉันรู้ว่าเขาเริ่มจะร้อนแล้ว
(ผู้ชายบ่น)
- เร็วเข้า บาร์บไวร์
- คุณคือริชาร์ด เดรกใช่ไหม?
- ของฉันเหลือไม่มากแล้ว
- คุณเป็นประเภทกิจกรรมกลางแจ้งที่ดุดันและพร้อมลุยใช่ไหม
- ขอโทษที?
- และคุณค่อนข้างจินตนาการตัวเอง
เป็นคนสองกำมือมิใช่หรือ
- คือว่าฉัน...
- [แมเรียน] ฉันอยากจะบอกคุณ คุณเดรก
ที่คุณสร้างความประทับใจให้กับผู้สังเกตการณ์ทั่วไปเช่นฉัน
เหมือนเป็นคนพาล
- สิ่งที่ฉัน...
- และคุณมักจะคุยกับผู้หญิงที่สวมหมวกไหม?
- โอ้ฉันขอโทษคุณ
แล้วผู้หญิงที่ฉันคุยด้วยคือใครล่ะ?
- ฉันแมเรียน เฮสติงส์ - อ้อเข้าใจแล้ว.
- และเกี่ยวกับจดหมายนั้นที่คุณส่งมาให้ฉันโดยบอกว่าฉันไร้ประโยชน์...
- ฉันไม่มีเวลาพูดถึงเรื่องนั้นตอนนี้
ฉันส่งไปแล้ว คุณได้รับมัน
จดหมายฉบับนี้อธิบายทุกสิ่งที่ฉันคิด
ขออนุญาต.
- ใช่แล้ว คุณนิสัยไม่ดี คุณเดรก
และบังเอิญ ผมอยากจะบอกคุณว่า
ฉันไม่สนุกไปกับนิทรรศการที่โหดร้ายแบบนั้น
- ฉันไม่คิดว่าคุณทำ
พวกเขาไม่ได้สอนเรื่องแบบนั้น
ในโรงเรียนจบสิ้นอันชาญฉลาดในอังกฤษ พวกเขาก็ทำได้
- ไม่ แต่พวกเขาสอนมารยาทที่ดี
- คุณเฮสติ้งส์ มารยาทที่ดีของคุณจะมีประโยชน์มาก
เพื่อช่วยเหลือฝูงวัวที่กระหายน้ำที่แม่น้ำรังเกิล
อันที่จริงประสบการณ์อันมีค่าของคุณ
บนทวีปนี้จะแก้ปัญหาทั้งหมดของเราได้อย่างไม่ต้องสงสัย
ตอนนี้คุณแนะนำให้เราทำสิ่งใดก่อน?
- ฉันแนะนำให้คุณมีสติปัญญาบ้าง
และหยุดปฏิบัติต่อมนุษย์เหมือนวัว
- รอสักครู่นะ คุณเฮสติงส์
ในตอนแรกคุณเพิ่งมาถึงที่นี่เท่านั้น
แล้วคุณก็ไม่รู้
ไม่ว่าเราจะใช้สติปัญญาของเราหรือไม่ก็ตาม
อันดับที่สองมีผู้ชายบางคน
ผู้สมควรได้รับการปฏิบัติเหมือนวัวควาย
และอันดับที่สามตั้งแต่คุณไปต่างประเทศ
15 ปีที่ต้องเสียเงินของพ่อคุณ
และทำให้ตัวเองไร้ประโยชน์โดยทั่วไป
คุณไม่ควรแสดงความคิดเห็น
เพราะคุณไม่สามารถมีความคิดใด ๆ ได้
ของสิ่งที่เรากำลังเผชิญอยู่ที่นี่
- คุณเดรก สมมติว่าคุณบอกฉันด้วยเสน่ห์ของคุณ
และมารยาทที่สุภาพเพียงสิ่งที่คุณเผชิญอยู่
- คุณเหนือสิ่งอื่นใด
- ฉันพูดว่าช่างเป็นการต่อสู้ (หัวเราะ)
Drake ช่างเป็นนักสู้จริงๆ
น่าจะเป็นทายาทของเซอร์ ฟรานซิส เดรก เยี่ยมมาก
- ความคิดเห็นของเราแตกต่าง คุณแมนนิสเตอร์
- ฮะโอ้ ฉันคิดว่าพวกเขาทำ
(แส้แตก)
- พักทานอาหารเย็นคืนนี้ โดนัลด์
ฉันกังวลนิดหน่อย ฉันอยากคุยกับคุณ
- คุณหมายถึงเรื่องแม่น้ำที่แห้งเหือด
- ใช่คุณออกไปหาน้ำยังไง?
- โอ้ ฉันพอแล้ว
- มีรถมา.
(เพลงอ่อนโยน)
- คุณบอกได้ไหมว่าที่ไหน...
พ่อ พ่อ! - แมเรียน!
- ที่รัก. - แมเรียน สาวน้อยของฉัน
- ฉันดีใจมากที่ได้กลับมา
- ฉันพูดว่านางเจ้าอาวาส - ช.
- ขอฉันดูคุณหน่อยสิ
คุณไม่ได้เปลี่ยนไปเลยสักนิด
- ไม่หลังจาก 15 ปีเหรอ?
- ไม่ ฉันรู้จักคุณทันทีที่เห็นคุณ
- เอาล่ะ เฮสติงส์ คุณพูดอะไรไม่ออกเลย
ยินดีกับน้องสาวของคุณ
- แอ๊บบี้ที่รัก ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
(ทั้งคู่หัวเราะ)
ลอว์ตัน น้องสาวของฉัน
- เป็นยังไงบ้าง. - มีเสน่ห์ฉันแน่ใจ
- และลูกสาว - เป็นยังไงบ้าง.
- นี่เป็นความสุขที่ไม่คาดคิด
- เดี๋ยวก่อนพ่อ
พ่อผมอยากให้คุณเจอ
- โอ้ นี่คือร้อยโทแมนนิสเตอร์
ของกองทัพอากาศ ผมเชื่อว่า - อย่างแน่นอน.
คุณจะทำอย่างไรครับ. - เป็นยังไงบ้าง.
- ขณะที่เขาไปเที่ยวออสเตรเลียในช่วงลาพักร้อน
ข้าพเจ้ามีอิสระที่จะขอให้เขามา
และอยู่กับเราสองสามสัปดาห์
- ใช่ มันเป็นลูกสาวของคุณใจดีมาก
ฉันซาบซึ้งมากจริงๆ
- ยินดีเป็นอย่างยิ่ง คุณแมนนิสเตอร์
- ขอบคุณ ฉันคิดว่าฉันคงจะมีช่วงเวลาที่ดีที่นี่
คุณรู้ไหมว่าสถานที่แห่งนี้ดึงดูดใจฉันไว้มากแล้ว
- ใช่ ฉันหวังว่าคุณจะสนุกกับการพักกับเรา
- ขอบคุณครับท่าน.
- เข้ามาข้างในกันเถอะทุกท่าน
- โอ้กระเป๋าเดินทาง
- [Reggie] ฉันพูดว่า แล้วการจับมือกับกระเป๋าเดินทางล่ะ
- โอ้แน่นอน
- ที่รักของฉันมันก็เหมือนกับว่า
สวรรค์เล็กๆ น้อยๆ มาถึงแล้ว
เข้ามาในบ้านนี้เมื่อสักครู่นี้
- ใช่มั้ยพ่อ - โอ้ ฉันคิดถึงคุณมาก
แต่แค่เห็นคุณฉันก็พอใจแล้ว
ตลอดหลายปีที่ผ่านมาอันโดดเดี่ยว
- พวกเขาจะไม่เหงาสำหรับคุณอีกต่อไปพ่อ
- แต่สิ่งที่ทำให้คุณกลับบ้านอย่างกะทันหันที่รัก
- ฉันก็คิดถึงคุณเหมือนกัน
นอกจากนี้ ฉันได้รับจดหมายจากชายชื่อเดรค
- มื้อเย็นแสนอร่อย แดน เหมือนสมัยก่อน
- และมีเก้าอี้ตัวเก่าของคุณรออยู่
สำหรับคุณแอ๊บบี้ (หัวเราะ)
- โอ้ช่างมีเสน่ห์จริงๆ
- คุณมีความสุขไหม? - มีความสุขมากๆนะพ่อ
- หืม
- ฉันขอ? - ฉันพูดว่าเด็กเฒ่า
คุณจะทำสิ่งที่ทำให้ชื้นที่คุณพูดถึงได้อย่างไร?
ค่อนข้างจะย่อยไม่ได้ฉันจะบอกว่า
- แดมเปอร์เป็นขนมปังของชาวออสเตรเลีย
มันค่อนข้างเรียบง่าย
แป้งก็ถูกทิ้งลงในกองไฟที่ร้อนจัดเท่านั้น
โอ้ยอร่อยที่สุดเลย
- ฟังดูน่าเบื่อมาก
โอ้ ฉันจะกำจัดมันให้คุณเหรอ?
(ผู้ชายร้องเพลงเบาๆ)
- ใครร้องเพลงนี้?
- เด็กๆ บางคนจะกลับมา
จากริมทางรถไฟ
♪ จนถึงวันที่ ♪
- ใครเป็นคนร้องนำ?
