1
00:00:01,210 --> 00:00:03,620
[เสียงนกร้อง]

2
00:00:13,080 --> 00:00:15,960
[บอยบรรยาย] กำเนิดของฉัน
แหวกแนวที่สุด

3
00:00:21,080 --> 00:00:23,960
ความทรงจำแรกของฉันคือ
ตื่นขึ้นมาในป่า

4
00:00:23,960 --> 00:00:27,750
เหมือนทารกแรกเกิด
ฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร

5
00:00:27,750 --> 00:00:29,080
หรือเกิดอะไรขึ้น

6
00:00:34,420 --> 00:00:36,460
สายตาของฉันไม่แน่ใจ
สิ่งที่พวกเขาเห็น

7
00:00:42,290 --> 00:00:45,960
ทุกภาพทุกเสียง
และรู้สึกไม่คุ้นเคย

8
00:00:52,920 --> 00:00:55,120
[แสนยานุภาพ]

9
00:01:12,080 --> 00:01:12,920
[หยุดแสนยานุภาพ]

10
00:01:27,960 --> 00:01:29,960
ทุกๆสายพันธุ์นั้น
เกิดมาพร้อมกับสัญชาตญาณ

11
00:01:29,960 --> 00:01:32,120
ที่สร้างในท้ายที่สุด
ความสมดุลกับธรรมชาติ

12
00:01:36,960 --> 00:01:39,750
ทุกชนิดยกเว้น
ที่ฉันเกิดมา

13
00:01:59,080 --> 00:02:01,080
[คราง หัวเราะคิกคัก]

14
00:02:03,960 --> 00:02:06,920
ฉันเจอสัตว์ร้าย
มีสองเสียง

15
00:02:09,000 --> 00:02:11,540
ฉันรู้สึกขอบคุณที่มี
พบสหาย

16
00:02:11,540 --> 00:02:12,880
[ผู้หญิงหัวเราะ]

17
00:02:17,420 --> 00:02:18,670
[กรีดร้อง]

18
00:02:20,540 --> 00:02:22,330
[เครื่องยนต์รถบรรทุกเดินเบา]

19
00:02:32,420 --> 00:02:34,420
มาเลยที่รัก

20
00:02:36,960 --> 00:02:38,000
ประหลาด!

21
00:02:43,330 --> 00:02:44,330
โชว์จบแล้วเด็กน้อย

22
00:02:44,330 --> 00:02:45,330
คุณชื่ออะไร?

23
00:02:47,580 --> 00:02:50,080
ใคร...คือ...คุณ?

24
00:03:02,670 --> 00:03:04,790
ไม่นานฉันก็ถูกพาตัวไป
ไปยังสถานที่ใหม่

25
00:03:04,790 --> 00:03:06,290
มีรั้วและหน้าเศร้า

26
00:03:34,170 --> 00:03:36,380
♪ หมายเหตุถึงตนเอง ♪

27
00:03:36,380 --> 00:03:38,380
♪ จงแข็งตัวก่อน 10 โมงครึ่ง ♪

28
00:03:38,380 --> 00:03:39,790
♪ จงเข้มแข็ง จงภาคภูมิใจ... ♪

29
00:03:39,790 --> 00:03:41,380
ลอรี!

30
00:03:46,080 --> 00:03:49,580
ลอรี!

31
00:03:49,580 --> 00:03:50,830
คุณตื่นแล้วเหรอ?

32
00:03:50,830 --> 00:03:52,920
คลัน!

33
00:03:52,920 --> 00:03:55,420
เหมือนปีนี้หรือเปล่า?

34
00:03:57,080 --> 00:03:59,540
มาทานอาหารเช้ากันเถอะ
ร่วมกันเปลี่ยนแปลง!

35
00:03:59,540 --> 00:04:00,790
ฉันกำลังทำแพนเค้ก

36
00:04:02,790 --> 00:04:04,880
ฉันคิดว่าคุณได้
นอนหลับนานพอ

37
00:04:07,420 --> 00:04:10,790
[เสียงโทรศัพท์ดัง]

38
00:04:10,790 --> 00:04:12,920
[กระซิบ]
โอ้พระเจ้า

39
00:04:12,920 --> 00:04:14,790
[หายใจไม่ออก]
ว้าว!

40
00:04:14,790 --> 00:04:17,080
[หัวเราะคิกคัก]

41
00:04:17,080 --> 00:04:20,330
เราเอ่อ--เราไม่ได้รับ
เพื่อจบสิ่งที่เราเริ่มต้นไว้

42
00:04:20,330 --> 00:04:21,880
คุณต้องได้รับ
ออกไปจากที่นี่

43
00:04:21,880 --> 00:04:22,920
[หัวเราะ]

44
00:04:25,000 --> 00:04:26,750
ต่อมา ทราเกอร์

45
00:04:31,460 --> 00:04:32,880
ลู คุณไม่ใช่
รบกวนฉัน

46
00:04:32,880 --> 00:04:34,290
เกิดอะไรขึ้น?

