1
00:00:02,390 --> 00:00:09,420
The Dancing Fingers Team @ Viki.com မှ စာတန်းများနှင့် ထပ်တူပြုခြင်း။
2
00:00:27,650 --> 00:00:31,460
♫သူသည် သူ့ဓားကို လူသတ်နေသော ရောင်ဝါဖြင့် ဝန်းရံထားသည် ♫
3
00:00:31,460 --> 00:00:36,110
♫ လေထန်လမရှိသော စစ်မြေပြင်တွင် ♫
4
00:00:36,920 --> 00:00:39,760
♫ ထောင်နှင့်ချီသော စစ်သားများနှင့် မြင်းများကို တစ်ယောက်တည်း ကောက်ခံပါ ♫
5
00:00:39,760 --> 00:00:45,290
♫ ကျွန်တော်က ရဲရင့်တဲ့ကောင်လေးပါ ♫
6
00:00:45,290 --> 00:00:48,180
♫ ငါ့အချစ်တွေကို ငါဘယ်လိုမေ့နိုင်မလဲ ♫
7
00:00:48,180 --> 00:00:53,550
♫ ငါအသက်ရှင်နေသရွေ့ မင်းရဲ့အတိတ်က နာကျည်းမှုတွေနဲ့ မင်းရဲ့ရယ်မောသံ ? ♫
8
00:00:53,550 --> 00:00:56,510
♫ လှပသောမိန်းကလေး၏မျက်ရည်များသည် လေးလေးနက်နက်နာကျင်စေသည် ♫
9
00:00:56,510 --> 00:01:01,700
♫ အနီရောင်အဆိပ်သည် လူ၏အသက်ကို သတ်နိုင်သည် ♫
10
00:01:03,200 --> 00:01:12,390
♫ စာကြောင်းနှစ်ကြောင်း သို့မဟုတ် သုံးကြောင်းပါသော နှုတ်ဆက်ကဗျာ ♫
11
00:01:12,390 --> 00:01:15,110
♫ မတ်လမိုးတွင်းလမ်းတလျှောက်ရေး ♫
12
00:01:15,110 --> 00:01:19,960
♫ ထီးလေးကိုင်ပြီး မင်းဘေးနားမှာ လျှောက်လှမ်းနေနိုင်ရင် ♫
13
00:01:19,960 --> 00:01:28,990
♫ စာကြောင်းနှစ်ကြောင်းသုံးကြောင်းပါတဲ့ နှုတ်ဆက်ကဗျာကို ဘယ်သူသီဆိုမှာလဲ ♫
14
00:01:28,990 --> 00:01:31,790
♫ မရဏကမ္ဘာဆီသို့ လျှောက်လှမ်းရင်း ♫
15
00:01:31,790 --> 00:01:38,050
♫ မင်းအနားမှာ ငါသေနိုင်ရင် ငါ့ဘဝက အမှိုက်ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး ♫
16
00:01:38,070 --> 00:01:44,760
[လူငယ်စစ်သည်တော်များ]
17
00:01:44,760 --> 00:01:47,070
- အပိုင်း 6 -
18
00:02:02,400 --> 00:02:06,160
ဆရာကြီး ရန်အောင် ဟုတ်တယ် ။ ဆရာကြီး ရန်အောင် ဟုတ်တယ်...
19
00:02:07,220 --> 00:02:09,480
ဒီတော့ မင်းဒီမှာ။
20
00:02:10,670 --> 00:02:12,210
မင်း ငါတို့အားလုံးကို ကြောက်တယ်။
21
00:02:12,210 --> 00:02:14,370
ဆရာကြီးနှင့် သခင်မလေးသည် လွန်စွာစိုးရိမ်နေလေသည်။
22
00:02:14,370 --> 00:02:17,300
မင်းကို အန္တရာယ်တစ်ခုခု ကျရောက်နေပြီလို့ ထင်နေကြတယ်။
23
00:02:17,300 --> 00:02:19,300
အပြင်ထွက်ပြီး ပျော်ချင်ရင်တော့ စည်းမျဥ်းတွေကို လိုက်နာသင့်ပါတယ်။
24
00:02:19,300 --> 00:02:21,150
တစ်ညလုံး အပြင်မှာ ဘယ်လိုနေနိုင်မလဲ။
25
00:02:21,150 --> 00:02:23,040
လူတိုင်းက မင်းအတွက် အရမ်းစိုးရိမ်ကြတယ်။
26
00:02:23,040 --> 00:02:24,530
တစ်ညလုံး အိမ်ပြန်မလာဘူးလား?
27
00:02:24,530 --> 00:02:27,210
အတိအကျ။ မင်းဘာတွေရောက်နေတာလဲ?
28
00:02:27,210 --> 00:02:29,290
မင်းဘာလို့တစ်ယောက်တည်းနေတာလဲ။
29
00:02:31,290 --> 00:02:34,600
မင်းအရက်နဲ့တူတယ်။ ထပ်သောက်ပြန်ပြီမဟုတ်လား
30
00:02:36,280 --> 00:02:37,850
ဘာကိုမှ မမှတ်မိတော့တာ ဘယ်လိုလဲ။
31
00:02:37,850 --> 00:02:40,640
မင်း- အိုး မင်းကိုကြည့်။
32
00:02:43,060 --> 00:02:45,670
ဆရာကြီး ရန်အောင် ဟုတ်လား... နေမကောင်းဘူးလား။
33
00:02:45,670 --> 00:02:49,560
ဒီမှာပါ။ ဒီမှာပါ။ သူနဲ့ အရင်ဆက်ဆံရအောင်။
34
00:02:51,820 --> 00:02:54,340
- Yan Si?
- သူ အခုမှ အိမ်ပြန်ရောက်တယ်။ အထဲမှာ။
35
00:02:54,340 --> 00:02:56,980
- Yan ဟုတ်တယ် မင်းအိမ်မှာ။
- Yan Qing-ge။
36
00:02:56,980 --> 00:03:01,110
မနေ့ညက မင်းဘယ်မှာလဲ။ ငါ့ကို ရှင်းပြချင်တာလား။
37
00:03:01,110 --> 00:03:03,080
မမှတ်မိဘူး။
38
00:03:05,830 --> 00:03:07,570
မင်းသွားသောက်တာလား
39
00:03:08,300 --> 00:03:10,110
မင်းအရက်နဲ့တူတယ်။
40
00:03:10,110 --> 00:03:11,390
မင်းက အရမ်းရှုပ်ပွပြီး မိုက်မဲလိုက်တာ။
41
00:03:11,390 --> 00:03:13,420
ဟုတ်ပါတယ် မင်းဘာမှ မမှတ်မိဘူး။
42
00:03:14,220 --> 00:03:16,980
အရက်က သင့်ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါတယ်။ လျှော့သောက်ပါ။
43
00:03:16,980 --> 00:03:19,910
မင်းက ငယ်သေးလို့ တစ်ညလုံး အရက်သောက်နေတာ။
44
00:03:19,910 --> 00:03:21,420
မင်းက ပိုပိုပြီး မသင့်လျော်ဘူး။
45
00:03:21,420 --> 00:03:23,720
ဟုတ်တယ်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က မင်းကို အရက်သောက်ခိုင်းတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။
46
00:03:23,720 --> 00:03:25,430
သူ့ကို ဘယ်သူက ခိုင်းမှာလဲ
47
00:03:25,430 --> 00:03:27,220
ပါးစပ်သည် သူ့အဖို့။
48
00:03:27,220 --> 00:03:29,760
အရက်မူးနေတဲ့ သူငယ်ချင်းကို ဘယ်အချိန်က စခဲ့တာလဲ။
49
00:03:29,760 --> 00:03:31,950
သူအရမ်းပင်ပန်းနေပြီ။ အခု သူနဲ့ စကားပြောစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး။
50
00:03:31,950 --> 00:03:33,700
မနက်ဖြန် မင်းသူနဲ့ စကားပြောမယ်။
51
00:03:33,700 --> 00:03:36,330
ဆရာ၊ နောက်ကျနေပြီ။ အခု စခန်းကို ပြန်သွားသင့်တယ်။
52
00:03:36,330 --> 00:03:38,280
မှန်ပါတယ် ဖေဖေ။
53
00:03:39,120 --> 00:03:40,540
ငါ မင်းကို ကြိမ်းမောင်းဖို့ မကြိုးစားဘူး။
54
00:03:40,540 --> 00:03:42,890
မင်းသူငယ်ချင်းမှားသွားလိမ့်မယ်ဆိုပြီး ငါစိုးရိမ်တယ်။
55
00:03:42,890 --> 00:03:45,360
ခဏအနားယူပါစေ။
56
00:03:50,170 --> 00:03:53,480
ထပ်မလုပ်ပါနှင့်။ နားလည်လား?
57
00:03:53,480 --> 00:03:55,120
သဘောပေါက်တယ်။
58
00:03:58,380 --> 00:04:00,930
မနေ့ညက ငါဘာလုပ်ခဲ့တာလဲ။
59
00:04:00,930 --> 00:04:02,910
ငါဘာမှမမှတ်မိဘူး။
60
00:04:14,040 --> 00:04:15,910
ဆရာကြီး ရန်အောင် ဟုတ်တယ် ။
61
00:04:17,950 --> 00:04:20,370
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဘုရားလောင်းသည် မိမိရောက်ရှိနေခြင်းကို အမှန်တကယ် ခံစားလာရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
62
00:04:20,370 --> 00:04:24,720
ငါတို့မိန်းမတွေ ဘုရားကျောင်းကို ဆုတောင်းဖို့ တိတ်တဆိတ်သွားနေတာ မင်းသိလား။
63
00:04:24,720 --> 00:04:27,710
မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမှ စစ်မတိုက်ရဘူး လို့ မျှော်လင့်ကြပါစို့။
64
00:04:27,710 --> 00:04:30,630
ဒီမှာလည်း အိမ်မှာပဲနေချင်တယ်။
65
00:04:32,760 --> 00:04:36,060
ကျွန်တော့်ဇနီးပြင်ဆင်သော ravioli သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အရသာအရှိဆုံးဖြစ်သည်။
66
00:04:36,060 --> 00:04:37,960
ဤကိစ္စတွင်၊ သင်သည်အများကြီးပိုစားလိမ့်မည်။
67
00:04:37,960 --> 00:04:39,720
သေချာပါတယ်။
68
00:04:39,720 --> 00:04:41,450
စစ်မရှိဘူးလား?
69
00:04:44,320 --> 00:04:46,070
Yan Ping-geနှင့် Cui Ying။
70
00:04:46,070 --> 00:04:49,580
- Yan Si-di။
- Yan Si- di မင်းနိုးလာပြီ။
71
00:04:49,580 --> 00:04:52,570
ခမည်းတော်ထံမှ တရားဒေသနာကို လက်ခံရရှိကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ကြားသိရသည်။
72
00:04:52,570 --> 00:04:55,190
ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ အားလုံးအဆင်ပြေပါတယ်။
73
00:04:55,190 --> 00:04:57,500
ခဏနေတော့ မင်းကို နောက်ထပ် ကြိမ်းမောင်း ဆယ်ကြိမ် ပေးမယ်။
74
00:04:57,500 --> 00:04:59,510
လျော်ကြေးပေးရန်။
75
00:04:59,510 --> 00:05:01,660
ပြီးတော့ ငါလည်း မင်းကို ကူညီမယ်။
76
00:05:02,440 --> 00:05:04,250
မဟုတ်ဘူး၊ စိတ်ရှုပ်မခံပါနဲ့။
77
00:05:05,610 --> 00:05:11,230
Cui Ying ၊ Yan Ping- ge က သူ့ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်စရာမလိုဘူးလို့ မင်းပြောတာ ငါကြားတယ်။
78
00:05:11,230 --> 00:05:13,110
အစစ်အမှန်။
79
00:05:13,110 --> 00:05:15,450
အိုး၊ ငါ့ဆီပြန်လာတယ်။
80
00:05:15,450 --> 00:05:18,250
ငါတို့ခမည်းတော်တောင် ဒီလိုလုပ်ရမှာမဟုတ်ဘူး၊
81
00:05:18,250 --> 00:05:21,720
မင်းတကယ်မူးနေတာလား မနေ့ က ဒါတွေ အားလုံး မဆွေးနွေးကြဘူးလား။
82
00:05:21,720 --> 00:05:23,900
သြော် ဟုတ်လား။ အခု ကျွန်တော် မှတ်မိတယ်။
83
00:05:23,900 --> 00:05:26,680
အင်း၊ ငါတို့ ထပ်စစ်ဖို့ မလိုတော့ဘူး။
84
00:05:26,680 --> 00:05:28,690
ဒါဆို ဘယ်သူက သွားတိုက်မှာလဲ။
85
00:05:28,690 --> 00:05:30,810
Pan Bao သွားမယ် ဆိုတာ သိသာပါတယ်။
86
00:05:33,470 --> 00:05:35,990
မှန်တယ်။ ပန်ပေါင်။
87
00:05:35,990 --> 00:05:39,290
ပန်ပေါင်က မင်းကို အနိုင်ယူပြီး စစ်မြေပြင်ကို သွားနိုင်ခဲ့တယ်။
88
00:05:39,290 --> 00:05:41,560
ဒီလို ရှက်စရာကောင်းတဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုမှာ သင် ရှင်သန်နေသေးလား။
89
00:05:42,370 --> 00:05:45,840
သာမာန်အားဖြင့် ဒီပန်ပေါင်ဟာ မင်းရဲ့စံနှုန်းနဲ့ မကိုက်ညီဘူး။
90
00:05:45,840 --> 00:05:48,100
ဒါက ထူးဆန်းတယ်။
91
00:05:49,670 --> 00:05:53,050
တကယ်တော့ တပ်မတော်ကို ဦးဆောင်ဖို့ ဘယ်သူက ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဖြစ်လာတယ်ဆိုတာ အရေးမကြီးပါဘူး။
92
00:05:53,050 --> 00:05:56,610
ကျွန်ုပ်တို့၏ဖခင်ပြောသည့်အတိုင်း ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် ကြီးမြတ်သောသီချင်းအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ကြသည်မဟုတ်လော။
93
00:05:56,610 --> 00:06:01,200
ဒါပေမယ့် ပန်ပေါင်ရဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုကို သတိရမိတဲ့အခါ အောင်ပွဲခံပြီး သူ့မျက်နှာ၊
94
00:06:01,200 --> 00:06:04,470
တကယ်ကို ဒေါသဖြစ်ရတယ်။
95
00:06:04,470 --> 00:06:06,830
မှန်တယ်။ မင်းအတွက် မတရားဘူးလို့လည်း ငါထင်ပါတယ်။
96
00:06:06,830 --> 00:06:10,300
ပန်ပေါင်၏ ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူ့အတွက် တိုးတက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
97
00:06:10,300 --> 00:06:12,170
မဖြစ်နိုင်ဘူး။
98
00:06:16,740 --> 00:06:20,080
တကယ်ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကို ငါသွားရှာတာ ပိုကောင်းပါတယ်။
99
00:06:20,080 --> 00:06:26,180
စိန်ခေါ်မှုအတွင်း ပန်ပေါင်သည် ရန်ပင်း- ဂျီကို အနိုင်ယူရန် ဉာဏ်မမီသော နည်းလမ်းအချို့ကို အသုံးပြုခဲ့သင့်သည်။
100
00:06:26,180 --> 00:06:29,140
လက်ပိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ပြီး စောင့်ကြည့်နေလေ့မရှိပါဘူး။
101
00:06:37,710 --> 00:06:42,580
မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ကိုစုံစမ်းဖို့ ပန်ပေါင်အိမ်ကို ခိုးသွားတာ သေချာတယ်။
102
00:06:42,580 --> 00:06:44,780
ပန်ပေါင်ကို စုံစမ်းနေတာလား။
103
00:06:44,780 --> 00:06:46,400
Yan Si-di။
104
00:06:46,400 --> 00:06:49,190
Yan Ping-ge၊ Cui Ying၊ ငါကစားပြီးပြီ။
105
00:06:50,310 --> 00:06:52,690
Yan Si-di၊ ဘာမှ မလုပ်နဲ့။
106
00:07:01,900 --> 00:07:03,720
- ဒါကတော့ မင်းရဲ့ဆုလာဘ်ပါ။
- ကျေးဇူးပါ ဗိုလ်ချုပ်ပန်။
107
00:07:03,720 --> 00:07:06,270
စစ်ဦးစီးချုပ်ဖြစ်လာပြီးနောက် မင်းပြောင်းသွားပြီ။
108
00:07:06,270 --> 00:07:08,990
မင်း ပိုသတ္တိရှိလာပြီ။ အစစ်အမှန်လား?