เขามีเสียงที่ไพเราะ
- นั่นก็คือเดรค
- โอ้ เดรค
♪ ติดตามหางเสือและแม่ม้าสีน้ำตาล ♪
♪ นั่นทำให้คุณเหงื่อออกและสาบาน ♪
♪ และชาวนาที่เขาถือบัญชีแยกประเภทนั้น ♪
♪ โอ้พระเจ้ารู้ดีว่าลืมมันซะ ♪
♪ แขวนรองเท้าบู๊ตและอานม้าของคุณ ♪
♪ ลืมความเจ็บปวดทั้งหมดของคุณ ♪
♪ และร้องเพลงที่เราทุกคนรัก ♪
♪ บทเพลงแห่งความธรรมดาของเรา ♪
♪ อืม ♪
- ทำให้ฉันทึ่งว่าฝูงชนของแบล็กรู้ได้อย่างไร
วันนี้เรากำลังจัดส่งวัวออกไป
- ฉันก็เหมือนกัน มีหลายอย่าง
รอบ ๆ ที่นี่ที่เอาชนะฉันเมื่อเร็ว ๆ นี้
ผู้หญิงที่คุณกำลังลูบคลำอยู่คือใคร หลังจากที่เคาะแบล็ก
- ฉันไม่ได้ลูบคลำสักหน่อย
นั่นคือแมเรียน เฮสติงส์
(ผู้ชายผิวปาก)
- เธอหน้าตาดีใช่ไหมล่ะ?
- ฉันไม่ได้สังเกตเป็นพิเศษ
- บางทีมันอาจจะเริ่มต้นบางอย่างเมื่อคุณทำ
- ใช่ บางทีคุณอาจหยุดบางสิ่งบางอย่างได้ในอีกสักครู่
- [Barbwire] เธอน่าจะให้ความสนใจในชีวิตกับคุณ
- แม่น้ำรังเกิลที่แห้งเหือดทำให้ฉันสนใจมากพอ
โดยไม่ต้องกังวลกับผู้หญิงแบบนั้น
- เช่นอะไร? - แบบ เอ่อ
อุ๊ย อย่าคุยกันเลย
- ผู้ชายคนนั้นกับเธอบ่ายวันนี้คือใคร?
- ฉันไม่รู้ เขาดูเป็นภาษาอังกฤษ
- [Barbwire] เขาช่วยคุณได้ ฉันชอบเขา
- ใช่แล้ว ทำเลย - เด็กผู้หญิงคนนั้นก็เช่นกัน
- โอ้คุณดูแลม้า
♪ อืม อืม ♪
♪ มม มม มม ♪
- โอ้ คุณเดรก ฉันอยากจะบอกคุณ
แม้ว่าฉันจะไม่ได้ชอบคุณก็ตาม
ฉันชอบที่คุณส่งจดหมายนั้นมาให้ฉัน
ฉันไม่รู้ว่าพ่อของฉัน ฉันกังวลมาก
- ขอบคุณ คุณเฮสติงส์
พูดถึงความชอบฉันก็ไม่ได้ชอบคุณเหมือนกัน
แม้ว่าฉันจะชอบความจริงที่ว่าคุณเชื่อฟังคำสั่งของฉัน
และกลับมาบ้านและทำประโยชน์ให้ตัวเอง
- ฉันไม่เชื่อฟังคุณ...
- เอาล่ะ ราตรีสวัสดิ์ คุณเฮสติงส์
- ราตรีสวัสดิ์.
- คุณรู้ไหมว่ามันทำให้ฉันนึกถึง
ฉันรู้เรื่องราวที่ยอดเยี่ยมเกี่ยวกับการได้เห็นสิ่งต่างๆ
- มันพอดีกับหูของฉันหรือเปล่า?
- นางเจ้าอาวาสอย่างแน่นอน
ตามความเป็นจริงแล้ว นี่ค่อนข้างจะเป็นการจี้ซี่โครง
เห็นไหม เริ่มต้นด้วยเสียงกริ่งโทรศัพท์ดังขึ้น
- โทรศัพท์อะไร?
- โอ้ มีโทรศัพท์ไหม คุณแอ๊บบอต
และชายชราก็รับโทรศัพท์
- ชายชราคนไหน?
- โอ้ ชายชราคนใดเพียงเพื่อเห็นแก่เรื่องราวที่คุณเห็น
อย่างไรก็ตามชายชรารับโทรศัพท์
และเขาก็บอกกับผู้โทรว่า "เดี๋ยวก่อน"
- ยึดติดกับอะไร?
- โอ้ หมดเลย นี่มันพยายามสุดๆ
ฉันขอแสดงความเสียใจด้วย
เขาบอกกับผู้โทรให้วางสาย แล้วเขาก็กระโดดออกไป คุณเห็นไหม
ไปสวมแว่นตา กลับมา หยิบโทรศัพท์
สวมแว่นตาแล้วพูดกับผู้โทร บัดนี้ (หัวเราะ)
- ตลกน่ากลัว - ดี.
ฉันรู้ว่าคุณต้องการมัน
- เป็นการจลาจลอย่างแน่นอน - ใช่อย่างแน่นอน
(เพลงอ่อนโยน)
♪ เมื่อดอกกุหลาบป่าเบ่งบานอีกครั้ง ♪
♪ โดยมีฮอว์ธอร์นอยู่ข้างถนน ♪
♪ และเหล่านกขับขานร้องเพลงอีกครั้ง ♪
- นั่นเป็นเพลงเดียวกับที่แม่เธอเคยร้อง
♪ เมื่อป่าที่มีดอกไม้เป็นเกย์ ♪
♪ ที่ที่เราจับมือกันเคยหลงทาง ♪
♪ เมื่อนั้นฉันก็หวังและอธิษฐาน ♪
♪ คุณจะจำฉัน ♪
♪ เมื่อดอกกุหลาบป่าเบ่งบานอีกครั้ง ♪
♪ โดยมีฮอว์ธอร์นอยู่ข้างถนน ♪
♪ และเหล่านกขับขานร้องเพลงอีกครั้ง ♪
♪ ในต้นไม้ที่บิดเบี้ยว ♪
♪ เมื่อป่าที่มีดอกไม้เป็นเกย์ ♪
♪ ที่ที่เราจับมือกันเคยหลงทาง ♪
♪ เมื่อนั้นฉันก็หวังและอธิษฐาน ♪
♪ คุณจะจำฉัน ♪
- คุณจะต้องมีห้องเพิ่มอีกมาก
เพื่อสิ่งน่ารักของคุณเมื่อลำต้นที่เหลือมาถึง
- พวกมันอยู่ในลำต้นได้ แอ๊บบี้
ต่อไปนี้เราจะเลิกเป็นเพียงไม้ประดับแล้ว
และเป็นประโยชน์ต่อการเปลี่ยนแปลง
- แม้แต่เครื่องประดับก็ยังมีประโยชน์นะที่รัก
และบ้านหลังเก่าหลังนี้ดูอย่างแน่นอน
ราวกับว่ามันสามารถทำได้ด้วยสิ่งหนึ่ง
- ทุกคนที่นี่ทำงานในขณะที่ฉันเล่นอยู่
ที่นี่มีปัญหา และพ่อก็มีความกังวลอย่างมาก
ฉันกำลังไปทำงาน.
- ปัญหาที่คุณพูด
คุณพูดถูก แมเรียน มีบางอย่าง...
- บางสิ่งบางอย่างน่าเกลียด
ฉันรู้สึกมันอย่างใด
หึ คุณเดรกบอกว่าฉันไม่มีประโยชน์
- เขาเหรอ? - ใช่.
และเขาก็ไม่ได้สับเรื่องบอกฉันด้วย
ฉันคิดว่าเขาน่าเกลียด เป็นแค่สัตว์เดรัจฉานที่ต่อสู้กัน
- ฉันคิดว่าเขาค่อนข้างน่าสนใจ
ผมสีเข้ม น่าสนใจทีเดียว ฉันคิดว่า
- ฉันไม่ทำ
ทำไมเขาไม่ส่งให้ฉันก่อน
ทำไมไม่บอกฉันว่าพ่อป่วยหนัก
- ทำไมไม่ถามเขาล่ะ?
- ถามเขา?
ฉันยอมตายก่อนดีกว่า
ฉันไร้ประโยชน์ใช่ไหม?
- [แอ๊บบี้] เอาล่ะ ขึ้นไปนอนได้แล้ว
คืนนี้คุณไม่สามารถทำอะไรที่เป็นประโยชน์ได้อยู่แล้ว
- ไร้ประโยชน์ใช่ไหม?
- ราตรีสวัสดีที่รัก. - ราตรีสวัสดิ์แอ๊บบี้
ไร้ประโยชน์ใช่ไหม?
- [ดิ๊ก] ฉันนิสัยไม่ดีเหรอ?
- นั่นอะไร? - อะไร?
โอ้ ไม่มีอะไร ไม่มีอะไรเลย
- สวัสดี กำจัดสิ่งสกปรกแห่งการต่อสู้ออกเหรอ?
- ใช่ แค่เอาสไลม์ออกจากมือฉัน
- เดรค ฉันเชื่อนะ - ใช่.
- ฉันชื่อเรจินัลด์ มอร์ตัน ซินจุน คาร์ฟิว แมนนิสเตอร์
- อะไร?
- แต่เพื่อนๆ ต่างก็เรียกฉันว่า เรจจี้
- เรจจี้. - ใช่.
- เรจจี้ ฉันอยากจะขอบคุณ
ที่ช่วยฉันจากการถูกกระแทกศีรษะในวันนี้
มันเป็นสิ่งที่ดีมากสำหรับคุณ
- ไม่เลย.
แดชสู้ๆนะ - ขอบคุณ.
แต่ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาสอน
ในโรงเรียนจบสิ้นอันชาญฉลาดในอังกฤษ
- โอ้ ค่อนข้างถูกต้อง ค่อนข้างถูกต้อง
สิ่งที่พวกเขาค่อนข้างขาดคุณไม่คิดอย่างนั้น
สวัสดี ฉันพูดว่าคุณมีอะไรอยู่ที่นั่น?
(หัวเราะ) ให้ผมช่วยหน่อยนะ
- ขอบคุณ.
- คุณได้รับสิ่งเหล่านี้มาได้อย่างไร?
- ฉันคิดว่าขาดมารยาทและสติปัญญาที่ดี
- อ้อ ไม่ใช่สักหน่อย
หมัดนั้นคุ้มค่ากับความฉลาด
- เห็นได้ชัดว่านั่นเป็นเรื่องของความคิดเห็น
- ค่อนข้างถูกต้อง ค่อนข้างถูกต้อง
นี่เรา เป็นยังไงบ้าง?
