Hallo en welkom bij Cabaret Desire.
Het is mij een enorm genoegen
om ieder van jullie aan te bieden een heel bijzondere avond vol passie,
live muziek, dans... en erotische lezingen...
Onze dichters zullen u verleiden en verrukken
en nog veel meer...
In ruil voor een symbolisch token,
zij zullen hun ziel uitkleden
en onthullen hun meest provocerende persoonlijkheid,
Vanavond zijn ze allemaal te koop!
Kies alsjeblieft degene die je verleidt ...
en vooral: geniet van de show!
Hallo hoe gaat het?
Heel goed, en jij?
Goed... Ben je hier voor het eerst?
Ja, het is mijn eerste keer...
Uitstekend!
Heb je mijn betaling?
Neem het, ja? Ja.
OK. Bedankt.
Ik ben het zat om mezelf te moeten definiëren.
Zoet of hartig, zwart of wit,
vriend of minnaar, man of vrouw,
dominant of onderdanig,
heilige of hoer...
... Fuck alles wat je hebt te labelen en te classificeren.
Het begon allemaal vorig voorjaar, wanneer Alex en Alex
kwamen er een paar opdagen dagen uit elkaar in mijn bar.
Ik snap het meestal niet betrokken bij klanten,
maar zoals het lot het wil, Ik vond ze allebei erg leuk...
andere geslachten maar met dezelfde naam!
Misschien is dat zo precies wat me opwond...
Na een tijdje afgeluisterd te hebben,
Ik stelde mezelf voor en tussen het ene drankje en het andere
Ik serveerde mijn onfeilbare specialiteit: de "Kalashnikov".
Noem het gewoon kattenkwaad of gewoon "het spel spelen",
maar de waarheid is, dat klein shotje wodka
met citroen, koffie en suiker
heb ze meer dan een beetje opgewonden...
Het was ongelooflijk hoe goed we het met elkaar konden vinden
en wat een fijne gesprekken hebben we gehad.
Het werd laat,
maar ik wilde het zeker weten de nacht zou verder gaan.
Uiteindelijk eindigde het met een uitwisseling van telefoonnummers...
mailen, facebook...
we kregen het ongetwijfeld voor elkaar.
Uiteraard hebben we een andere datum afgesproken,
maar deze keer overdag,
een zeker teken dat dingen werden serieus...
Ik hield van het gelijktijdige relatie met mijn twee Alexes
- zo gemakkelijk te herhalen scenario's en momenten.
Van het een kwam het ander, en zoals je je kunt voorstellen,
we hebben uiteindelijk een affaire gehad.
En het was goed, verdomd goed...
Twee geliefden,
twee smaken,
twee geuren.
Deze intensiteit duurde maanden...
Maar allemaal goede dingen moet een einde komen.
(tenminste dat is wat ze zeggen).
Jaloezie stak de lelijke kop op.
En het feit dat ze beiden hadden dezelfde naam
maakte de zaken alleen maar erger.
Ze begonnen allebei te vragen me ongemakkelijke vragen, en begon langs te komen onaangekondigd aan de bar,
of op mijn andere vaste plekken...
Spontaniteit! Ze zeiden.
Beheersing, dacht ik.
Op het einde, wat had gebeuren, is gebeurd.
Op een middag daar we waren, wij drieën,
wij drieën zouden het doen zijn geëindigd met neuken
Als dit in plaats van het echte leven was een Franse indiefilm,
wij drieën zouden het doen zijn geëindigd met neuken
en nog lang en gelukkig leven als een trio.
En hoewel dat voorstel kwam bij me op,
Uiteindelijk besloot ik dat het ver was beter mijn mond houden.
Het gevecht, als je kunt bellen dat was erg beschaafd.
Beide Alexes waren binnen overeenstemming over één ding:
ook niet gewenst dingen blijven zoals ze zijn.
Dus moest ik tussen hen kiezen:
"Ben je homo of hetero?" zij vroegen mij!
"Kom tot een besluit Sofia".
Ze gaven me een paar dagen bedenktijd
(hoe genereus).
Ondertussen zijn ze allebei besloten zonder mij te raadplegen
die ik niet kon ontmoeten op met een van hen.
"Tijd om na te denken" ze noemden het.
Dus ik deed precies dat.
Wat ze niet begrepen is
dat als je ook zet veel druk op Sofia, ze ligt eruit. Jij verliest.
Nu is mijn nieuwe liefde deze schoonheid.
Welke
trouwens, ik heb... Alex genoemd.
- Hallo - Hallo
Vertel je ons een verhaal?