109
00:07:08,990 --> 00:07:11,390
ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က မင်းနဲ့ မယှဉ်နိုင်ဘူး။
110
00:07:12,540 --> 00:07:16,460
ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ Shuozhou ကိုအနိုင်ယူပြီး ခိုင်မာသောရလဒ်များရရှိရန်၊
111
00:07:16,460 --> 00:07:18,810
ဤအရာသည် ထူးကဲသော အရာဟု ခေါ်နိုင်သည်။
112
00:07:20,930 --> 00:07:23,380
ငါသာ Shuohou ကို အမှန်တကယ် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ရင်
113
00:07:23,380 --> 00:07:26,970
ဘုရင်မင်းမြတ်သည် ကျွန်ုပ်အား ကမ္ပည်းပြား ပေးမည်မှာ သေချာသည်။
114
00:07:27,940 --> 00:07:30,160
ငါတို့ကို သူဘာရေးပေးမှာလဲ
115
00:07:30,160 --> 00:07:31,850
ဒီမှာ...
116
00:07:31,850 --> 00:07:35,650
မေးဖို့ လိုသလား။ သေချာပေါက်ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်-
117
00:07:35,650 --> 00:07:37,670
- မှန်တယ်၊ မှန်တယ်။
- သူတို့က အရူးပဲ။
118
00:07:37,670 --> 00:07:40,680
- သေချာပေါက်ရွှေကမ္ပည်းဖြစ်လိမ့်မည်။
- မှန်တယ်။
119
00:07:40,680 --> 00:07:43,870
ဒါမှ နိုင်ငံသားတိုင်း မင်းရဲ့ အမြတ်ထုတ်မှုကို မှတ်မိနေမှာ။
120
00:07:43,870 --> 00:07:46,270
တိုတိုပြောရရင်၊ မင်းသေချာပေါက်ထိုက်တန်တယ်။
121
00:07:46,270 --> 00:07:49,150
ရွှေကမ္ပည်းဖတ်ခြင်း၊ "အနိုင်မရနိုင်"
122
00:07:49,150 --> 00:07:51,120
မှန်ပါတယ်။ အစစ်အမှန်။
123
00:07:55,300 --> 00:07:57,430
သင်၏နေ့ခင်းအိပ်မက်များနှင့်အတူ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပါ။
124
00:08:07,090 --> 00:08:09,630
ထိုမိန်းကလေးသည် ကျွန်ုပ်နှင့် အလွန်ရင်းနှီးသည်။
125
00:08:13,410 --> 00:08:15,750
အရင်က ဘယ်မှာတွေ့ဖူးလဲ။
126
00:08:25,650 --> 00:08:27,270
- သူမ ဘယ်သွားတာလဲ။
- ဟေး။
127
00:08:28,780 --> 00:08:30,020
သင်ဘယ်သူလဲ?
128
00:08:30,020 --> 00:08:32,210
မင်းဘာလို့ငါ့နောက်လိုက်နေတာလဲ။
129
00:08:32,210 --> 00:08:33,620
ငါ မင်းကို လိုက်နေတယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ။
130
00:08:33,620 --> 00:08:36,590
မင်းက ငါ့နောက်မှာ ရှိခဲ့တယ်။ မင်းက ငါ့နောက်လိုက်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။
131
00:08:36,590 --> 00:08:39,550
ရပ်လိုက်ပါ။ အခုမှ မင်းက ငါ့နောက်က ဈေးထဲက လိုက်နေတာ။
132
00:08:39,550 --> 00:08:42,460
နောက်ဖေးလမ်းကြားမှာ ပုန်းမနေခဲ့ရင် မင်းငါ့ကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ် ။
133
00:08:42,460 --> 00:08:44,980
မင်းက သူခိုးလား။ မင်းငါ့ကိုလုယက်ဖို့ကြိုးစားနေတာလား။
134
00:08:44,980 --> 00:08:46,850
Guniang၊ ငါ့ကို အထင်မလွဲပါနဲ့။
135
00:08:46,850 --> 00:08:49,060
ဟုတ်တယ်၊ ငါ မင်းကို လိုက်နေတာ။
136
00:08:49,060 --> 00:08:50,230
ဘာကြောင့်လဲ?
137
00:08:50,230 --> 00:08:52,560
မင်းက ချစ်စရာမို့လား။
138
00:08:52,560 --> 00:08:54,650
- မင်းက မိုက်ရိုင်းတယ်ပြောနေတာ။
- မဟုတ်ဘူး၊ Guniang၊ မင်းတကယ်လှတယ်။
139
00:08:54,650 --> 00:08:56,730
ဒီဆံပင်-
140
00:08:56,730 --> 00:08:58,700
အမှန်အတိုင်း မပြောရင် အကျယ်ကြီးအော်မယ်...
141
00:08:58,700 --> 00:09:00,130
အာဏာပိုင်တွေကို ခေါ်လိုက်မယ်။
142
00:09:00,130 --> 00:09:02,840
ခဏနေ။ ငါ မင်းကိုတောင် မထိဘူး။ ဘာလို့အော်ရမှာလဲ
143
00:09:02,840 --> 00:09:05,360
-ဒါပေမယ့်-
- ဒါဆို မင်းအော်မှာလား မအော်ဘူးလား။
144
00:09:05,360 --> 00:09:07,660
မင်းငါ့ကို တစ်ခါမှမထိဖူးဘူး၊ ငါဘာလို့အော်တာလဲ။
145
00:09:07,660 --> 00:09:11,290
အခုအမှန်အတိုင်းပြောပါ။ မင်းဘာလို့ငါ့နောက်လိုက်နေတာလဲ။
146
00:09:11,290 --> 00:09:13,880
တကယ်တော့ မင်းငါ့ကို အရမ်းရင်းနှီးပုံရတယ်။
147
00:09:13,880 --> 00:09:16,430
ဒါပေမယ့် အရင်က ဘယ်မှာတွေ့ဖူးလဲ မမှတ်မိတော့ဘူး။
148
00:09:20,380 --> 00:09:22,630
Scarlet Tavern ?
149
00:09:22,630 --> 00:09:24,990
ဟေ့၊ ငါမင်းကိုမြင်ဖူးတဲ့ Scarlet Tavern မှာလား။
- ညည်းတွားခြင်းကို ရပ်လိုက်ပါ။
150
00:09:24,990 --> 00:09:28,070
Scarlet Tavern မှာ ကျွန်တော်အလုပ်လုပ်နေတာကို ဘယ်သူမှ မသိစေချင်ဘူး။
151
00:09:28,070 --> 00:09:29,490
Scarlet Tavern မှာ အစေခံအဖြစ် အလုပ်လုပ်ပါသလား။
152
00:09:29,490 --> 00:09:32,570
ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်တစ်ယောက်မဟုတ်ပါဘူး။
153
00:09:32,570 --> 00:09:33,960
မင်းငါ့ကို အခွင့်ကောင်းယူနိုင်မယ် မထင်နဲ့။
154
00:09:33,960 --> 00:09:36,650
အိုး၊ Guniang၊ ငါ အဲဒါကို မဆိုလိုဘူး။ ငါ့ကို အထင်မလွဲပါနဲ့။
155
00:09:36,650 --> 00:09:38,430
ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ မဝင်ကြဖို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်။
156
00:09:38,430 --> 00:09:40,670
အစား အိမ်ပြန်ပါ။
157
00:09:40,670 --> 00:09:44,400
ဩ၊ Guniang၊ တကယ်တော့ ငါ မင်းကို မေးစရာရှိတယ်။
158
00:09:44,400 --> 00:09:46,890
ဆရာ၊ ကျွန်တော် လုပ်စရာတွေ အများကြီး ရှိတယ်။
159
00:09:46,890 --> 00:09:48,580
ဒီအတိုင်းဆက်သွားနေရင် နောက်မှ ကဲ့ရဲ့ကြလိမ့်မယ်။
160
00:09:48,580 --> 00:09:51,690
ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးပါ။ ကျွန်တော့်မှာ မေးစရာတစ်ခုပဲရှိတော့တာ...
161
00:09:51,690 --> 00:09:53,930
ငါဘာလို့ Scarlet Tavern မှာနေတာလဲ။
162
00:09:54,930 --> 00:09:58,290
အဘယ်အကြောင်းကြောင့် ယောက်ျားကို ထိုအရပ်သို့ သွားစေသနည်း။
163
00:10:00,070 --> 00:10:03,100
မင်းငါ့ကိုတွေ့တယ်ပြောပေမယ့် ငါမမှတ်မိဘူး။
164
00:10:03,100 --> 00:10:06,570
မင်းငါ့ကိုမြင်ဖူးပေမယ့် ငါမတွေ့ဖူးဘူး။
165
00:10:09,660 --> 00:10:11,740
အခြားအရေးပေါ်ကိစ္စရှိပါသလား။
166
00:10:11,740 --> 00:10:14,090
မဟုတ်ရင် ငါထွက်မယ်။
167
00:10:16,850 --> 00:10:18,030
ငါ့နောက်ကို မလိုက်ပါနဲ့။
168
00:10:18,030 --> 00:10:20,840
Hua-jieသိသွားရင် သူက ငါ့ကို ကြိမ်းမောင်းလိမ့်မယ်။
169
00:10:25,340 --> 00:10:29,750
[Scarlet Tavern]
170
00:10:47,810 --> 00:10:53,110
[လက်ရာမြောက်သော စစ်လက်နက်များ]
171
00:11:30,540 --> 00:11:32,450
မင်းဘာလို့ဒီကိုရောက်နေတာလဲ။
172
00:11:37,280 --> 00:11:38,970
သင်ဘာလို့ရယ်နေတာလဲ?
173
00:11:39,990 --> 00:11:41,220
ဝံပုလွေတွေကို ကြောက်နေတာလား။
174
00:11:41,220 --> 00:11:42,920
ဒါ မင်းရဲ့လုပ်ငန်းတစ်ခုမှမဟုတ်ဘူး။
175
00:11:59,360 --> 00:12:02,840
Ye Lu Xie မင်း ထွက်သွားမယ်လို့ ပြောလိုက်တယ်။
176
00:12:02,840 --> 00:12:06,250
မင်းက... မင်းရဲ့ နှုတ်ကပတ်တော်ထဲက လူမဟုတ်ဘူး။
177
00:12:06,250 --> 00:12:08,550
အရေးကြီးတာတစ်ခုလုပ်နေတယ်။ အနှောက်အယှက် မဖြစ်စေချင်ဘူး။
178
00:12:08,550 --> 00:12:10,210
ငါလည်း မနှောက်ယှက်ချင်ဘူး။
179
00:12:10,210 --> 00:12:13,490
ပြောပြပါရစေ။ ငါ ဒီအချိန်တိုင်း ဆန့်ကျင်ပြီး မင်းကို သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး။
180
00:12:13,490 --> 00:12:15,570
မြန်မြန်သွား၊ မဟုတ်ရင် ငါ-
181
00:12:15,570 --> 00:12:17,080
မင်းဘာလုပ်မှာလဲ။
182
00:12:17,080 --> 00:12:18,990
ငါအော်ဟစ်အကူအညီတောင်းလိမ့်မယ်။
183
00:12:20,530 --> 00:12:22,200
ကောင်းပါပြီ။ အော်.