- ดี.
คุณมีความเป็นมืออาชีพมากกว่า
(ทั้งคู่หัวเราะ)
ขอบคุณ. - โอ้อย่าพูดถึงมัน
อืม
- ฉันก็... - ฉันเป็น...
(ทั้งคู่หัวเราะ)
ก็บอกไปแล้ว.
ราตรีสวัสดิ์
- ราตรีสวัสดิ์.
(เรจจี้ผิวปาก)
(ผู้ชายหัวเราะ)
- ฉันบอกไปแล้ว... - ดีมากจริงๆ
ฉันต้องจำไว้ว่า
- และไม่มีคำสั่งน่าเกลียด
- สาวประเภทประหลาดนั่น
- มินนา? - หืม
- เธอไม่เป็นไร.
- คุณอยู่กับเธอนานไหม?
- ไม่ ไม่นาน.
เธออยู่ในครอบครัวที่ไม่ดีที่อาศัยอยู่
บนเนินเขาบริเวณเขตแดนของลอว์ตัน
- บ้านของลอว์ตันเหรอ? - ใช่.
เขาแนะนำให้ฉันถือเธอเพราะพ่อของเธอ
เพื่อนสัตว์ร้าย - โอ้.
- สวัสดีตอนเช้าพ่อ - โอ้ สวัสดีตอนเช้า แอ๊บบี้
- สวัสดีตอนเช้า แมเรียน - สวัสดีตอนเช้า.
คุณเป็นอย่างไร? - สบายดีมากขอบคุณ.
และสวัสดีตอนเช้า - ใช่แล้ว เราอยู่ที่นี่
- ขอบคุณ คุณแมนนิสเตอร์
- และให้ฉันช่วยคุณ - ขอบคุณมาก.
- เอิ่ม นั่นสิ - นั่นช่วยเหรอ?
- ใช่. - ขวา.
- แล้วเช้านี้ผู้ดูแลการต่อสู้ของเราอยู่ที่ไหน?
ยังหลับอยู่เหรอ? - นอนหลับ?
ไม่ใช่ดิค เขาทำงานตั้งแต่รุ่งสาง
- สวรรค์ คุณไม่ได้ตั้งใจจะบอกฉัน
เขาลุกขึ้นในขณะที่ยังมืดอยู่
- ใช่ เราต้องทำงานหนักมาก
เนื่องจากแม่น้ำเริ่มเหือดแห้ง ระบายแอ่งโคลน
การฟันดาบในสิ่งที่อันตรายที่สุด การเคลื่อนย้ายวัว และอื่นๆ
ปกติฉันจะไปกับเขา แต่ฉันตัดสินใจเมื่อเช้านี้
เพื่อเข้าสังคมและร่วมงานเลี้ยงอาหารเช้ามื้อพิเศษ
- จะไม่มีอาหารเช้าทางสังคมอีกต่อไป
เท่าที่ฉันกังวลพ่อ
ฉันไม่ต้องการให้กิจวัตรประจำสถานีทำให้ฉันหงุดหงิด
ที่ผ่านมาฉันไม่ค่อยได้ใช้อะไรมากนัก
แต่ไม่ได้บอกว่าฉันไม่สามารถช่วยได้ในอนาคต
- อย่างแน่นอน. - อะไร?
ฉันหมายถึง ร่าเริงสนุกสนาน สนุกสนานกับมิสเฮสติงส์
รู้ไหมสาวท้องถิ่นทำความดี
- ทำอะไรดี? - ฮะ?
ฉันไม่รู้ เธอแค่ทำให้ดี แค่นั้นเอง
- โอ้ นั่นคือสิ่งที่ฉันกำลังถามคุณ คุณแมนนิสเตอร์
เธอทำอะไรดี?
- ฉัน ฉัน คุณเห็นเธอดึงน้ำหนักของเธอ
กับทีมงานและพายอันทรงพลัง
ใช่ กัปตันเกาะอยู่ คนดีคุณก็รู้
- ชัดเจนมาก คุณแมนนิสเตอร์ ฉันเข้าใจดีเลย
- ใช่ ฉันคิดว่าคุณจะเข้าใจแนวคิดได้ทันเวลา
- เช้านี้เด็กผู้ชายอยู่ที่ไหน?
- พวกเขากำลังนำสต็อกมาจากคอกหมายเลขสาม
ไปที่ลานสำหรับการร่างและสร้างแบรนด์
- โอ้ คุณเดรคอยู่กับพวกเขาหรือเปล่า?
- ใช่ เขาจะอยู่ที่นั่น
- โอ้ที่รัก เฒ่าดิ๊ก เขาเป็นคนดีมาก
คุณไม่คิดอย่างนั้นเหรอ คุณเฮสติงส์
- ฉันเกรงว่าฉันไม่ได้สนใจเขาแล้ว คุณแมนนิสเตอร์
(เพลงจังหวะสดใส)
- เฮ้เดรก มานี่สิ!
- เงยหน้าขึ้นซะ โจเอล
- นั่นคุณดูสิ
(แมเรียนคร่ำครวญ)
- มาเร็ว!
ไม่เอาน่า เธออาจจะหักคอก็ได้!
(เพลงประกอบละคร)
(แมเรียนคร่ำครวญ)
- ไม่ มันไม่ใช่คอของเธอ
ใครอนุญาตให้คุณใช้ม้าตัวนี้ คุณเฮสติงส์?
- ฉันต้องได้รับอนุญาตให้ใช้สิ่งที่เป็นของฉันหรือไม่?
- หากคุณไม่ทราบวิธีจัดการกับมันอย่างมีสติใช่
คุณควรจะรู้ดีกว่า
เพื่อเอาม้าตัวหนึ่งมาติดรั้วแบบนั้น
ตอนนี้เราไม่คาดหวังให้คุณช่วยอะไรที่นี่
ดังนั้นอย่างน้อยที่สุดที่คุณสามารถทำได้คือหลีกเลี่ยงปัญหา
นี่คือม้าตัวโปรดของพ่อคุณ
และคุณทำร้ายมันมากทีเดียว
-ไม่ต้องมาถามว่าเจ็บไหม..
ฉันค่อนข้างตระหนักดีว่าม้ามีความสำคัญมากกว่ามาก
- เขามีประโยชน์มากกว่ามาก
เอาน่า บาร์บไวร์ เราจะพามันไปที่สนาม
แก้ไขรอยตัดนั้นแล้วรัดมัน
(เสียงนกร้อง)
(การล้างคอ)
คุณเฮสติ้งส์.
- โอ้คุณเอง
- ฉันขอโทษที่ฉันกระทันหันมาก
ฉันหวังว่าคุณจะไม่ได้รับบาดเจ็บจากการล้มของคุณ
- มันสำคัญไหมที่เห็นว่าฉันไม่มีประโยชน์เลย?
- บางทีฉันไม่ควรพูดอย่างนั้น
เห็นไหม เราไม่คุ้นเคยกับผู้หญิงแถวนี้
และนั่นอาจเป็นสาเหตุของมารยาทที่ไม่ดีของฉัน
แล้วเราจะปล่อยมันไปสักพักล่ะ
สิ่งที่สำคัญกว่าในตอนนี้ก็คือ
ว่าเรามีงานยากรอเราอยู่
เราทุกคนต้องรวมตัวกัน
ถ้าเราจะทำอะไรให้สำเร็จ
ตอนนี้คุณไม่คิดว่าภายใต้สถานการณ์
เพื่อที่จะทำสิ่งต่าง ๆ ให้สำเร็จ
เราคงจะเลิกเกลียดกันใช่ไหม?
- ฉันไม่สนใจคุณมากพอ
คุณเดรก เกลียดคุณ
- เอาล่ะ เพิ่มเป็นสองเท่า คุณเฮสติ้งส์
เราทั้งคู่ดูเหมือนจะขนลุกทุกครั้งที่พบกัน
นั่นไม่ได้ช่วยอะไรมากใช่ไหม?
ทำมัน?
แน่นอนว่ามันไม่ได้เป็นเช่นนั้น
ดูนี่หน่อย คุณเฮสติงส์
บางทีถ้าคุณสามารถแสดงให้ฉันดู
ที่คุณสามารถป้องกันความชั่วร้ายได้ ฉันจะแสดงให้คุณดู
ว่าฉันมีมารยาทและสติปัญญาดีอยู่บ้าง
- คุณดูดีขึ้นอย่างแน่นอนเมื่อคุณยิ้ม คุณเดรก
- ตลกดี ฉันก็คิดเหมือนคุณเหมือนกัน
- (หัวเราะ) ก็ฉัน.
ผู้ชายคนนั้นกำลังทำอะไรอยู่ตรงนั้น?
- นั่นก็คือนักทำนายน้ำ
พ่อของคุณตัดสินใจจะจมบ่อน้ำ
บัดนี้แม่น้ำเริ่มเหือดแห้งแล้ว
♪ ไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์อันเล็กๆ ♪
♪ โค้งงอในแบบที่คุณต้องการ ♪
♪ แสดงให้ฉันเห็นว่าที่ไหน ใต้สนามหญ้าอันไกลโพ้น ♪
♪ มีน้ำที่สวยงาม ♪
♪ เหนือ ใต้ ตะวันออก หรือตะวันตก ♪
♪ ไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์ตัวน้อย ทำหน้าที่ของคุณให้ดีที่สุด ♪
♪ แนะนำให้จบมัน ♪
♪ พาเพื่อนไปที่นั่น ♪
♪ น้ำสวยและอุดมสมบูรณ์ ♪
(นักทำนายหัวเราะ)
- คุณสามารถใช้ม้าของฉันได้ คุณเฮสติ้งส์
แต่จำไว้ว่าไม่มีรั้วอีกต่อไป
คุณสัญญา. - สัญญา.
