- Eerder op Chapelwaite...
Je zei de enige manier om van je vloek af te komen
was om het terug te geven aan de ondoden. Het is met Mary Dennison.
Ik kom voor jou, demon. Ik zal je hoofd hebben.
Ik zag mijn vader gisteravond.
Het kan niet. Ben je het echt?
Neef Stephan is er nog steeds.
Je weet waartoe hij in staat is.
Nee!
- Ik heb haar het boek gegeven. - Loa!
De Vermis Mysteriis heeft zijn weg naar huis gevonden.
Wie heb je daar?
Het is Maria.
Laat me gaan!
- Joris! - Red mij.
Om ondood te worden, je drinkt het bloed van de vampier.
Als je sterft, je keert terug zoals zij.
We rijden naar Jerusalem's Lot om tegen Jakub te vechten.
Zodra ik dit boek open, het mag niet gesloten zijn.
Ze zullen onze wereld onderdompelen naar de duisternis.
Ieder van ons zal sterven.
Elke pagina moet worden gelezen om de Worm te verhogen.
Het is begonnen.
Kind.
Jij hebt dit mogelijk gemaakt.
Komen...
Blijf bij me, dochter.
Lees het Latijn.
Als de laatste pagina is omgeslagen,
wij zullen verwelkomen samen het donker
voor de eeuwigheid.
O glorieus
Niet op naam,
een tenebris exsurge.
Foedatus is een genere impurissimo mundus tuus.
Geen tijd over.
Laten we gaan.
Obliviscet canis magistri sui.
Servus gradum proprium discet.
Verbrand het.
Beslissen.
Oh mijn god.
Bereid jullie voor.
Christus almachtig.
Ze staan ​​achter ons!
Er zit er een achter je! Hij komt eraan!
Het hart.
Raak het hart!
- Blijf achter!
Kom op!
Er is meer!
Ga naar de bomen!
- Rebecca!
Rebecca!
George!
Kom op.
Blijf bij mij.
Laten we gaan!
Blijf weg!
Jij bent het!
Dochter.
Nee!
Drink en leef.
Nee.
Wat is er met jou gebeurd?
Hoe... hoe zou je dit kunnen doen?
Jij bracht Jakub naar Maine.
Maak het goed, vader.
Help ons!
Denk aan moeder.
Mij.
Is er een man in jou achtergelaten?
Dat moet je zeker doen iets voelen?
Ik voel zoveel zoals ik ervoor kies.
Laatste kans.
Nee.
Heel mijn leven, Ik heb excuses voor je gemaakt.
Je hebt het niet verdiend.
Je bent echt rechtvaardig een egoïstische lafaard.
Ik ben tevreden met mijn keuzes.
Ik betwijfel of je het zult voelen op dezelfde manier over de jouwe.
Wat is dat?
- Laten we gaan.
Ze leven!
Wat is er gaande buiten?
Er moeten anderen zijn geweest.
George...
Dit is het voor jou.
Ik wil dat je hier blijft.
Ik ga rennen voor de deur.
Nee, het zijn er te veel. Je gaat het niet redden.
- Ik moet het proberen. - Wachten.
Hier. Pak aan.
Je hebt het misschien nodig.
Ik hoop mijn vrouw te zien binnenkort weer.
Ik hoop dat jij dat ook doet.
Kom op!
Kom op, demonen!
Kom op! Kom op!
Kom op jij!
Loa! Ga weg van hem.
Oh, Walvisvaarder.
Jakub, ik wil dat boek.
Je hebt je woord gebroken.
Er werd van je verwacht om het bij mij te brengen.
Ik heb je vergist voor een beter mens.
Geef me nu dat boek en ik laat je leven.
Je mag Jerusalem's Lot hebben voor jezelf.
We kunnen in vrede samenleven.
Dat is mijn aanbod.
Je weigert, je sterft.
Wij bestaan ​​al in jouw wereld,
maar het is geen leven.
We verstoppen ons in de schaduw,
voeden zich als aaseters.
Maar niet meer.
Nu is het jou beurt.
Dan kies je voor de dood.
Dood hem.
Nee, Loa.
Loa.
Luister niet naar hem.
Hij is een bedrieger.
Dat monster geeft niet om jou.
En dat doe je?
Loa. Stop.
Stop nu.
Dit is voor moeder.
- Walvisvaarder...
Vader!
Aah!
ik ga naar bloed je, walvisvaarder.
Nu zul je het weten wat het is om Leviathan te zijn.
Je wilde brengen de duisternis.
Nou, hier komt het.
- Ah!
Loa.
Je moet je verstoppen.
Je moet. verstop je daar achter.
Ik kom terug voor je.
Ga nu.
Karel!
