Vrienden die veilig willen investeren in Turkije kunnen per e-mail contact met ons opnemen. E-mail: iselbisecim@gmail.com
Mijn kapitein!
Bestelling van het hoofdkwartier, meneer
Straffen...
moet de brug aanvallen.
We kunnen grote verliezen verwachten.
Niemand zal levend bij de brug komen.
Kom bij elkaar, jongens.
We riskeren ons leven
maar we kunnen ons huis terug krijgen!
Eeuwenlang hebben dichters gedroomd om te sterven voor de liefde.
Ik denk dat we geluk hebben.
We kregen de opdracht om drie uur te wachten tot de wind naar het oosten draaide?
schiet dan uit alle gasflessen die we hebben.
Er is een alternatief, kapitein.
Wat is er aan de hand, Poirot?
We zijn nu aan het aanvallen.
Nutsvoorzieningen?
DUS.
Voor de komende zeven minuten.
Misschien acht.
Elke ochtend
stormvogels stijgen op
net voordat de wind naar het oosten draait.
Zie je wel?
Vanmorgen
ze vliegen vroeg.
Nu zijn de windomstandigheden perfect
om onze vooruitgang te verbergen.
Verborgen gas
we zullen ongemerkt 200 meter niemandsland oversteken.
Zelfs voordat de vijand erachter komt
dat we aanvallen!
Als je het mis hebt, blaast de wind het gas terug naar de rest van ons leger.
We vergiftigen onszelf met gas als ze ons vermoorden, dat is wat je wilt?
Ik vergis mij niet.
Dit is een hinderlaag.
Ik zie ze niet.
Toevluchtsoord!
Je had gelijk!
Je bent heel scherpzinnig voor de boer, Poirot.
Nee! Kapitein!
Ik heb je gevraagd niet te komen.
Ik ben ook verpleegster.
Ik heb gehoord dat daar een soldaat gewond is geraakt
wiens instincten op het slagveld zijn hele compagnie redden.
Ik heb mijn kapitein niet gered.
En je stemde ermee in om voor dit alles met me te trouwen.
Catherine, het is tijd voor jou om te gaan.
Kun je je voorstellen hoe liefde werkt?
Als je van iemand houdt, hou je van diegene
door al hun stemmingen en veranderingen in de tijd.
Hun slechtste eigenschappen pieken in ergernis.
Hun nadelen zijn sproeten.
En hoe het komt...
Ik hou van je.
Hoe zit het met dit?
Ga hier.
Alles is eenvoudig.
Je zult een snor laten groeien.
Poirot! Waar was je?
Arandells geheim? Ben je "bij de zaak"?
Nee, ik heb honger.
Meneer Blond!
Meneer Poirot, u hebt een zaak geopend in Egypte.
Het was een groot succes. Maar ik moet terug.
En zo zal het vanavond zijn...
Merci, mijnheer.
Een van alle desserts op het menu is al onderweg.
Als meneer Poirot nog iets nodig heeft, vraag het dan gewoon.
Het hele huis vraagt ​​zich af waarom er geen muziek is.
Er is geen muziek omdat er geen geld is betaald.
Ik betaal iedereen aan het eind van de avond.
Nou, in mijn ervaring,
mensen die eerlijke, kwaliteitsvolle instellingen zoals die van u runnen,
zullen hun portemonnee verliezen als de rekening komt.
Ik wed dat je mijn naam bent vergeten.
Rosalie Otterborn.
Ik ben niet alleen de manager van Solomia Otterborn, ik ben haar nicht.
Ze gaat rijk met pensioen en daar zorg ik voor.
En we worden vooruit betaald.
Dus als je wat muziek wilt,
eerst wil ik een stapel groen zien
of wat de kleur van het geld in uw land ook is.
Nu herinner je je mijn naam.
Dames en heren!
Solomiya Otterborn!
Ik wil je de natuurlijke feiten vertellen
Dat iemand een goed boek niet goed begrijpt
En dat is het
Dat is het
Weet je wat? We hebben meer liefde nodig
Meer begrip met elke dag die voorbijgaat
En dat is het
Nu je mensen ziet springen
Van de een of de ander
Ze weten het niet, ze weten niet waar ze verdomme zijn
En dat is het
Luister, mensen vechten met elkaar
Ik vind dat ze het super doen
En alles wat ze nodig hebben is jouw geld
En je kunt daarheen gaan ... En dat is alles
Dat is het
Jullie moeten allemaal een religie hebben
Ik zeg je, dat is alles
Miss Ridge Way!
Kneu!
Miss Ridge Way! Mevrouw Ridge Way, alstublieft!
Wel, lach naar ons!
"Juffrouw Ridge Way!" - Geef ons een glimlach!
Ga alstublieft weg. Beste Ridgeway.
Boven mijn hoofd
Ik hoor muziek in de lucht
juffrouw Linnet Ridge Way,
Ik kan je niet zeggen wat een eer het is.
Genade. We hebben onze... Zeven van hen.
Echt. Zeven beste, meneer.
Ik wil geen zeven. Ik heb er maar zes nodig.
Ik kan geen, uh, een oneven getal hebben.
Ah, nu hebben we een even getal. Het is goed.
Wat moet ik ophalen? - Ik weet het niet.
Nee, alleen niet mijn kleine vriend, alsjeblieft. Dank u zeer.
Dank u zeer.
Zij, zie je, is mijn kleine...
Kneu.
Het is oneerlijk om er zo uit te zien en jezelf te zijn.
Oké, ik heb Louise gevraagd iets speciaals te kiezen om naar mijn Jacks te kijken.
Er is een eeuwigheid verstreken.
Betrokken?
- Ik weet. "Maar wie?"
Het is groot, vierkant, jongensachtig en verrassend eenvoudig.
En dat is alles. Hij riep Simon op om de zaak te beëindigen.
Simon Doyle.
We zijn wanhopig om zo snel mogelijk te trouwen.
Daarom wilde ik je zien.
En jij-nee...
Wat? Nee nee.
- Maar we hebben vaak seks. - Sst...
- Voortdurend. "Jackie!"
Helaas is dit waar.
Eerlijk gezegd ga ik dood als ik geen Mrs. Doyle kan worden.
Dit is liefde.
Kom op, als je geld nodig hebt.
noem het een huwelijkscadeau.
Nee, geen geld. Het werk.
U heeft dit nieuwe landgoed gekocht.
Je hebt iemand nodig om het voor je te repareren en uit te voeren.
Je zou dit werk aan Simon kunnen toevertrouwen.
Hij is werkloos. Maar hij is door en door landelijk.
En hij weet alles van landgoederen, dat zweer ik.
Als hij het niet kan, hak hem dan op zijn plaats met een bijl.
Maar hij zal het doen. Het is heel spectaculair om te falen.
Oh lieverd.
Alles gaat zo slecht in je. Doe voorzichtig.
Het is te laat.
Jackie, schat.
Hier is hij.
Eh, dat was obsceen van mijn kant.
Goede dag.
Ik hoop dat je het niet erg vindt, ik heb de moed gepakt.
Simon, schat, ontmoet een gouden meisje. Zoals aangekondigd.
De goddelijke weg van Lynette Ridge.
Blij mijn nieuwe landagent te ontmoeten.
Bedoel je echt?
Natuurlijk weet ze het.
Breng haar naar de dansvloer, idioot.
Ga en bedank haar op de juiste manier.
Nu hoor je me niet zingen
Hoor de woorden die ik zeg
Mijn ziel wassen met water over
Terwijl de wereld van liefde
Om mij heen
Slechte gedachten binden me
Maar, oh, als je me verlaat
Ik ga dood
Ik lag op je borst
Tot de stormen van het leven voorbij zijn
Schommelde me
In de wieg van je liefde
Alleen feed
Dan neem je me mee
je gezegende huis boven
Laten we nog eens naar Solomiya Otterborn luisteren.
mijnheer?
Monsieur, hoera! Mijnheer!
Je ontheiligt een van de wereldwonderen!
En, trouwens, verwen een heerlijke Jaffa taart!
mijnheer!
Je bent een mooie vlieger!
Wat? Poirot!
Bouc!
Wat doe jij hier?
Wat vind je van mijn vlieger?
Ik ga naar beneden. Blijf daar.
Doe voorzichtig.
Van alle piramides over de hele wereld,
je moest de mijne benaderen.
Hoe dichtbij is de wereld!
Mon ami, Bouc!
Waarom vlieg je op de piramides?
Want dat heeft nog nooit iemand gedaan!
Duizenden jaren, hier, en ik ben de eerste!
Jij bent de eerste.
Poirot, ik ben blij je te zien.
Bent u op een exotische vakantie of op een exotisch bedrijf?
Cases, ik verberg me voor cases.
Als je je wilt verstoppen, kom dan bij ons schuilen.
In Aswan. We zijn op een wervelwindtour.
Nog steeds een regelmatige reiziger.
Helaas niet.
Mijn oom schopte me uit de trein zodra hij hoorde dat ik niets had gedaan.
Ik heb werk geprobeerd. Kantoor.
Ik kon mijn werk doen, maar ik begreep de ochtend gewoon niet.
Maar ik kon de eindjes aan elkaar knopen als afhankelijke.
Laten we gaan!
Laten we gaan. Ik zal je voorstellen aan Euphemia.
Maar wie is Euphemia?
Nou, daar kom je snel genoeg achter.
De nieuwe jongedame in Buks leven?
Een nieuwe naam voor mij.
Nou, achter elke man die een vlieger bestuurt, is er een vrouw.
Hier is ze.
De enige vrouw van wie ik ooit heb gehouden... Moeder.
Mam, ontmoet Hercule Poirot.
"Waarom?" - Hij is gewoon een uitstekende detective in de wereld.
O, hij overdrijft.
Nee, eigenlijk heeft hij helemaal gelijk.
Je bent de domste man die ik ooit heb gezien.
Dit is niet de eerste keer dat ik dit hoor.
- En jij bent in mijn verbeelding. - Ik stap opzij.
Wees braaf, mam. Poirot is mijn vriend en hij is beroemd.
En hij zal vandaag bij ons komen eten.
"En hij?" "Ik kan me niet bemoeien."
O nee, helemaal niet. Je verhoogt mijn aandelen aan tafel.
Mijn moeder en ik zijn niet alleen op vakantie, maar vieren het ook met vrienden.
Dit is een huwelijksfeest.
. Ik ben het?
Misschien.
Wees een pion.
Sorry.
"Alles moest worden opgelost,
-Laten we dan weer normaal doen.
Heb je het allemaal? Prima.
Zorg er nu voor dat dit telegram zo snel mogelijk wordt verzonden.