- ให้ขาของคุณกับฉัน
(เสียงนกร้อง)
(วัวต่ำ)
- รอสักครู่ ฉันจะพาคุณออกไป
วัวน้อยผู้น่าสงสาร
อย่าโง่นะ เอาน่า
(วัวร้อง)
(แมเรียนคร่ำครวญ)
โอ้ที่รัก
(วัวร้อง)
- พระเจ้า ตอนนี้เธอยุ่งวุ่นวายอะไรขนาดนี้
- คุณเดรค คุณเดรค!
คุณเดรค คุณเดรค!
(วัวต่ำ)
- (คราง) เราอยู่ในการแก้ไขที่ดีแล้ว
คุณไม่สามารถออกไปได้ และฉันก็ออกไปไม่ได้
- เอาล่ะ มัดพี เฮสติงส์เฒ่า
(ดิ๊กหัวเราะ)
โอ้ ตอนนี้คุณให้ฉันทำมันแล้ว
ตอนนี้คุณทำอะไรอยู่
- ฉันกำลังพยายามเอาลูกวัวน้อยน่าสงสารตัวนี้ออกมา
- คุณไม่สามารถหลีกเลี่ยงปัญหาได้
- ฉันแค่อยากจะช่วยเหลือเท่านั้น
- ถ้าคุณไม่หยุดช่วยเหลือ
ฉันจะต้องให้รายละเอียดเกี่ยวกับผู้ชายที่จะดูแลคุณ
มาเร็ว.
(แมเรียนคร่ำครวญ)
คุณมีโคลนติดจมูกด้วยซ้ำ
- แล้วลูกวัวล่ะ?
- คุณสำคัญกว่าลูกวัว
- โอ้. - ถึงพ่อของคุณอยู่แล้ว
- โอ้!
- มาเร็ว.
เอาล่ะ ไร้ประโยชน์ ข้ามรั้วไป
ขึ้นม้ากันเถอะ
- ฉันจะไม่.
- คุณเฮสติ้งส์ คุณอยู่ภายใต้คำสั่งของฉัน
และคุณจะพาพวกเขาไปและชอบพวกเขา
ขึ้นม้ากันเถอะ
รอสักครู่.
ไม่ได้อยู่บนอานที่สะอาดของฉัน
(เพลงสดใส) (ดิ๊กผิวปาก)
(เสียงเครื่องดังลั่น)
ฉันหวังว่าคุณจะพาเธอเข้ามาเร็วๆ นี้ จิม
แม่น้ำแห้งสนิทแล้ว
คุณทราบไหมว่าจะต้องใช้เวลานานเท่าใด
- ฉันไม่รู้ ดิ๊ก มันเป็นปัญหาโดยสิ้นเชิง
เธออาจระเบิดนาทีใด ๆ หรือเธออาจใช้เวลาหกเดือน
- เราไม่สามารถรอกับความไม่แน่นอนเช่นนั้นได้
ฉันจะเข้าไปพูดคุย
กับแดนเรื่องการเคลื่อนย้ายวัว
รีบเร่งเธอให้เร็วที่สุด
แล้วถ้าเธอเข้ามาล่ะก็..
เพื่อเห็นแก่สวรรค์ เสียงไซเรนของคุณดังขึ้น
- เธอจะกรีดร้องเพื่อคุณ
- เราจะทำอย่างไรดิ๊ก
- ฉันว่าโอกาสเดียวของเราก็คือ
เพื่อขับไล่พวกเขาไปที่แอ่งน้ำในคอกด้านเหนือ
- พวกเขามีความแข็งแกร่งพอที่จะทำมันได้หรือไม่?
- ฉันหวังว่าอย่างนั้น.
แต่ส่วนที่แย่ที่สุดคือ แม้ว่าเราจะไปถึงที่นั่น
มีน้ำเพียงพอสำหรับอยู่ได้ประมาณหนึ่งสัปดาห์เท่านั้น
- ใช่แล้วหลังจากนั้นล่ะ?
- หลังจากนั้นฉันก็ไม่รู้ แดน
เราต้องเริ่มขับรถพวกมัน...
(ไซเรนร้องไห้)
- [ทั้งคู่] ​​เธอระเบิด!
- เธอระเบิด!
- [ทั้งหมด] เธอพัด!
- เธอระเบิด! - เธอระเบิด!
- เอาน่าแดน! - มาเลยโทรไปข้างหน้า!
- วู้ปี้ วู้ปี้!
- โอ้ คุณแมนนิสเตอร์ ได้โปรด
- เฮ้ มาเลย มาเลย
- เฮ้!
(เรจจี้หัวเราะ) (แอ๊บบี้คร่ำครวญ)
- นี่เราอยู่.
โอ้.
(คนตะโกน) (เสียงไซเรนดัง)
- คุณพระช่วย.
ข้าแต่พระเจ้า นี่มันวิเศษมาก!
โอ้ มหัศจรรย์ใช่ไหมล่ะ มันอัศจรรย์มาก
- เย้! - ตอนนี้น้ำเยอะมาก
- ใช่แล้ว.
ตอนนี้คุณสามารถกลับบ้านได้แล้ว
จูบฉันหน่อย.
- มันไม่วิเศษเหรอ! - มหัศจรรย์ไม่ใช่เหรอ!
ดูน้ำที่พุ่งออกมาสิ
อยากรู้ว่ามันมาจากไหน?
- ตามคำทำนาย ฉันคิดว่ามันมาจาก
- โอ้ แน่นอนเลย
(ผู้ชายตะโกน)
- คุณไม่สามารถทำสิ่งนั้นได้ คุณไม่สามารถทำสิ่งนั้นได้
มันไม่ดี มันยากเกินไปที่จะทำไม่ได้
(ผู้ชายหัวเราะ) (ผู้ชายเชียร์)
(เสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง)
- ใช่ ดูเหมือนฉันต้องไปบริสเบน
จดหมายฉบับนี้จากบริษัทเนื้อร้องเรียน
ของคุณภาพของการจัดส่งครั้งล่าสุดของเรา
พวกเขาบอกว่าอาจต้องพิจารณาสัญญาของเราใหม่
ถ้าเนื้อเราไม่ดีขึ้น.
- แต่พ่อครับ เนื้อเราจะดีขึ้นแล้ว
หากรูยังคงไหลเหมือนเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
คุณจะมีน้ำมากขึ้น
กว่าที่คุณจะเทลงในรางโคได้
คุณไม่มีอะไรในโลกที่ต้องกังวล
(เสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง)
- ฉันพูดว่าดิ๊ก...
- พายุกำลังมา อะไรจะดีขนาดนั้น
- ใช่ แต่...
โอ้พายุ
- ทุกคนอยู่ในบ้าน
- [ดำ] แล้วเดรคล่ะ
- ใช่ เขาอยู่ที่นั่นด้วย
- [ดำ] คุณกลับเข้าไปข้างในแล้ว มินน่า เร็วเข้า!
เอาล่ะ เด็กๆ เราทิ้งม้าไว้ที่นี่
(เสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง)
- บุหรี่เหรอ? - ไม่เป็นไรขอบคุณ.
- คุณเฮสติงส์ ฉันคิดว่าฉันต้องขอโทษคุณ
ฉันเคยบอกว่าคุณเป็นเครื่องประดับล้วนๆ
ฉันคิดผิด
คุณเป็นคนที่มีประโยชน์มาก
ฉันหวังว่าคุณจะยกโทษให้ฉัน
- บางทีฉันอาจเป็นหนี้คุณขอโทษ
ฉันถามถึงมารยาทที่ดีของคุณ
ฉันหวังว่าคุณจะยกโทษให้ฉัน
- ได้รับ.
(ทั้งคู่หัวเราะ)
เลยบอกว่านักดวลก็เอาดาบมาใส่ฝักเอ๊ะ
เอาล่ะ คุณเฮสติงส์จริงๆ ฉันไม่โทษคุณหรอก
มันเป็นจุดที่ยากลำบากสำหรับผู้หญิงเช่นคุณที่จะถูกจับ
- ชอบฉันครับ?
คุณลืมไปว่าฉันเป็นลูกสาวของคนเลี้ยงวัวชาวออสเตรเลีย
(ทั้งคู่หัวเราะ)
- เอาล่ะ ลูกสาวชาวออสเตรเลีย เข้าไปข้างในกันเถอะ
- ฉันว่ามันเป็นเรื่องยากที่จะยิงนะรู้ไหม
คุณรู้ไหม จิงโจ้เฒ่าร่าเริงส่ายไปมา
ขึ้นลงตลอดเวลา
ใช่แล้ว ทำความดีอยู่เสมอ
ฉันกลัวกษัตริย์จะโจมตีพวกเขาจริงๆ
ตื่นเต้นมาก.
เหมือนตอนผมยิงเสือตัวแรก
ฉันไม่คิดว่าฉันได้บอกคุณเกี่ยวกับเรื่องนั้นแล้วใช่ไหม คุณนายแอ๊บบอต?
- คุณทำได้แน่นอน คุณแมนนิสเตอร์
และเกี่ยวกับช้างและเกี่ยวกับสิงโต
และหมีขั้วโลก
- รีบเลยฉันพูดว่าหมีขั้วโลกเหรอ?
- คุณทำได้ คุณแมนนิสเตอร์
- ถูกต้อง แน่นอนฉันทำแล้ว ใช่ไหม
(ทุกคนหัวเราะ)
- เอาล่ะ เรามาจบงานนี้กันดีกว่า
- รอจนกว่าฉันจะส่งไดนาไมต์ลงไปด้านล่าง
มั่นคงนะเจ้าโง่!
- ฉันรู้สึกว่างานปาร์ตี้นี้ต้องการความสดใส
- ขวา.