Stefan!
Stop!
De komst van het donker.
Het is nog mooier dan ik me had voorgesteld.
Niet meer.
Kijk naar ons.
We zijn niet zo verschillend, neef.
Hebben we niet allebei genoeg verloren?
Jij bent de enige familie die ik heb.
Laten we dit gevecht beëindigen
en welkom de Worm samen.
Nooit.
Je bent een dwaas.
Jouw vader bang voor het boek.
Hij was zwak.
Zoals jij.
- Doe het niet, Stephen! - Het is voorbij!
Resurgemus.
- Resurgemus!
Sta op, klootzak.
Neef...
Sta op.
Bloed roept bloed, neef.
Oh...
Loa. Komen.
Loa.
Loa, kom naar buiten.
Loa.
Het is goed. Het is voorbij.
Je bent veilig.
Komen.
Het spijt me.
Ik ben ook.
Komen.
Kom naar huis.
Mijnheer Boonen!
Waar zijn de anderen?
Het is nu alleen wij.
Laat geen spoor achter van deze godvergeten plek.
Bekwaam.
- Waar is vader? - Hij is in orde.
Maak je geen zorgen. Waren om hem thuis te ontmoeten.
Oh! Rebecca!
Oh godzijdank!
Het is voorbij.
Hij was het.
Vader is weg...
nu voorgoed.
Ze zullen me niet willen zien.
Ze zullen bang zijn.
Dat kunnen ze in het begin zijn.
Maar we zullen bewijzen dat het zo is niets om bang voor te zijn.
Vader!
- Oh! Oeh.
Je hebt het gedaan! Ik wist dat je zou!
Ik was zo bezorgd.
Het is goed om jullie allebei te zien.
Hallo eer. Taan.
Wat doet ze hier?
Ze heeft het boek.
Ja.
Het moet bij haar soort zijn.
Dat is wat ons gezond houdt.
Loa is nu thuis.
Tane, we hebben het nodig water om te wassen.
Eer, neem de paarden naar de stal.
Ga verder.
- Rebecca... - Taan.
Tan, kom met me mee.
Ga verder.
Ze willen mij niet.
Dat zal veranderen.
Waarom ga je niet naar je kamer?
Ga nu verder.
Ze heeft gelijk, vader.
Ik vertrouw haar niet.
- Ze is je zus. - Nee, dat is ze niet.
Niet meer.
Loa is niet degene bang voor zijn.
Wat bedoel je?
Denk je dat er anderen zijn?
Ik doe.
We hebben het boek nog. Ze komen ervoor.
Eer, stal de paarden.
- Ik wil haar hier niet. - De paarden!
Geen ander woord.
Karel...
Ik weet waar je bang voor bent.
Maar jij bent niet je vader.
Je weet wat je moet doen.
Nee, Taan. Ze is niet meer een van ons.
Ze heeft me eerder geholpen.
Ik ben bang. Zal ze ons pijn doen?
Ze is niet te vertrouwen. Ze is gevaarlijk.
Ik heb een gunst nodig.
Wat dan ook, meneer Boone.
Rit naar de stad, breng dokter Guilford.
Ja meneer.
Bekwaam,
zeg hem te brengen zijn medische instrumenten.
Natuurlijk.
Bent u gewond, vader?
Niets om je druk over te maken.
Kom binnen.
Het spijt me van je vader.
Het is grappig.
Ik zou melancholiek moeten voelen,
maar vooral wat ik voel is bevrijd.
Wat nu, Karel?
Hoe gaan we verder?
Zolang dat boek bestaat...
zolang het maar uit is openbaar,
het leven van mijn kinderen zijn in gevaar.
Het is slechts een kwestie van tijd voor...
anderen zoals Jakub komen ervoor.
Er moet een uitweg zijn.
Er bestaat.
Dat is het niet wat ik zou hebben gekozen,
als ik dacht er was een andere manier.
Maak je geen zorgen
wat zal er van worden de kinderen zonder jou?
Natuurlijk doe ik dat.
Maar ik weet wat er gaat komen van hen als ik dit niet doe.
Ik heb een kans om te bevrijden Eer en Tane van deze vloek.
Ze kunnen creëren hun eigen lot.
Misschien zullen ze ooit...
dat zullen ze beseffen dit is het grootste geschenk
Ik zou ze ooit kunnen geven.
Ik wil dat je weet Ik zal altijd over ze waken.
Of zij wil of niet.
Ze zullen.
Ze zijn van je gaan houden,
net als ik.
Dit zou moeten zijn het begin van ons verhaal.
Misschien schrijf je ooit een beter einde voor ons.
Ik hoop dat je.
Eer.
Taan.
Tan, word wakker.
Wat is het?