184
00:12:22,200 --> 00:12:23,630
အစွမ်းရှိသမျှ ကြွေးကြော်ကြလော့။
185
00:12:23,630 --> 00:12:27,680
မင်းရဲ့အော်သံက သံအော်သံထက် ပိုကျယ်နေလား ကြည့်လိုက်ရအောင်။
186
00:12:31,140 --> 00:12:34,330
Ye Lu Xie ၊ ငါ ဒါကို အများကြီး စဉ်းစားပြီး နားမလည်ဘူး ။
187
00:12:34,330 --> 00:12:35,940
ငါ မင်းကို ဘယ်လို စော်ကားခဲ့တာလဲ။
188
00:12:35,940 --> 00:12:38,330
မင်းငါ့ကိုဘာလို့ဒီလိုဆက်ဆံတာလဲ။
189
00:12:38,330 --> 00:12:40,600
မင်း ငါ့ကို တစ်ယောက်တည်း မထားခဲ့ဘဲ ငါ့ကို ဘာလို့ ညှဉ်းပန်းနေတာလဲ။
190
00:12:40,600 --> 00:12:42,400
မင်းငါ့ကို ဘယ်တုန်းကမှ မစော်ကားဖူးဘူး။
191
00:12:42,400 --> 00:12:44,920
ဒါဆို မင်းငါ့ကိုဘာလို့ဆက်နှိပ်စက်နေတာလဲ။
192
00:12:44,920 --> 00:12:48,500
မဟုတ်ဘူး ဘာကြောင့်လဲ။ အကြောင်းပြချက်မရှိ။
193
00:12:48,500 --> 00:12:50,980
မင်းက တကယ့်ကို လျောင်လူမျိုးတွေရဲ့ လူယုတ်မာပဲ။
194
00:12:50,980 --> 00:12:53,440
ဘယ်တော့ထွက်မှာလဲ
195
00:12:55,930 --> 00:12:58,320
ကျွန်တော်မသိပါဘူး။ ငါ့စိတ်နေစိတ်ထားပေါ်မှာပဲမူတည်တယ်။
196
00:12:58,320 --> 00:13:00,000
မင်း-
197
00:13:00,000 --> 00:13:01,740
နင် ငါ့ကို ဒေါသနဲ့ သေအောင် လုပ်ချင်တာလား။
198
00:13:01,740 --> 00:13:06,860
ငါမင်းကိုတစ်ခုပြောပြမယ်။ ငါသေရင်တောင်မှ နတ်ဆိုးတစ္ဆေဖြစ်လာပြီး လက်စားချေမယ်။
199
00:13:06,860 --> 00:13:09,760
ဟေ့။ မီးက မပြင်းဘူး။ သစ်သားထည့်ပါ။
200
00:13:09,760 --> 00:13:11,040
သင်ဘာပြောလိုက်တာလဲ?
201
00:13:11,040 --> 00:13:14,380
ငါ မင်းစကားကို ဘာကြောင့် နားထောင်ရမှာလဲ?
202
00:13:14,380 --> 00:13:16,130
ငါတို့ဒီလိုသဘောတူခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား။
203
00:13:16,130 --> 00:13:17,970
ငါ့စကားနားမထောင်ရင်
204
00:13:17,970 --> 00:13:20,520
ငါ Sha Gui ကိုသတ်မယ်။
205
00:13:20,520 --> 00:13:22,290
ငါ မင်းကို ကြော်လိုက်မယ်။
206
00:13:38,330 --> 00:13:40,120
သင်ဘာလုပ်နေပါလဲ?
207
00:13:51,240 --> 00:13:53,860
ဒီပုရွက်ဆိတ်လေး ပျောက်သွားတာဖြစ်မယ်။
208
00:13:53,860 --> 00:13:55,880
- ငါတို့က ဘာလို့ သူ့ကို မရိုက်တာလဲ။
- မရှိပါ။
209
00:13:55,880 --> 00:13:59,290
သူသေရင် သူ့အဖေ အရမ်းဝမ်းနည်းလိမ့်မယ်။
210
00:13:59,290 --> 00:14:01,480
သူ့အဖေလား? ပုရွက်ဆိတ်တွေမှာ ဖခင်တွေရော ရှိလား။
211
00:14:01,480 --> 00:14:04,550
ဟုတ်ပါတယ်။ ကောင်းကင်မှာ ပျံသန်းနေတဲ့ သတ္တဝါတွေရော မြေကြီးပေါ်မှာပါ
212
00:14:04,550 --> 00:14:06,250
သူတို့အားလုံးမှာ အဖေရှိတယ်။
213
00:14:06,250 --> 00:14:08,080
အဖေကသာ မကောင်းဘူး။
214
00:14:08,080 --> 00:14:10,560
သူ့သမီးကို မချစ်ဘူး။
215
00:14:10,560 --> 00:14:14,220
ပုရွက်ဆိတ်လှောင်အိမ်ထဲမှာ ဧကရာဇ်မင်းတစ်ယောက်မှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား။
216
00:14:14,220 --> 00:14:16,100
ဧကရာဇ်မင်းတစ်ပါးရှိခဲ့ရင်တောင်
217
00:14:16,100 --> 00:14:22,730
ဤပုရွက်ဆိတ်၏ဖခင်သည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အား သမီးတော်ရှေ့တွင် ကယ်တင်မည်မဟုတ်ပေ။
218
00:14:22,730 --> 00:14:26,590
ပုရွက်ဆိတ်နဲ့တောင် မယှဉ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ရပါတယ်။
219
00:14:27,390 --> 00:14:30,510
ငတုံးကလေး၊ မင်းကိုယ့်ကိုယ်ကို ပုရွက်ဆိတ်နဲ့ ဘာလို့ ခိုင်းနှိုင်းနေတာလဲ။
220
00:14:30,510 --> 00:14:32,390
ဆရာကြီး Yan Ding။
221
00:14:34,420 --> 00:14:37,650
ငါမင်းကိုတစ်ခုမေးမယ်။ ပုရွက်ဆိတ်တွင်းမှာ မင်းဧကရာဇ်မရှိဘူးလို့ မင်းပြောတယ်
222
00:14:37,650 --> 00:14:38,710
အကြောင်းရင်းကို သိလား။
223
00:14:38,710 --> 00:14:39,880
ဘာအကြောင်းကြောင့်လဲ။
224
00:14:39,880 --> 00:14:43,880
ပုရွက်ဆိတ်တွင်း၌ မင်းမျိုးမင်းနွယ်နှင့် အမျိုးအနွယ် ခွဲခြားမှုမရှိသောကြောင့်၊
225
00:14:43,880 --> 00:14:45,850
ဒါကြောင့် သစ္စာရှိမှု မရှိဘူး။
226
00:14:46,800 --> 00:14:49,130
မင်းအဖေက မင်းအစား ဧကရာဇ်မင်းကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်း
227
00:14:49,130 --> 00:14:53,270
သစ္စာရှိမှုကြောင့်မဟုတ်၊ သူမင်းကိုမချစ်လို့မဟုတ်ဘူး။
228
00:14:53,270 --> 00:14:57,580
Yan Ping-ge၊ Yan Ding-ge၊ Yan Qing-ge နှင့် Yan De-ge၊
229
00:14:57,580 --> 00:14:59,280
မင်းတို့အားလုံး ငါ့ကို တူညီတဲ့အဖြေပေးတယ်။
230
00:14:59,280 --> 00:15:00,980
မှန်တယ်။
231
00:15:00,980 --> 00:15:04,620
ဒါပေမယ့် သစ္စာရှိမှုဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကိုတော့ နားမလည်နိုင်ဘူး။
232
00:15:04,620 --> 00:15:06,430
မင်းက အရမ်းငယ်သေးတယ်။
233
00:15:06,430 --> 00:15:09,800
ဆယ်နှစ်လောက်ကြာမှ မင်းနားလည်လာလိမ့်မယ်။
234
00:15:09,800 --> 00:15:12,710
ရှည်သလား။
235
00:15:12,710 --> 00:15:15,740
တကယ်တော့ မင်း ငါတို့အဖေကို စိတ်ဆိုးနေစရာ မလိုဘူး။
236
00:15:15,740 --> 00:15:17,430
သူ မင်းကို အရမ်းချစ်တယ်။
237
00:15:17,430 --> 00:15:21,100
အဖေ့ကို စိတ်ဆိုးပေမယ့်လည်း မပျော်ဘူး။
238
00:15:21,100 --> 00:15:25,110
သစ္စာဆိုတာ ဘာလဲ နားမလည်ဘူး။
239
00:15:27,560 --> 00:15:29,680
စစ်သူကြီးသည် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်လျှင်ကော။
240
00:15:29,680 --> 00:15:32,000
ဒီမေးခွန်းကို တစ်ယောက်ယောက် တကယ်မေးမှာလား။
241
00:15:32,000 --> 00:15:35,560
သူသည် စစ်သူကြီး၏သမီးလည်းဖြစ်သည်။
242
00:15:35,560 --> 00:15:38,000
နားမလည်တဲ့အတွက် နှစ်ယောက်ကို မေးတာပါ။
243
00:15:38,000 --> 00:15:40,160
ရယ်တာကို ရပ်လိုက်ပါ။
244
00:15:40,160 --> 00:15:41,740
ကောင်းပြီ၊ မရယ်ရတော့ဘူး။
245
00:15:41,740 --> 00:15:43,210
လာထိုင်။
246
00:15:43,210 --> 00:15:45,410
အဲဒါကို ပြောပြမယ်။
247
00:15:45,410 --> 00:15:48,440
တကယ်တော့ ငါတို့ ဒီကို အချည်းနှီး လာမှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ ငါတို့ သိတယ်။
248
00:15:48,440 --> 00:15:51,420
အကြောင်းကတော့ ငါတို့အတွက်၊ မင်းရဲ့ခမည်းတော်ဟာ ဧကန်မုချ ကြီးမြတ်တဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ပါ။
249
00:15:51,420 --> 00:15:53,770
တခြားဘာပြောနိုင်မလဲ။
250
00:15:53,770 --> 00:15:57,270
သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ဆိုရင် သူ့သမီးကို ဘာလို့ မကယ်ခဲ့တာလဲ။
251
00:15:57,270 --> 00:16:00,090
အတိအကျ။ ဧကရာဇ်မင်းကို ကယ်တင်တော်မူ၏။
252
00:16:00,090 --> 00:16:02,280
မိမိသမီးကို မကယ်တင်။
253
00:16:02,280 --> 00:16:05,210
သူရဲကောင်းဟု သတ်မှတ်ခံရသော်လည်း ခံစားချက်မရှိသော သူရဲကောင်းဖြစ်သည်။
254
00:16:05,210 --> 00:16:08,000
Yan Zhao မင်းအဲလို မပြောနိုင်ဘူး။
255
00:16:08,000 --> 00:16:11,750
မင်းအမြင်အရ အချစ်ဆိုတာ မိသားစုပဲ၊
256
00:16:11,750 --> 00:16:17,010
ဒါပေမယ့် စစ်သူကြီးအတွက် အချစ်က ဒါတင်မကဘူး။
257
00:16:17,010 --> 00:16:20,690
အတိအကျ။ စစ်သူကြီးသည် ဧကရာဇ်မင်းကို ကိုးကွယ်ရုံမျှမက၊
258
00:16:20,690 --> 00:16:22,840
သူ့မိသားစု၊
259
00:16:22,840 --> 00:16:25,740
ငါတို့သည်လည်း၊ ဘာသာရပ်အားလုံးနှင့်
260
00:16:25,740 --> 00:16:30,350
မယားနှင့် သားသမီးအပေါင်းတို့။ သူတို့အားလုံးကို သူ့မိသားစုရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလို့ ယူဆတယ်။
261
00:16:30,350 --> 00:16:33,820
တိုင်းမှူးက လူတိုင်းကို ချစ်တယ်။
262
00:16:33,820 --> 00:16:36,640
- သူကလူတိုင်းကိုချစ်လား?
- အတိအကျ။
263
00:16:36,640 --> 00:16:39,400
တစ်ခါက လယ်ကွင်းတစ်ခုမှာ မီးလောင်တယ်။
264
00:16:39,400 --> 00:16:41,130
မီးသည် လေဖြင့် လွင့်သွားသည်။
265
00:16:41,130 --> 00:16:45,420
စခန်းတစ်ခုလုံး နေရာတိုင်းတွင် မီးအိုင်နှင့် မီးခိုးများ ထူထပ်လာသည်။
266
00:16:45,420 --> 00:16:48,370
စစ်သားများသည် ၎င်းတို့၏ အသက်အတွက် ပြေးရန် အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသည်။
267
00:16:48,370 --> 00:16:50,420
မျက်လုံးတောင် မဖွင့်နိုင်တဲ့ ယောက်ျားကြီးတွေ။
268
00:16:50,420 --> 00:16:53,440
ထိုအချိန်တွင် ထမင်းချက်၏သမီးကို တစ်ယောက်ယောက်က သတိထားမိသည်။
269
00:16:53,440 --> 00:16:56,700
မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ကျန်ခဲ့ပြီး မထွက်သေးပါ။
270
00:16:56,700 --> 00:17:00,790
စဉ်းစားကြည့်လေ၊ အဲဒီကလေးမလေးက မင်းရဲ့အသက်ပဲလေ။
271
00:17:00,790 --> 00:17:02,870
တကယ်လား? အဲဒီတုန်းက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။
272
00:17:02,870 --> 00:17:06,410
ထို့နောက် တဲပေါင်းများစွာကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု မီးရှို့ခဲ့သည်။
273
00:17:06,410 --> 00:17:08,460
မီးက ပိုကြီးလာတယ်။
274
00:17:08,460 --> 00:17:10,080
နီးစပ်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိခဲ့ဘူး။
275
00:17:10,080 --> 00:17:12,810
အဲဒီ ထမင်းချက်က သူ့သမီးကို ကယ်တင်ဖို့ ဝင်လာချင်ခဲ့တာ
276
00:17:12,810 --> 00:17:14,770
ဒါပေမယ့် တပ်မှူးက သူ့ကို ချုပ်ထားတယ်။
277
00:17:14,770 --> 00:17:17,230
ဒါဆို ကောင်မလေး ? သူတို့ သူမကို မကယ်တင်ခဲ့ဘူးလား?