ที่ซึ่งคุณสามารถหยุดพายุนี้ได้
(เพลงอ่อนโยน)
- คุณรู้ไหมฉันแค่กำลังคิด
แดชสิ่งที่แปลกประหลาดแม่น้ำ Rangle แห้งเหือด
หลังจากที่คุณได้รับสัญญานั้นแล้ว
- จริง ๆ แล้วตลอดหลายปีที่ผ่านมาฉันอยู่ที่นี่
แม่น้ำของเราไม่เคยทำให้เราผิดหวังจนกระทั่งบัดนี้
- ฉันไม่เคยเห็นมันแห้งขนาดนี้มาก่อน
- (หัวเราะ) และเพื่อนบ้านของคุณ ลอว์ตัน
ฉันคิดว่าเขาขาดน้ำเหมือนกัน
- เขาบอกว่าเขามีเพียงพอ
พระองค์ทรงจัดค่ายจากเนินเขาทางเหนือ
- เจ้าเสน่ห์ ลอว์ตัน
อย่างแน่นอน.
♪ เราไม่สนใจว่าจะเป็นอย่างไร ♪ (เสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง)
- นั่นแหละ
ไปกันเถอะ.
เธอพร้อมจะปล่อยตัวภายในหนึ่งนาที
♪ ออกไปข้างนอก ♪
- ไม่ขอบคุณนะ มินน่า
อ้อ ผมขอกาแฟเพิ่มนะครับ ขอบคุณครับ
(ไดนาไมต์เฟื่องฟู)
- แย่เกินไป.
-รีบหาผ้ามา
- ฟ้าร้องอีกเหรอ?
หวังว่าเราจะมีฝนตกบ้าง
- ฉันไม่เชื่อว่าเราจะทำ
- มันช่างแปลกประหลาดนัก
- อะไรนะ เรจจี้
- ไม่มีความคงที่ก่อนเสียงฟ้าร้องครั้งสุดท้ายนั้น
สายไฟนั้นแตกทุกครั้งที่เกิดฟ้าผ่า
- ฉันไม่ได้สังเกตมัน - ฮะ?
ไม่ ไม่ โดยธรรมชาติ แน่นอนว่าไม่
เจ้าคนแก่จอมซนเจ้า
ฉันรู้.
(วัวร้อง)
สวัสดี ที่นั่นมีปัญหาที่แอ่งจับปลา
- ฉันจะบอกว่ามี.
- รอสักครู่.
มีปัญหาของคุณ
(กีบดังขึ้น)
- ดูเหมือนว่าผู้เร่งรีบของเราจะยอมแพ้ผีแล้ว
- ฉันเกลียดงานที่ต้องบอกแดนเกี่ยวกับเรื่องนี้
- คงจะลำบากกันทั่วหน้า
- วิ่งไปที่ลานปศุสัตว์แล้วบอกให้เด็กๆ ขึ้นอาน
เราจะย้ายวัวทันที
(วัวร้อง)
- ฉันแค่ไม่เข้าใจมัน
- พ่อ.
- สวัสดีทุกคน.
ทำไม มีอะไร มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?
โอ้ฉันเข้าใจแล้ว เบื่อของคุณหมดลงแล้ว
เฮ้ นั่นเป็นโชคที่ยากนะแดน
ฉันบอกคุณว่ามันเป็นการพนันที่น่าเบื่อนิดหน่อย
สำหรับน้ำที่นี่คุณก็รู้
ฉันเกรงว่าคุณจะแพ้ แดน
- [ดิ๊ก] ฉันไม่เชื่อว่าเขามี คุณลอว์ตัน
- ไม่ต้องสงสัยเลยว่าลอว์ตันเป็นฝ่ายถูก
วิศวกรเองบอกว่าเราเป็นเพียง
บนขอบสายพานน้ำของช่างฝีมือ
สัญญาของฉันกับบริษัทเนื้อสัตว์หมดลงแล้ว
- [แมเรียน] เราจะทำอย่างไร?
- ทำไมคุณถึงขับวัวได้ตลอดเวลา
ข้ามไปยังคอกของฉันเพื่อหาน้ำ
- ขอบคุณ โดนัลด์ แต่หุ้นของฉันคงหมดสภาพแล้ว
สู่กระดูกที่เคลื่อนไปไกลนั้นทุกวัน
ดิ๊ก ฉันเกรงว่าเราจะต้องเดินทางไกล
จนถึงแอ่งน้ำด้านบน
- [ดิ๊ก] พวกเด็กๆ กำลังเคลื่อนย้ายพวกมันแล้ว แดน
ฉันจะไปด้วย พวกเขาต้องการความช่วยเหลือเท่าที่จะหาได้
- ฉันจะมาดูว่าสามารถช่วยได้หรือไม่
เอาน่า พ่อฉันต้องเปลี่ยนแล้ว
- (หัวเราะ) ฉันจะไปด้วย
อ้อ อีกอย่าง ฉันคิดว่าบางทีอาจจะเป็นคุณ
และฉันอาจจะได้อยู่ด้วยกันสักวันหนึ่ง
คุณรู้ไหม ฉันรู้สึกว่าสิ่งต่างๆ ยังไม่ค่อยสมบูรณ์
สิ่งที่พวกเขาดูเหมือนแถวนี้
คุณรู้สึกอย่างนั้นไหม?
ฉันคิดว่าเราอาจจะชุมนุมกันรอบธงเก่า
ไชโย.
(เพลงจังหวะสนุกสนาน)
(แส้แตก) (วัวร้อง)
- เศร้าเหรอ? - เล็กน้อย.
- พ่อผู้น่าสงสาร
- ใช่ เขาคือคนที่ฉันกังวล
เท่าที่เรากังวล
เราสามารถเผชิญสิ่งเหล่านั้นได้โดยไม่ถูกทุบตี
- เรา? - ใช่แล้ว พวกเรา.
คุณกำลังจะกลายเป็นแมเรียนมือวัวตัวน้อยที่แข็งแกร่งอย่างรวดเร็ว
- โอ้ ก็ยังดีที่ได้ยินคุณพูดแบบนั้น
- ถึงอย่างไร?
คุณหมายความว่าอย่างไร?
- ไม่มีอะไร.
- เราจะไปกันต่อไหม?
(วัวร้อง) (แส้แตก)
- เรจจี้ ทำตัวเองให้เป็นประโยชน์
ตัดพวกมันออกไปทางปีกซ้าย
(แส้แตก)
(วัวร้อง)
- [เรจจี้] โอ้ที่รัก
(ดนตรีเบาๆ) (วัวร้อง)
- [ดิ๊ก] ย้ายพวกมันไปที่ที่ราบนั้น
- นั่นคือแอ่งน้ำสุดท้าย
- ฉันเกรงว่าจะเป็นเช่นนั้น คุณเฮสติงส์
เราจะตั้งแคมป์ที่นี่ค้างคืน
ดังนั้นคุณควรยืดตัวออกไปดีกว่า
ใต้ต้นไม้เหล่านั้นและมีที่พักผ่อน
แล้วคุณล่ะเรจจี้? - ฉัน?
โอ้ น้องชายของฉัน ฉันฟิตพอๆ กับซอเลย
ไม่นะ.
ยังไงก็ตามผมอาจจะขอสักหน่อย...
สวัสดี มีสุนัขจรจัดตามแนวเขตแดนของลอว์ตัน
ฉันจะมุ่งหน้าไปพวกเขา
- มาเร็ว.
(เพลงประกอบละคร)
- [ดิ๊ก] สวัสดี เฮ้.
เฮ้ไป!
เฮ้!
- ฉันบอกว่านี่คือของลอว์ตัน
คุณบอกว่านี่คือขอบเขตของเพื่อนเรา ลอว์ตันหรือเปล่า
- ทำไมล่ะ เรจจี้
รั้วที่อยู่ตรงนั้นแบ่งครอบครัวเฮสติ้งส์ออกจากกัน
และคุณสมบัติของลอว์ตัน
คุณจะเห็นว่ามันตัดผ่านเตียงแห้งๆ ได้อย่างไร
ของแม่น้ำรังเบื้องล่างเรา
- หืม
- ดินแดนของลอว์ตันขยายออกไปไกลออกไป
เข้าไปในภูเขาเหล่านั้น
- ผมว่าค่อนข้างหยาบและขรุขระนะ
แม้จะแข็งแกร่งบนแพะภูเขาก็ตาม
ที่ดินของลอว์ตัน โอ้ น่าสนใจมาก
น่าสนใจมากจริงๆ
- ใช่ มันเป็นประเทศที่ไม่ดี
แตกสลายด้วยหุบเขาและลำห้วย
ควรจะเข้าร่วมกับคนอื่น ๆ ไหม?
เรจจี้? - หืม
- เราจะเข้าร่วมใช่มั้ย?
- โอ้ใช่ค่อนข้าง
(เพลงประกอบละคร)
ฉันพูดว่า แล้วการเดินทางสำรวจแร่ล่ะ
ขึ้นไปริมแม่น้ำเหรอ?
คงจะน่าสนใจไม่น้อย
คุณไม่คิดเหรอ?
- ข้ามทรัพย์สินของลอว์ตันเหรอ?
- ใช่. (ดิ๊กหัวเราะ)
- ฉันเกรงว่าจะเป็นไปไม่ได้เลย
ฉันลองด้วยตัวเองเมื่อแม่น้ำเริ่มลดลงเป็นครั้งแรก
แต่ฉันถูกขัดขวาง ไม่ใช่แค่พุ่มไม้และพงไม้เท่านั้น
แต่ยังมีหน้าผาสูงชันบางแห่งด้วย
ตอนนี้บนนั้นอันตรายมาก
ทั้งคนและสัตว์...(ยิงปืน)
- ดิ๊ก!
กระเจี๊ยว!
- เราเห็นมันทั้งหมดจากก้นแม่น้ำ
อย่าบอกนะว่าพวกเขาฆ่าเขา
- ไม่ หายใจแต่ค่อนข้างหมดสติ
- มันเป็นหัวของเขา เขาอาจตายได้
โอ้เราสามารถทำอะไรได้บ้าง
- บ้าน หมอคือสิ่งเดียว...