47
00:04:34,290 --> 00:04:36,210
[ลู] ฉันมีใครสักคนที่นี่ที่ฉันรู้จัก
คุณจะต้องอยากเจอ

48
00:04:36,210 --> 00:04:38,380
เด็กคนนั้นปรากฏตัวขึ้น
ที่นี่เช้านี้

49
00:04:38,380 --> 00:04:39,960
และเขาพูดถูก
ขึ้นซอยของคุณ

50
00:04:39,960 --> 00:04:42,460
กล่าวอีกนัยหนึ่งไม่มีใคร
อย่างอื่นอยากจะปฏิบัติต่อเขา

51
00:04:42,460 --> 00:04:43,790
ไม่ ไม่
มันไม่ใช่แบบนั้น

52
00:04:43,790 --> 00:04:45,540
ไม่มีใครรู้ว่าที่ไหน
เขามาจากตรงที่

53
00:04:45,540 --> 00:04:47,210
แต่เขาดูเฉียบคม

54
00:04:47,210 --> 00:04:48,920
และเขา...

55
00:04:48,920 --> 00:04:51,380
ดูสิคุณต้อง
เห็นเขาด้วยตัวคุณเอง

56
00:04:51,380 --> 00:04:53,120
ฉันจะแวะมา
พรุ่งนี้เวลา 10:00 น.

57
00:04:53,120 --> 00:04:56,080
ดูสิ อืม
บ่ายวันนี้ โอเคไหม?

58
00:04:57,710 --> 00:04:59,540
ฉันกำลังเดินทาง

59
00:05:03,620 --> 00:05:04,790
อ่า มันยังมีชีวิตอยู่!

60
00:05:04,790 --> 00:05:06,000
กัดฉัน.

61
00:05:06,000 --> 00:05:07,880
ไม่ ขอบคุณ
นั่นคืองานของเดแคลน

62
00:05:07,880 --> 00:05:09,170
หุบปากไปเลย!

63
00:05:09,170 --> 00:05:12,250
เดแคลน?
เกิดอะไรขึ้นกับไมค์ ซูบี้?

64
00:05:12,250 --> 00:05:15,120
ข่าวเก่า. เดแคลนคือเธอ
รสชาติใหม่ประจำเดือนนี้

65
00:05:15,120 --> 00:05:17,460
หรือสัปดาห์นั้น
ในคดีของนางสาวสคานกี้

66
00:05:17,460 --> 00:05:18,580
เคาะมันออก

67
00:05:18,580 --> 00:05:19,580
แล้วคนเดแคลนคนนี้คือใคร?

68
00:05:19,580 --> 00:05:21,460
เขาเป็นแค่เพื่อน

69
00:05:21,460 --> 00:05:23,460
เขามีงานปาร์ตี้ในสัปดาห์นี้
ฉันขอขึ้นรถได้ไหม

70
00:05:23,460 --> 00:05:24,620
เราจะเห็น.

71
00:05:24,620 --> 00:05:26,790
ขอโทษนะเพื่อนๆ ฉันมี
ออกไปข้างนอกสักหน่อย

72
00:05:26,790 --> 00:05:28,040
ออกไปเหรอ?

73
00:05:28,040 --> 00:05:29,420
ลู แดเนียลส์เพิ่งโทรมา

74
00:05:29,420 --> 00:05:30,420
นิโคล นี่วันอาทิตย์นะ

75
00:05:30,420 --> 00:05:31,710
ฉันรู้ แต่มันมีเรื่องด่วน

76
00:05:31,710 --> 00:05:33,670
และดูเหมือนว่า
เป็นกรณีพิเศษจริงๆ

77
00:05:33,670 --> 00:05:35,170
พวกเขาทำเสมอ

78
00:05:35,170 --> 00:05:37,380
เก็บแพนเค้กไว้บ้าง
สำหรับฉัน โอเค?

79
00:05:53,460 --> 00:05:54,880
ใช่แล้ว มาม้วนกันเถอะ

80
00:05:57,040 --> 00:05:58,580
ด้วยเหตุผลบางอย่าง

81
00:05:58,580 --> 00:06:00,210
ยิ่งฉันเห็นผู้คนมากเท่าไร

82
00:06:00,210 --> 00:06:02,460
ยิ่งฉันรู้สึกโดดเดี่ยวมากขึ้นเท่านั้น

83
00:06:06,210 --> 00:06:08,210
โย่ มารับกันเถอะ
น้ำผลไม้ที่นี่

84
00:06:11,000 --> 00:06:13,330
'จีบ? ทุกคนรับ
ยาโง่ๆแถวนี้เหรอ?