- Graag. - Hoeveel gaat dat kosten?
Twee fiches.
Dank je, hoe heet je?
- Mijn naam is Tania. -Tennessee.
- Plezier. - De mijne. Jij ook?
- Ik ben Juan. - Leuk je te ontmoeten, Juan.
Ben je klaar?
Niemand, man of vrouw, heeft ooit met mijn moeder geneukt.
Zij was het meest vooruitstrevend, verfijnd,
libertijns en sensueel vrouw die iemand ooit had gezien.
Haar familie liet haar een kleine erfenis na
en ze gebruikte het om de jongste te worden
en briljantste kunst historicus in het land.
Ze was een echte revolutionair,
alles over haar, van de manier waarop ze zich kleedde,
naar haar schilderijen
, en zij beslissing om alleenstaande moeder te worden
ging tegen de stroom in, en ze wist het.
Haar beslissing om mij alleen te hebben bleek
haar veroordeling tot de tegencultuur.
Alles wat ik weet kwam van haar,
uitgebreide kennis van moderne kunst,
mijn liefde voor kamermuziek,
mijn vermogen om een ​​echt Faberge-ei te vertellen
van een vervalsing in ongeveer 5 seconden,
het schrijven van Anaïs Nin en DH Lawrence, om er maar een paar te noemen,
en het simpele feit dat ik dat was regelmatig eten, echt genieten,
fijne beluga-kaviaar voor mijn tiende verjaardag.
Ik heb het allemaal aan haar te danken.
Haar als moeder hebben was fascinerend,
soms bijna ijlend,
mijn leven leek in niets op dat van mijn vrienden.
Om te beginnen heb ik mijn vader nooit gekend.
Er waren nooit mannen in de buurt;
ze was zo discreet, bijna geheimzinnig.
Ze was het soort persoon die zelden sprak.
Ze zei altijd:
"Je hebt twee oren, maar niet voor niets slechts één mond.
Je zou de helft moeten spreken net zoveel als je luistert."
Haar hang naar stilte was verre van toevallig,
het was niet alleen dat zij was een particulier;
mijn moeder had veel om over te zwijgen.
Sterker nog, haar levensonderhoud hing ervan af ons vermogen om onze mond te houden.
Weinig mensen wisten er ooit van, maar mijn moeder was een dief.
Maar geen gewone inbreker, ze sloeg niet af banken of zakkenrollers
of inbreken bij rijke mensen huizen, ze was een kunstdief.
Ze stal uniek stukken van deco-sieraden
naar schilderijen van de Renaissance en de modernisten.
En ze hield vooral ongelooflijk veel
oude eerste drukken van haar favoriete auteurs.
Er was niets zij kon niet vinden en verwerven,
haar intelligentie, en haar opleiding kunstgeschiedenis,
maakte haar de beste die er ooit was,
als ze iets wilde, was het van haar.
Er was één ding dat maakte haar tot een legende.
Ze sprak er nooit over,
maar er wordt gezegd dat Interpol had haar bijna een keer gehad,
maar de detectivebehandeling de zaak werd verliefd
en ze hadden een affaire, voordat ze verdween.
Er waren altijd geruchten over belangrijke mannen,
de directeur van het Louvre,
een beroemde kunstrestaurator in het Prado,
particuliere verzamelaars,
vreemd genoeg,
ze eindigden allemaal ergens mee ongelooflijk waardevol vermist,
en vaker wel dan niet, het was niet eens gemeld bij de politie.
Maar van al haar avonturen,
er was er een die zij beschouwd als haar meesterwerk,
een verhaal dat ze met meer kracht vertelde,
trots en opwinding dan alle anderen,
ze noemde het haar "beste werk",
en het was grappig
omdat het nooit duidelijk was precies wat ze had gestolen
of wat het zo speciaal maakte.
Alles wat ik echt weet over dat specifieke, en in haar woorden "ambitieus" kappertje is het merkteken:
Karl Razman,
de beroemde romanschrijver en toneelschrijver
die de hele wereld revolutioneerde
met zijn experiment werkt rond seksualiteit, verleiding en gelijkheid van de seksen.
Ze had al zijn werk;
het omvatte bijna een vierde van haar uitgebreide bibliotheek.
Ze sprak vaak van hem eigenlijk
en altijd met de meest oprechte
en diepe intellectuele bewondering. Ik zou aandachtig proberen te luisteren zo moeilijk om geen vragen te stellen,
maar altijd te veel vragen
en ervoor zorgen dat ze eruit springt en van onderwerp verandert...