278
00:17:17,230 --> 00:17:18,880
ဒါဆို ဒီကလေးမလေး ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။
279
00:17:18,880 --> 00:17:20,450
သူမ မီးလောင်သေသွားတာလား?
280
00:17:20,450 --> 00:17:23,080
တိုင်းမှူးက ထမင်းချက်သူကို အသက်အန္တရာယ် မဖြစ်စေချင်ဘူး။
281
00:17:23,080 --> 00:17:25,790
တစ်စုံတစ်ယောက်မှ မပြောနိုင်မီ ဝင်လာခဲ့သည်။
282
00:17:25,790 --> 00:17:27,700
ငါ့ခမည်းတော် ဝင်လာခဲ့တာလား။
283
00:17:27,700 --> 00:17:29,850
စစ်သူကြီးသည် မိမိအသက်ကို စွန့်လိုသည် ။
284
00:17:29,850 --> 00:17:34,620
သူသည် မီးအိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကလေးမလေးအား မီးဘေးမှ ကယ်တင်ခဲ့သည်။
285
00:17:34,620 --> 00:17:36,760
အဲဒီကလေးမလေးက လက်မောင်းမှာ ဒဏ်ရာရသွားတယ်။
286
00:17:36,760 --> 00:17:39,200
နာကျင်စွာ နီရဲနေ၏။
287
00:17:39,200 --> 00:17:41,350
စစ်သူကြီးမဝင်လျှင်မူကား၊
288
00:17:41,350 --> 00:17:43,850
သူမသည် အရှင်လတ်လတ် မီးရှို့ခံရပေမည်။
289
00:17:43,850 --> 00:17:46,630
ဒါတွေအားလုံး မင်းမသိဘူးလား။
290
00:17:46,630 --> 00:17:49,130
သူက ငါတို့ကို မပြောဖူးဘူး။
291
00:17:49,130 --> 00:17:50,620
သေချာပါတယ်။
292
00:17:50,620 --> 00:17:52,980
စစ်ဦးစီးချုပ်သည် တိုက်ပွဲပေါင်း ရာနှင့်ချီ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။
293
00:17:52,980 --> 00:17:54,930
သူဘာတွေ မကြုံဖူးသေးဘူး။
294
00:17:54,930 --> 00:17:58,730
မီးလောင်တယ်ဆိုတာ ပြောဖို့မထိုက်တန်ပါဘူး။
295
00:17:58,730 --> 00:18:02,510
ငါ့အထဲမှာ အပိတ်ဆုံးအရာက စစ်သူကြီးရဲ့ ပခုံးပေါ်က ဓားအမာရွတ်ကြီးပဲ။
296
00:18:02,510 --> 00:18:04,490
ဘယ်အမာရွတ်ကြီးလဲ။ ငါတို့ကိုပြောပါ၊ လာပါ။
297
00:18:04,490 --> 00:18:07,930
အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော်တို့ မြောက်ဘက်မှာ နေထိုင်တယ်။
298
00:18:07,930 --> 00:18:10,120
လျောင်လူမျိုးများသည် နယ်စပ်ကို မကြာခဏ တိုက်ခိုက်ကြသည်။
299
00:18:10,120 --> 00:18:13,780
တစ်ခါက ရန်သူထောင်ချောက်ထဲ ကျသွားတယ်။
300
00:18:13,780 --> 00:18:18,380
အသေအပျောက် အများကြီးရှိတော့ ကျနော်တို့က အတင်းအကြပ် ထွက်ပြေးပြီး တိုက်ပွဲတွေ ဖြစ်နေတယ်။
301
00:18:18,380 --> 00:18:20,750
ငါတို့ ဆုတ်သွားသလိုပဲ၊
302
00:18:20,750 --> 00:18:23,280
လူငယ်တစ်ဦးကို ရန်သူက ဖမ်းသွားတယ်။
303
00:18:23,280 --> 00:18:27,080
ထိုလူငယ်၏ အဖေနှင့်အစ်ကိုသည် စစ်မြေပြင်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။
304
00:18:27,080 --> 00:18:30,090
သူတို့မိသားစုမှာ သားစဉ်မြေးဆက် မရှိတော့တာကို တပ်မှူးက မခံနိုင်၊
305
00:18:30,090 --> 00:18:33,070
ထို့နောက် ချက်ချင်းပြန်လှည့်ကာ ရန်သူ့စခန်းဆီသို့ ပြေးသွားလေသည်။
306
00:18:33,070 --> 00:18:35,740
ထိုအချိန်တွင် ရာနှင့်ချီသော မြှားများသည် ကျွန်ုပ်တို့ဆီသို့ ကျရောက်လာသည်။
307
00:18:35,740 --> 00:18:37,500
တိုင်းမှူးက ဦးဆောင်ပြီး တပ်တွေကို ဦးဆောင်တယ်။
308
00:18:37,500 --> 00:18:42,610
ဒိုင်းလွှားနှင့် လှံရှည်တစ်ချောင်းသာရှိသည်။ သူသည် ခွန်အားကြီးသော စစ်သည်သုံးထောင်ကို တိုက်ရသေးသည်။
309
00:18:42,610 --> 00:18:48,110
စစ်သူကြီးသည် သူ့အသက်ကိုစွန့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။
310
00:18:48,110 --> 00:18:52,430
အဲဒီလူက သွေးတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။
311
00:18:52,430 --> 00:18:54,990
လူငယ်လေး တော်တော် ဒဏ်ရာရသွားတယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ ထင်ခဲ့တယ်။
312
00:18:54,990 --> 00:18:56,680
ဒါပေမယ့် သေသေချာချာကြည့်လိုက်တော့၊
313
00:18:56,680 --> 00:19:01,780
ဒဏ်ရာရသူမှာ လူငယ်မဟုတ်ဘဲ တပ်မှူးဖြစ်သည်။
314
00:19:01,780 --> 00:19:03,220
ဖေဖေ ဒဏ်ရာရခဲ့တာလား။
315
00:19:03,220 --> 00:19:07,130
သူသည် ဓားကြီးဖြင့် ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး ဒဏ်ရာက အလွန်နက်သဖြင့် အမာရွတ်ကို မြင်နေရဆဲဖြစ်သည်။
316
00:19:07,130 --> 00:19:11,620
ညည်းညူတာတောင် ငါတို့နဲ့ တစ်ညလုံး မစီးဘူး။
317
00:19:11,620 --> 00:19:13,240
အနားယူရာနေရာသို့ ရောက်သောအခါ၊
318
00:19:13,240 --> 00:19:17,290
သူသည် ဖြူဖျော့ပြီး သွေးဆုံးရှုံးမှုကြောင့် မူးလဲလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။
319
00:19:17,290 --> 00:19:21,760
ဒါတောင် တပ်မှူးက ကျန်ရေကို ဒီလူကို ပေးတယ်။
320
00:19:21,760 --> 00:19:25,620
ဗိုက်ဆာ၍ ရေငတ်စဉ်တွင် ဒဏ်ရာကို ခိုင်ခံ့စေ၏။
321
00:19:25,620 --> 00:19:27,650
ငါအိမ်ပြန်သည်အထိ။
322
00:19:27,650 --> 00:19:29,880
သူ့ကို အများကြီး ထိခိုက်စေခဲ့တာ ဖြစ်မယ်။
323
00:19:29,880 --> 00:19:34,710
စစ်တပ်ထဲမှာ ဗိုလ်ချုပ်နဲ့ စစ်သည်တွေ အားလုံး
324
00:19:34,710 --> 00:19:38,320
အကိုကြီးကဲ့သို့ အဘကဲ့သို့ ဆက်ဆံကြ၏။
325
00:19:38,320 --> 00:19:41,980
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ တပ်မှူးက ကျွန်တော်တို့ကို သူ့မိသားစုလို ဆက်ဆံတယ်။
326
00:19:41,980 --> 00:19:48,030
လူတိုင်းကို ချစ်ခြင်းမေတ္တာနဲ့ တရားမျှတမှုကို ပြသပါ။
327
00:19:48,030 --> 00:19:52,610
အတိအကျ။ ဖေဖေဟာ အေးစက်ပြီး အကြင်နာကင်းမဲ့သူ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ အခုမှသိတယ်။
328
00:19:52,610 --> 00:19:54,980
မအေးရုံမက နှလုံးသားမဲ့၊
329
00:19:54,980 --> 00:19:59,400
စစ်သေနာပတိသည် မခံမရပ်နိုင်သော စိတ်ဓာတ်ရှိသော သူရဲကောင်းတစ်ဦးဖြစ်မည်မှာ သေချာပါသည်။
330
00:20:12,550 --> 00:20:15,280
- သင်ဘာလို့ရယ်နေတာလဲ?
- ငါမပြုံးဘူး။
331
00:20:15,280 --> 00:20:17,110
ဟေး၊ ငါက မင်းရဲ့ Yan Zhao-ge ပါ။
332
00:20:17,110 --> 00:20:18,540
မင်းငါ့ကို ဖုံးကွယ်ထားသေးလား။
333
00:20:18,540 --> 00:20:21,160
အဲဒါဘာလဲ? ငါတို့အဘကို အမျက်မထွက်တော့ဘူးလား။
334
00:20:21,160 --> 00:20:25,480
စစ်သားနှစ်ယောက်ရဲ့စကားကို နားထောင်ပြီးရင် ငါ့အဖေဟာ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ဆိုတာ ငါသေချာတယ်။
335
00:20:25,480 --> 00:20:29,220
ဒါပေမယ့် သူငါ့ကို ဘယ်လိုမှ မကယ်တင်ဘူးဆိုတဲ့ အကြောင်းကို တွေးတိုင်း ဝမ်းနည်းနေတုန်းပါပဲ။
336
00:20:31,490 --> 00:20:34,650
Yan Zhao-ge ၊ ငါ အရမ်းသဘောကောင်းနေတာလား။
337
00:20:34,650 --> 00:20:38,660
ကျွန်တော့်ကိုနားထောင်ပါ။ ယုတ်မာခြင်းအကြောင်း မဟုတ်ပါ။
338
00:20:38,660 --> 00:20:41,600
ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ မင်းရဲ့ နှလုံးသား က ချည်နှောင် လို့ မပြီးသေးဘူး။
339
00:20:41,600 --> 00:20:44,150
ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?
340
00:20:44,150 --> 00:20:46,550
ဒါပေမယ့် မပျော်ရင်၊
341
00:20:46,550 --> 00:20:48,840
ပြီးတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အရမ်းမတွန်းပါနဲ့။ ကောင်းပါပြီ?
342
00:20:48,840 --> 00:20:52,420
သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့၏ခမည်းတော်သည် သူရဲကောင်းဖြစ်သည်ကို ကျွန်ုပ် ကောင်းစွာသိပါသည်။
343
00:20:52,420 --> 00:20:54,590
ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် သူ့ကို စိတ်ဆိုးနေတုန်းပဲ။
344
00:20:54,590 --> 00:20:56,850
အရမ်းထူးဆန်းတယ်။
345
00:21:06,840 --> 00:21:09,700
Yan Qi-mei ဘာစားခဲ့လဲ။ မင်းဘာလို့ဒီလောက်လေးနေတာလဲ။
346
00:21:09,700 --> 00:21:11,330
Yan Zhao-ge၊ ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်ပါ။
347
00:21:11,330 --> 00:21:13,040
- ကောင်းပြီ မင်းကို ငါထားခဲ့မယ်။
- ဟုတ်ကဲ့။
348
00:21:13,950 --> 00:21:15,350
မြန်မြန်ပြေး၊
349
00:21:16,110 --> 00:21:18,870
မြန်မြန်၊ မြန်မြန်။ သတိထားပါ။
350
00:21:20,690 --> 00:21:24,150
- မြန်မြန်ပြေးပါ။
- Yan Zhao-ge ငါကြောက်တယ်။
351
00:21:26,370 --> 00:21:27,730
Yan Qi-mei သွားကြရအောင်။
352
00:21:27,730 --> 00:21:29,490
အဲဒါဘာလဲ? သွားကြရအောင်။
353
00:21:29,490 --> 00:21:31,380
Yan Zhao-ge၊ ကြည့်။
354
00:21:32,300 --> 00:21:34,380
မြန်မြန် ကယ်ပါ ။
355
00:21:40,580 --> 00:21:42,800
အိုး! ဘယ်လောက်ကောင်းလဲ!
356
00:21:44,250 --> 00:21:47,400
သနားစရာပဲ။ မမွေးသေးဘဲ သေလုနီးပါး။
357
00:21:47,400 --> 00:21:49,590
ကောင်းပြီ၊ သူ အခု လုံခြုံသွားပြီ။
358
00:21:49,590 --> 00:21:51,700
ဒါဆို သူ့ကို အိမ်ပြန်ရအောင်။
359
00:21:52,580 --> 00:21:54,400
ကောင်းပြီ၊ သွားကြရအောင်။
360
00:22:08,040 --> 00:22:10,310
- မင်း အိပ်ယာထဲ ရောက်နေပြီလား။
- အမေ။
361
00:22:10,310 --> 00:22:12,090
Pai Feng မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။
362
00:22:12,090 --> 00:22:14,300
ကျွန်ုပ်တို့သည်—
363
00:22:14,300 --> 00:22:17,100
မဖြေဘူးလား။ နောက်တော့ ငါပြန်တော့မယ် ။
364
00:22:17,100 --> 00:22:18,890
မေမေ။
365
00:22:18,890 --> 00:22:21,130
မင်းငါ့ကို မလှောင်ပြောင်ရင် ငါပြောနေတာ။
366
00:22:21,130 --> 00:22:23,940
ရပါတယ်၊ ငါကတိပေးတယ်။
367
00:22:26,710 --> 00:22:28,120
ငှက်ဥ?