- บ้าน ใช่ เราต้องพาเขากลับบ้าน
- ไม่ต้องกังวล คุณเฮสติงส์ ทีมที่เร็วกว่าก็ทำได้
เฮ้ สตีฟ เกวียนข้างบนนี้ เร็วเข้า
- ขวา!
งานของแบล็ค ฉันจะเดิมพันกินี
เฮ้ พุดดิ้ง ช่วยดูหน่อยได้ไหม
ในเนินเขาเหล่านั้นเพื่อดิงโกนั้น
- เขาจะไม่ตาย.
เขาจะไม่ตายใช่ไหม?
- ไม่ต้องกังวล คุณเฮสติ้งส์
ยังมีชีวิตมากมายในตัวเขา
(เพลงอ่อนโยน)
- ฉันขอโทษจริงๆ คุณเฮสติ้งส์
แต่ในความเห็นของคณะกรรมการ
คุณไม่ปฏิบัติตามสัญญาของคุณ
และเรารู้สึกว่าเราเป็นคนชอบธรรม
ในการทำสัญญากับนายลอว์ตัน
- ฉันเข้าใจสถานการณ์ของคุณ คุณไบรอันท์
แต่ฉันมั่นใจว่าถ้าคุณให้เวลาฉันสักหน่อย
คุณภาพของสต็อกแม่น้ำ Rangle จะเพิ่มขึ้น
สู่มาตรฐานเก่า
- แต่เราก็ผ่อนปรนมาก
กับคุณในเวลา
(เสียงโทรศัพท์)
สวัสดี?
ใช่.
คุณเฮสติงส์ ใช่ เขาอยู่ที่นี่
ฉันจะขอให้เขาคุยกับคุณ
โทรทางไกลเพื่อคุณคุณเฮสติ้งส์
- สวัสดี.
ทำไมล่ะ แมเรียน ฉันขึ้นรถไฟเมื่อคืนนี้
จากบริสเบนมาถึงเมื่อเช้านี้
นั่นอะไร?
เดรค ยิง!
นั่นแย่มาก
โอ้ เขาไม่เป็นไร ขอบคุณสวรรค์สำหรับเรื่องนั้น
ใช่ ฉันจะกลับบ้านทันที
- สวัสดีจอร์จ
ดิ๊ก ไม่เป็นไร ขอบคุณพระเจ้า
รู้ไหมจอร์จ ฉันคิดว่ามิสเฮสติงส์ค่อนข้างกระตือรือร้น
เกี่ยวกับเฒ่าดิ๊ก คุณคิดอย่างไร?
อ้อเข้าใจแล้ว.
คุณปฏิเสธที่จะหารือเรื่องนี้ใช่หรือไม่
ฉันคิดว่าโดยสิทธิฉันควรจะบรรจุ
แต่คุณรู้ไหม ฉันจะให้ทุกอย่าง
เพื่อที่จะได้ดูที่ดินเก่าของลอว์ตันเพียงเล็กน้อย
หากเพียงแต่ฉันมีทางใดทางหนึ่ง...
ปีก.
(เสียงโทรศัพท์)
โอ้ ไม่เป็นไรนะผู้เฒ่า
ฉันคิดว่านั่นเป็นการโทรทางไกลของฉัน
ขอบคุณมาก.
สวัสดี สวัสดี สวัสดี
นั่นก็คือ แจ็ค สฟิงซ์ แห่งบริษัท แอร์คราฟต์ ลิมิเต็ด ใช่ไหม?
นี่คือ ร้อยโท แมนนิสเตอร์ คนนี้
RAF ฐานสิงคโปร์
(ทารกกรีดร้อง)
สวัสดีครับ ผมอยากจะขอความกรุณาจากคุณ
ฉันบอกว่าคุณช่วยเงียบๆ หน่อยได้ไหม
ขออภัยอย่างยิ่ง
ไม่ ไม่ใช่คุณตาแก่ ฉันกำลังคุยกับเพื่อนบางคนที่นี่
(ทารกกรีดร้อง)
ฉันสงสัยว่าคุณจะส่งเครื่องบินขึ้นไปที่นี่ได้ไหม
เครื่องบินไปคูมบ์ส คูมบ์ส ใช่แล้ว
ไม่ ไม่ใช่สุสาน ไม่ ไม่ คูมบ์ส
ไม่ นี่คือหมู่บ้านไม่ใช่สุสาน
(ทารกกรีดร้อง)
มันจะไม่เป็นไรเหรอ?
ดูสิ นี่จะเหรอ?
ไม่ ไม่ ขอโทษ
ฉันอยากจะนั่งรถสักหน่อย
มันจะ โอ้ วิเศษมาก
ขอบคุณมากครับ
ฉันอยากให้มันขึ้นที่นี่พรุ่งนี้
ใช่ ไม่เป็นไร
นั่นเป็นสิ่งที่ดีมากของคุณ
ขอบคุณมากใช่
โอ้เจ้าสัตว์เลี้ยงตัวน้อย
อะไร
โอ้ ไม่ ไม่นะ ตาเฒ่า ฉันแค่คุยกันอยู่ตรงนี้
มันค่อนข้างจะเรียบร้อย
เชียร์ เชียร์ ขอบคุณมากครับ
(ทารกร้องไห้)
(แมเรียนถอนหายใจ)
- มันคืออะไร?
- พยาบาลที่ดีที่สุดไม่เคยบอก
- โอ้ฉันเดาว่าฉันจะดู
- คุณไม่กล้าลุกจากเตียงนี้
คุณป่วยหนักเกินไป
- นั่นไร้สาระ
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับฉัน
กระสุนแทบจะไม่ได้ขีดกระโหลกหนาๆ ของฉันเลย
- มิสเตอร์ไฟท์ติ้งแมน คุณอยู่ภายใต้คำสั่งของฉัน
- แต่คุณเฮสติ้งส์ ถ้าฉันต้อง...
- และคุณจะพาพวกเขาไปและชอบพวกเขาเหมือนที่คุณเคยพูดกับฉัน
ขอบคุณมินน่า
และตอนนี้คุณริชาร์ด เดรก
ป้าแอ๊บบี้จะมาดูแลคุณในอีกสักครู่
ขณะที่ฉันทานอาหารเย็น
ฉันกำลังหิวโหยตัวเอง
- แต่มิสเฮสติงส์...
- เพื่อนของฉันเรียกฉันว่าแมเรียน
- ฉันขอขอบคุณที่.
อีกอย่าง ฉันไม่ได้ตั้งชื่อเป็นมิสเตอร์เดรค
- และฉันก็ขอขอบคุณที่
- [ดิ๊ก] โอ้ สวัสดี คุณเจ้าอาวาส
- สวัสดี คนไข้เป็นยังไงบ้าง?
- ดูแลเขาสิ คุณจะแอ๊บบี้ไหม?
ฉันจะกลับมาในอีกสักครู่ และอย่าปล่อยให้เขาเคลื่อนไหว
- คุณเจ้าอาวาส คุณคิดว่าฉันมีมารยาทแย่มากไหม
ถ้าฉันขอให้คุณเอากางเกงของฉันมาให้ฉัน?
- เลขที่.
- ถ้าอย่างนั้น คุณจะเอากางเกงของฉันมาให้ฉันไหม?
- ไม่ - โอ้
จากนั้นฉันก็จะลุกจากเตียง
- ไม่กล้า.
แมเรียนจะเสียใจมากถ้าคุณทำอย่างนั้น
เธอเป็นห่วงคุณมาก
- เธอคือ? - ใช่.
- กังวลมากเหรอ? - มาก.
- โอ้.
ในกรณีนี้ (ถอนหายใจ)
(เสียงกริ่งประตู)
- สวัสดีตอนเย็น.
- นี่เป็นเรื่องน่าประหลาดใจ
- (หัวเราะ) ฉันขอโทษจริงๆ ที่รบกวนมื้อเย็นของคุณ
จริงๆ แล้ว ฉันมาเพื่อสอบถามเกี่ยวกับคนของคุณ Drake
- โอ้ เขาค่อนข้างสบายดี
ไม่มีอะไรอันตราย.
คุณจะไม่เข้าร่วมกับฉันเหรอ?
คุณยินดีอย่างมาก.
- นั่นเป็นสิ่งที่ดีมากสำหรับคุณ
ฉันหิวโหยอย่างแท้จริง
- มินนา?
คุณลอว์ตันมาทานอาหารเย็นกับฉัน
- ครับ คุณ
- คุณเฮสติงส์ มีอะไรบางอย่าง
นั่นรบกวนจิตใจฉันมาก
ตอนนี้ดูเหมือนจะมีคนเริ่มสร้างข่าวลือไร้สาระ
จนทำให้คนของฉัน แบล็ก มีบางอย่างต้องทำ
กับสิ่งที่เกิดขึ้นกับผู้ดูแลของคุณ
ตอนนี้โปรดเชื่อฉันเถอะว่าข่าวลือดังกล่าวไร้สาระ
ทำไมฉันถึงไม่มีผู้ชายเป็นลูกจ้าง ถ้าเขาเป็นฆาตกร
ฉันมั่นใจว่าแบล็คไม่มีอะไรแบบนั้น
และฉันแน่ใจว่าเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เลย
- ฉันหวังว่าคุณจะไม่รังเกียจที่จะดื่มกาแฟ
ที่นี่คุณลอว์ตันเหรอ?
- อย่างน้อยตราบเท่าที่คุณอยู่ที่นี่
กับกาแฟแมเรียน
คุณรู้ไหมว่านี่เป็นครั้งแรกที่ฉันมีจริงๆ
โอกาสที่จะอยู่คนเดียวกับคุณ
- คุณเป็นเพียงเล็กน้อยไม่ใช่หรือ...
- โอ้ ไม่ ฉันไม่เชื่อจริงๆ ว่าฉันเป็นเช่นนั้น
คุณคิดอย่างนั้นหรือเปล่า? - ดี...