En geen ziel ziet dit.
Nee! Ik zal het doen!
Het is genoeg dat we gedwongen zijn om in deze burgerlijke nachtmerrie van het hotel te blijven,
maar ik zal niet deelnemen aan de onderdrukking van de arbeidersklasse.
Als ik het niet ben, natuurlijk. Dan is ze best tevreden.
Ik ben kalm, bekwaam en in staat om het hoofd te bieden.
Waardigheid.
Marie van Scheiler. En ik heb geen suite nodig.
Het is alleen ik en mijn verpleegster Bowers.
Ik ben mevrouw Doyle gedoopt.
We hebben echt bedenkingen.
En wordt dit gebied vrijgemaakt voor het feest?
We willen niet dat iemand zomaar ronddwaalt en champagne steelt.
Het is erg duur?
Genade.
Dames en heren,
we sluiten deze receptie voor het huwelijksfeest.
Gaat het, mevrouw?
Het is goed.
De kosten van deze partij zouden het dorp een jaar kunnen voeden.
Dit is obsceen afval.
Ik weet. Geweldig, niet?
Is het waar dat je al je bezittingen aan de Socialistische Partij hebt geschonken, lieverd?
communistisch.
- Geld is de vervreemde essentie van het menselijk leven en werk.
Geld is de enige vriend waarop een vrouw kan vertrouwen.
Kijk hiernaar!
Dames en heren. En moeder.
Het is een grote eer voor mij om u kennis te laten maken met onze gastheren.
Groet de pasgetrouwden,
Meneer en mevrouw Simon Doyle!
Daar zijn ze!
Prachtig, mevrouw!
"Fantastisch, Linnie!" - Mooi!
Ach, mijn liefste.
Het is gevaarlijk.
Een paar weken geleden was ik getuige van een klein drama.
Het is duidelijk dat ik alleen de eerste act ving.
Als een engel, Linny!
Geluksvogel.
Stel je voor dat je een enkele erfgename vindt zonder amandelen en platvoeten.
Ze renden zo snel als ze konden.
Naar de hel met conventioneel.
Hij trouwde uit liefde en kreeg per ongeluk geld,
het is een blikseminslag.
Drie hoera en een tijger van mij!
Hoe zie ik eruit?
Zoals een miljoen dollar.
Um, maak die twee miljoen.
Oh, mijn huwelijkscadeau van Simon.
Ja, betaald van haar rekening, dus nauwelijks.
Haar geschenk aan haar via mij.
Ik was er zeker van dat Buk loog toen hij zei dat hij Hercule Poirot kende.
Enchantée, mijnheer
Mijn felicitaties en dank, mevrouw.
Genade. Dames. meter.
Neef André!
Simon.
Neef Andrew, mijn Ridge Wei Trustee,
in het buitenland en in het land.
Hij is praktisch een lid van de familie.
Ik liet hem komen zodat hij minstens één keer op vakantie kon.
Ik ben hier alleen voor champagne, een vakantie.
En voor dat ...
Oh.
O, het is zo schattig!
Is dat niet geweldig?
Vrienden, ik weet dat jullie allemaal denken dat hier een geheim is.
Het punt is: "Waar is Lynette Ridge Wei in vredesnaam mee getrouwd?"
En ik kan eerlijk gezegd niet zeggen waarom.
Ik ben niet slim of romantisch.
Ik heb geen woorden, geen geld, geen stamboom.
Maar ik hou van jou.
En nu...
Nou, dat wil ik niet eens zeggen, opdat dieven niet van je komen stelen.
Aan de bruid en bruidegom.
Bruid en bruidegom.
- Proost drie keer! - Proost drie keer!
Solomiya Otterborn zong de avond dat we elkaar ontmoetten.
Dus ik smeekte mijn oude vriend, Rosalie,
smeek haar om met ons mee te gaan.
Ik zou het niet missen.
Ik heb al 10 jaar geen kaviaar meer geproefd.
Wat een afnemende demonstratie van rijkdom!
Kom op, Linny, laten we dansen.
Ach, de rouwenden.
Ze staan ​​op elke bruiloft.
De goede Dr. Windsham deed een aanbod aan Miss Ridgeway
toen ze nog Miss Ridgeway was.
Zowel hij als de kranten bereikten bijna tot het einde een akkoord.
Toen kwam de goed gevoede hengst en nu mevrouw Doyle.
Als ik in zijn plaats was, zou ik hierheen komen om de bruidegom een ​​kogel door het lijf te jagen.
Onze andere gasten, de meter Linnet, die de rijkdom van Linnet veracht,
en de gedoopte oppas, Bowers, die het zoekt,
als Linnet's eigen meid,
arme oude Louise.
En daar is neef Andrew. Hij is een gladde vis.
Niemand behalve Linnet vertrouwt hem.
We merken dat mijn moeder en ik de enige verstandige mensen hier zijn.
De enige die van Linnet lijkt te houden
dit is haar oude schoolvriendin Rosalie.
En zij is de nicht van Solomiya Otterborn
en regelde dat ze voor hen zou komen spelen.
Monsieur Poirot, laten we dansen.
O, veel geluk voor jou.
Schommelde me
In de wieg van je liefde
'Je ziet er goed uit, Simon!' - Kom op! Laten we gaan!
We zullen.
Voer me gewoon
Totdat ik wil
Dan neem je me mee
je gezegende huis boven
Ze volgde ons weer.
Het spijt me.
Helaas het derde bedrijf.
Het blijkt dat er op elk feest twee rouwenden zijn.
Hoe gaat het met Linnet?
Nee nee. Dank u zeer. Bedankt. Ja heel mooi.
Probeer een stuk.
Oh heel leuk.
Oh, kijk eens naar deze dozen.
"Hij is hier." - Wie is dit?
Poirot.
Laten we dan met hem praten.
Sorry. Sorry.
Snake is je vriend, toch?
Mijn beste vriend.
Mijnheer Poirot.
Sorry voor het drama van gisteren.
Overweeg om ons vanavond nog een keer te proberen.
Je bent te aardig voor vreemden.
Voorzichtig! Voorzichtig!
Bedankt.
- Mevrouw. "Het is jammer!"
Ik ga. Ik ga.
Ben je oke?
Meneer en mevrouw Doyle, het spijt me zo.
Sterker nog, Poirot, we wilden je om hulp vragen.
Dit is Jackie de Belfort.
Ze keek naar elke beweging tijdens onze huwelijksreis.
Zij en ik... Zie je, we waren verloofd.
Heeft ze specifieke bedreigingen geuit?
Nee, ze zegt niets. Ze verschijnt gewoon, zit en kijkt.
Pardon, nee
Ik kan geen zaken aannemen. Ze heeft geen misdaad begaan.
Wat ze doet is obsceen. En melodramatisch.
En ze geeft zichzelf bloot met een volle kont, daar gaat het allemaal om.
Zie je, toen ik bij Jackie was, vond ik haar leuk.
Toen ontmoette ik Linnet. Jackie bestond gewoon niet meer voor mij.
Van "Hallo" kon ik me gewoon geen andere manier voorstellen dan naast haar.
En gelukkig voelde ze hetzelfde.
Ik zou de zon kunnen slaan.
. In plaats daarvan verbrak je je verloving.
Moet hij echt de rest van zijn leven doorbrengen met iemand van wie hij niet houdt?
om haar gevoelens te sparen?
Dit is liefde.
Dit is een oneerlijk spel. Er zijn hier geen regels.
Dus misschien heeft ze nog geen misdaad begaan.
Maar ik ken Jackie, ze zal het doen.
Ze rekende altijd af.
Denk er over na.
Mademoiselle.
Ik ken jou?
Moet je me met je laten praten?
Natuurlijk.
En hier is het.
Linnet heeft de rechercheur veel geld betaald om me van mijn staart te krijgen.
Ze bood het vriendelijk aan, ik weigerde beleefd.
Boehoe.
Madame is gewend om te krijgen wat ze wil.
Haar vader was halverwege de gangster.
Kent u Madame Doyle al lang?
We hebben elkaar ontmoet bij een toneelstuk op school.
Antonius en Cleopatra.
Ik was Cleopatra,
totdat de juf een week voor de opening kwam
en besloot zijn rol aan Linnet te geven.
Ik zit vast met Charmian, de meid.
Je hebt onze pasgetrouwden in een twist.
Eerst deed ik het om bij hem in de buurt te zijn.
Toen durfde ik het aan en liet ze me zien.
Ik zag haar glimlach vervagen
en rimpels sneden door haar voorhoofd.
Mademoiselle de Belfort, u moet het opgeven.
Wat gedaan is, is gedaan. Bitterheid heft dit niet op.
Hij is getrouwd. Hij is verliefd op zijn vrouw.
Simon houdt van mij.
Ik weet het.
Zelfs als hij het vergat, verblind door haar.
Liefde die gek wordt, verdwijnt niet.
Ik hou van hem.
Ik hou waanzinnig, verschrikkelijk, elke minuut van hem.
Dit is niet iets wat ik kan uitschakelen.
Weet je, er is een reden waarom het hart een orgaan is dat is ontworpen voor liefde.
Als hij stopt om te rusten, zullen we sterven.
En ik zal niet alleen sterven,
daar kun je zeker van zijn.
Dit is het 22e kaliber.
Het is bijna speelgoed.
Misschien om een ​​gebroken hart te herstellen,
het enige dat nodig is, is één kogel.
Verdorie.
OKE. Wat wil je dat we doen? Contact opnemen met de politie?
Wel, mag ik u nederig adviseren?
Ik weet zeker dat mevrouw Doyle een mooi huis heeft.
Ga nu naar hem toe.
Bouw je nest, begin je leven samen.
Dat zou kunnen, Simon.
We kunnen naar huis gaan en de poort sluiten.
We zouden blij kunnen zijn.
Wat, gewoon inpakken?
Maar hoe zit het met onze huwelijksreis?
Beschouw het als de prijs van liefde.
En bovendien, het is een goede deal, nietwaar?
Welterusten
Genade.
Hier. Zwijg niet.
'Wat is hier de zwendel, Simon?' "Haast je."
Ik dacht dat we vandaag aan het sightseeing waren?
Ja, ik weet dat ik je voor nog eens 10 dagen heb uitgenodigd
attracties Aswan - Philae,
maar de omstandigheden vroegen om inspiratie.
Dus, net als Mozes, niet ver van hier,
we maakten een onverwachte wending naar het water.
- Uiteindelijk kon ik niet weigeren... - Wat?
..koningin van de Nijl.
- Ik heb onsterfelijke verlangens.
Bravo!
Dit is geweldig!