Is alles oke?
We moeten spreken.
Loa?
Het is goed.
ik weet dat je wilt dat ik het doe.
Dat doe ik niet.
Ik zal het niet doen.
Het boek heeft nodig verborgen zijn.
Het moet worden bewaard van mensen als Jakub.
Het heeft een bewaarder nodig.
Iemand die het zal bewaken van de wereld.
ik zal het bewaren, dan zit je goed.
Dat is niet jouw verantwoordelijkheid.
Ik weet hoe moeilijk dit is.
Ik moet het doen.
Nee.
Ik heb een fout gemaakt.
Ik deed het om je pijn te doen.
Ik wou dat ik het terug kon nemen.
Jij hebt geen schuld.
Ik had je moeten beschermen.
Het is de taak van een vader voor zijn kinderen zorgen.
Ik heb je teleurgesteld.
Het schuldgevoel dat ik draag want dat is...
bodemloos.
Ik wil niet dat je leeft de manier waarop ik moet.
Het is verschrikkelijk in het donker.
- Loa... - Nee!
Luister alstublieft.
Denk aan je zus.
Denk aan je broer.
Dit boek...
zal een plaag voor ze zijn...
tot op de een of andere manier het kost hun leven.
Neem me mee.
Het zal te gevaarlijk zijn.
Je bent hier veiliger.
Niemand zal van je weten.
Het is de enige manier.
Ik vergeef je, vader.
Ik hou van je.
Even niet heb ik ooit niet.
Loa.
Heb je het dan gedaan?
Rebekka.
Je zou nu moeten gaan.
Dit is iets moet je niet zien.
Dat is genoeg.
Het hoeft alleen maar te verschijnen alsof we ze begraven hebben.
als jij wil hier niet blijven,
waar zou je heen willen?
Nuka Hiva.
Het is niet zo simpel, Tan.
Er is een kans voor ons hier.
Een thuis. Een bedrijf.
En jij, Rebecca?
Wat ga je doen?
Je woont bij ons, wil je niet?
Voor een tijdje, als je het leuk vindt.
Of totdat het kan staan ​​mij niet meer.
Je bent nu onze familie.
dokter Guilford.
Van je vader overlijdensakte.
Hartfalen.
Zijn geheim sterft met mij.
Welterusten.
zegt vader we hoeven nergens bang voor te zijn.
Maar hoe weet ik dat Kan ik haar volledig vertrouwen?
Ik sprak met een van hen in de Lot van Jeruzalem.
Veel erger dan Loa.
Ik vroeg hem of die er was elke man die in hem is achtergebleven.
En hij vertelde het mij hij voelde zoveel
of zo weinig als hij verkoos.
Loa kiest voor jou.
Mijn hoop is dat je het kunt vind het in jezelf
van haar houden zoals je ooit deed.
Ze heeft ons verraden.
En voor dat ze verloor alles.
Meer dan je ooit zou kunnen nemen.
Het is goed.
We moeten hem kracht tonen.
Meneer, ik zal u verlaten aan je familie.
Het is een voorrecht geweest.
Het voorrecht is van mij.
Je bent een goede man, Able.
Dank u, meneer Boone.
Kom met mij mee. Ik zal je naar buiten leiden.
Mijn kinderen.
Afscheid nemen van jou
is het moeilijkste Ik zal het ooit moeten doen.
Zorg voor elkaar.
Wees vriendelijk, medelevend.
En als het leven je scheidt,
vind altijd je weg terug naar elkaar.
Laat nooit afstand of woorden komen tussen je in.
Zoon.
Bepaal je eigen koers.
Wees trouw aan die koers.
Laat niemand, ongeluk, wijk je ervan af.
Laat een onuitwisbare indruk achter op deze wereld.
Ik zal je niet teleurstellen.
Eer.
Je bent zo dapper.
En sterk.
En mooi.
Je moeder zou trots geweest zijn.
Waak over je zus.
Alsjeblieft.
Ik zie je weer!
Buiten.
Ik zal naar je zoeken.
Vader!
Ik houd van je!
Op die strip van verweerd Maine-zand,
Ik heb gekeken als de zee teruggewonnen
de enige man Ik heb ooit liefgehad...
...de doffe witte branding
hem terugwassen waar hij thuishoorde...
zonder spoor of zorg achter te laten voor alles wat we verloren hadden.
Laten we gaan.
Van Charles Boone afwezigheid is vandaag even rauw
zoals het was die noodlottige nacht.
Maar ik vind er troost in de aanwezigheid van zijn kinderen,
Eer, Loa, Tane.
Uiteindelijk,
het was liefde dat het kwaad overwon.
En goed groeide, zoals zaailingen,
uit de as.