- คุณรู้ไหม ตลกดี ครั้งแรกที่ฉันพบคุณ
คุณจำวันนั้นที่คุณมาถึง
ฉัน (หัวเราะ) ฉันดีใจมาก
- จริงหรือ? - อืม คุณดูน่ารักมาก
และฉลาดและน่าดึงดูดและก็
เราจะบอกว่ามีความซับซ้อน
คุณรู้ไหม เราไม่ค่อยชอบผู้หญิงแบบคุณมากนัก
ในส่วนนี้ของโลกตอนนี้เราเป็นอย่างไร?
- ฉันขอแนะนำให้คุณเดินทาง คุณลอว์ตัน
- (หัวเราะ) โอ้ฉันพูด
คุณรู้ไหม นั่นเป็นเรื่องตลกอีกเรื่องหนึ่ง
พูดถึงเรื่องการเดินทาง
กำลังจะเสนอว่าจะไปเที่ยวด้วยกัน
- อะไร? - ไปที่สถานที่ของฉัน
คุณรู้ไหม ฉันคิดว่าคุณต้องการมัน
มันทันสมัยและทันสมัยมาก
ทุกประเภทที่คุณคุ้นเคย
- ฉันกลัวว่าฉันทำไม่ได้
ฉันมีเรื่องต้องทำมากเกินไปที่นี่
นอกจากนี้คุณเดรคป่วยและฉันต้องดูแลเขา
- โอ้ ฉันจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเดรค แมเรียนมากนัก
ในทางกลับกัน
ฉันเป็นคนประเภทที่ต้องการการดูแลจริงๆ มากกว่า
- ถ้าคุณไม่รังเกียจ
- โอ้ แต่ฉันคิดมาก
- คุณช่วยทิ้งฉันไว้คนเดียวได้ไหม
- คุณหมายถึงอย่างนั้นจริงๆเหรอ?
- ฉันทำอย่างแน่นอน
- ถ้านั่นคือสิ่งที่คุณรู้สึก
มันดูราวกับว่าฉันทำตัวเองโง่เขลา
- อย่างแน่นอน.
โอ้ มินน่า ฉันคิดว่าฉันจะดื่มกาแฟที่นี่
สวัสดีทุกคน.
- คุณจะขอโทษฉันไหม?
- ใช่ ฉันจะจัดการมัน คุณเดินเตาะแตะไป
คุณลอว์ตันกับฉันจะคุยกันนิดหน่อย
- ฉันขอโทษจริงๆ แมนนิสเตอร์
แต่ฉันไม่เชื่อว่าฉันอยากจะพูดคุยสักหน่อย
- คุณหยาบคายมาก คุณลอว์ตัน
เพราะคุณแมนนิสเตอร์เป็นแขกของฉัน
- ฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเรื่องนั้น
แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ฉันควรจะอยู่ที่นี่
และพูดคุยกับคนงี่เง่า
ถ้าคุณจะขอโทษฉันจะไป
- กำลังไป? - ใช่.
- บ้าน? - ใช่.
- คุณช่วยเอาอะไรไปด้วยได้ไหม?
- อะไร? - นี้.
(เสียงดังลั่น)
- เยี่ยมเลยครับท่าน
ติดอยู่ในขอบเขต
- ฉันเป็นคนใจร้อนนิดหน่อย ฉันคิดว่ามันเป็นประสาทของฉัน
- ฉันคิดว่าน่าจะมีคนช่วยคุณลอว์ตันขึ้นรถได้ดีกว่า
ถ้าเธอไม่หักคอดิ๊ก
- ฉันจะไปพบเขาที่รถของเขา
คุณเฮสติงส์และฉันไม่ควรกังวลเรื่องคอของเขา
มีชายคนหนึ่งสวมหน้ากาก
ใครจะดูแลเรื่องนั้นให้เขาทีหลัง
มาเลยพ่อหนุ่ม ตามมาด้วย
- ขอบคุณ เขาสมควรได้รับมัน
- ฉันเกรงว่าจะทำให้ความสนุกของ Reggie เสียไป
ฉันเพิ่งเอาชนะเขาไป
- คุณเดรค คุณกำลังทำอะไรอยู่บนเตียง?
- ฉันเสียใจ.
ฉันกำลังเดินอยู่ในการนอนหลับของฉัน
- เอาล่ะ ตื่นได้แล้ว
ตื่นสิ มาเถอะ ไอ้หนู นั่นเด็กนะ
- เกิดอะไรขึ้น.
- โอ้ คุณแค่งีบหลับนิดหน่อยเท่านั้นเอง
อ้อ ยังไงก็ตาม ทุกครั้งที่คุณรู้สึกอยากนอน
แค่หมุนไป เราอยู่ในเธอเสมอรู้ไหม
ราตรีสวัสดิ์.
(เพลงอ่อนโยน)
- คุณรู้ไหมว่ามันโง่เขลาสำหรับฉัน
ที่จะนั่งเฉยๆไม่ทำอะไรเลย
- จริงๆ ฉันรู้จักผู้ชายบางคน
ใครจะพิจารณาใช้เวลาเช้าที่สดใส
กับฉันมากกว่าไม่ทำอะไรเลยสักนิด
- โอ้ ออกมาเดี๋ยวนี้เลย
ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น
- แล้วคุณหมายถึงอะไร?
คุณคลุมเครืออยู่เสมอ
- โอ้ฉันเหรอ?
ฉันหมายถึงคุณคิดอย่างนั้นเหรอ?
- ฉันทำอย่างแน่นอน
- สักวันหนึ่งฉันอาจทำให้คุณประหลาดใจและพูดตรงมาก
- ฉันหวังว่าคุณจะทำดิ๊ก
- คุณพูดอะไร?
- ฉันบอกว่าฉันหวังว่าคุณจะทำดิ๊ก
- อ่า ฉันหวังว่าฉันจะได้อะไร
- โอ้หยุดนี่ เอาเลย พูดตรงๆ
- อะไร?
- เอาล่ะถามฉันหน่อยสิ
- เอ่อถามอะไรคุณ?
- อะไรก็ตาม.
- เอาล่ะ ฉันจะทำ
คุณช่วยได้ไหม นั่นคือ
คุณจะ... - ใช่ไหม?
- แล้วคุณคิดว่าคุณจะ...
- อะไร?
- ชงชาให้ฉันหน่อยสิ? - โอ้!
(เครื่องยนต์เครื่องบินกำลังหมุน)
- ดิ๊ก ดิ๊ก!
กระเจี๊ยว!
(การพัตต์เครื่องยนต์)
- เรจจี้ นี่มันอะไรกัน...
- สวัสดี สบายดีไหม?
- แต่คุณไปอยู่ที่ไหนมาได้อย่างไร?
ทั้งหมดนี้เกี่ยวกับอะไร?
- ฟังนะผู้เฒ่า ฉันเพิ่งเห็นทิวทัศน์ที่น่าอัศจรรย์บางอย่าง
ข้ามภูเขาแล้วฉันก็กลับมารับคุณ
- มารับฉันเหรอ? - ใช่.
- ไม่เกี่ยวกับชีวิตของคุณ
ฉันไม่ขี่ม้าแบบนี้
- จากตรงนั้น ฉันมองเห็นน้ำเป็นตันๆ
- น้ำ?
- ใช่ เหมาะอย่างยิ่งสำหรับวัวของคุณ
- จากนั้นฉันจะเสี่ยงและไปกับคุณ
- (หัวเราะ) ฉันรู้ว่าคุณจะทำทันทีที่ฉันพูดถึงวัว
นี่ไง ใส่พวกนี้สิ
(การพัตต์เครื่องยนต์)
(รอบเครื่องยนต์)
- เครื่องบินดูสิ!
เขากำลังวนรอบเขื่อน
- เขาบินไปแล้ว มีคนสอดแนม
ดูเหมือนนรกจะแตกตอนนี้
คุณอยู่ที่นี่ ฉันจะขี่ไปบอกลอว์ตัน
- ขวา.
- [ดำ] เฮ้ บอส!
ลอว์ตัน!
ใช่แล้ว เร็วเข้า
เครื่องบินเพิ่งบินเหนือเขื่อน
- อะไร?
- พวกเขาเห็นมันแล้ว ฉันบอกคุณแล้ว
เครื่องบินลำนั้นกระโดดข้ามเขื่อนนั่นเอง
พวกเขาไม่เพียงเห็นเขื่อนเท่านั้น แต่ยังต้องได้เห็นอีกด้วย
ที่เรานำน้ำกลับมาสู่ทรัพย์สินของคุณนี้
คุณควรคิดอย่างรวดเร็ว
- [ลอว์ตัน] มีเพียงสิ่งเดียวที่ต้องทำ แบล็ก
และฉันก็พึ่งคุณให้ทำ
ระเบิดหน้าเขื่อนนั่นซะ
- โอ้คุณบ้าไปแล้ว
คุณรู้ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าน้ำทั้งหมดนั้นหลุดออกไป?
- ฉันรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราทิ้งเขื่อนไว้เหมือนเดิม
ฉันไม่สามารถให้ฝูงชนนั้นรู้ว่าฉันไม่มีอะไร
เกี่ยวกับการทำให้แม่น้ำรังเกิ้ลแห้งแล้ง
- [ดำ] บางทีคุณอาจจะพูดถูก
(การพัตต์เครื่องยนต์)
- สวัสดี. - สวัสดี.
- เดี๋ยวก่อน ฉันมีคำถามมากมาย
ฉันอยากจะถามคุณสองคน
คุณไปที่ไหน คุณขึ้นเครื่องบินที่ไหน
และคุณจะไปไหน?
- เรจจี้ขึ้นเครื่องบินเพื่อแสดงสถานที่ให้ฉันดู
บนเนินเขาที่ให้เรารดน้ำวัวได้
เรากำลังขี่ขึ้นไปที่นั่นทันที
- ฉันขอมาด้วยได้ไหม?