368
00:22:28,120 --> 00:22:30,000
အရင်က မိုးအရမ်းရွာတယ်။
369
00:22:30,000 --> 00:22:31,870
လျှပ်စီးလက်သည် သစ်ပင်အကိုင်းအခက် ကျိုးသွား၏။
370
00:22:31,870 --> 00:22:34,230
အသိုက်နှင့် ဥများ ကြွေကျကုန်ပြီ။
371
00:22:34,230 --> 00:22:37,030
ဒီနှစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်။
372
00:22:37,030 --> 00:22:39,570
ရီစရာ။ မင်းဟာ ကြက်တွေရဲ့အမေမဟုတ်ဘူး။
373
00:22:39,570 --> 00:22:41,700
ကြက်ဥကို ဘယ်လိုဂရုစိုက်မလဲ။
374
00:22:41,700 --> 00:22:43,360
အောက်ထပ်ကို အမြန်လာပါ။
375
00:22:44,250 --> 00:22:45,610
သူတို့သည် ကူကယ်ရာမဲ့။
376
00:22:45,610 --> 00:22:47,910
ပထမတော့ Yan Zhao-geနဲ့ ကျွန်တော် အသိုက်နှစ်ခုထဲက တစ်ခုကို ကယ်တင်ချင်ခဲ့တယ်။
377
00:22:47,910 --> 00:22:49,800
Yan Zhao-geထသောအခါ၊
378
00:22:49,800 --> 00:22:51,390
သစ်ပင်လဲကျလိမ့်မယ်။
379
00:22:51,390 --> 00:22:53,200
အသိုက်များကို ကျွန်ုပ်တို့ မကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပါ။
380
00:22:53,200 --> 00:22:56,410
အိုတကယ်ပဲလား?
381
00:22:56,410 --> 00:22:58,800
ပထမဆုံးအနေနဲ့ သစ်ပင်ကို ကယ်တင်သင့်တယ်။
382
00:22:58,800 --> 00:23:00,410
သစ်ပင်ကို ကယ်တင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်
383
00:23:00,410 --> 00:23:03,540
အသိုက်နှင့် ဥများကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။
384
00:23:03,540 --> 00:23:06,090
- သစ်ပင်ကို အရင် ကယ်မလား။
- ဟုတ်ကဲ့။
385
00:23:06,090 --> 00:23:08,880
တကယ်တော့ ဒါက ကျွန်တော်တို့ တိုင်းပြည်ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ပါ။
386
00:23:08,880 --> 00:23:10,610
သခင်သည် သစ်ပင်နှင့်တူ၏။
387
00:23:10,610 --> 00:23:12,900
Tian Bo Residence သည် အသိုက်ဖြစ်သည်။
388
00:23:12,900 --> 00:23:16,320
Pai Feng ၊ မင်းနဲ့ငါက ဥလေးတွေပါ ။
389
00:23:16,320 --> 00:23:18,050
ငါတို့က ကြက်ဥလား။
390
00:23:18,050 --> 00:23:24,090
ဟုတ်တယ်၊ မင်းအဖေက ဘုရင်မင်းမြတ်ကို ဘာ့ကြောင့် အရင် ကယ်တင်ရမယ်ဆိုတာ မင်းနားလည်လား။
391
00:23:25,020 --> 00:23:26,730
မင်းအဖေက မင်းကို အရင်ကယ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်၊
392
00:23:26,730 --> 00:23:28,460
နောက်တော့ သစ်ပင်လဲကျလိမ့်မယ်။
393
00:23:28,460 --> 00:23:30,120
နိုင်ငံတော်က ဖရိုဖရဲဖြစ်မယ်၊
394
00:23:30,120 --> 00:23:34,250
အသိုက်နှင့် ဥတို့သည်လည်း သစ်ပင်၌ ငြိမ်သက်ခြင်းမရှိ။
395
00:23:34,250 --> 00:23:35,660
အဖေက ကျွန်တော့်ကို ဂရုမစိုက်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့တယ်။
396
00:23:35,660 --> 00:23:41,170
နောက်ဆုံးတွင်၊ ခမည်းတော်သည် ကျွန်ုပ်၊ ဘုရင်မင်းမြတ်နှင့် လူအပေါင်းတို့အား ကယ်တင်ရန် ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
397
00:23:41,170 --> 00:23:43,720
Yan Qi က တကယ်ကို စမတ်ကျတယ်။
398
00:23:45,080 --> 00:23:46,770
ဒီမှာ?
399
00:23:46,770 --> 00:23:49,110
- ဒီ့ထက်မက။ ဒီ့ထက် ပိုပါတယ်။
- ဒီမှာ?
400
00:23:49,110 --> 00:23:51,020
ဒီဘက်ပါ။ ဟိုမှာ။
401
00:23:51,020 --> 00:23:53,830
- ကောင်းပြီ ကျေနပ်ပြီလား။
- ဟုတ်တယ် အများကြီး။
402
00:23:53,830 --> 00:23:56,770
ပြီးပြည့်စုံတယ်။ တခြားအမေငှက်တွေကို လွှတ်ထားရင်၊
403
00:23:56,770 --> 00:23:58,400
စောင်နဲ့လုပ်စရာမလိုဘူး။
404
00:23:58,400 --> 00:24:02,530
မေမေ၊ မင်းပြောတာမှန်တယ်။ သစ်ပင်သည် တည်ငြိမ်လျှင် အသိုက်သည် လုံခြုံလိမ့်မည်။
405
00:24:02,530 --> 00:24:05,780
အခု မင်း မိုက်မဲတဲ့ မိန်းကလေး နှစ်ယောက် သားဥအတွက် စိတ်ပူတာ ရပ်လိုက်ပြီ။
406
00:24:05,780 --> 00:24:08,780
- သင်လည်း သုံးယောက်စလုံး။
- ငါ?
407
00:24:08,780 --> 00:24:11,830
မင်းလည်း လူမိုက်၊ လူမိုက်ကြီးပဲ။
408
00:24:11,830 --> 00:24:13,790
Yan Qi-mei သည် ပျော်ရွှင်နေပြီး အရာအားလုံး ပြေလည်သွားပါပြီ။
409
00:24:13,790 --> 00:24:16,570
အိမ်ပြန်ပြီး ထမင်းချက်ရအောင် အားလုံးပျော်ကြမယ်။
410
00:24:16,570 --> 00:24:19,820
- ကောင်းပြီ။
- ဟားရေ။ အစားအသောက် အရသာရှိမည်။
411
00:24:19,820 --> 00:24:22,170
မေမေ၊ မင်းက အံ့သြစရာပဲ။
412
00:24:22,170 --> 00:24:25,140
ပြဿနာတစ်ခုကို ချဲ့ထွင်ရန် မတော်တဆမှုတစ်ခု၏ အခွင့်ကောင်းကို သင်အသုံးချနိုင်သည်။
413
00:24:25,140 --> 00:24:27,550
Yan Qi-mei ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။
414
00:24:27,550 --> 00:24:28,810
သိသာပါတယ်။
415
00:24:28,810 --> 00:24:31,300
ငါက မင်းအမေ၊ ငါက မင်းထက်သေချာတယ်။
416
00:24:31,300 --> 00:24:33,740
မင်းမှန်တယ် ငါရှုံးနိမ့်တာကိုလက်ခံတယ်။
417
00:24:33,740 --> 00:24:35,560
သွားကြရအောင်။
418
00:24:39,410 --> 00:24:49,460
The Dancing Fingers Team @ Viki.com မှ စာတန်းများနှင့် ထပ်တူပြုခြင်း။
419
00:24:57,940 --> 00:25:02,100
ဖေဖေ။ Pei Feng ချက်ပြုတ်ထားသော ကြာစေ့နှင့် လီလီဟင်း။
420
00:25:02,100 --> 00:25:04,570
ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် သတိထားပါ။
421
00:25:08,410 --> 00:25:11,910
သတိထားပါ။ ပူပါတယ်။ မသောက်ခင် ခဏစောင့်ပါ။
422
00:25:13,420 --> 00:25:15,360
ကောင်းပါပြီ။
423
00:25:15,360 --> 00:25:17,520
ဖေဖေ၊ မင်းရဲ့ ပခုံးကို ငါမြင်ချင်ပါတယ်။
424
00:25:17,520 --> 00:25:18,750
ငါ့ပခုံး?
425
00:25:18,750 --> 00:25:21,460
ဟုတ်တယ်၊ သိပ်အရေးကြီးတယ်။ အဲဒါကို မြင်ရမယ်။
426
00:25:23,600 --> 00:25:26,060
ဘယ်ဘက်လား ညာဘက်လား?
427
00:25:26,890 --> 00:25:28,070
ညာဘက်ကိုကြည့်ရအောင်။
428
00:25:28,070 --> 00:25:31,990
လက်ျာ? ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ။
429
00:25:34,030 --> 00:25:35,440
ကြည့်လိုက်။
430
00:25:37,380 --> 00:25:39,910
အမာရွတ် အကြီးကြီး ပြတ်သွားတယ်။
431
00:25:39,910 --> 00:25:42,340
ခုတ်တာမဟုတ်ပါဘူး၊ မီးနဲ့လုပ်ထားတာ။
432
00:25:42,340 --> 00:25:44,560
ကြည့်ပါ၊ ဒါကဖြတ်။
433
00:25:44,560 --> 00:25:46,030
မြင်လား
434
00:25:46,030 --> 00:25:47,960
အိုး၊ သူမ လှတယ်။
435
00:25:47,960 --> 00:25:49,780
တော်တော်?
436
00:25:49,780 --> 00:25:51,140
မင်းအမေက ရုပ်ဆိုးတယ်တဲ့။
437
00:25:51,140 --> 00:25:53,020
ရုပ်ဆိုးတာမဟုတ်ဘူး၊ လှတယ်။
438
00:25:53,020 --> 00:25:54,420
ဒီည ငါမင်းတို့နှစ်ယောက်အိပ်တယ်။
439
00:25:54,420 --> 00:25:56,870
မင်းကအလှဆုံးပဲ။
440
00:26:02,300 --> 00:26:05,430
Yan Qi ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ဘာလို့ ငါတို့ အိပ်ယာပေါ် ရောက်နေတာလဲ။
441
00:26:05,430 --> 00:26:08,940
ဇနီး၊ ဒီကိုလာ။ ဒီကိုလာပါ။
442
00:26:10,760 --> 00:26:13,020
ရန်ချီ ဒေါသထွက်နေပုံရသည်။
443
00:26:13,020 --> 00:26:15,360
အချိုပွဲလည်း ယူလာပေးတယ်။
444
00:26:15,360 --> 00:26:17,070
ဘာဖြစ်တာလဲ?
445
00:26:17,070 --> 00:26:18,260
မင်းနဲ့စကားပြောဖူးတဲ့သူရှိလား။
446
00:26:18,260 --> 00:26:20,230
မင်းဘာလို့ ဆက်တွေးနေတာလဲ။
447
00:26:20,230 --> 00:26:21,700
မင်းသမီးက မင်းကို အချိုပွဲ ယူလာပေးတယ်။
448
00:26:21,700 --> 00:26:23,950
စားပြီး စိတ်မပူပါနဲ့။
449
00:26:25,000 --> 00:26:27,910
Yan Qi က ဉာဏ်ကောင်းတယ်လို့ ပြောထားပြီးသား။
450
00:26:27,910 --> 00:26:30,650
သူမက မင်းကိုဘာလို့စိတ်ဆိုးမှာလဲ။
451
00:26:45,160 --> 00:26:46,860
ဖေဖေ။
452
00:26:46,860 --> 00:26:49,820
ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ မင်းဘာလို့မအိပ်တာလဲ။
453
00:26:49,820 --> 00:26:52,360
ဘိုးဘေးတွေရဲ့ စားပွဲရှေ့မှာ နေပြီး ဦးခေါင်းက တိမ်တိုက်ထဲမှာ ရှိတယ်။
454
00:26:52,360 --> 00:26:53,790
ဘာဖြစ်တာလဲ?
455
00:26:53,790 --> 00:26:56,330
ဘာမှမဖြစ်။
456
00:27:03,110 --> 00:27:07,270
ဖေဖေ၊ ငါအရာရာကို တကယ်နားလည်တယ်။
457
00:27:07,270 --> 00:27:10,960
ဘုရင်မင်းမြတ်ကို ဘာ့ကြောင့် ကယ်တင်ရတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။
458
00:27:13,650 --> 00:27:17,580
မှောက်ထားသော အသိုက်တွင် မသေမဥများ မည်သို့ရှိနိုင်မည်နည်း။
459
00:27:17,580 --> 00:27:20,270
လူတိုင်း ကောင်းကျိုးအတွက် လုပ်ခဲ့တာ။
460
00:27:20,270 --> 00:27:24,640
သစ်ပင်သည် တည်ငြိမ်သောအခါ အသိုက်သည် လုံခြုံသည်။
461
00:27:24,640 --> 00:27:28,650
ခမည်းတော်၊ အကျွန်ုပ်တို့တိုင်းပြည် ငြိမ်းချမ်းသာယာစေရန်အတွက် ကိုယ်တော်ရှင်ဘုရင်ကို ကယ်တင်တော်မူပါ။
462
00:27:28,650 --> 00:27:30,010
သင်ဘာကိုပြောနေတာလဲ?