Ik was altijd verdacht dat het meer dan was gewoon een simpele overval,
vooral na Razmann schreef een bestseller
wiens hoofdpersoon op mysterieuze wijze leek op mijn moeder.
Maar noch de roman, noch mijn moeder ooit precies onthuld
wat een kostbaar object zij die dag van hem gestolen.
Natuurlijk in de einde Ik kwam erachter, na jaren van stalken rond het huis
op zoek naar een verborgen voorwerp,
het viel me eindelijk op,
er was geen geheimzinnigheid schat verstopt om de hoek,
zoals later bleek, het ding dat ze had gestolen,
haar grootste werk was ik.
een van onze meest opwindende dichters. Ga alstublieft zitten.
Hallo, ik ben zo blij om stel je voor aan Simone,
- Goedeavond. Drie alstublieft. - Drie?
Ik dacht altijd dat wanneer Ik werd 30, ik zou een volwassene zijn,
het leven leiden dat ik altijd zou doen fantaseerde over...
... degene die is gemaakt toen we kleine meisjes waren.
Een mooi huis, twee kinderen, een hond,
een bevredigende carrière, een knappe en liefhebbende echtgenoot.
Het is grappig hoe het leven zijn gang gaat.
Onze witte piketfantasieën die zo helder lijken als kleine meisjes,
veranderen en transformeren als wij meer worden wie we werkelijk zijn.
Naarmate de jaren verstrijken,
mijn beste vrienden en ik hebben veel dingen samen meegemaakt.
Wir haben Abkommen geschlossen,
Maakte kleine pacten om te steunen en prikkel al onze wensen.
Elke verjaardag is een geworden soort showcase van seksueel speelgoed.
Een paar dagen geleden draaide ik me om 30 en moet bekennen,
Ik was intens nieuwsgierig om te weten wat voor onheil
mijn vrienden hadden gedroomd voor mij dit jaar...
Tussen gegiechel en champagne en dat perfecte gemak
je hebt met beste vrienden,
ze haalden een envelop tevoorschijn.
Er zat een kaartje in met een telefoonnummer erop.
Dat is het.
Bel dit nummer om 18.00 uur op vrijdag, was alles wat ze zeiden.
echter na een paar glazen van champagne Patrick liet het glippen
dat het andere uiteinde van deze telefoon lijn was niet geheel onbekend...
en baldadiger worden...
Vrijdag was ik een papperige bende van opwinding en nervositeit.
Maar ik belde.
Een mannenstem zei: ik doe het haal je over een uur op.
Wees klaar. Laat me niet wachten.
Wie was dat? Damn, hij had een sexy stem...
Maar de belangrijkste vraag was:
wat moest ik in vredesnaam dragen
als ik niet wist waarheen Ik ging of met wie?
Zes outfitwisselingen later en ik kies voor sexy.
Bij twijfel: hakken, leer, maar met een vleugje vrouwelijkheid...
Ik stond op het punt te verliezen mezelf in een beetje fantasie
toen de deurbel ging, me met een schok in de realiteit brengen
en ervoor zorgen dat ik alles ga doen slappe knieën en weer schoolmeisjesachtig.
Een zwarte motorfiets,
een blinddoek,
een hard gebouwde man, en oh ja, mijn vrienden kennen me maar al te goed...
Ik probeerde het te verbergen feit dat ik zo nat was
Ik gleed bijna van de stoel,
maar de trilling van de fiets hielp dit niet...
Ik denk dat de bestuurder dat wel kan voel mijn benen trillen,
tegen zijn heupen gedrukt.
De rit zou kunnen hebben 5 minuten of 30 geweest,
ik kon het niet peilen,
maar tegen de tijd dat we aankwamen en hij zei dat ik naar binnen moest gaan,
Ik was praktisch duizelig van verwachting.
Dit moet wat zijn soort uitgebreide list.
Ik ga naar binnen en al mijn vrienden
wil wees erbij voor mijn verrassingsfeestje!
Ik hoop dat ze de man op de motor,
als hij er half zo goed uitziet zoals hij voelde, zou ik gelukkig zijn...
Oké, een verrassingsfeestje met schaars geklede engelen of wat?
Mijn vrienden weten wel dat ik het heb ben daar altijd al benieuwd naar...
en Patrick zei dat ik moest meer gedurfd worden...
Een bed - in de wolken.
Oké, waar zijn de engelen?
...Dit is raar. Ben ik de verkeerde kamer binnengegaan?
Ben ik te vroeg voor mijn eigen feestje?
Of beeld ik me dat maar in Ik zie het silhouet
van een prachtige man of wat?
Matisse. Zeg me alsjeblieft dat dit geen droom is!