Mam, waarom hebben we niet zo'n boot?
Je hebt te veel geld, Lynette. Niet genoeg zin.
Maar geweldige smaak in boten!
Zie je wel?
Ik zei toch dat alles goed zou komen.
Jackie zal ons niet meer kunnen volgen.
Laten we gaan.
Dus iedereen aan boord!
Laat me aan boord gaan.
Oh wow! Het is goed.
Je ziet er zo gelukkig uit. Je verdient het.
Heel Karnak staat volledig tot onze beschikking aan Abu Simbel.
Maak je geen zorgen over je spullen, de weg van Louise komt terug
en verzamel dan al je kamers en ontmoet ons in Shellala.
Met plezier, juffrouw.
Bedankt.
We hebben een piano,
een chef-kok gestolen uit Shepard in Caïro,
en genoeg champagne om de Nijl te vullen.
Champagne!
Het is nog geen half tien.
En dan lopen we achter.
Dus er is er nog een hierboven, toch?
Hallo, Egypte.
Alle bagage van het hotel wordt naar Karnak gestuurd.
Mijnheer Doyle.
Ik heb monsieur Doyle nodig. Ik heb deze drie kisten nodig. - Ja
Ik zal het doen zoals Joe DiMaggio.
- Oh, absoluut nutteloos. 'Vijf, agent.'
- Laat het niets zijn. - Vijf punten.
Bowers, mijn liefste.
Ik zal met een ruime marge winnen.
Goed gedaan.
Nou, dat is de limiet natuurlijk.
- Hè? - Wat is het daar?
Ik zou zeggen dat het een paddenstoel is, nietwaar? Erg fijn.
- Je hebt net mijn puck verplaatst. - Vuil schot.
Beech, het was een vuil schot, en dat weet je. Neem het opnieuw.
Je bent een oplichter. Oplichter.
Linnet, je hebt oplichters aan boord.
Bowers en Van Scheiler zijn oplichters, net als de twee.
Catherine, mon amour.
mijnheer Poirot,
Ik hoop dat het je spijt dat ik je vakantie heb verpest.
Ik kon je het plezier niet laten missen.
Het is een grote eer voor mij.
En het is handig voor mijn eigen plannen.
Al is reizen over het water natuurlijk niet met mij eens.
O, ik zou je kunnen vertellen...
Nou, dat hoef ik je helemaal niet te vertellen.
Maar ik vermoed dat je misschien
omvatte mij niet alleen voor de lol.
Jammer dat we niet naar huis zijn gegaan, zoals je zei.
- Ik voel me hier niet veilig.
Ik noch Simon, zelfs niet met Jackie's verdwijning.
Maar je bent onder vrienden.
Als je geld hebt,
niemand is ooit je echte vriend.
Nu herinner ik me de oude jaloezie en ruzies.
Je hebt een pil nodig om in slaap te vallen.
Ik voel me bij geen van hen veilig.
Ik hoopte dat je ons in de gaten hield.
.
Bedankt.
Eh... Nu?
En nu.
Zie je wel? Absoluut normaal.
Ik heb het zo warm.
Ja, je bent in Egypte.
Dit is malaria.
U heeft geen malaria.
Je weet dat ik koorts heb. Deze thermometer is kapot.
Dit is volkomen normaal.
- Nee, nee, hij is kapot. - Nee, hij is niet kapot.
- Oh, ik ben zo heet. - Dat is hoe het moet zijn.
Ik weet het.
Tactloos praten over affaires met de bruid tijdens de huwelijksreis.
Slechte advocaat. Je hebt het beloofd.
Er zijn maar een paar snelle handtekeningen.
Heel terecht. Ik weet zeker dat mijn huwelijk veel is veranderd.
Waarschuw ons de volgende keer meer.
HET ... Het is allemaal vrij eenvoudig.
Ceylon landconcessie
en duidelijke veranderingen in het nieuwe testament.
Londen onroerend goed verhuur.
Het is allemaal vrij eenvoudig.
Het spijt me zo, neef, je kent me.
Ik heb nog nooit een contract ontmoet waarin ik geen correcties kon vinden.
Papa heeft het me heel goed geleerd.
Alleen ik niet. Dit is niet mijn manier.
Ik heb in mijn leven nog nooit contracten gelezen.
Elke overeenkomst die niet door handdruk kan worden aangegaan
het is gewoon niet voor mij.
Ga door, Linnie. Teken Het.
Hoe eerder je dat doet, hoe eerder we naar bed kunnen.
Jij was het eerste meisje dat me erover vertelde
dat een vrouw haar zaken even goed kan doen als een man, of zelfs beter.
Zeg me niet dat de rekening is veranderd met één kleine man.
Maak je klaar voor het feest, Simon.
Ik beloof dat ik niet lang blijf.
Ik ben onbeleefd.
Dit heeft geen haast.
Gewoon uitstellen tot morgen.
Boven mijn hoofd
- Ik hoor muziek in de lucht - Ik hoor muziek in de lucht
- Nu boven mijn hoofd - Boven mijn hoofd
- Weet je, ik hoor muziek in de lucht - Ik hoor muziek in de lucht
Boven mijn hoofd
- Ik hoor muziek in de lucht - Ik hoor muziek in de lucht
- En ik geloof echt - Ja, ik geloof echt
Er is ergens een paradijs
Ergens in het paradijs
Boven mijn hoofd
"Over mijn hoofd." Kom naar beneden, Poirot.
Ik zie problemen in de lucht
En ik geloof echt dat er ergens een paradijs is
Ergens in het paradijs
Verdomd leuk!
Bravissimo!
Geweldig zoals altijd.
Bedankt.
Mevrouw, ik ben zo ontroerd.
Je bluesmuziek brengt vreugde bij dansers,
en toch is er een tragedie.
Het is gemakkelijk om een ​​tragedie te schrijven.
Ik stel me iemand voor die ik wil straffen.
Dan stel ik me ze verliefd voor.
Jij... eh-eh...,
toonde een zeer levendige belangstelling voor Solomiya Otterborn.
Ik dacht dat Poirot immuun was voor liefdeskoorts.
Op een dag werd ik ziek van ze.
Hier heb ik de rest van mijn leven spijt van gehad.
Er zijn veel geweldige detectives.
Nou, dat is niet waar. Er zijn veel gewone detectives.
Maar om te zijn wie ik ben,
het vereist concentratie van de geest.
Kleine grijze cellen speelden, leeg,
gezien alle zuurstof in mijn bloed,
en minuten op mijn horloge.
Nee, ik laat de storm van liefde aan jou over.
Maar hoe zit het met het nichtje?
Een verleidelijke dame, nietwaar?
Is dat zo?
Koud, methodisch brein van de hoogste orde.
Ze zingt ook goed.
- Eh? - Dat is me niet opgevallen.
Ik hoorde dat ze... uh... Lynnet's klasgenote was?
Probeer je geheimen voor me te bewaren?
"Van mij?" Van mij? - Wat?
Rosalie Otterborn is een ronduit mooie vrouw,
en Buk heeft nooit met haar gesproken?
Dit is niets anders dan gekke liefde!
Luister, ik ben zo vol verlangen om je hierover te vertellen.
Linnett heeft ons een paar maanden geleden voorgesteld
en sindsdien heb ik geen andere vrouw gehad waar ik naar zou willen kijken
behalve als ... oppas voor onze kinderen.
Ze is de slimste, de meest schokkende,
de meest levende vrouw die ik ooit heb ontmoet.
Ik overtrof haar in één adem, en ze houdt nog steeds van me.
Ik bedoel, dat is het enige slechte teken tegen haar.
Mon ami, Bouc, amoureux,
schreeuwen van de daken, toch?
Nou, nee, niet waar mama kan horen.
Madame Buk steunt dit huwelijk toch niet?
Ze gaf nooit om iemand die ik ooit mee naar huis nam,
tenzij het duidelijk is dat ze hier alleen voor de nacht zullen blijven.
Een Amerikaan zijn helpt ook niet.
Moeder keurt het af als mensen buiten Mayfair worden geboren.
Ze is boos op Lynette omdat ze een stel van ons heeft gemaakt.
Doet haar mening ertoe?
Geldproblemen
en de mijne komt elke maand van Euthymia Buk.
Ik heb geprobeerd genoeg te verdienen
dus ik heb haar huwelijksvergunning niet nodig,
alleen haar zegeningen,
maar ik ben gewoon rot in dit geval.
Heel mijn leven
Ik wilde voor niemand iets anders zijn dan entertainment.
Als Rosalie er niet was, zou ik .....
Ik wil goed zijn.
Laten we gaan. De bemanning van het schip is klaar om te vertrekken.
Terug om 05:00 uur.
En onthoud dat er nieuwe gasten naar Abu Simbel komen.
- Welterusten. - Welterusten.
We zijn er bijna.
Dames en heren,
we naderen Abu Simbel.
We gaan allemaal.
Nee achteruit. Jij ook, Louise, je bent bij ons.
Ik heb dringende zaken.
We zijn in het oude Egypte.
Het was jouw idee om je huwelijksreis door te brengen
toen je verloofd was.
'Koffie, mevrouw Doyle?' 'Dank je, Claire.'
Wat het is?
Zandstorm vele kilometers verderop, mevrouw.
U hoeft zich geen zorgen te maken.
Ik kan mijn karmijnrode buis niet vinden.
Ik kan niet verwachten dat ik deze horizonten zonder rood kan vastleggen.
"Rustig maar, mam." Dit is de tempel van Aboe Simbel.
Ramses de Grote wacht.
Ramses II,
trouwde met Nefertari, de eerste en geliefde van zijn acht vrouwen.
Op de muren van de begrafenis van koningin Mastaba,
hij schreef haar een gedicht, en het is verbazingwekkend...
"O meneer, mag ik even kijken?" - O ja.
- Mijn liefde is anders dan alle andere.
"Ze stal gewoon mijn hart in het voorbijgaan."
- Zij is degene voor wie de zon schijnt.
Hij is een verliefde man.
Hij heeft de helft van Nubië vermoord. Enorme nutteloze stenen blokken
in dienst gesteld van het egoïsme van de despotische opgeblazen koning.
Ik hou echt van hun hoeden.
Fascinerend verhaal.
Het is al erg genoeg om voor het leven getrouwd te zijn.
De eeuwigheid naast elkaar zijn is onmenselijk.
Waarom ben je zo cynisch, mam?
Mensen bouwen torens om van liedjes en stenen te houden
alsof koeren over een paar donkere ogen hen van pijn zou redden.
Het zal hoe dan ook verdubbelen.
Is het daar? Bedankt.
Blijven gaan.