85
00:06:13,330 --> 00:06:14,620
น้ำผลไม้ฉัน!

86
00:06:34,620 --> 00:06:37,750
เวลาส่วนใหญ่ของเราคือ
ใช้เวลาพยายามที่จะลดลง
ความเจ็บปวดของชีวิต

87
00:06:39,290 --> 00:06:41,920
ฉันกำลังจะเรียนรู้
วิธีระงับความหิว

88
00:07:06,580 --> 00:07:08,330
เห็นอะไรบางอย่าง
คุณชอบพังก์ไหม?

89
00:07:08,330 --> 00:07:10,580
คุณจะเห็นกำปั้นของฉันถ้า
คุณไม่เลิกสบตาฉัน

90
00:07:10,580 --> 00:07:13,000
เตะตูดของเขาคน

91
00:07:19,830 --> 00:07:21,290
ใจเย็นๆ นะ สกีเตอร์

92
00:07:21,290 --> 00:07:23,170
เขาไม่เข้าใจ
คำที่คุณพูด

93
00:07:23,170 --> 00:07:25,540
เขาไม่ได้ dissin' คุณเพื่อน

94
00:07:25,540 --> 00:07:27,120
ได้ครับ.

95
00:07:28,120 --> 00:07:30,250
เขาเอาแต่จ้องมองมาที่ฉัน

96
00:07:30,250 --> 00:07:32,580
ฉันจะได้
ที่จะเตะตูดขอโทษของเขา

97
00:07:32,580 --> 00:07:34,710
ฉันไม่มีเหตุผล
ที่จะกลัวคนนี้

98
00:07:34,710 --> 00:07:37,380
แต่เขาเตือนฉัน
ของงูอยู่ในป่า

99
00:07:37,380 --> 00:07:38,960
ก่อนที่มันจะโจมตี

100
00:08:06,580 --> 00:08:08,620
ฉันก็ดีใจ
เพื่อเห็นใบหน้าที่คุ้นเคย

101
00:08:08,620 --> 00:08:12,540
แต่ดันอยู่ใต้เอวของฉัน
กำลังรบกวนฉัน

102
00:08:12,540 --> 00:08:14,540
[ฝูงชนพูดพล่อยๆ]

103
00:08:19,460 --> 00:08:22,210
เอาล่ะ แสดงให้ฉันเห็นว่าคุณมีอะไรบ้าง

104
00:08:22,210 --> 00:08:23,670
เอาล่ะใส่
ยกมือขึ้น!
วางไว้!

105
00:08:25,040 --> 00:08:27,250
ไม่ยากหรอกเด็กใหม่

106
00:08:27,250 --> 00:08:28,500
เอาล่ะ ยกพวกมันขึ้น!

107
00:08:28,500 --> 00:08:29,790
มาเร็ว!

108
00:08:32,290 --> 00:08:33,670
[เด็กชาย] เคาะเขาออกไป
สกีเตอร์!

109
00:08:40,620 --> 00:08:42,500
ฉันอยากจะเรียนรู้เกมของเขา

110
00:08:42,500 --> 00:08:46,040
แต่ปวดท้อง
เริ่มรุนแรงมากขึ้น

111
00:08:46,040 --> 00:08:49,040
[เชียร์]

112
00:08:49,040 --> 00:08:51,290
[ปรบมือ]

113
00:08:51,290 --> 00:08:52,420
เฮ้!

114
00:08:55,290 --> 00:08:57,710
ฉันแทบจะไม่สังเกตเห็น
ความรู้สึกไม่สบายบนใบหน้าของฉัน

115
00:08:57,710 --> 00:09:00,790
เพราะในตัวฉัน
มีบางอย่างพลิกกลับ

116
00:09:00,790 --> 00:09:04,250
และฉันก็เริ่ม
รู้สึกมหัศจรรย์

117
00:09:04,250 --> 00:09:05,460
[Lou] เยี่ยมมากพวก!

118
00:09:05,460 --> 00:09:07,790
ไม่มีสิทธิพิเศษใดๆ
เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์

119
00:09:07,790 --> 00:09:10,080
ออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้!

120
00:09:10,080 --> 00:09:11,420
ตอนนี้!

121
00:09:12,540 --> 00:09:13,750
ทุกคนออกไป!

122
00:09:26,670 --> 00:09:27,580
เฮ้ นิโคล

123
00:09:27,580 --> 00:09:29,540
ขอบคุณที่แวะมา
เพื่อพบเขา

124
00:09:29,540 --> 00:09:31,460
[นิโคล]
"เขา" มีชื่อหรือไม่?