463
00:27:30,010 --> 00:27:34,070
တစ်ညတည်းနဲ့ မင်းနားလည်လာပြီ။
464
00:27:35,120 --> 00:27:37,540
မင်းအမေပြောတာလား။
465
00:27:38,440 --> 00:27:43,020
ဖေဖေ၊ မင်းကို နားလည်တယ်ဆိုရင်တောင် ငါသဘောတူတယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။
466
00:27:43,020 --> 00:27:43,970
ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ်။
467
00:27:43,970 --> 00:27:47,970
ငါသာဖြစ်ခဲ့ရင် ငါ ဒီလောက်စေတနာရှိမှာမဟုတ်ဘူး။
468
00:27:47,970 --> 00:27:51,670
ရုပ်ပုံကြီးအကြောင်း မတွေးခဲ့မိသလို ကိုယ့်မိသားစုကိုလည်း အနစ်နာခံမှာ မဟုတ်ဘူး။
469
00:27:53,000 --> 00:27:56,590
လူတစ်ဦးစီတွင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်တွေးခေါ်ပုံနှင့် အတွေးအခေါ်များ ရှိကြသည်။
470
00:27:56,590 --> 00:27:59,000
ငါ့ဥစ္စာကို မင်းအပေါ်မှာ ငါမတားဘူး။
471
00:27:59,000 --> 00:28:04,210
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊
472
00:28:04,210 --> 00:28:05,810
သင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မဖြတ်သန်းဖူးပါ။
473
00:28:05,810 --> 00:28:07,900
အဲဒါကြောင့် ပြောတာ။
474
00:28:07,900 --> 00:28:12,440
အခြေအနေမှန်ကို ရင်ဆိုင်ရမယ့် နေ့တစ်နေ့၊
475
00:28:12,440 --> 00:28:16,000
ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်မချနိုင်ဟု သင်တွေ့ရှိနိုင်သည်။
476
00:28:17,030 --> 00:28:21,510
ဖေဖေ၊ မင်းရဲ့ ကိုယ်ကျိုးမဖက်မှုကို ငါလေးစားတယ်လို့ပဲ ပြောလို့ရတယ်။
477
00:28:21,510 --> 00:28:23,820
အဲဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ဖြစ်ခဲ့ရင်ပေါ့။
478
00:28:23,820 --> 00:28:26,260
ငါ့မိသားစုကို ခုခံကာကွယ်ဖို့ ငါသေချာပေါက် ရွေးချယ်ခဲ့တာ။
479
00:28:26,260 --> 00:28:31,010
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော့်မိသားစုကို ပျော်ရွှင်လုံခြုံစေချင်ပါတယ်။
480
00:28:31,010 --> 00:28:36,730
ပျော်ရွှင်ပြီး ဘေးကင်းပါစေ။ ဒါလည်းမှန်တယ်။
481
00:28:38,140 --> 00:28:40,660
ဒါလည်းမှန်တယ်။
482
00:28:40,660 --> 00:28:45,800
သင့်မိသားစု ပျော်ရွှင်လုံခြုံကြောင်း သေချာစေခြင်းသည်လည်း မှန်ပါသည်။
483
00:28:48,220 --> 00:28:50,390
လေးစားအပ်ပါသော အရှင်ဘုရား
484
00:28:50,390 --> 00:28:52,070
စိတ်မပူပါနဲ့။
485
00:28:52,070 --> 00:28:55,250
ဘုရင်မင်းမြတ်သည် ကျွန်ုပ်အား တွေ့လိုပါသည်။ ဘာကြောင့်လဲလို့ တွေးမိတယ်။
486
00:28:55,250 --> 00:28:57,620
ဗိုလ်ချုပ် ယန်၊ ဒါကိုကြည့်။
487
00:28:57,620 --> 00:29:00,990
လျှို့ဝှက်ကောင်စီသည် ပန်ပေါင်မှ ဆုံးဖြတ်ထားသော ဗျူဟာများကို နောက်တစ်ကြိမ်တိုက်ပွဲအတွက် စေလွှတ်ခဲ့သည်။
488
00:29:00,990 --> 00:29:02,880
သင်ဘယ်လိုထင်ပါလဲ?
489
00:29:06,090 --> 00:29:11,020
ဘုရင်မင်းမြတ်၊ စစ်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးစီတွင် သူ့ကိုယ်ပိုင် စည်းမျဉ်းနှင့် နည်းလမ်းများ ရှိသည်။
490
00:29:11,020 --> 00:29:14,630
ငါ မင်းကို အဖြေမပေးနိုင်ဘူး။
491
00:29:14,630 --> 00:29:20,990
မင်းပြောတာကို ငါနားလည်ပေမယ့် ပန်ပေါင်ရဲ့ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံက မင်းနဲ့မယှဉ်နိုင်ဘူး။
492
00:29:20,990 --> 00:29:22,840
ထို့ပြင် သူက ငယ်ရွယ်ပြီး စိတ်အားထက်သန်မှု၊
493
00:29:22,840 --> 00:29:27,520
ဒါကြောင့် Shuozhou တိုက်ပွဲအတွက် သူ့မှာ လုံလောက်တဲ့ အတွေ့အကြုံမရှိလို့ ငါကြောက်တယ်။
494
00:29:27,520 --> 00:29:28,980
အရှင်မင်းကြီး၊ စိတ်မပူပါနှင့်။
495
00:29:28,980 --> 00:29:31,670
Pao Bao သည် ငယ်ရွယ်ပြီး အတွေ့အကြုံမရှိ၊
496
00:29:31,670 --> 00:29:34,050
ဒါပေမယ့် သူ့မှာ ဝန်ကြီးချုပ်ရဲ့ အကူအညီ ရှိတယ်။
497
00:29:34,050 --> 00:29:35,990
ပြဿနာမဖြစ်သင့်ပါဘူး။
498
00:29:36,560 --> 00:29:41,160
ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရရင် ငါမင်းကိုယုံနေတုန်းပဲ Yang Ye။
499
00:29:41,160 --> 00:29:42,490
ဒီအပေါ် ဘယ်လိုထင်လဲ။
500
00:29:42,490 --> 00:29:43,940
ပုံကြီးကို ကြည့်လိုက်ပါ။
501
00:29:43,940 --> 00:29:47,820
Pan Bao ကူညီပေးပါဦး။
502
00:29:48,720 --> 00:29:51,630
ဟုတ်ကဲ့ အော်ဒါလက်ခံပါတယ်။
503
00:30:00,160 --> 00:30:02,690
ဗိုလ်ချုပ် Yang က မင်းကို အရမ်းဒုက္ခပေးခဲ့တာ သေချာတယ်။
504
00:30:02,690 --> 00:30:06,660
ပြဋ္ဌာန်းချက်တွေကို ပြင်ဆင်ပြီးပြီ။
505
00:30:06,660 --> 00:30:10,750
ဘာမှစိုးရိမ်စရာမရှိပါဘူး။
506
00:30:11,660 --> 00:30:15,590
Shouzhou တိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်ကို တန်ဖိုးထားရန် ဘုရင်မင်းမြတ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကောင်းဖြစ်သည်။
507
00:30:15,590 --> 00:30:20,150
အားလုံးကို အာရုံစိုက်ပြီး အာရုံစိုက်ပါ့မယ်။
508
00:30:21,370 --> 00:30:27,230
မင်းက ဘာပြောလဲ ဗိုလ်ချုပ်၊ ငါ့ကို လက်နက်တွေ အကုန်ထုတ်ဖို့ ကူညီပေးပါဦး။
509
00:30:27,230 --> 00:30:28,650
လက်နက်တွေထုတ်မလား
510
00:30:28,650 --> 00:30:30,070
သေချာပါတယ်။
511
00:30:30,070 --> 00:30:35,200
မိမိလုပ်ငန်းကို ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ချင်သော လက်သမားဆရာသည် သူ၏ကိရိယာများကို ဦးစွာ ထက်မြက်အောင် လုပ်ရမည်။
512
00:30:38,120 --> 00:30:43,230
လက်နက်များသည် စစ်ပွဲနှင့် တိုက်ပွဲများအတွက် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။
513
00:30:43,230 --> 00:30:46,930
ဒါကြောင့် ဗိုလ်ချုပ် ယန်၊
514
00:30:46,930 --> 00:30:50,190
၎င်း၏ ထုတ်လုပ်မှုကို ကြီးကြပ်ရန် ကျွန်ုပ်အား ကူညီရန်။
515
00:30:52,600 --> 00:30:57,470
ဤကိစ္စများကို အစောင့်သုံးယောက်၏ တပ်မှူးက အမြဲတမ်း ကိုင်တွယ်ခဲ့သည် မဟုတ်လော။
516
00:30:57,470 --> 00:31:02,370
ဗိုလ်ချုပ် ယန်၊ ငါ့ကို မကူညီနဲ့
517
00:31:02,370 --> 00:31:05,490
ရိုးရှင်းတဲ့အလုပ်လို့ မင်းထင်နေလို့ပဲလား။
518
00:31:05,490 --> 00:31:06,930
မင်း အထင်လွဲသွားတယ်။
519
00:31:06,930 --> 00:31:08,210
အဲဒါ ငါဆိုလိုတာမဟုတ်ဘူး။
520
00:31:08,210 --> 00:31:13,060
ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ဒုက္ခအတွက် ကျေးဇူးပဲ ဗိုလ်ချုပ် Yang။
521
00:31:13,920 --> 00:31:18,520
ကောင်းပြီ၊ ငါ မင်းကို ကြီးကြပ်လိုက်မယ် ဗိုလ်ချုပ်။
522
00:31:18,520 --> 00:31:19,710
ငါခွင့်ပန်တယ်။
523
00:31:19,710 --> 00:31:21,340
မကြာခင်ပြန်ဆုံကြမယ်။
524
00:31:23,020 --> 00:31:25,240
Yang Ye သည် လက်နက်ထုတ်လုပ်မှုကို ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲသည်။
525
00:31:25,240 --> 00:31:27,680
ငါ့ရဲ့စွမ်းအားကို ပြသဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ မဟုတ်လား၊
526
00:31:27,680 --> 00:31:29,790
ဒါပေမယ့်လည်း အကူအညီတစ်ခုပါပဲ။
527
00:31:29,790 --> 00:31:32,360
အလုပ်တစ်ဝက်နဲ့ နှစ်ဆလုပ်တယ်။
528
00:31:32,360 --> 00:31:35,850
Yang Ye ၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်ကြောင့် နှောင့်နှေးနေမည်မဟုတ်ပေ။
529
00:31:35,850 --> 00:31:39,730
လက်နက်ကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ကိုင်တွယ်မည်၊
530
00:31:39,730 --> 00:31:43,150
ဝိုင်းရံခြင်းကို အမြန်စတင်နိုင်မည်။
531
00:31:43,150 --> 00:31:45,930
ငါအလုပ်မြန်မြန်လုပ်မယ်။
532
00:31:45,930 --> 00:31:47,590
ငါဘာကို တိုင်ကြားနိုင်မလဲ။
533
00:31:47,590 --> 00:31:49,420
အတိအကျ။
534
00:31:49,420 --> 00:31:53,370
ငါတို့ဘာလို့အဲဒါကိုမစဉ်းစားခဲ့တာလဲ။
535
00:31:53,370 --> 00:31:55,560
ဗိုလ်ချုပ်ပန်က ပညာရှိ။
536
00:31:55,560 --> 00:31:57,920
တကယ့်ကို ပညာရှိပါ။
537
00:31:57,920 --> 00:31:59,200
ဒီမှာပါ။ သောက်ကြရအောင်။
538
00:31:59,200 --> 00:32:01,370
မစ္စတာလီ။
539
00:32:01,370 --> 00:32:07,490
Shuozhou ကိုဝိုင်းရံရန်အတွက် လျှို့ဝှက်လက်နက်သည် အစောင့်တပ်သုံးတပ်မှူး မင်းအပေါ်တွင် မူတည်နေသေးသည်။
540
00:32:07,490 --> 00:32:09,880
မင်းက ငါ့အတွက် ဂရုစိုက်ရမယ် ဟုတ်လား?
541
00:32:09,880 --> 00:32:11,770
အမှားအယွင်းမရှိနိုင်ပါ။
542
00:32:11,770 --> 00:32:15,340
ဗိုလ်ချုပ်ပန်၊ မင်းစိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီမှာပါ။
543
00:32:15,340 --> 00:32:19,900
ဒါကတော့ ဗိုလ်ချုပ်ပန်ရဲ့ အောင်မြင်မှုပါ။
544
00:32:19,900 --> 00:32:21,620
- လာ၊ လာ၊ သောက်ရအောင်။
- အောင်ပွဲရရန်။
545
00:32:21,620 --> 00:32:24,130
- ဒီမှာပါ။ အတိအကျ။
- သောက်ကြရအောင်။
546
00:32:24,130 --> 00:32:26,530
ငါ့သခင်များ!
547
00:32:26,530 --> 00:32:29,550
အရှင်ဘုရား၊ မင်း အရက်သောက်သေးလား။
548
00:32:29,550 --> 00:32:31,390
မင်း ဆွေးနွေးမှု မပြီးသေးဘူးလား။
549
00:32:31,390 --> 00:32:35,660
မိန်းမတွေက မင်းကို သူတို့အခန်းမှာ စောင့်နေတယ်။
550
00:32:35,660 --> 00:32:40,090
မစ္စဟွာ၊ ငါတို့ မကြာခင်ရောက်မယ်ပြောပါ
551
00:32:40,090 --> 00:32:43,120
- ကောင်းပြီ၊ မင်းမစောင့်နိုင်တော့ဘူး။
- သူ့ကိုကြည့်ရတာ အလျင်လို။
552
00:32:43,120 --> 00:32:46,040
မင်း အဲဒီ Xiao Ye ကို သတိရသွားပြန်ပြီ ဟုတ်လား။
553
00:32:46,040 --> 00:32:50,140
မင်းလည်း မစ္စတာလီ။ Chun Hong က မင်းကိုစောင့်နေတယ်။
554
00:32:51,770 --> 00:32:54,630
Xiao Hong နားထောင်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က ငါ့ကို လွမ်းနေသလား။
555
00:32:54,630 --> 00:32:56,800
- ဟုတ်ကဲ့။
- တကယ်လား?