Denk je dat jij en dit mooie meisje een uitzondering zullen zijn?
Niet elke liefde verandert in lijden.
Nee, de gelukkigen sterven in het kraambed.
Het is mijn taak om je te beschermen.
Denk je dat ik niet weet wat je nodig hebt?
Jij... Je wilt mijn zegen om met dit meisje te trouwen.
Nou, dat krijg je niet.
Rosalie!
Oke?
DUS.
Verberg je niet meer.
- We doen het zelf. - Dus.
Wauw!
Een nieuwe passagier stapt aan boord.
Ik heb teveel zand in mijn schoenen.
Ze kwamen naar mij! Hoe gaat het?
Vind je het goed?
De eerste man die ze mee naar huis nam
rijke advocaat.
Recht, smal,
op weg om senator in Missouri te worden.
Dan was er de baron die de eilanden bezat,
manieren van de koning.
En nu deze bedelaar Buk
die te veel drinkt en te hard lacht
en altijd in de verkeerde richting.
Ik vind hem het leukst.
Heeft u een man, mevrouw?
Ik had meerdere mannen.
Elk handvol.
.
Bent u getrouwd, meneer Poirot?
Ik heb dit geluk niet.
Wat is jouw geluk?
Ik heb mijn bedrijf.
- Ik heb mijn boeken. - Oh.
ik ... euh .....
In feite heb ik mijn ogen gericht op het huisje, waar ik hoop ...
uiteindelijk met pensioen...
en tuin.
Ik hoop de nieuwe te verbeteren
zeef de courgette.
Dit zijn heerlijke groenten,
maar ze missen de kleine smaak die...
Ik heb liever wat meer geurige groenten.
Mevrouw.
Wat doet u hier, mijnheer Poirot?
Mevrouw.
Je begrijpt dat we elkaar nauwelijks vasthielden na Caïro.
Ik was mezelf niet.
Dus wie zal je dan zijn?
Cleopatra natuurlijk.
Kom met mij mee.
We zullen.
Heerser van twee koninkrijken.
Wat zal Cleopatra zeggen?
- Oh, Charmian.
'Waar denk je dat hij nu is?'
"Hij staat
"of zit hij?
'Of loopt hij?'
'Of zit hij op een paard?'
- Oh, gelukkig paard,
- om de last van Anthony te dragen!
- Nu spreekt hij.
- Of mompelen...
Oh mijn.
"Waar is mijn oude Nijlslang?"
Pas op! Bouc!
Alles is snel binnen!
Beuken, binnen!
Klim naar binnen!
Boven de klif was een balkonplatform voor arbeiders,
maar niemand werd gezien.
Denk je dat iemand het met opzet heeft gedaan?
Laten we je redden, duif.
Kleine wereld.
De kapitein vloekte gewoon
dat Jackie hier kwam toen we naar de tempel gingen.
Zij kan het niet zijn.
Ik weet dat ze ons probeerde te vermoorden. Ik wil haar onmiddellijk van het schip af.
Ze had hier al een instapkaart. Vooruit gekocht.
Er is niets dat we kunnen doen.
Het maakt me niet uit! Dat doet ze altijd!
Vertel me gewoon waarom ik haar van me af zou moeten nemen!
Noem de prijs!
Ik koop deze hele verdomde boot als het moet.
Ik zal dit hele verdomde land kopen!
- Mevrouw. - Dank u.
Bedankt.
Louise.
Heb je mijn sjaal gezien? Ik zweer dat hij eerder bij me was.
Nee, nee, juffrouw Marie. ik ga zeker kijken.
. Jij...
Ga je niet met ons mee?
Juffrouw Lynette doet dat liever niet.
Oh.
Ah, ik hou van dat meisje Linnet.
Maar als de revolutie komt, zal het de eerste zijn.
Blinddoek, laatste sigaret, tegen de muur.
Bach!
Een of andere rechercheur. Mijn grootboek?
Je nam mijn boek.
J ai fait une erreur bête, pardonnez-moi.
Ik verwar je met...
mijn Edwin Drood in de woonkamer.
- Oh, ik zie aan je handschrift,
jij bent precies de tegenstander van Dickens.
ugu.
Mijnheer Poirot.
ik wilde je laten weten
je hoeft niet meer voor ons te zorgen.
Jackie kan de reden misschien niet begrijpen
maar we kunnen.
We gaan naar huis.
In de ochtend gaan we eerst met de auto naar Khartoum.
En toen stapte hij op de rails om het schip naar Water Hall te sturen,
en dan de vertrouwde bedden voor altijd.
Naar de hel met Jackie de Belfort.
O God.
Maar de laatste verkeersopstopping. Waarom niet?
Meestal neem ik geen alcohol...
..... maar hiervoor .....
Duif.
mijnheer.
- Dus. - Dus.
- Voor thuiskomst. - Voor thuiskomst.
Bedankt.
Je bent niet gemaakt voor boten.
Of champagne.
Wist je dat de vrouwen van de dode farao's?
levend bij hen werden begraven?
Ze moeten in een schreeuw zijn opgesloten.
Maar ik wed dat er een was die klaar was
en kon de scheiding niet verdragen.
Het spijt je me te zien.
Of je het nu leuk vindt of niet, ik denk van wel.
Simon is bang voor mij.
Mademoiselle, je hebt nog steeds een keuze.
Je kunt zijn leven verpesten of een nieuw leven beginnen.
Het is misschien niet het leven dat je je had voorgesteld,
maar het kan het leven zijn dat God bedoeld heeft.
Liefde is te belangrijk om te vertrouwen.
Vanaf het moment dat ik Simon ontmoette, wist ik één ding zeker:
Ik ga dood als we scheiden.
Ik voelde me vroeger hetzelfde als jij.
Ik vond het zo leuk.
Ik dacht dat als ik haar zou verliezen, ik zou sterven.
Ik ben haar kwijt.
Naar een andere man?
Mortier projectiel.
Hij bezocht me in het ziekenhuis.
Een maand later moest ik ontslagen worden,
maar ik smeekte haar om met Kerstmis te komen om samen te zijn.
Ze kwam aan, maar de trein was...
Na Catharina,
Ik werd
wie ik nu ook ben.
Ik zou boer worden.
Pardon, champagne...
het verzwakt... eh... geheugen en mond.
De bemanning van het schip is klaar om te vertrekken.
Nu na 12.00 uur.
Het team verliet de boot.
Nou, ik wil nog een cocktail.
- Dat is genoeg voor mij vandaag. - Nee nee.
Het is tijd om te slapen, mijn liefste.
DUS.
Ik neem de pil, dus maak je geen zorgen dat je me wakker maakt.
Ga je niet met haar mee, Simon?
Oh, we hebben vandaag al de liefde bedreven.
- Tweemaal. - Drie keer.
Slaap lekker, la reine Linnet.
Jackie, ik wens je het allerbeste.
Ik doe dat.
Ik heb geen spijt van wat we deden,
maar het spijt me dat het jou is overkomen.
Het is jammer dat we geen vrienden kunnen blijven.
Jij was de enige die nooit om geld gaf.
Goedenacht, Jacks.
Dit is de laatste keer dat je ons ziet.
Je kunt niet verdwijnen.
'Laten we dit afronden, Jackie.' - Dus.
Oh nee, blijf nog even. Ze bereidt zich voor op het podium.
God, ik voel me zo vrij.
en zo dik in het hoofd dat het niet van tevoren veranderde.
Zo makkelijk kom je niet van me af, Simon.
We waren verbonden.
Hart en lichaam, ik gaf mezelf aan jou.
Een paar maanden goede tijden? .
Waren ze zo goed?
Ik zweer het, als ik naar je kijk, zijn alle prettige herinneringen verwend.
Het is alsof je je een feestje probeert te herinneren nadat je ziek bent geworden.
Simon, wees niet wreed.
Mijn sympathie was op.
Dacht je echt dat deze kleine truc van jou me bij jou terug zou brengen?
Jij dwaas als je denkt dat ik ooit weer van je kan houden.
Ik denk niet dat ik dat ooit heb gedaan.
Simon, dat is genoeg.
Dat bedoel je niet.
En jij-nee.
Vertel me wat je bedoelt!
Simone?
Simon.
"Het spijt me." - Nee nee nee.
Rosalie, breng haar naar Bowers.
- Nutsvoorzieningen. -Simon.
-Simon. - Nee nee nee.
Ik bel een dokter.
"Rosalie!" - Hè?
Bowers! Zuster Bowers!
Simon.
Bowers?
- Nee nee. Hé, homo! Oke. - Het spijt me zo, het spijt me zo!
Het spijt me zo!
Dr Windsham!
Wat gebeurd er?
Dit is Simon, hij is in de woonkamer. Het ziet er slecht uit.
Rosalie, blijf daar. Ik zal zuster Bowers vinden.
- Dus.
Bowers?
"Boeren!" - Bouc?
- Wat gebeurt er daar? - Hoe gaat het?
Dit is Jackie. Breng je tas mee.
Wat is er gebeurd? EN?
"Hier." - Ik weet het niet.
Jackie.
Ga hier rechtdoor.
- Oke? - Ja, ga!
Ze heeft me neergeschoten!
Nee, nee, dat kan ik niet. Ik kan mijn voet niet bewegen.
Beuk, help me.
'Help me hem te verplaatsen.' "Precies."
Met mij.
"Haal hem op!" - Prima.
Hij heeft gelijk.
Ik zal je iets geven om de pijn te verzachten.
Weet u zeker dat u het niet nog pijnlijker wilt maken, dokter?
Rekeningen vereffenen.
Gebroken bot. We hebben een ziekenhuis nodig.
Het was zo onverstandig van me om Valet te irriteren.
Nu ben je een slimme jongen. Deze bal kun je gewoon verdienen.
Laat haar niet alleen.
Ze deed het niet... Ze deed het niet...
Ze kan zichzelf pijn doen.
Dat zal ze niet doen.
Ik gaf haar iets om te kalmeren.
Ik zal bij haar blijven.
Prima. We zullen.
Laten we hem naar bed brengen.
Voorzichtig.
Oké, bijna aangekomen.
Laten we gaan.
Zachtjes. Kalmeer, kalmeer, kalmeer.
- Het is goed. - Hier komen we.
Dit zou je moeten helpen om in slaap te vallen.
O God.
O God...
Tijd van overlijden?
Zes uur geleden. Maximaal acht.
Ergens tussen middernacht en twee uur 's nachts.
Geen sporen van strijd. Ze stierf in haar slaap.
Dat is het tenminste.
Pistool bevestigd aan de tempel. Er zijn sporen van brandwonden.