125
00:09:31,460 --> 00:09:33,420
[ลู]
เอกสารเขียนว่า "จอห์น โด"

126
00:09:33,420 --> 00:09:34,460
ในขณะนี้

127
00:09:34,460 --> 00:09:36,420
จอห์น โด.

128
00:09:36,420 --> 00:09:39,250
ลูกชายสุดหล่อไง.
เหมือนที่ทำกับ
ชื่อคนตายเหรอ?

129
00:09:39,250 --> 00:09:42,290
เขาทำให้ฉันนึกถึง
ของไคล์น้องชายของฉัน

130
00:09:42,290 --> 00:09:45,380
เขามีรูปลักษณ์ทั้งหมด
ในครอบครัว

131
00:09:45,380 --> 00:09:46,880
ที่สมบูรณ์แบบ

132
00:09:46,880 --> 00:09:47,880
ไคล์.

133
00:09:51,920 --> 00:09:53,420
ใช่.

134
00:09:53,420 --> 00:09:55,000
พูดไม่ได้สักคำ

135
00:09:55,000 --> 00:09:57,380
แต่น่าเสียดายถ้าเขาไม่ทำ
รู้ว่าคุณกำลังพูดอะไร

136
00:09:58,830 --> 00:10:00,710
ฉันจะออกไปข้างนอก
ถ้าคุณต้องการฉัน

137
00:10:00,710 --> 00:10:01,880
ตกลง.

138
00:10:01,880 --> 00:10:03,460
[ไคล์ทุบดินสอสี]

139
00:10:25,620 --> 00:10:27,960
ฉันอยากจะแสดงให้เธอเห็น
ฉันมาจากไหน

140
00:10:27,960 --> 00:10:30,000
และสิ่งที่ฉันได้เห็น

141
00:10:49,420 --> 00:10:50,790
ดังนั้นให้ฉันเข้าใจ

142
00:10:50,790 --> 00:10:52,620
เด็กชายไม่มีครอบครัว
ที่คุณรู้

143
00:10:52,620 --> 00:10:54,500
เขาไม่สื่อสาร
และเขาก็พบแล้ว

144
00:10:54,500 --> 00:10:55,830
แค่เดินไปตามลำพัง
ในเมืองเหรอ?

145
00:10:55,830 --> 00:10:57,830
นั่นคือทั้งหมดของเขา "จองแล้ว
โฟลเดอร์ Into Shelter" กล่าว

146
00:10:57,830 --> 00:11:00,460
ไม่มีการแจ้งเตือนสีเหลืองอำพัน ไม่หายไป
คนรายงานไม่มีอะไร

147
00:11:00,460 --> 00:11:03,620
แต่มีอีกอย่างหนึ่ง
สิ่งที่คุณควรเห็น

148
00:11:07,080 --> 00:11:08,580
ไม่มีสะดือ.

149
00:11:12,670 --> 00:11:14,500
พวกเขาไม่เคย
จะไปเพื่อสิ่งนี้

150
00:11:14,500 --> 00:11:15,880
มันเป็นเพียงไม่กี่วัน

151
00:11:15,880 --> 00:11:17,790
-ในที่สุด. ฉันหิว!
- คุณเข้าใจไหม?

152
00:11:17,790 --> 00:11:20,670
รอสักครู่
คุณแม่มีอะไรบางอย่าง
เพื่อพูดคุยกับคุณเกี่ยวกับ

153
00:11:20,670 --> 00:11:23,750
ฉันมีคนไข้รายใหม่
และสถานที่ที่
เขาอยู่ไม่ปลอดภัย

154
00:11:23,750 --> 00:11:26,000
ฉันก็เลยพาเขามา
ที่นี่สักพักหนึ่ง

155
00:11:26,000 --> 00:11:28,620
คุณหมายถึงคนไข้ทางจิตบางคน
จะอยู่ในบ้านของเราเหรอ?