556
00:32:56,800 --> 00:32:59,200
လာ၊ ဝိုင်သောက်ပါ။
557
00:33:01,630 --> 00:33:04,230
အမျိုးတို့ရေ၊ ဟင်းချိုအဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ။
558
00:33:04,230 --> 00:33:07,030
ဘယ်လိုဟင်းမျိုးလဲဆိုတာ သိချင်လို့ပါ။
559
00:33:07,030 --> 00:33:09,970
ပေးပါရစေ။
560
00:33:11,610 --> 00:33:12,940
ဒီမှာပါ။
561
00:33:16,170 --> 00:33:19,330
- ကျွန်တော် မခံနိုင်တော့ဘူး။
- စိတ်မပူပါနဲ့ မစ္စတာလီ။
562
00:33:19,330 --> 00:33:23,260
Chun Hong နင်ဘာလို့ရှက်နေတာလဲ။
563
00:33:24,210 --> 00:33:26,970
မြန်မြန်လုပ်။
564
00:33:37,310 --> 00:33:39,650
[လျှို့ဝှက်ကောင်စီ]
565
00:33:43,170 --> 00:33:46,210
မစ္စတာလီ၊ အရမ်းနောက်ကျသွားပြီ။ အဲဒါဘာလဲ?
566
00:33:50,410 --> 00:33:52,580
ဒီမှာ မင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ တခြားနေရာမှာ စစ်ဆေးပါ။
567
00:33:52,580 --> 00:33:54,100
ဟုတ်ကဲ့ပါခင်ဗျာ။
568
00:34:20,870 --> 00:34:23,740
Shou Zhou ကို တိုက်ခိုက်ရန် လျှို့ဝှက်လက်နက်ကို လျှို့ဝှက်ကောင်စီအတွင်း သိမ်းဆည်းထား သည်မဟုတ်လား။
569
00:34:23,740 --> 00:34:25,860
ဟုတ်ကဲ့။
570
00:34:25,860 --> 00:34:29,460
အရမ်းကောင်းပါတယ်။ ယခု ကျွန်ုပ်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ပါ။
571
00:34:29,460 --> 00:34:31,040
ဟုတ်ကဲ့။
572
00:34:32,980 --> 00:34:41,180
[သီချင်းသစ်လက်နက်ဒီဇိုင်း]
573
00:34:44,010 --> 00:34:47,290
ဤ Song လက်နက်များ၏ အဖျက်စွမ်းအားသည် အလွန်မြင့်မားသည်။
574
00:34:47,290 --> 00:34:49,540
ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ စောစောစီးစီး ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်။
575
00:34:49,540 --> 00:34:51,910
မဟုတ်ရင် သုံးရက်၊
576
00:34:51,910 --> 00:34:55,140
Shuozhou သည် Song စစ်တပ်၏လက်ထဲတွင်ရှိလိမ့်မည်။
577
00:34:56,780 --> 00:34:59,990
မင်းအလုပ်ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တယ်။
578
00:34:59,990 --> 00:35:02,100
အကြွေးမယူဝံ့ဘူး။
579
00:35:02,100 --> 00:35:04,940
အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ဗိုလ်ချုပ်၊ မင်းမှာ အမြော်အမြင်ကြီးလို့
580
00:35:04,940 --> 00:35:06,890
Bianjing တွင် ဤ Scarlet Tavern ကိုဖွင့်သည်။
581
00:35:06,890 --> 00:35:09,960
ဤအချက်အလက်အားလုံးကိုစုဆောင်းရန်။
582
00:35:09,960 --> 00:35:15,340
''အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော မြေများ၊ သူရဲကောင်းများ၏ သင်္ချိုင်း'' ဤစကားသည် မှားပါသည်။
583
00:35:15,340 --> 00:35:21,380
ဒီပရောဂျက်တွေနဲ့ ဆောင်းစစ်တပ်က ဘာတွေလုပ်နိုင်တယ်၊ ငါတို့လည်း လုပ်နိုင်တယ်။
584
00:35:21,380 --> 00:35:24,320
ပြီးတော့ ငါတို့ ပိုကောင်းအောင် လုပ်မယ်။
585
00:35:24,320 --> 00:35:27,830
Yang Ye နဲ့ Pan Bao ကို တွေ့ချင်တယ်
586
00:35:27,830 --> 00:35:34,100
Shouzhou ကိုတိုက်ခိုက်သောသူမည်သည်ကား၊
587
00:35:34,100 --> 00:35:39,370
ဗိုလ်ချုပ်၊ ဒီတစ်ကြိမ် တိုက်ပွဲမှာ Yang Ye မပါဝင်မှာကို ငါကြောက်တယ်။
588
00:35:39,370 --> 00:35:45,170
Pan Bao သည် Shuozhou ကို အောင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားပြီး Yang Ye ထံမှ အကြွေးကို ခိုးယူမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။
589
00:35:45,170 --> 00:35:48,630
ထို့ကြောင့် သူက Yang Ye ကို လက်နက်ထုတ်လုပ်ရေး ကြီးကြပ်ရန် စေလွှတ်လိုက်သည်။
590
00:35:50,570 --> 00:35:53,640
အသေးအဖွဲအလုပ်တွေမှာ သူ့ရဲ့အရည်အချင်းတွေကို ဖြုန်းတီးရင်း Pan Bao က အမြင်ကျဉ်းပြီး အမြင်ကျဉ်းတယ်။
591
00:35:53,640 --> 00:35:56,880
ဤအကြောင်းကြောင့်သာလျှင် သေခြင်းတရားကို ခံထိုက်ပေ၏။
592
00:35:59,160 --> 00:36:04,730
ငါ့စိုးရိမ်တာက Yang Ye နဲ့ သူ့စစ်တပ်ကို ငါ ချေမှုန်းနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။
593
00:36:05,560 --> 00:36:08,820
အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်သို့ ဝင်လိုသောအခါတွင် ၎င်းတို့သည် ဂရိတ်လျောင်အတွက် အကြီးမားဆုံး အတားအဆီးဖြစ်သည်။
594
00:36:08,820 --> 00:36:14,070
သို့သော် ဗိုလ်ချုပ်၊ Yang Ye၊ သူ၏သားများနှင့် သူ၏ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင်ရှိသော ဗိုလ်ချုပ်အနည်းငယ်သည် Scarlet Tavern သို့ လာခဲသည်။
595
00:36:14,070 --> 00:36:17,970
သူတို့ဆီက သတင်းအချက်အလက်ရဖို့က တကယ်ကို ရှုပ်ထွေးပါတယ်။
596
00:36:18,900 --> 00:36:20,550
မေ့သွားပြီလား?
597
00:36:20,550 --> 00:36:23,530
ရန်စီမှာ စိုက်ထားတဲ့ အပ်တစ်ချောင်း၊
598
00:36:31,300 --> 00:36:34,420
ဒါကို ဘယ်လိုမှ မမှတ်မိတော့ဘူး
599
00:36:35,040 --> 00:36:37,070
ငါ့ဦးနှောက်မှာ တစ်ခုခုမှားနေပြီ။
600
00:37:03,990 --> 00:37:06,060
မြန်လွန်းတယ်။
601
00:37:06,060 --> 00:37:08,430
မဖြစ်နိုင်ဘူး။
602
00:37:10,620 --> 00:37:12,290
အဲဒါဘာလဲ? မင်းငါ့နောက်ကို လိုက်နေပြန်ပြီလား
603
00:37:12,290 --> 00:37:14,300
ဟေ့ ငါ့ကို မစွပ်စွဲနဲ့။
604
00:37:14,300 --> 00:37:16,140
ဒီတစ်ခါ မင်းငါ့နောက်ကိုလိုက်ခဲ့။
605
00:37:16,140 --> 00:37:17,700
မသိဘူးလို့ မထင်ပါနဲ့!
606
00:37:17,700 --> 00:37:20,340
မင်းက ငါ့နောက်ကို တိတ်တိတ်လေး လိုက်နေခဲ့တယ်။
607
00:37:20,340 --> 00:37:22,360
မင်းကိုတွေ့တယ်။
608
00:37:22,360 --> 00:37:26,050
ကောင်းပါပြီ။ တကယ်တော့ ငါ မင်းကို နောက်ဆုံး လိုက်ခဲ့ ရတဲ့ အကြောင်းရင်း က ဘာလဲ
609
00:37:26,050 --> 00:37:29,170
မေ့မြောသွားပြီး အိမ်အပြင်မှာ ထားခဲ့တယ်။
610
00:37:29,170 --> 00:37:31,660
အရင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ကျွန်တော် ဘာမှ မမှတ်မိတော့ဘူး။
611
00:37:31,660 --> 00:37:35,360
ဒါပေမယ့် မင်းကိုတွေ့လိုက်ရတော့ မင်းကိုပဲသတိရတယ်။
612
00:37:35,360 --> 00:37:37,950
အရင်က တွေ့ဖူးတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခုရှိတယ်။
613
00:37:37,950 --> 00:37:40,070
သဲလွန်စတွေ ရှာတွေ့ဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့တယ်၊
614
00:37:40,070 --> 00:37:42,180
ဒါပေမယ့် ကံမကောင်းစွာပဲ၊ မင်းက ငါ့ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူးလို့ ပြောတယ်။
615
00:37:42,180 --> 00:37:44,510
ဒါကြောင့် မှတ်မိတာ မှားမယ်ထင်တယ်။
616
00:37:44,510 --> 00:37:46,800
ဟေ့ မင်းကဘာလို့ငါ့နောက်လိုက်နေတာလဲ။
617
00:37:46,800 --> 00:37:50,400
ငါ...မင်းတကယ်သိချင်တာလား?
618
00:37:50,400 --> 00:37:52,400
ဝင်လာသည်! သေချာပါတယ်။
619
00:37:52,400 --> 00:37:53,990
မင်းငါ့ကို လက်ဖက်ရည်သောက်ရင် ငါပြောမယ်။
620
00:37:53,990 --> 00:37:56,750
ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ကျေးဇူးပြု။
621
00:37:56,750 --> 00:37:58,270
- သွားတော့။
- သွားတော့။
622
00:37:58,270 --> 00:38:00,130
သွားပါ့မယ်။
623
00:38:09,030 --> 00:38:12,890
အခု မင်း လက်ဖက်ရည်သောက်ပြီးပြီ၊ မင်း ငါ့ကို ပြောပြလို့ရတယ်။
624
00:38:13,540 --> 00:38:15,990
တကယ်တော့ အဲဒီနေ့က မင်းကို ငါလိမ်ခဲ့တာ။
625
00:38:15,990 --> 00:38:18,190
မင်းက Scarlet Tavern ကို ရောက်ဖူးတယ်။
626
00:38:18,190 --> 00:38:22,130
ထိုနေ့တွင် မင်းက ပန်ပေါင်နောက်သို့ လိုက်ကာ Scarlet Tavern သို့ ဝင်လိုက်သည်။
627
00:38:22,130 --> 00:38:24,050
ပန်ပေါင်က နောက်မှ သိလိုက်သည်
628
00:38:24,050 --> 00:38:27,610
သူက မစ္စစ်ဟွာကို တားပြီး မင်းကို မူးအောင်လုပ်ခိုင်းတယ်။
629
00:38:27,610 --> 00:38:30,750
ထို့နောက်တွင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင့်အား တံခါးအနီးတွင် သတိပေးချက်အဖြစ် ထားခဲ့သည်။
630
00:38:30,750 --> 00:38:33,780
၎င်းတို့သည် ပန်ပေါင်၏ အမိန့်ဖြစ်သည်။
631
00:38:36,190 --> 00:38:38,550
မှန်တယ်။ အခု ကျွန်တော် မှတ်မိတယ်။
632
00:38:38,550 --> 00:38:41,250
မင်းပြောတာကို နားထောင်ပြီးရင် မင်းပြောတာမှန်ပုံရတယ်။
633
00:38:41,250 --> 00:38:44,320
ဒါပေမယ့် ဘာကြောင့်ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကို မမေ့နိုင်ရတာလဲ။
634
00:38:44,320 --> 00:38:46,430
မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါက တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတယ်။
635
00:38:46,430 --> 00:38:49,650
Pan Bao သည် စစ်သူကြီးဖြစ်ပြီး စားသောက်ဆိုင်တွင် သောက်လေ့ရှိသည်။
636
00:38:49,650 --> 00:38:53,370
ဘုရင်မင်းမြတ်ထံ အစီရင်ခံမည်ကို ကြောက်သောကြောင့် သင်၏စပျစ်ရည်ကို သောက်လေ၏။
637
00:38:53,370 --> 00:38:56,180
လေးလေးလား? သူက ပုံကြီးချဲ့တယ်။ သူ့ကိုရှာပြီး လစာပေးမယ်။
638
00:38:56,180 --> 00:38:57,530
မင်းမသွားနိုင်ဘူး!
639
00:38:57,530 --> 00:38:59,430
မင်း ပန်ပေါင်နောက်ကို လိုက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူငါ့ကို သတ်မှာ သေချာတယ်။
640
00:38:59,430 --> 00:39:02,190
Scarlet Tavern တို့ ပါဝင်မည်ဖြစ်သည်။
641
00:39:03,300 --> 00:39:05,520
ပန်ပေါင်က မင်းကို ဘာမှ မပြောဖို့ ခြိမ်းခြောက်နေတာလား။
642
00:39:05,520 --> 00:39:07,410
သူသည် မြို့တော်တွင် ကြီးမားသော အာဏာရှိသူဖြစ်သည်။
643
00:39:07,410 --> 00:39:09,870
ငါတို့ သူ့ကို မစော်ကားရဲဘူး။
644
00:39:09,870 --> 00:39:11,680
ဒါကို သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ပဲ ပြောခဲ့တာ။
645
00:39:11,680 --> 00:39:14,000
မင်းငါ့ကို ဒုက္ခမပေးနိုင်ဘူး။
646
00:39:14,000 --> 00:39:16,430
အိုး ဟုတ်ပါပြီ။ ငါမလုပ်ဘူး။
647
00:39:17,440 --> 00:39:19,620
ငါတို့စကားပြောနေတာကြာပေမယ့် မင်းနာမည်ကို ငါမသိသေးဘူး။
648
00:39:19,620 --> 00:39:22,910
မင်းငါ့ကို Xiao Lin လို့ခေါ်နိုင်တယ်။
649
00:39:22,920 --> 00:39:25,320
ကောင်းပါပြီ။ Xiao Lin ကျေးဇူးတင်ပါသည်။
650
00:39:25,320 --> 00:39:28,290
မင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနိုင်ဘူး။
651
00:39:28,290 --> 00:39:31,230
သေချာတယ်။ ငါဘာမှမပြောဘူး။ စိတ်မပူပါနဲ့။
652
00:39:31,230 --> 00:39:32,900
မင်းမိသားစုကိုတောင် ပြောလို့မရဘူး။
653
00:39:32,900 --> 00:39:35,320
ငါ့သူငယ်ချင်းကို ငါမရောင်းဘူး။
654
00:39:35,320 --> 00:39:37,240
သင်ဘာပြောလိုက်တာလဲ?