God ...
Een kogel.
Klein kaliber.
Waarschijnlijk 22 kaliber.
- Bijna speelgoed. - Bijna speelgoed.
Oh goed. Ik hoopte dat je in de dagdienst zat.
Is er iemand ziek geworden?
Er is iemand overleden.
"Lynette Doyle." "Lynette?"
Hou op. Wat bedoelt u? Op welke manier?
Ik ben bang dat Jacqueline de Belfort haar dreigement heeft uitgevoerd.
Nee, het is onmogelijk. Ik was de hele nacht bij haar.
Ze sliep hier.
Bij ontkoppeling.
Zou ze op zijn minst even kunnen gaan?
Ben je bij haar weggelopen of heb je helemaal niet geslapen?
Nee, geen minuut. Nee, hij knipoogde niet eens.
En zelfs als ik dat deed, was ik bang dat ze zichzelf zou bezeren,
dus ik gaf haar zoveel morfine dat ze een olifant zou neerslaan.
Er was minstens één moment
wanneer is mademoiselle de Belfort uit het zicht verdwenen?
Nooit, nee.
Dus Jackie kon Lynette niet doden.
Net zoals ze bij Simon Doyle geen steen kon duwen.
Wat deed je nadat je haar naar Miss Bowers had gebracht?
We kwamen hier terug om het pistool op te halen en op slot te doen.
Ik duwde hem onder de bank,
maar toen we terugkwamen, konden we hem niet vinden.
'Ik wilde je wakker maken.' - Ik zei nee.
Je had mijn hulp niet nodig.
Nee hou er mee op. Ze was Linnets vriendin.
Oke. Hij is een zoeker, laat hem snuffelen.
Simon was bij de dokter en Jackie bij de verpleegster.
Ik heb net besloten dat het een verschrikkelijke liefdesaffaire was
en dat is niet het geval voor een detective.
Ja, maar een mysterieuze zaak met een vermist pistool.
Iemand vindt hem
tussen de tijd dat u Mr. Doyle naar de dokter bracht en uw terugkeer,
en gebruikt het vervolgens naar verluidt om de moord op Lynnet Doyle te plegen
en deel twee geliefden voor altijd.
Beech, zeg tegen de kapitein dat hij de rivier rond het schip moet kammen.
Simon Doyle moet verteld worden.
Kneu.
Nee!
O God. Het was Jackie!
Verdorie! Ik kan haar vermoorden!
Jacqueline de Belfort was geen moordenaar.
Ze heeft me neergeschoten!
Ze heeft een alibi van gewapend beton voor de nacht
vanaf het moment dat ze je neerschoot met een pistool.
Nee.
O God.
Kneu.
Je moet me helpen.
Alsjeblieft. Je moet uitzoeken wie mijn vrouw heeft vermoord.
Heb je een van hen verdacht?
Iedereen hield van Lynette.
Uw vrouw heeft echter onlangs toegegeven dat ze zich niet veilig bij hen voelt.
Dat klopt... Er waren kleine dingen.
Ik, uh, was niet blij dat haar oude heer op het schip was,
Ik denk de hele tijd aan haar.
Ze herinnerde zich iets over Solomiya.
Een incident dat jaren geleden is gebeurd.
Ze zei niet precies wat.
En hoe zit het met je meid Louise Bourgeois?
Er waren meningsverschillen, toch?
Alleen Louise heeft wat dingen achtergelaten in het hotel.
Onzin. Nagellak.
Nee. Ze was vele jaren bij Linnet.
Ze zorgde zelfs voor de halsketting van Lynette.
- Controleer de ketting. "Hij ligt in bed."
Dank je, Buk.
Hij is hier niet.
Dus je zag de ketting toen je vanmorgen kwam?
Alors, ik zag juffrouw Linnet daar.
Dood.
Ik liet het dienblad vallen en rende de kamer uit.
Wat ze bedoelde op weg naar Abu Simbel
toen ze zei dat een reis naar Egypte jouw idee is?
Voor je eigen huwelijksreis.
eh...
Misschien geeft juffrouw Bourgeois de voorkeur aan eenzaamheid voor dit intieme detail.
Dus neem alstublieft meneer Doyle...
Maar nee, met uw toestemming, ik heb liever dat meneer Doyle naar me luistert,
dus hij beschuldigt mij van geen enkel geheim.
- Om je van een geheim te beschuldigen? - Ja
Ze verbrak mijn verloving.
Vorig jaar had Miss Linnett een feestje.
Een man sprak tot mij,
en vond mij toen.
Toen hij me een aanbod deed, merkte ik hem op.
Miss Lynnet vermoedde zijn bedoelingen met mij.
Alleen een meid.
Ze gelastte een onderzoek.
Hij had een debet.
Ze bood aan iedereen te betalen als hij me zou afzetten,
om zijn inzet te testen.
Hij liet me binnen.
Voor mijn eigen bestwil, zei ze.
Hetzelfde geld dat me als bruidsschat werd gegeven, zou me het leven kunnen geven.
Wat deed u gisteravond nadat u Miss Linnet verliet?
Ik ging naar mijn hut op het benedendek.
Ben je ergens anders geweest?
Iets anders zien of horen?
Excuseer me mijnheer.
Als ik uit mijn hut kwam om te roken,
Ik heb de moordenaar misschien de hut zien binnenkomen of verlaten.
Maar je hebt het niet gedaan, of wel? Wat het is?
Uh, nee, ik... dat deed ik. Ik had echt een sigaret binnen.
Jullie staarden me allemaal aan. Het maakt me ...
Alsjeblieft. Je weet dat we het geheim hebben gehouden.
Soms gedroeg ik me als een kind, maar alleen.
Vertel het ze. Ik zal Miss Linnet nooit kwaad doen.
Ja natuurlijk. Het is makkelijker, het is makkelijker.
Niemand hier beschuldigt je van iets.
Ik weet dat je altijd goed voor Linnet hebt gezorgd,
en ik zal zeker voor je zorgen.
Dat kan genoeg zijn, niet? Natuurlijk kunnen we het arme meisje laten gaan.
Denk je niet dat iemand Linnet zal vermoorden om haar ketting te stelen?
Ik heb mensen voor minder vergiftigd zien worden.
Baggerwerken op de rivier.
Wees alsjeblieft voorzichtig met ze.
Oké, jij.
Dit is een aantal persoonlijke eigendommen die ik heb.
Ik denk dat je gevoelig zult zijn.
Al het geld van de wereld
en ze ligt in de vriezer met de ham.
Dit is alle waardigheid die we ons kunnen veroorloven voor de doden
in deze omstandigheden.
Eh, dokter, voordat je gaat.
Je nam deel aan deze bruiloft, ondanks je duidelijke toewijding.
Had je niet de wapenrusting om haar met een ander te zien?
Er zijn mensen waar je geen nee tegen kunt zeggen. Zij vroeg.
Indien mogelijk zal ik naar uw paspoort vragen.
Uw naam is Dr. Windsham, maar dat is niet uw natuurlijke titel.
- Nee. - Heer Windlsham.
Hiervoor geboren, niet verdiend.
Wat ik doe als Lord Windsham behoort tot de sabeltandtraditie.
Wat ik doe als arts is van mij.
En Dr. Windsham reist veel, toch?
Indië, Afrika.
Een groot deel van de wereld heeft geen toegang tot moderne geneeskunde, wat we als vanzelfsprekend beschouwen, Poirot.
De meeste edelen genieten meer van hun adel.
Linnet plaagde me ermee.
Hij zei dat ze niet moest verwachten dat ze haar huwelijksreis in een lemen hut zou doorbrengen.
Je gedachten over haar zijn altijd teder geweest. En hoe zit het met de man?
Ik ken hem niet goed.
Wat ik weet, kan ik niet aanbevelen.
Dit is heel toepasselijk.
Mr. Doyle wil dat we onze verdenkingen op u richten.
L?
Ik was de hele nacht bij hem.
Echt. Je gaf hem een ​​sterke injectie met opiaten.
Hij sliep.
Je kunt op elk moment bij hem weglopen en onopgemerkt blijven.
'Heeft hij om drugs gevraagd?' - Hij had pijn.
Er zitten minder krachtige pijnstillers in je tas die voldoende zouden zijn.
Je hebt zo'n kans voor jezelf gecreëerd.
- Ik heb zo'n kans niet gecreëerd. 'Ze was slecht, nietwaar?'
Ze pronkte met haar nieuwe liefde, maar noemde jullie toch puppy's.
Het deed pijn om ze te zien,
en, net als bij een sterke opiaatinjectie, kunt u uw pijn beëindigen met een kogel.
Lords eisen om te krijgen wat ze willen,
en je bent nog steeds een heer.
Wat wil je dat ik zeg?
Ik weet dat ik grappig ben?
Ik ben geen dwaas.
Ik wist dat ze op mij rekende.
Ik maakte geen bezwaar.
Toen ze met Simon trouwde,
Ik zat er echt aan te denken om zelfmoord te plegen.
Ze dachten allemaal dat onze verloving voor gezinnen was,
kranten, vanwege de verdomde aristocratische theatraliteit van dit alles.
Ga je daarvoor schamen...
Ik hield van haar.
De neef van Little Linny en Andrew.
Ik kende haar van kinds af aan.
Wist u iets van beledigingen aan deze familie?
Meer dan veel.
Haar vader werd rijk, waardoor rijke mensen arm werden.
Linny ging door met trainen.
Heb je iets gehoord over de drukte vannacht?
Om 11:00 lag ik al te snurken.
Zijn de contracten die je haar wilde laten ondertekenen erg belangrijk?
DUS. Zo is het. Er waren.
Met de verdwijning van Linny moet het landgoed opnieuw worden ingericht.
Kan ik ze zien
Vergeef me. Dit is vertrouwelijke informatie.
Ik moet aandringen.
- Respect voor de overledene. - Maakt niet uit, ik weet wat ze bevatten.
Ik betwijfel het zeer.
Ik geloof dat ze uw beheer van Madame Doyle's eigendom uitbreiden,
ondanks haar huwelijk, niet?
Wie heeft het je verteld?
Ik ben Hercule Poirot.
Ik hoef niets te zeggen. Ik heb ogen en zij zien.
De hersenen en hij denkt. Nu denkt hij een beetje slecht over je.
'Denk je dat ik haar heb vermoord?' 'Heb je haar vermoord?'
Ik krijg geen cent van haar dood, meneer Poirot.
Je kunt het testament bekijken dat ik heb doorgenomen.
De peettante erft.
De rest wordt legaal ontvangen door haar man.
Je zult mijn naam nergens zien.