156
00:11:28,620 --> 00:11:29,960
เขาไม่ใช่คนป่วยทางจิต

157
00:11:29,960 --> 00:11:32,330
เขาเป็นคนอ่อนหวานมาก
เด็กชายที่พิเศษมาก

158
00:11:32,330 --> 00:11:33,710
ฉันรู้ว่าอะไร
“พิเศษมาก” หมายความว่า

159
00:11:33,710 --> 00:11:35,250
เขาคงจะน้ำลายไหล
ทั่วทั้งบ้าน

160
00:11:35,250 --> 00:11:37,460
ฉันต้องบอกว่าฉันมี
คิด--ฉันก็หวัง

161
00:11:37,460 --> 00:11:38,670
ว่าคุณทั้งสองจะ
แสดงความเห็นอกเห็นใจเล็กน้อย

162
00:11:38,670 --> 00:11:40,080
คุณไม่แม้แต่
รู้จักเด็กคนนี้

163
00:11:40,080 --> 00:11:41,250
ฉันไม่ต้องการเขา
สัมผัสสิ่งของของฉัน

164
00:11:41,250 --> 00:11:42,460
เอาล่ะ ก็พอแล้ว

165
00:11:42,460 --> 00:11:43,670
ถ้าแม่ของคุณบอกว่าเขาจะมา

166
00:11:43,670 --> 00:11:45,080
เขากำลังจะมา
และนั่นคือที่สุด

167
00:11:58,290 --> 00:12:00,920
♪ ดังนั้นคุณจึงเกิดมาบนจุดสูงสุด ♪

168
00:12:00,920 --> 00:12:04,710
♪ หรือเป็นการวิ่งหนีของโชคร้าย ♪

169
00:12:04,710 --> 00:12:08,120
♪ แต่มันใหญ่กว่า
กว่าเรา... ♪

170
00:12:08,120 --> 00:12:09,710
นี่คือมัน

171
00:12:09,710 --> 00:12:10,960
บ้าน.

172
00:12:13,210 --> 00:12:16,080
คุณจะอยู่ที่ไหน
อยู่ได้ไม่กี่วัน

173
00:12:16,080 --> 00:12:17,790
อย่างน้อยก็จนกว่าฉันจะสามารถ...

174
00:12:26,750 --> 00:12:28,120
[ไคล์] ความคิดแรกของฉัน

175
00:12:28,120 --> 00:12:31,250
คือคนตัวเล็กๆ แบนๆ นั่นเอง
จะต้องอาศัยอยู่ตามผนัง

176
00:12:32,670 --> 00:12:34,500
แต่แล้วฉันก็เข้าใจ

177
00:12:34,500 --> 00:12:37,250
มนุษย์มีขนาดเล็กลง
ขณะที่พวกเขาพัฒนา

178
00:12:37,250 --> 00:12:39,830
และอีกไม่นานฉันก็จะทำ
จะหดตัวลงเอง

179
00:12:46,290 --> 00:12:50,170
บางทีวันหนึ่งผู้หญิงคนนี้
จะกอดฉันไว้ด้วย

180
00:12:58,710 --> 00:13:01,830
ภาพที่ทำ
จิตใจของฉันระเบิด

181
00:13:01,830 --> 00:13:04,750
มีความซับซ้อน
สูตรทางคณิตศาสตร์

182
00:13:04,750 --> 00:13:07,040
คุณต้องการ
จะเล่นเกมเหรอ ไคล์?

183
00:13:07,040 --> 00:13:08,830
ที่นี่.

184
00:13:08,830 --> 00:13:12,460
เด็กจำนวนมากมีตัน
สนุกกับสิ่งนี้

185
00:13:12,460 --> 00:13:14,040
♪♪ [ระนาด]

186
00:13:14,040 --> 00:13:15,790
นี่เรียกว่าหนู

187
00:13:15,790 --> 00:13:17,620
เมื่อคุณย้ายมัน
ลูกศรนี้--

188
00:13:21,710 --> 00:13:23,330
สวัสดี.

189
00:13:23,330 --> 00:13:24,960
- [เสียงโทรศัพท์ดัง]
- ฉันเป็นนก

190
00:13:24,960 --> 00:13:26,830
ฉันบินสูง
สู่ท้องฟ้า

191
00:13:26,830 --> 00:13:28,540
สัมผัสท้องฟ้า
และดูฉันบิน

192
00:13:28,540 --> 00:13:29,540
สวัสดี?

193
00:13:29,540 --> 00:13:31,040
มันเป็นยังไงบ้าง?
คุณพาเขากลับบ้านหรือเปล่า?

194
00:13:31,040 --> 00:13:32,830
เขาเป็นคนดีมาก
เขาอยู่ที่คอมพิวเตอร์

195
00:13:32,830 --> 00:13:35,790
คุณต้องการฉันที่นั่นไหม?
อาจมีอะไรให้จัดการมากมาย

196
00:13:35,790 --> 00:13:37,330
เชื่อฉันเถอะที่รัก
ฉันจะสบายดี

197
00:13:37,330 --> 00:13:38,790
ดูบ้านสิ..

198
00:13:38,790 --> 00:13:42,750
อายุมากขึ้นนิดหน่อย
สำหรับบาร์นี่ย์ใช่ไหมจอช?