Hoe hebben ze hem weten te overtuigen?
Ik volg hem al maanden.
En alsof dit alles nog niet wild genoeg was,
hij leunt eigenlijk voorover en fluistert tegen me:
- Nu kan ik eindelijk proeven dat zweet van je.
- Ik weet dat je me hebt zien zweten; nu wil ik je laten zweten.
"Ich weib, dass du mich schwitzen gesehen hast,
God, hij smaakt beter dan ik me ooit had kunnen voorstellen.
Of hoe ter wereld hebben ze hem hierheen gelokt?
Hoe dan ook, ik heb geluk!
30, ja, hier is het 30 zijn!
Ik ga tel je een verhaal, maar eerst...
Na 15 minuten lopen op hoge hakken
die te hoog en te nieuw waren,
haar voeten doodden haar.
God, ik voel me zo ongemakkelijk!
En deze jurk is te kort,
En deze jurk is te kort,vvv
ik voel me niet goed...
Moet ik het echt proberen zo moeilijk om indruk te maken?
Had ik het niet gewoon kunnen dragen iets meer ik?
zo zie ik eruit...
Had ik het niet gewoon kunnen dragen iets meer ik?
fietsen in deze hitte...
Iemand die dom is genoeg om op date te gaan
fietsen in deze hitte...
Ok, wat we hadden was goed... oef, verdomd goed...
Maar het gaat nergens heen,
het was gewoon geweldige seks voor een paar dagen meer dan een jaar geleden...
Had ik het niet gewoon kunnen dragen iets meer ik?
Ouder dan ik, gescheiden met een kind, zo'n slecht idee...
waarom heb ik in hemelsnaam ja gezegd?
Wat ben ik aan het doen...?
Het is meer dan een jaar geleden sinds we elkaar hebben gezien,
Ik weet niet eens waar ik moet beginnen ¡?...
Man, waarom doe ik dat altijd mijn leven zo ingewikkeld maken?
Ik kan het me niet eens herinneren hoe oud ze is.
Misschien moet ik maar kopen een van die cupcakes
en eet het alleen en sla de datum over...
probleem opgelost...
Daar hebben we ons gewoon in opgesloten appartement voor drie dagen achter elkaar
und ich kann mich nicht mal an sterven einfachsten Sachen erinnern ...
en ging ervoor.
Oef, verdomme... wat moet ik doen? Wat ben ik aan het doen?
Wat als hij dat niet doet wil je iets serieus?
Wat als ik geen a relatie nu?
en ging ervoor.
Ik kan het me gewoon niet herinneren het eerste aan haar...
Dit restaurant is rang,
sushitent vlak bij mij?
met deze belachelijke outfit
...en een stropdas?? Goed bezig.
Oké, je moet chillen man...
alsjeblieft... gewoon... PROBEER het naar je zin te hebben En wees jezelf, iiiiiiight??
Oh man, ik kom altijd als eerste aan,
gewoon wat ik was hopen dat het niet zou gebeuren...
Deze man komt toch opdagen?
Dat zou de kers zijn op de taart... laat me je vertellen.
Geweldig... precies wat ik nodig had, een lekke band...
Nog een glas, zeker waarom niet...
dan zit ik tenminste goed humeur als hij aankomt...
afhankelijk van hoe lang hij neemt... of strompelt dronken...
En nu ben ik dat natuurlijk Ik kom te laat, zo'n idioot...
Oh mijn god, zelfs niet een bericht, niets.
Hij komt niet, je zult zien...
Typisch ik, altijd dingen verpesten.
Nou, ik poets een fles op van Champagne helemaal alleen, geweldig!
Ok, dat is genoeg, ik ga...
deze man maakt zo gek van me...
Ik zie er verdomd goed uit en dat ben ik ook ik ga Marie bellen om uit te gaan...
ik ga naar de badkamer en ik ben hier weg...
Ah... Ze is niet hier,
ze kwam niet... Of ze kwam en ze ging weg...???
Ah shit... ik ben haar weer kwijt... voor de tweede keer.
Je kent dat moment op het terras, Ik was een verwarde puinhoop;
het ging allemaal zo soepel,
en we waren zo comfortabel, we waren geweldig samen....
En ik... voelde iets...
Dat was het moment om te spreken,v
om iets te zeggen... wat dan ook,
zoals... "blijf,... wees bij mij,
Ik wil dat je... ik..."
maar ik zat daar maar, at en hield mijn mond,
zei geen woord. Niets.
Goed gedaan... helemaal verkeerd.
Verdorie, wanneer zal ik het leren!