Misschien was het niet de bedoeling om te erven, maar om het te verbergen.
Je nam de controle over haar enorme fortuin.
Maak je geen zorgen totdat er obsceniteit is,
geen vermoedens van Andrew's trouwe neef,
in een periode van marktdaling.
Dit is niet iets dat op een boot kan worden bewezen.
Je probeerde een handtekening te krijgen
door bedrog, van Little Linnaeus, en jij hebt gefaald.
Je wist dat het slechts een kwestie van tijd was
voor haar doordringende blik werd jouw diefstal onthuld,
tenzij haar ogen voor altijd gesloten zijn.
Ziet u, in mijn positie, meneer Poirot,
Ik moet vaak dingen als doeken dragen die miljoenen dollars waard zijn.
En ze hebben beveiliging nodig.
Dus als ik haar wilde vermoorden,
Ik zou dat gebruiken.
Een .45.
DUS.
Je kunt gaan.
Een .45.
Waarom zou hij het risico nemen terug te gaan naar Jackie's wapen als hij er een heeft?
Hij zal niet.
Miss Bowers, laat me u storen.
Wil hij met me praten? Ik zet de hoek.
Je hebt niets te vrezen. Alleen jij kunt iets waardevols weten.
Dat zou een schokkende wending zijn.
Als je het niet erg vindt, komt ze alleen.
Verdorie, dat zou ik doen.
Ik wil dat ze op mijn begrafenis worden geserveerd.
ugu.
Toen u dienst had bij Mademoiselle de Belfort,
heeft ze Lynnet Doyle bedreigd?
Nee, haar dreigementen waren tegen haarzelf gericht.
Ze wilde zich onderdompelen in drinken en niet opstaan.
Daarom heb ik haar zoveel morfine gegeven.
Goed dat je bij ons was.
Hoe lang ben je al de metgezel van een verpleegster?
Eh... Nou, binnenkort 10 jaar.
En het is allemaal van mevrouw Van Scheiler, dus het lijkt me dat 20.
Dit werk kwam laat bij mij binnen.
Ah, nadat je je immense rijkdom bent kwijtgeraakt.
Rijkdom?
Verworven smaken vereisen aankoop,
en hier lig je te luieren over truffels en koninklijke krabben.
Zoals je jurk, Chanel,
je bagage is Witton, je schoenen zijn Perugia.
De hele piek van chic 10 jaar geleden was versleten en gepatcht.
Je zei hoeveel jaar heb je geen kaviaar gehad?
Velen verloren hun fortuin in deze catastrofe.
Velen van hen zijn vanwege Daddy Ridge Wei en zijn gewetenloze zakelijke praktijken.
Dit kan je reactie verklaren
te huur Londen onroerend goed Linnet. .
Vroeger heette het het Bowers-gebouw.
...
We hadden meer dan duizend mensen in dienst, een goed salaris.
We verspreidden onze rijkdom toen we die hadden.
Zoveel mensen houden van familie.
Sommigen vonden geen werk.
Dus ja, ik mis de kaviaar.
Maar ik mis hem nog meer.
En jij, die hetzelfde voelt als nu, met je afdeling
Mademoiselle de Belfort viel in slaap,
je bent vrij om over het schip te bewegen om het pistool te vinden,
- om Lynnet Doyle neer te schieten... - Nee!
Hij heeft specifiek gevraagd om u apart te ontmoeten.
"... terwijl ze slaapt." 'Mevrouw Van Scheiler.'
- Stop met bemoeien! - Ah! Bezoeker.
Ze kan geen moment afscheid nemen van haar juffrouw Bowers.
Alsjeblieft. Drink alsjeblieft wat thee met ons, hè?
Hij beschuldigde me van het neerschieten van Linnet.
Nee nee nee.
Ik neem gewoon... uh... die mogelijkheid aan.
Ik keur dit verhoor niet goed.
Ik bedoel, wie ben jij om ons te ondervragen?
Ik ben een werkende man.
Geschoolde werker, de held van je eigen economische verhalen.
Nou, het maakt me niet uit. Of voor jou.
Je moet de moordenaar vinden
over mijn peetdochter.
Ik heb zelf nooit kinderen gehad.
Ik had Lynette.
Je bent natuurlijk op de hoogte
dat u een belangrijke begunstigde bent in het Linnet Doyle-testament.
Beschuldigt u mij nu van moord?
Oh nee, hij beschuldigt iedereen van moord.
Ik geef toe, dit is een probleem.
Waarom zou ik mijn peetdochter vermoorden voor geld?
Ik heb het hele fortuin al gegeven.
Ik geef niet om geld.
Ik zie geen reden om dit gesprek voort te zetten. Nou, Bowers.
Stewards op dit schip hebben een geweldige ruimte. Is het je opgevallen?
Echt eersteklas personeel.
Hij werd gek.
De bedden worden elke dag opgemaakt,
Ik moet zeggen dat de vellen in verrassend nauwkeurige ziekenhuishoeken zijn gevouwen in een hoek van 45 graden.
In tegenstelling tot bijvoorbeeld de dag dat we vlogen,
toen de bedden waren opgemaakt in de stijl van een vloeiende deken met franjes.
Maar, weet je, toen ik Mademoiselle de Belfort zag...
sliep in de kamer van Miss Bowers op de derde dag van onze reis,
het bed was hetzelfde als de eerste keer.
Ik heb nog niet geslapen.
Bouc,
waar vond je Miss Bowers toen je haar om hulp vroeg?
In de kamer van mevrouw Van Schuyler.
- Mijn geest vraagt...
Hier is een vrouw voor wie het vuur tegen klasse en materialisme zo heet is
en toch houdt zij een bediende?
Nee.
Haar dienaar is geen dienaar...
geen verpleegster, alleen een metgezel.
Laten we de reden noemen.
Dol zijn op.
Geen zorgen.
En ik weet het.
Oke.
Mensen doden uit liefde.
Ze hebben iets gevonden!
Wat?
Ze hebben iets gevonden!
Mijnheer Poirot.
Goed gedaan, jongeman. Ga en zorg voor orde.
- Ja meneer.
Dit is je sjaal.
Maar hij is verdwenen. Ik zocht hem vanuit de tempel zelf.
Het is waar. We konden hem nergens vinden.
In jouw afwezigheid had hij een avontuur.
Je sjaal met kogelgaten...
Gebruikt om het geluid van het schot te dempen.
En een bebloede zakdoek
en een 22-kaliber Derringer van Jacqueline de Belfort.
Twee kogels troffen.
We zullen onmiddellijk terugkeren naar Aswan.
O, daar hou ik van.
Al de kracht van zijn intense aandacht.
Grote geest, helemaal van mij.
Flirten, hoe geweldig het ook is, heeft geen effect.
De vrouw is direct in jou geïnteresseerd
en je gaat ervan uit dat het alleen kan zijn om schuld te verbergen.
Wie ze ook is, ze heeft waarschijnlijk iets voor je gedaan.
Dit masker bedekt je hele gezicht, nietwaar?
Je kende Lynnet Doyle voordat je ons kwam entertainen, toch?
- De paden kruisten elkaar. 'Hou je niet van haar?'
Ik blijf beleefd.
Monsieur Doyle had het over een langdurig incident met het slachtoffer.
Reden voor mogelijke vijandigheid.
Bij het zwembad, Kennebankport.
In de zomer van de 24e, nog voordat ik iemand anders werd.
Ik speelde een show in een hotel
en besloot Rosie een duik te nemen voordat ze inpakte.
Het jonge meisje klaagde bij haar vader
dat je het zwembad met kleur moet verdelen.
We moesten gaan, en toen ik niet gehoorzaamde,
Ik werd gedwongen om het te doen.
Ik wist niet eens zeker of ze zich dat zou herinneren. Ik doe dat.
Dit was op de 25e.
En zij ook.
Mademoiselle.
Ze heeft je te schande gemaakt voor je afdeling.
mijnheer Poirot,
als ik een kogel in iemand schiet die me neerschiet
omdat hij niet op zijn plaats bleef,
de wereld zal bezaaid zijn met dode blanke dames.
Linnet was toen nog een heel kind.
Slechte vader leerde.
Maar ze werd mijn vriendin op het internaat.
Hij gaf andere meisjes toestemming om hetzelfde te doen.
De waarheid vertellen ...
Linnet was net zo gemakkelijk te haten als lief te hebben.
Ik zou beide kunnen doen.
Dit is een heel eerlijk antwoord.
Bedankt allebei dat je de tijd voor me hebt genomen, mesdames.
De laatste vraag bleef. Dit is mijn nieuwsgierigheid.
Jouw hoed. In de stijl van een tulband.
Hoe vaak ik je ook zie, je draagt ​​altijd hetzelfde als ik.
maar het is uit de mode, nietwaar?
Niet als ik het draag.
Als je aardig bent, verwijder het dan.
- Mm-mm - Oh! Het is in orde, Rosie.
Hij jaagt op het antwoord dat hij al weet.
22e kaliber, zoals degene die Lynette Doyle vermoordde.
Als je het wilt weten, ik heb het gebruikt.
Twee keer in de verdediging, één keer in woede.
Dit was gisteravond niet het geval.
Zeg me dat ik lieg.
Meneer Poirot.
mijnheer.
U grijpt niet op tijd in, mevrouw.
Je moet een detective zijn,
en toch heb ik het gevonden.
Hij was daar, precies in de la van mijn kaptafel,
naar boven gericht als de dooier.
Je weet dat ik het niet heb genomen.
Nee. Daarom bracht onze moordenaar hem terug
om terug te keren naar uw zorg.
- Dank u. - Als alleen...
- Poirot. - Als alleen dat?
Tenzij je de ketting nam om verdenking af te wenden.
Bewijs wordt gemakkelijk uit de relingen van het schip gegooid.
Wie het ook deed, hij deed alsof hij een ontdekking deed.
Waarom mijn moeder Lynette vermoorden?
Buk, je zei dat je moeder boos was op Lynette omdat ze een stel van je maakte.
Mevrouw, het was Lynette Doyle die uw zoon voorstelde
- aan een vrouw die je niet vertrouwt, niet?
als ik een kogel in mijn zak had om de slechte smaak van mijn zoon te verhelpen,
Ik zou het niet aan mevrouw Doyle uitgeven.
Mam, alsjeblieft, het helpt niet.
Misschien. Maar ik zag je prachtige landschap.
Je bent een geduldige vrouw die alle gewenste resultaten op tijd behaalt.
Die zo ijverig van plan was me aan boord van dit schip te nemen,
en toch werden mijn vermoedens afgeleid.
Dit is ieders zaak.
Dit is geregeld, mevrouw.