199
00:13:42,750 --> 00:13:44,040
[หายใจไม่ออก กรีดร้อง]

200
00:13:44,040 --> 00:13:45,580
[ไคล์] เมื่อฉันเห็นเธอ

201
00:13:45,580 --> 00:13:47,620
ฉันตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่าง
ผิดมหันต์

202
00:13:47,620 --> 00:13:50,620
มนุษย์เติบโต
มีขนาดใหญ่ขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป

203
00:13:50,620 --> 00:13:52,080
ไม่เล็กลง

204
00:13:52,080 --> 00:13:53,880
มันรบกวนฉัน

205
00:13:53,880 --> 00:13:55,750
ฉันเคยตัวเล็กไม่ใช่เหรอ?

206
00:13:55,750 --> 00:13:58,420
ทำไมคุณไม่บอกฉัน
เขาอยู่ในบ้านเหรอ?

207
00:13:58,420 --> 00:13:59,790
ฉันคิดว่าเขาเห็นหน้าอกของฉัน!

208
00:13:59,790 --> 00:14:01,500
เธอทำอะไร--
เขาเพิ่ง--

209
00:14:01,500 --> 00:14:03,460
สตีเฟน ฉันสัญญา
เราสบายดี

210
00:14:03,460 --> 00:14:05,620
ฉันมีอีกสายหนึ่ง
ฉันต้องไปแล้ว

211
00:14:05,620 --> 00:14:07,170
[ถอนหายใจ]

212
00:14:09,040 --> 00:14:10,960
เรื่องเด่นของเรา
ในเทศมณฑลเทรบอร์น:

213
00:14:10,960 --> 00:14:13,620
เด็กสาววัยรุ่นคนหนึ่งอาบน้ำ
บนฝั่งเช้านี้

214
00:14:13,620 --> 00:14:17,210
ไม่มีความทรงจำใดๆ
ว่าเธอไปถึงที่นั่นได้อย่างไร

215
00:14:17,210 --> 00:14:19,790
[คอมพิวเตอร์] เศษส่วน
เศษส่วน เสร็จแล้ว!

216
00:14:19,790 --> 00:14:21,210
ยัม ยัม!

217
00:14:21,210 --> 00:14:22,620
เลือดเท่าไหร่?

218
00:14:22,620 --> 00:14:24,750
โอเค ฉันกำลังไป

219
00:14:24,750 --> 00:14:26,880
ฟังนะ มีแล้ว
เหตุฉุกเฉินในที่ทำงาน

220
00:14:26,880 --> 00:14:28,710
ฉันต้องการให้คุณดูไคล์

221
00:14:28,710 --> 00:14:30,210
- แน่นอนแม่
- ฉันจริงจัง!

222
00:14:30,210 --> 00:14:31,580
ดูเขาสิ

223
00:14:31,580 --> 00:14:33,120
ฉันจะกลับมาทันที

224
00:14:33,120 --> 00:14:34,880
[เสียงโทรศัพท์ดัง]

225
00:14:37,540 --> 00:14:38,790
สวัสดี?

226
00:14:38,790 --> 00:14:40,580
โอ้ สวัสดี ฮิลลารี

227
00:14:40,580 --> 00:14:43,210
ไม่ เดแคลนยังอยู่
ยังไม่ได้โทรและ
ถ้าเขาอยู่กับเจสสิก้า

228
00:14:43,210 --> 00:14:45,290
เขาอาจจะ
ได้รับเสียงปรบมือแล้ว

229
00:14:45,290 --> 00:14:46,750
คุณรู้จักฉัน

230
00:14:46,750 --> 00:14:50,170
ฉันรู้สึกแปลกเมื่อไมค์ซูบี
วางมือของเขาลงกางเกงของฉัน

231
00:14:50,170 --> 00:14:51,920
เพราะทั้งหมด
ฉันคิดได้

232
00:14:51,920 --> 00:14:53,880
คือหูดเหล่านี้
บนมือของเขา

233
00:14:53,880 --> 00:14:55,830
[อ้าปากค้าง] นั่นอาจเป็นเขา!

234
00:14:55,830 --> 00:14:58,750
ถ้าฉันไม่คลิกไป
คุณจะรู้ว่าทำไม

235
00:14:58,750 --> 00:15:01,380
[บี๊บ] สวัสดี?

236
00:15:01,380 --> 00:15:03,790
โอ้ สวัสดี เดแคลน

237
00:15:03,790 --> 00:15:07,170
ไม่ ฉันไม่ได้พูด
ถึงใครก็ตาม ว่าไง?

238
00:15:07,170 --> 00:15:09,500
[หัวเราะเบา ๆ]
ฉันรู้ว่า.

239
00:15:12,120 --> 00:15:15,120
♪♪ [เปียโนคลาสสิก]

240
00:15:18,040 --> 00:15:20,580
[ไคล์] มันเป็น
เสียงที่ไพเราะที่สุด
ในโลก

241
00:15:35,620 --> 00:15:38,960
มันเป็นส่วนหนึ่งของคณิตศาสตร์
และส่วนหนึ่ง...