- โอ้ ฉันขอโทษ คุณเฮสติ้งส์
คุณเห็นไหมว่าเรากำลังรีบร้อนอย่างน่ากลัว
- ถ้าฉันไม่สามารถมาได้ ก็มีบางอย่างผิดปกติ
มันคืออะไร?
- เราจะอธิบายเมื่อเรากลับมา
เอาน่า เรจจี้ - ฉันก็มาเหมือนกัน
- คุณไม่ได้ทำอะไรเลย
มันเป็นการเดินทางที่ยาวนานและยากลำบากและไม่มีที่สำหรับเด็กผู้หญิง
คุณอยู่ที่นี่และรอเรา
- แต่ฉัน... - ฉันขอโทษ แมเรียน
เอาน่า เรจจี้
(วัวร้อง) (ผู้ชายพูดพล่อยๆ)
- [ผู้ชาย] ดูสิว่าใครจะมา
- สวัสดีเดรก - สวัสดีเดรก
- คุณรู้สึกอย่างไร? - หัวของคุณเป็นยังไงบ้าง?
- ฉันไม่เป็นไร เรจจี้กับฉันกำลังขี่ม้าขึ้นไปบนเนินเขา
เมื่อเรากลับมาเราจะมีเซอร์ไพรส์ให้คุณ
- คุณมีอะไรอยู่ในใจของคุณ?
- คุณจะพบคำตอบในไม่ช้านี้
- ฉันมีจุดต่อหน้าต่อตา ดูสิว่าใครจะมา
(กีบดังขึ้น)
- ฉันอยู่นี่แล้ว - ดังนั้นฉันเห็น
แต่นี่คือเท่าที่คุณไป
คอยดูเธอ บาร์บไวร์
ถ้าเธอพยายามตามเราอีกครั้ง ฉันจะหักคอคุณ
เอาน่า เรจจี้
(เพลงประกอบละคร)
(พลั่วขูด)
- ตักน้ำใช่ไหม?
(หัวเราะ) อีกไม่นานก็จะอิ่มท้องแล้ว
ฉันพนันได้เลยว่าพวกเขาจะไม่ชอบ
- [เสื้อเชิ้ตลายตาราง] ใช่ เราจะให้อะไรบางอย่างแก่พวกเขา
ที่จะหอนจริงๆ
- กรอกเธอเข้าไป แต่ระวัง
คุณโกยประจุนั้นอย่างไร
- [เสื้อเชิ้ตลายตาราง] ไม่ต้องกังวล
- สอดแนมเขื่อนนี้บนเครื่องบินเหรอ?
ไม่มีฝูงชนแม่น้ำ Rangle คนใดที่จะสอดแนมได้ดีไปกว่า
ขึ้นไปบนแม่น้ำเมื่อเราแตะสิ่งนี้
- ฉันบอกว่าดิ๊ก แบล็กอาจพยายามหลบหนีไปทางเหนือ
เราไม่แยกจากกันดีกว่าเหรอ?
- นั่นเป็นความคิดที่ดี เรจจี้
คุณขี่ตรงขึ้นไปตามแม่น้ำไปยังเขื่อน
ฉันจะเลี้ยวซ้ายขึ้นไปแล้วข้ามเนินเขาเหล่านั้น
- ขวา. - เจอกันที่เขื่อนเหรอ?
- โอเค ดูแลตัวเองด้วย - ขวา.
(เสียงนกร้อง)
- ที่นี่พวกเขาได้รับน้ำทั้งหมดที่ต้องการ
ตอนนี้สองสามนาที
และนรกก็จะกลิ้งลงมาตามหุบเขา
ออกไปจากที่นี่เร็วเข้า!
(เสียงนกร้อง)
(ฟิวส์เสียงฟู่)
(กีบฟ้าร้อง)
(เขื่อนกำลังเฟื่องฟู)
(เพลงประกอบละคร)
(น้ำหวือ)
- น้ำจะท่วม เอาวัวออกไปจากที่นี่!
แมเรียนอยู่ไหน? - ฉันแค่ตามเธอไป
เธอควบม้าแล้วหนีไป
- เธอไปทางไหน? - ตรงขึ้นไปริมแม่น้ำ
- ฉันจะไปรับเธอ
เอาวัวออกไปจากที่นี่ มาเลย!
(เพลงประกอบละคร) (น้ำหวือ)
แมเรียน!
แมเรียน! - ช่วยด้วยช่วยด้วย!
- เกิดอะไรขึ้น?
- เธอโดนน้ำจับได้ ช่วยฉันด้วย บาร์บไวร์
ฉันต้องขึ้นไปที่บ้านไร่ให้เร็วที่สุด
- แมนนิสเตอร์อยู่ที่ไหน? - ฉันไม่รู้.
ครั้งสุดท้ายที่ฉันเห็นเขาเขากำลังขี่ไปตามแม่น้ำ
น้ำท่วมคงจะท่วมเขาแล้ว..
เขาไม่มีโอกาสเลย บาร์บไวร์
(กีบดังขึ้น)
(เพลงอ่อนโยน)
- โอ้แดน ฉันดีใจมากที่คุณมา
- ในนามสวรรค์ เกิดอะไรขึ้นตั้งแต่ฉันไม่อยู่?
ฉันเห็นมันจากสะพาน ทำไมเมื่อออกจากแม่น้ำจึงแห้ง
- ฉันไม่รู้ แดน
น้ำท่วมเมื่อชั่วโมงที่แล้ว
- มันเป็นปาฏิหาริย์ และมันจะหมายถึงทุกสิ่งเพื่อ...
เกิดอะไรขึ้นดิ๊ก? - ที่รัก!
- ดูแลเธอนางเจ้าอาวาส
เธอมีช่วงเวลาที่เลวร้ายในช่วงน้ำท่วม
คุณรู้ว่าต้องทำอะไร - แต่เกิดอะไรขึ้น?
- ลอว์ตันมีเขื่อนกั้นแม่น้ำของเราไว้ใช้เอง
เขาระเบิดเขื่อนและทำให้น้ำท่วมหุบเขา
- แล้วแมนนิสเตอร์ล่ะ?
- ฉันเกรงว่าน้ำท่วมจะเข้าตัวเขา แดน
- คุณจะทำอะไรต่อไปดิ๊ก? - ลอว์ตัน.
(กีบดังขึ้น)
(ลอว์ตันหัวเราะ)
- คุณต้องการอะไร?
คุณมาที่นี่เพื่ออะไร?
- ฉันมาที่นี่เพื่อรับส่วนแบ่งจากคุณ
ก่อนที่ตำรวจจะจับตัวไป
- [ลอว์ตัน] คุณหมายถึงอะไร?
- ฉันหมายความว่าฉันมีสามสิ่งที่ต้องชำระ
คุณพยายามขโมยสัญญาเนื้อของแดน
ทำให้แม่น้ำรังเกิ้ลแห้งเหือด
และการจมน้ำของเรจจี้ แมนนิสเตอร์
(แจกันแตก)
(ร่างกายสั่นเทา)
(มินน่าหายใจไม่ออก)
ลุกขึ้น!
- ไม่ คุณจะไม่แตะต้องเขา คุณจะไม่ฆ่าเขา ไม่!
- [ดิ๊ก] ปล่อย!
(มินน่าหายใจไม่ออก)
- เอาล่ะมารับฉันเดรก
(แส้แตก)
(เดรคคราง)
(แส้แตก) (ดิ๊กคราง)
เดรค ตอนนี้ชิ้นส่วนแบบที่คุณได้มาจากฉันเป็นยังไงบ้าง
(กีบฟ้าร้อง)
- [Barbwire] นั่นไง คุณคือ Dick ไปหามันเลย
เอาล่ะดิ๊ก
- รับเขา! - นั่นไง!
- ทำมันอีกครั้ง. - ฮ่าๆ นั่นสินะ
- ใช่แล้ว แค่นั้นแหละ. - อ่าให้เขาได้มัน
- เอาเลย สวยงามมาก - คุณได้เขาแล้ว
- เอาเลย ถ่ายเลย - อ่า แค่นั้นแหละ.
- อ่า ช่างสวยงามจริงๆ - ใช่ มารับเขาเลย
- แค่นั้นแหละ! - ต่อไป!
เอาน่า ตอนนี้คุณได้เขาแล้ว เดรค
- ไชโย ไชโย!
(ผู้ชายหัวเราะ)
- นักเลงชื่อดังขี่รถ
(ผู้ชายหัวเราะ)
(เสียงนกร้อง) (เรจจี้คราง)
- โอ้ที่รัก วุ้ย
วุ้ย.
(เสียงนกร้อง)
(เหยี่ยวพูดพล่าม)
ขอบคุณ
(เรจจี้คราง)
อะไรนะ ควีนแมรี!
(เพลงอ่อนโยน)
- แม่น้ำ Rangle กลับมาอีกครั้งอย่างแน่นอน
- ใช่ มันสวย.
- ไม่ใช่สิ่งสวยงามเพียงอย่างเดียวที่นี่
อ่า แมเรียน มีบางอย่างที่ฉันอยากถามคุณ
- ใช่?
- ฉันอยากจะถามคุณว่า เอ่อ
ถ้าคุณไม่คิดว่า
แม่น้ำ Rangle กลับมาอีกครั้งอย่างแน่นอน
- ใช่ ฉันทำอย่างแน่นอน
- และฉัน เอ่อ ฉันอยากจะบอกคุณว่าฉัน เอ่อ...
- ใช่?
- ฉัน ฉันเดาว่าเราจะมีน้ำเพียงพอจากนี้ไป
- โอ้ดิ๊ก!
(ทั้งคู่หัวเราะ)
- มารยาทไม่ดี. - ไร้ประโยชน์.
- อย่างแน่นอน!
เฮ้ เฮ้!
- ด่วน ด่วน!
(เพลงแห่งชัยชนะ)