- Genoeg. - Echt, genoeg.
Nu ben ik klaar om mijn conclusies te presenteren
over mijn andere, meer geheime affaire en daarmee klaar.
Een geheime zaak? Wat?
Wat bedoelt hij?
Hebben?
- Mijnheer. "Mademoiselle."
Mesdames, bedankt dat je bij ons bent gekomen.
Bouc.
Ik zal mijn eigen bekentenis doen.
Toen we elkaar in Giza ontmoetten, vertelde ik je dat ik op vakantie was van mijn detectivewerk
terwijl ik in feite hetzelfde deed en deed.
Wat is er?
Jij.
Op verzoek van zijn moeder, mevrouw Buk,
die me een paar weken geleden telegrafeerde.
Heeft mijn moeder problemen?
Ik kreeg de opdracht om de Otterborn te volgen
het karakter en de fysieke vorm van een showbusinessvrouw bepalen
die je hart heeft gestolen.
Heb je me dat aangedaan?
Ik ben je Moeder. Ik deed het veel erger.
Bekijk ze,
Ik moest veel bluesmuziek drinken,
Ik beken, ik had niet verwacht dat ik het leuk zou vinden,
maar in feite heb ik veel gedaan
uitgevoerd door Madame Otterborn.
Het was ongebruikelijk voor mij, maar erg leuk.
Daarom was je in Gizeh.
Hoe we elkaar "per ongeluk" ontmoetten.
Het spijt me.
Ik moest je laten zien wie ze is.
Zeg het hem, rechercheur.
Ik zal het je vertellen, Buk.
Rosalie Otterborn opmerkend,
haar grootboeken controleren...
Ja, ik weet het, excuseer me, mevrouw.
Wat?
..Ik kan je vertellen dat ze vaak gokt,
hoewel hij vaak wint.
Ze drinkt weinig, geeft goed fooi en betaalt haar medewerkers,
en zijn belastingen op tijd tot op de cent.
Ze is ijverig, ze is recht door zee.
In zaken, misschien zelfs virtuoos.
Hoewel op de piano, helaas, een amateur.
Haar pleegmoeder drinkt twee keer per week of vaker te veel.
Ze rookt sigaretten van verschillende samenstellingen.
En ik denk dat ten minste twee van haar huwelijken niet zo waren ...
Volgens mij is het strikt legaal afgelopen.
Maar ze is een geweldig persoon.
.
Ik weet nog steeds niet wie Lynette Doyle heeft vermoord.
Maar dit is wat ik zeker weet...
Rosalie Otterborn is onherroepelijk verliefd op je zoon en overtreft hem in deugd.
Ze is meer dan in vorm. Ze is een vondst.
Dat was niet genoeg om ons gelukkig te maken.
Ik vertrouwde haar niet. Ondanks de rechercheur weet ik het nog steeds niet.
Ik hou van haar. Het moet iets betekenen.
Waarom zou dat zijn?
De Korinthiërs hadden het bij het verkeerde eind.
Liefde is niet geduldig of vriendelijk.
Hij is jaloers, schept op en het maakt hem niet uit wie er wordt gemaaid.
Hij is boos, hij is boos, hij houdt gegevens bij
over elke overtreding tegen hem,
en, barmhartige God, hij faalt.
Net zoals een persoon oud wordt, faalt liefde.
Hij wil echt je toestemming, maar hij heeft het niet nodig.
Niet meer dan ik nodig heb om aan uw normen te voldoen.
Of de jouwe.
Ik had de kans om naar je te kijken.
Wil je weten wat ik van je karakter vind?
Hij is geobsedeerd, ijdel, zelfgenoegzaam,
hij is niet zomaar alleen.
Walgelijk, vermoeiend, arrogant,
egocentrische kleine freak.
Hoe durf je
Ga uit de weg.
'Mademoiselle, als ik mag.' - Oooh.
Miss Otterborn, ik moet u alles uitleggen.
Alsjeblieft. Laat me mijn excuses aanbieden.
Heb je ooit een man ontmoet?
die zijn naam zo vaak uitspreekt?
zoals Hercule Poirot...
Ik bevestig.
Dit is Louise Bourgeois.
Er zijn geen tekenen dat hij is verdronken.
Daarna gooiden ze het lichaam in het water.
Ze moet zijn geraakt door een riem.
Ze werd aan boord gedood.
Tijdens het laatste uur.
Geld.
Allemaal in het bloed.
Louise Bourgeois liet doorschemeren dat
misschien heeft ze de moordenaar zien ontsnappen.
Als dat waar was, zou ze haar stilzwijgen kunnen aanbieden voor een som geld.
Chantage.
Alleen de moordenaar gaf de voorkeur aan absolute stilte.
Haar keel was opengesneden. Blad...
kort.
Zeer scherp. Net zoals...
Als een scalpel.
Jij!
Je hebt ze vermoord!
Zo was het... Het was zijn scalpel!
Hij heeft Louise vermoord!
En ze zag hem uit Linny's hut komen.
Sindsdien lieg je.
Jij bent iemand die Lynnet nooit had mogen vertrouwen.
Ik heb haar altijd verteld dat uw bedrijf miljoenen aan haar verdient.
Je bent een moordenaar!
Ik ga je vermoorden!
Hé, hou op!
Laat me alleen!
. . .
Heb een beetje respect!
Hoeveel mensen moeten er sterven voordat je iets doet?
Keel doorgesneden terwijl je me over de kolen jaagt.
Hij probeert.
Nou, hij kan beter proberen,
of we eindigen allemaal in een Egyptische gevangeniscel.
Als je de moordenaar niet noemt, doe ik het.
Nee.
Hij hield te veel van Lynette.
Dat is je motief.
Luister, hou je mond en laat Poirot werken.
In ieder geval zullen we tegen de ochtend in de haven zijn.
In de tussentijd is het veiliger als we gewoon in onze hutten blijven
met gesloten deuren.
Ze was een tijdje verloofd.
ik moet schrijven
en laat hem weten dat het zo... verdwenen is.
Ze scheidden, maar hij wilde het weten.
Dit is erg aardig van je.
Dit is verschrikkelijk. Het is allemaal verschrikkelijk.
Wie zou dat kunnen?
U moet wat theorie hebben, monsieur Poirot.
En jij niet?
Ik moet nog een laatste gesprek hebben.
Volle vaart vooruit!
Hoe ik mezelf de genegenheid toestond
om de helderheid van mijn gedachten in uw onderzoek te kleuren,
Ik moet je vragen om getuige te zijn van dit verhoor.
Hoe lang ken je Lynnet Doyle al?
Ben ik nu een verdachte?
Hoe lang ken je Lynnet Doyle al?
Ik ken je trucs.
Ik heb dit spel al aan de andere kant van de tafel gezien.
Jaren geleden.
We waren niet close, alleen kennissen.
Mijn ouders beschouwden haar ouders als gelijk aan zichzelf,
Zodat we op dezelfde feestjes opgroeiden en elkaars vrienden kusten.
Je kunt me nergens op betrappen, want ik heb niets gedaan.
Dus vraag alles wat je wilt.
Waar is je jas?
Waarom heb je Linnet niet wakker gemaakt toen Simon werd neergeschoten?
Poirot.
Niet nodig.
Haar man werd neergeschoten.
Je voelt zoveel sympathie voor je ex-verloofde
over Louise Bourgeois.
Je wilt hem over haar lot vertellen.
En toch voel je niet dezelfde sympathie voor Linnet.
Ik dacht dat ze sliep.
Ze zei dat ze een slaappil had genomen.
Onzin!
God, ik was zo blij je te zien, Buk.
Maar je liegt tegen me.
Je liegt in mijn gezicht!
En nu ben jij mijn prooi.
Wat is er gebeurd? Heeft hij Lynette vermoord?
Waren jij en Rosalie samen?
Nee, ze is eerlijk. Te trots om goed te leven van diefstal.
- Je hebt het zelf gedaan. - Nee, dat deed ik niet.
Je ging alleen terug naar de woonkamer om een ​​pistool te vinden, en dat deed je.
Toen ging je naar Doyle's hut om Linnet over Simon te vertellen.
Zij sliep. Je hebt de ketting gezien. Je bent in de verleiding gekomen.
Maar ze werd wakker, ving jou en jij schoot haar neer.
Nee, dat deed ik niet. Het doet niet...
Alleen Louise Bourgeois zag je lopen en eiste geld.
In plaats daarvan bracht je haar een mes.
- Nee, ik heb niet vermoord... - Twee moorden!
En dit alles om het gestolen goed te krijgen en geen huwelijksvergunning nodig te hebben,
alleen haar zegen.
Ik heb niemand vermoord.
Ik heb het pistool nooit gevonden. Dit is niet wat er is gebeurd.
Nee, je hebt niemand vermoord.
De moord op Lynnet Doyle was met voorbedachten rade.
Dit vereist de exacte tijd, de gestolen sjaal.
Je hebt haar niet vermoord, maar je ging naar Doilov's hut
en vond Linnet al dood.
Je wist dat ze eerder was vermoord dan wij allemaal.
Maar in plaats van om hulp te roepen...
je bent de ketting vergeten.
Nadat ik je vertelde over de zoektocht in de hut, probeerde je hem terug te brengen.
Maar je kwam Louise Bourgeois tegen die ruzie had met iemand en geld eiste.
Je zag haar keel doorgesneden.
- Je hebt haar zien vermoorden.
Weet je wie Louise heeft vermoord?
Maar je kon niet zeggen zonder toe te geven dat je stal,
dus je verstopte het in je moeders kamer. In de overtuiging dat ze geen schuld zal krijgen.
Terwijl je stil was.
Alleen op je jas zat het bloed van Louise Bourgeois.
Als...
Als ik het toegeef, als ik het zeg...
U wordt gestraft voor diefstal.
Je riskeert gevangenisstraf.
Ik zal het doen... Ik zal Rosalie verliezen.
Ze houdt van je.
Ik kan niet...
Je kunt de moordenaar niet vrijuit laten gaan om jezelf te beschermen.
Ik wilde je vertellen.
Ik zat net te bedenken hoe ik het moest doen...
Ik dacht alleen aan hoe gelukkig we zouden zijn.
We kunnen weglopen en trouwen.
Geen verplichtingen. We zouden vrij zijn.
Dwaas!
Het was zo dom, ik weet het.
Met wie heb je haar gezien?
Je was een vreselijke ander, Poirot.
Waarom moest je me leren aardig te zijn?
WHO?
Je zal nooit begrijpen ...
wat zullen mensen doen voor de liefde?
We zullen!
Nee.
Mon ami, Buk. Ah?