242
00:15:38,960 --> 00:15:40,330
ความอิ่มอกอิ่มใจ

243
00:15:50,500 --> 00:15:52,460
ฉันรู้สึกมั่นใจ
ว่านี่คืออะไรก็ตาม

244
00:15:52,460 --> 00:15:54,080
เป็นของขวัญแก่โลก

245
00:15:54,080 --> 00:15:57,080
ตั้งใจจะเติมเต็มทุกสิ่งที่ได้ยิน
ด้วยอารมณ์อันท่วมท้น

246
00:15:59,460 --> 00:16:01,670
[ผู้หญิง] อแมนด้า ฉันถึงบ้านแล้ว!

247
00:16:06,460 --> 00:16:08,500
จากนั้นมันก็ทำให้ฉันหลง
นั่นไม่ใช่ทุกคน

248
00:16:08,500 --> 00:16:10,670
สามารถซาบซึ้งถึงความอัศจรรย์นี้

249
00:16:10,670 --> 00:16:12,290
เสียงนั้นเพิ่มความโศกเศร้าของฉัน

250
00:16:12,290 --> 00:16:14,380
สำหรับผู้ที่ทำไม่ได้
ได้ยินมัน

251
00:16:22,120 --> 00:16:24,500
[สะอื้น]

252
00:16:24,500 --> 00:16:25,920
[อ้าปากค้าง]

253
00:16:32,830 --> 00:16:35,040
มีการทุบตี
ในอกของฉัน

254
00:16:35,040 --> 00:16:36,830
ใบหน้าของฉันรู้สึก
เหมือนกำลังถูกเผาไหม้

255
00:16:36,830 --> 00:16:38,420
และเหนือสิ่งอื่นใด

256
00:16:38,420 --> 00:16:40,620
ฉันอยากจะหายไป

257
00:17:09,460 --> 00:17:11,620
อ่า! อ่า!

258
00:17:15,790 --> 00:17:18,670
วิ่งสิแม่! มี
คนโรคจิตกำลังอาบน้ำ!

259
00:17:25,790 --> 00:17:28,460
ไม่เป็นไรจอช
ใช้ได้.

260
00:17:28,460 --> 00:17:30,000
นี่คือไคล์
เด็กพิเศษ

261
00:17:30,000 --> 00:17:31,790
ฉันกำลังบอกคุณเกี่ยวกับ

262
00:17:31,790 --> 00:17:33,420
ถ้าเขาคิด
ที่จะพิเศษมาก

263
00:17:33,420 --> 00:17:35,880
ทำไมคุณถึงติดเขา
ในอ่างอาบน้ำ?

264
00:17:35,880 --> 00:17:37,580
ยินดีที่ได้รู้จัก...
นิสัยไม่ดี

265
00:17:37,580 --> 00:17:40,670
เหตุผลที่ฉันเป็น
ปล่อยให้สไลด์นั้น

266
00:17:40,670 --> 00:17:43,420
เป็นเพราะฉันมี
ขอความกรุณาจากคุณ

267
00:17:43,420 --> 00:17:46,460
ฉันอยากได้ไคล์
เพื่อนอนลงในห้องของคุณ
สองสามคืน

268
00:17:46,460 --> 00:17:47,920
คุณล้อเล่นหรือเปล่า?

269
00:17:47,920 --> 00:17:49,920
ผู้ชายคนนี้ "เปียกแฉะ"
เขียนไว้ทั่วพระองค์

270
00:17:49,920 --> 00:17:51,080
คือฉันแค่ถามเฉยๆ

271
00:17:54,330 --> 00:17:55,960
[ถอนหายใจ] ก็ได้

272
00:17:55,960 --> 00:17:58,250
แต่คุณควรถอยออกมาดีกว่า
แผ่นยาง

273
00:17:58,250 --> 00:18:01,040
คุณเคยเห็นลอรีไหม? เธอเป็น
น่าจะกำลังดูเขาอยู่

274
00:18:01,040 --> 00:18:03,540
ครูบางคนโทรมา
พร้อมผลการทดสอบ...

275
00:18:03,540 --> 00:18:05,710
นาง...พลานี่ พีเรนฮูด

276
00:18:05,710 --> 00:18:08,500
ฉันเริ่มรู้สึกตัว
การที่ข้าพเจ้าอยู่ด้วย

277
00:18:08,500 --> 00:18:10,620
กำลังเปลี่ยนคนเหล่านี้
ต่อกัน

278
00:18:14,920 --> 00:18:16,960
คุณและฉันเป็น
จะมีการพูดคุย

279
00:18:16,960 --> 00:18:18,710
ไม่นะ. ทำอะไรสักอย่าง
เกิดขึ้นกับไคล์เหรอ?