655
00:39:37,240 --> 00:39:38,900
မင်းငါ့ကို သူငယ်ချင်းလို့ပဲ ခေါ်ခဲ့တာလား။
656
00:39:38,900 --> 00:39:41,930
သေချာပါတယ်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့က ဘာလဲ။
657
00:39:41,930 --> 00:39:45,860
မင်းငါ့ကို သူငယ်ချင်းလို တကယ်ဆက်ဆံသလား။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် Yang Yan Si။
658
00:39:45,860 --> 00:39:47,340
မင်းအတွက် ဆန္ဒပြုချက်။
659
00:39:47,340 --> 00:39:48,960
ဘာကြောင့်လဲ?
660
00:39:49,680 --> 00:39:52,610
Yang မိသားစုထဲက အားလုံးက သူရဲကောင်းဆိုတာ ဘယ်သူက မသိတာလဲ။
661
00:39:52,610 --> 00:39:55,340
မင်းကို သူငယ်ချင်းအဖြစ်ရှိရတာ ကောင်းချီးတစ်ခုပဲ။
662
00:39:55,890 --> 00:39:58,000
မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းဖြစ်ခြင်းက မင်းကိုအရမ်းပျော်စေမှာလား။
663
00:39:58,000 --> 00:39:59,870
သေချာပါတယ်။
664
00:40:10,400 --> 00:40:13,630
Xiao Lin မင်းမှာ ပြဿနာရှိနေတယ်ထင်တယ်။
665
00:40:13,630 --> 00:40:15,340
ဘယ်လိုပြဿနာမျိုးလဲ။
666
00:40:15,340 --> 00:40:17,110
မင်းက နည်းနည်းမိုက်တယ်။
667
00:40:17,110 --> 00:40:20,410
ငါ မင်းကို လက်ဖက်ရည် ကမ်းလှမ်းတယ်။ ငါတို့က သူငယ်ချင်းမဟုတ်ရင် ငါတို့က ဘာဖြစ်မလဲ။ အရူးလား?
668
00:40:20,410 --> 00:40:23,500
ဆိုရိုးစကားအတိုင်း အချင်းချင်းသိခြင်းသည် ကံတရားဖြစ်သည်။
669
00:40:23,500 --> 00:40:26,660
ဒီမှာပါ။ ဆန္ဒပြုကြပါစို့။
670
00:40:33,600 --> 00:40:35,090
ဒါက ဘာလဲ။
671
00:40:37,980 --> 00:40:39,610
အရသာရှိတယ်။
672
00:40:46,320 --> 00:40:47,660
ဟေ့။
673
00:40:47,660 --> 00:40:49,360
အဲဒါဘာလဲ?
674
00:40:49,360 --> 00:40:52,060
ဤသည်မှာ လျောင်လူမျိုးများ၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင် ချည်ထားသော မြှားလက်စွပ်များဖြစ်သည်။
675
00:40:52,060 --> 00:40:53,440
မင်းကိုငါပေးမယ်။
676
00:40:53,440 --> 00:40:54,570
ဘာကြောင့်လဲ?
677
00:40:54,570 --> 00:40:56,220
အကြောင်းပြချက်မရှိ။
678
00:40:56,220 --> 00:40:58,100
ဝတ်ရုံပါပဲ။
679
00:40:58,100 --> 00:41:00,300
ဝမ်းနည်းပါတယ်၊ ကျွန်တော် စိတ်မဝင်စားပါဘူး။
680
00:41:00,300 --> 00:41:03,040
- ငါသူတို့ကိုဝတ်စေချင်တယ်။
- မင်း-
681
00:41:03,040 --> 00:41:05,710
ထားလိုက်ပါ။ ငါ မင်းကို တစ်နေရာရာ ခေါ်သွားရမယ်။ အဲဒါတွေကို အဲဒီမှာ အသုံးဝင်တာတွေ့လိမ့်မယ်။
682
00:41:05,710 --> 00:41:07,470
ငါဘယ်မှမသွားဘူး။ မင်း—
683
00:41:07,470 --> 00:41:09,260
သူပြောသမျှကို မင်းသွားရမယ်။
684
00:41:09,280 --> 00:41:11,040
မင်း—
685
00:41:11,040 --> 00:41:14,250
သွားခွင့်ပြုပါ! ငါ့လက်ကိုလွှတ်။
686
00:41:14,250 --> 00:41:16,170
သွားခွင့်ပြုပါ! မင်း—
687
00:41:18,110 --> 00:41:19,680
မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ?
688
00:41:19,680 --> 00:41:21,010
ငါ့ကိုပြန်ယူပါ။
689
00:41:21,010 --> 00:41:22,500
ငါဒီမှာမနေချင်ဘူး။
690
00:41:22,500 --> 00:41:25,300
ငါ မင်းကို ဒီကို ခေါ်လာခဲ့တာ။ ဒါပေမယ့် မင်းတစ်ယောက်တည်း ပြန်သွားရလိမ့်မယ်။
691
00:41:25,300 --> 00:41:27,040
သင်ဘာပြောမလဲ?
692
00:41:29,750 --> 00:41:31,330
မင်းကြောက်လား?
693
00:41:31,330 --> 00:41:36,110
ငါဝံပုလွေကြောက်တယ်ဆိုတာ မင်းသိပြီး မင်းငါ့ကို ဒီနေရာကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ခေါ်လာခဲ့တာ။
694
00:41:36,110 --> 00:41:37,540
ဟုတ်ကဲ့။
695
00:41:38,400 --> 00:41:42,710
လက်ကောက်ဝတ်ရှိ မြှားလက်စွပ်များသည် သင်၏ ကာကွယ်ရေးလက်နက်ဖြစ်သည်။
696
00:41:42,710 --> 00:41:44,600
၎င်းတို့ကို အသုံးပြုနည်းကို သင်ကိုယ်တိုင် လေ့လာပါ။
697
00:41:45,430 --> 00:41:47,380
Ye Lu Xie မသွားနဲ့။
698
00:41:47,380 --> 00:41:49,100
ငါမသင်ယူနိုင်ဘူး။ မလေ့လာချင်ဘူး။
699
00:41:49,100 --> 00:41:51,300
သင်ယူရန်၊ မလေ့လာရန်မှာ သင့်အပေါ်တွင် မူတည်သည်။ အခုထွက်တော့မယ်
700
00:41:51,300 --> 00:41:53,050
သွားတော့မယ်။
701
00:41:56,410 --> 00:42:00,240
Ye Lu Xie ဒီကို ပြန်လာပါ၊ မင်းက အရူး။
702
00:42:00,240 --> 00:42:04,000
မင်းကိုယ်မင်း ကာကွယ်ပြီး တောင်ပေါ်ကဆင်းနိုင်သည်ဖြစ်စေ အရာအားလုံးက မင်းအပေါ်မှာပဲမူတည်တယ်။
703
00:43:17,680 --> 00:43:18,990
Ye Lü Xie။
704
00:43:18,990 --> 00:43:23,690
မင်းငါ့ကို လှောင်ပြောင်ဝံ့ရင် ငါသတ်ပစ်မယ်။
705
00:43:40,240 --> 00:43:42,240
ယခု သင်သည် ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကိုလည်း သတ်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။
706
00:43:42,240 --> 00:43:46,490
အနာဂတ်မှာ မင်းကြောက်နေတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား။
707
00:43:46,490 --> 00:43:47,890
ဝံပုလွေတွေကို ငါမကြောက်ဘူး။
708
00:43:47,890 --> 00:43:50,560
ငါ မင်းကိုတောင် မကြောက်ဘူး အရူး။
709
00:44:11,050 --> 00:44:17,560
[Silver Furnace သည် Sharp Blade ကို ဖန်တီးသည်]
710
00:44:39,180 --> 00:44:41,130
ငါတကယ်နားမလည်ဘူး။
711
00:44:41,130 --> 00:44:43,040
မင်းက ငါ့နေရာမှာ အမြဲရှိနေတယ်။
712
00:44:43,040 --> 00:44:46,760
မင်းက လူကောင်းမဟုတ်ဘူးလို့ ငါမပြောနိုင်ဘူး။
713
00:44:46,760 --> 00:44:49,950
မင်းငါ့ကိုကူညီတဲ့အတွက် မင်းဆိုးတယ်ပြောလို့မရဘူး။
714
00:44:49,950 --> 00:44:51,990
အတိအကျ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။
715
00:44:55,130 --> 00:44:56,730
အဖြေကို သိချင်ပါသလား။
716
00:44:56,730 --> 00:44:59,750
သေချာပါတယ်။ မဟုတ်ရင် ငါဘာလို့မေးရမှာလဲ?
717
00:44:59,750 --> 00:45:02,380
အဖြေလိုချင်ရင် စျေးပေးရမယ်။
718
00:45:02,380 --> 00:45:03,600
ဘယ်လောက်ပါလဲ?
719
00:45:03,600 --> 00:45:06,150
အဖြေသိရင် နားလည်လာလိမ့်မယ်။
720
00:45:06,150 --> 00:45:07,690
ပါးစပ်ကိုဖွင့်လိုက်တိုင်း ဒီလိုဖြစ်တတ်ပါတယ်။
721
00:45:07,690 --> 00:45:09,730
ငါ မင်းကို သည်းမခံနိုင်ဘူးဆိုတာ မင်းသိလား။
722
00:45:09,730 --> 00:45:11,390
ငါ မင်းကို မေးခွန်းတစ်ခုမေးပြီး မြန်မြန်ဖြေသင့်တယ်။
723
00:45:11,390 --> 00:45:15,340
သင်ဘာလုပ်နေပါလဲ? မင်းရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကဘာလဲ။
724
00:45:15,340 --> 00:45:18,240
ဒါဆို စျေးပေးချေဖို့ အဆင်သင့်ပဲ မဟုတ်လား ။
725
00:45:18,240 --> 00:45:21,470
အဆိုးဆုံးက ငါသေမယ်။ ကိုယ့်ကိုပြောပြပါ။
726
00:45:27,180 --> 00:45:29,780
မင်းကိုချစ်ဖို့ကြိုးစားချင်တယ်။
727
00:45:31,790 --> 00:45:33,580
သင်ဘာပြောလိုက်တာလဲ?
728
00:45:35,180 --> 00:45:41,420
ငါမင်းကိုချစ်ဖို့ကြိုးစားချင်တယ်လို့ပြောခဲ့တယ်။
729
00:45:44,640 --> 00:45:47,040
- မဖြစ်နိုင်ဘူး။
- မရှိပါ။
730
00:45:48,260 --> 00:45:51,420
နောက်ပြီး ငါ မင်းကို ချစ်မိသွားတယ်ဆိုရင် မင်းလည်း လုပ်သင့်တယ်။
731
00:45:51,420 --> 00:45:53,130
မင်းလည်း ချစ်ရလိမ့်မယ်။
732
00:45:53,130 --> 00:45:55,810
ဒါက ပေးရမယ့်ဈေးပါ။
733
00:46:12,820 --> 00:46:19,640
♫ ဆောင်းရာသီမှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံတာကို သတိရမိပါတယ် ♫
734
00:46:19,640 --> 00:46:27,180
♫ ငါတို့အိမ်မက်က ငါတို့အတူတူထွန်းထားတဲ့ တစ်ခုတည်းသောမီး ♫
735
00:46:27,180 --> 00:46:30,790
♫ ကျွန်ုပ်တို့၏ဆံပင်ရှည်များသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ပခုံးများကိုဖုံးအုပ်ထား ♫
736
00:46:30,790 --> 00:46:34,520
♫ လူသားများ၏ အရိပ်အယောင်များ မရှိဘဲ ကန္တာရမြေများတွင် ♫
737
00:46:34,520 --> 00:46:42,300
♫ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အရက်တွေရှိခြင်းက ငါ့ကိုနွေးထွေးစေတယ် ♫
738
00:46:42,300 --> 00:46:45,560
♫ မနက်ဖြန်အကြောင်းပြောတုန်းက ♫
739
00:46:45,560 --> 00:46:48,910
♫ ကတိတွေက အကန့်အသတ်မရှိလို့ ခံစားရတယ် ♫
740
00:46:48,910 --> 00:46:58,620
♫ ကျွန်ုပ်တို့သည် နောင်အနှစ်နှစ်ဆယ်တွင် လူကောင်းများဖြစ်မည်ဟု အမြဲပြောခဲ့သည် ♫
741
00:46:58,620 --> 00:47:06,350
♫ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ်က နုံချာတဲ့လူငယ်အဖွဲ့ကို မှတ်မိနေသေးတယ် ♫
742
00:47:06,350 --> 00:47:13,610
♫ ကျွန်ုပ်တို့၏မျက်လုံးများကိုဖွင့်ကာ အိပ်မက်များ အမှန်တကယ်ဖြစ်လာစေရန် ထွက်လာခဲ့သည် ♫
743
00:47:13,610 --> 00:47:21,200
♫ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ်က တည်မြဲတဲ့ကတိကို မှတ်မိနေသေးတယ် ♫
744
00:47:21,200 --> 00:47:22,650
♫ ထာဝရမေ့နေခဲ့တယ် ♫
745
00:47:22,650 --> 00:47:32,410
♫ ဒါပေမယ့် နာကျင်မှုတွေနဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေကို မျှဝေခံစားခဲ့ရတဲ့နှစ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး ♫