Bouc?
Ik hoorde schoten.
- Ik hoorde een schot. - Wat gebeurd er?
Heb je hem gevangen?
Poirot, heb je gezien wie het was?
Hoe gaat het?
Is er iemand gewond geraakt?
Ik heb nog nooit iemand gelukkiger gezien dan hij...
toen hij bij jou was.
Hij vertelde me hoezeer hij hoopte dat ook jij op een dag gelukkig zou zijn.
Wat ben je het beu om gewoon een pure koude detective te zijn.
Wees in plaats daarvan mens.
Ik wil niet dat je gelukkig bent.
Ik wil dat je de persoon vindt die het deed.
Hij werd neergeschoten door jouw wapen.
Het was zijn pistool!
- Ik was hier! "Zijn pistool!"
Ik was hier.
Nou, je was erbij. Je zag me. Vertel haar.
Het is waar. Hij was hier.
Nee.
Mijn wapen lag in een koffer in mijn hut en.....
Waarom zou je een pistool aan boord laten bij de moordenaar?
Omdat...
tegen de ochtend zijn we in de haven.
Als de lokale politie een zwarte man ziet met een pistool in zijn hand,
ze zullen me neerschieten voordat ik de strop zie.
Je hebt gefaald ...
al uw plichten.
Zijn vriend.
ik heb gefaald.
Lynette Doyle.
Louise Bourgeois.
Bouc.
Nu laat ik hem niet in de steek.
De moordenaar is hier.
En zal hier blijven.
Juffrouw Otterborn gelijk. Ik praat graag.
Publiek.
Zie je, ik ben ijdel.
Ik hou ervan als mensen me een misdaad horen ontdekken en zeggen:
-Je ziet hoe slim Hercule Poirot is.
Als alles wat ik nu wil, zou ik ervoor betalen...
dit is een gesprek...
met Beuk.
Ik stampte rond en zei: "In de buurt van een persoon als Lynnet Doyle
- Er zijn zoveel tegenstrijdige gevoelens van haat en jaloezie.
"Het is als een wolk van vliegen die zoemt en zoemt."
En hij zal me uitlachen.
'Speel dan je slimme spelletjes,' zei hij.
- Stel uw vragen totdat de juiste komt.
'Wie moest haar vermoorden?'
- En wie zou dat kunnen?
En dan zal ik het vragen en zien.
Ja, Buk liet me dit te laat zien.
Een verliefde man, klaar voor alles.
Liefde dwingt ons om roekeloos te handelen. Roekeloze acties.
Boulder valt, uitslag.
Louise wordt vermoord, wild. Beuk, schot.
Ik dacht dat de identiteit van Madame Doyle's moordenaar duidelijk was.
Neef Andriy Kachaduryan.
Om te doen wat hij deed in de tempel van Abu Simbel,
waar hij alleen ronddoolde, in wanhoop.
Waar hij een kans zag. Hij hoopte zijn zonden onder een steen te verbergen...
..hij duwt er een.
L...
Ik weet niet wat ik dacht.
L...
En ik-nee... ik dacht het niet.
Ik zag ze hieronder.
En..... En godzijdank heb ik gemist.
En dat zouden jullie allemaal moeten weten...
Ik heb haar niet vermoord. Ik zou dat nooit doen.
Ik... ik hield van haar.
Ik heb haar niet vermoord!
Nee, dat deed hij niet.
De moord op Lynnet Doyle was geen brute daad. Het was methodisch gepland.
Details, tijd, munitie, alibi.
Maar wie heeft het gepland?
Ik ga weer terug naar Buk.
Waarom heb je het in een groen jasje geverfd?
Hij droeg rood op de piramide.
Mijn rode verf is weg.
Hij is gestolen
moordenaar Lynnet Doyle.
Haar man, Simon Doyle.
L?
Het is gewoon belachelijk.
Hoe kon hij? Hij is neergeschoten.
Ja, hij is neergeschoten. We weten het zeker.
Wat we niet zeker weten, is wanneer hij werd neergeschoten.
Of wat hij deed op die momenten dat we dachten dat het zo was.
Denken ...
Madame Doyle meldde dat haar man boos was op Louise vanwege de nagellak
achtergelaten bij het hotel. Waarom zou dit een punt van zorg moeten zijn?
Omdat Madame Doyle bloedrode nagellak gebruikte,
die voor hem bestemd was.
Deze keer komt de verf van Madame Buk goed van pas.
Hij had ook niet verwacht dat zijn vrouw een rechercheur op het feest zou uitnodigen.
Dus, voor het geval dat, legt hij me in bed. Een glas champagne
op zijn aandringen stuurt me naar bed met een duizelig hoofd.
Ze pompten drugs voor zijn toespraak.
Juffrouw Otterborn, u zag hoe het pistool werd afgevuurd.
Je zag Simon vallen.
Een met bloed doordrenkte zakdoek aan zijn voeten. En op dat moment verliet je hem.
Drukke Jackie en op zoek naar een dokter.
Dit geeft de moordenaar slechts enkele momenten van eenzaamheid.
Momenten zijn alles wat hij nodig heeft. Hij heft zijn pistool op.
Hij rent naar de hut van zijn vrouw.
Simone...
En hij schiet haar neer,
door de tempel.
Er waren tekenen van brandwonden op Lynnet Doyle's wonden.
Een ontbrekende sjaal zou ze elimineren,
maar het werd er niet op gebruikt.
In plaats daarvan werd het hier gebruikt om het geluid van een ander schot te overstemmen.
'Wat is er, Buk?' - Er was een ongeluk.
Hij komt hier terug
om de sjaal terug te geven die hij eerder verstopte.
Waar hij opnieuw een pistool trok en zichzelf in het been schoot.
Toen verving hij een kogel
in het pistool, dus als hij wordt gevonden,
we konden er geen drie tellen,
maar twee schoten waarvan we dachten dat ze waren gemaakt.
dan wikkelt hij een zakdoek, sjaal en pistool.
en gooit ze in de wateren van de Nijl.
Vervolgens bereidt hij zich voor op de komst van Dr. Windsham.
Ze heeft me neergeschoten!
Ik kan mijn voet niet bewegen.
Je alibi is beveiligd, je vermijdt achterdocht.
Je hebt inderdaad veel verdachten in veiligheid gebracht.
Maak een gastenlijst, niet alleen vrienden en familie,
maar alleen degenen die wrok koesterden of wrok koesterden tegen uw vrouw.
Zelfs ons amusement.
Dit alles vond plaats als de zorg voor een nieuwe echtgenoot.
Het schuldgevoel week in alle richtingen af, behalve jij.
Je bent gek.
Dat ik mezelf zou neerschieten en dan op de een of andere manier Louise en Buk zou vermoorden.
Hij heeft gelijk. Hij kon ze niet doden.
Hij heeft ze niet vermoord.
De tweede en derde moord werden gepleegd
zijn handlanger in de eerste,
en, geloof ik, de inspiratie voor al deze ingewikkelde samenzwering.
Jacqueline de Belfort.
Een keer zijn minnares. Nog steeds zijn minnares.
Ik stel u dit echtpaar voor. Achtervolgt ze. Vind ze aan boord van dit schip.
Ik schiet Simon neer met een lege cartridge.
En dit alles om twee onbetwistbare alibi's te creëren.
De rouwende echtgenoot vertrok om het fortuin van zijn vrouw te erven
en dan, na verloop van tijd, trouwen met de vrouw van wie hij houdt.
Altijd geliefd.
Toen ik Louise Bourgeois vroeg, zag ze iets, ze gaf een interessant antwoord.
"Als ik uit mijn hut kwam, zou ik de moordenaar zien."
Niet "ja", niet "nee", maar een verborgen bedreiging voor Linnet's moordenaar,
wie er in de kamer was.
Simon Doyle.
Wat haar verzekerde dat er voor Louise zou worden gezorgd.
Dat was het inderdaad.
Zodra hij de kans had, stuurde Simon ongetwijfeld Jacqueline een bericht:
haar waarschuwen voor een nieuw gevaar.
- Ik vertel haar waar ze een wapen kan vinden.
En toen, toen Buk...
Toen Buk erachter kwam wie Louise had vermoord, riep Simon: ..
We zullen!
..waarschuwing uw medeplichtige ...
die Buk in de keel schoot.
Voordat hij Jacqueline de Belfort kon openen.
Heb je mijn zoon vermoord?
Ik zal zien hoe je ervoor sterft.
Roosje, alsjeblieft.
Ik zweer.
Je kunt hem niet vertrouwen.
Hij heeft geen bewijs.
Waar. Ja, ik heb alleen een gezonken pistool, vrij van vingerafdrukken.
Maar hij kwam met een geschenk.
Zakdoek.
Warme wateren van de Nijl in de lente
hierdoor zou de bloedkleur dof bruin worden.
In dezelfde mysterieuze wateren zal karmijnrode verf vervagen ...
naar roze.
O, wat knap Hercule Poirot!
Waren deze ambities van hem of van jou?
Hij had dingen nodig.
Ik had het nodig.
Je bent nooit in geld geïnteresseerd geweest.
Maar je kon hem niets weigeren.
Zelfs een plan waar hij zelf niet op kon komen.
Simon, wat moeten we doen?
Laten we gaan.
Ze zullen ons meenemen. We zullen scheiden.
Nu stappen we van de boot en rennen.
We zullen.
Het is in orde, Simon. Geef het aan mij.
Uh Huh ...
Luister naar mij.
We kunnen het.
We moeten nu gaan, en we moeten sterk zijn.
We kunnen sterk zijn.
Ik hou van je.
Het spijt me dat je zo rijk bent geworden.
Ah, niets dat ik niet kon repareren.
We zouden gewoon een beetje kunnen houden.
We zullen.
Zullen ze me nu arresteren?
Nee.
Zolang je haar zaken eerlijk regelt
en teruggeven wat je moet.
Ga je terug naar Londen, dokter?
Ik heb niets meer te doen in Londen.
West-Afrika.
Misschien kan ik daar iets goeds doen.
Ik kan je maar beter nooit zien werken.
eh...
Misschien...
'Tot ziens, Sid.' - Heel erg bedankt voor vanavond.
Tot over een paar dagen.
Vertel de band nog een nummer en ze moeten de repetitie afmaken.
Voorzichtig, meneer.
Toen de storm
Het leven bloeit
Ga naast me staan ​​
Toen de storm
We zijn gesloten, vriend.
Het leven bloeit
Ga naast me staan ​​
Wanneer deze wereld
Gooit me
Wauw
- homo, homo, homo, homo - Als een schip
ja
Op zee
Dienst
Ik