280
00:18:18,710 --> 00:18:21,500
โอ้ คุณหมายถึงนอกจากเขาแล้ว
ออกไปข้างนอกคนเดียวเหรอ?

281
00:18:24,330 --> 00:18:26,290
คุณสามารถลืมได้
เกี่ยวกับงานปาร์ตี้ของเดแคลน

282
00:18:36,290 --> 00:18:38,500
♪ มองออกไปที่ประตูหน้าของคุณ ♪

283
00:18:38,500 --> 00:18:39,750
♪ มีเรือ
กำลังเข้ามา... ♪

284
00:18:39,750 --> 00:18:40,790
มม.

285
00:18:40,790 --> 00:18:42,460
[หัวเราะเบา ๆ]

286
00:18:43,540 --> 00:18:44,830
สวัสดีที่รัก

287
00:18:44,830 --> 00:18:46,330
มีบางอย่างผิดปกติ
กับลอริเหรอ?

288
00:18:46,330 --> 00:18:47,460
ดูเหมือนเธออารมณ์เสีย
เกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง

289
00:18:47,460 --> 00:18:49,250
เธอแค่มี
ช่วงเวลาที่ยากลำบาก

290
00:18:49,250 --> 00:18:50,790
เข้าใจอะไร
ความรับผิดชอบหมายถึง

291
00:18:50,790 --> 00:18:51,920
โอ้.

292
00:18:51,920 --> 00:18:53,330
นี่คือ เอ่อ...?

293
00:18:53,330 --> 00:18:55,880
ไคล์ นี่ล่ะ
สตีเฟนสามีของฉัน

294
00:18:55,880 --> 00:18:57,500
ที่รัก นี่คือไคล์

295
00:18:57,500 --> 00:18:59,500
สวัสดีไคล์

296
00:19:02,420 --> 00:19:05,540
[ช้าๆ] ฉันมีความสุข
เพื่อให้คุณรู้จักกัน

297
00:19:07,170 --> 00:19:09,080
เขาเข้าใจได้ไหม
ฉันกำลังพูดสิ่งเดียวเหรอ?

298
00:19:09,080 --> 00:19:10,330
ฉันไม่คิดอย่างนั้น

299
00:19:10,330 --> 00:19:12,330
อย่างน้อยที่สุด
เขาดูไม่อันตราย

300
00:19:14,000 --> 00:19:15,460
โอ้! ดูสิ
ดูมัน!

301
00:19:15,460 --> 00:19:18,460
ร้อน! ร้อน! อุ๊ย!
โอ้โหโอ้!

302
00:19:18,460 --> 00:19:21,290
สิ่งมีชีวิตนี้ชัดเจน
นักสื่อสารที่เหนือกว่า

303
00:19:21,290 --> 00:19:23,580
ฉันก็เข้าใจ
ทุกอย่างที่มันพูด

304
00:19:23,580 --> 00:19:26,750
และสงสัยว่าทำไมคนอื่นถึงเลือก
พูดไม่มีประสิทธิภาพขนาดนั้น

305
00:19:26,750 --> 00:19:28,170
ร้อน! ร้อน!

306
00:19:28,170 --> 00:19:29,540
[เคาะประตู]

307
00:19:34,290 --> 00:19:36,420
คุณรู้ไหม
ย่านนี้

308
00:19:36,420 --> 00:19:38,880
ไม่ถูกแบ่งโซน
สำหรับบ้านครึ่งทาง

309
00:19:38,880 --> 00:19:40,250
โอ้ สวัสดีตอนเย็น
โดยวิธีการ

310
00:19:40,250 --> 00:19:41,500
ขออนุญาต?

311
00:19:41,500 --> 00:19:43,290
หนึ่งในคดีท้าทายของคุณ
บุกเข้าไปใน--

312
00:19:43,290 --> 00:19:45,460
เขาไม่ได้บุกรุกนะแม่

313
00:19:45,460 --> 00:19:47,250
บุกเข้ามาในบ้านของฉัน
บ่ายนี้

314
00:19:47,250 --> 00:19:50,460
และแอบเข้ามาหาอแมนด้า
ในขณะที่เธออยู่คนเดียว

315
00:19:50,460 --> 00:19:53,710
ใครจะรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
เกิดขึ้นถ้าฉันไม่มี
กลับบ้านเมื่อฉันทำ

316
00:19:53,710 --> 00:19:56,080
ฉันขอโทษจริงๆแครอล

317
00:19:56,080 --> 00:19:58,420
ลอรีต้องรับผิดชอบ
กำลังดูไคล์บ่ายนี้--

318
00:19:58,420 --> 00:20:01,670
[แครอล]
นิโคล ฉันไม่อยากทำแบบนั้นเลย
เรื่องนี้เป็นเรื่องของตำรวจ...

319
00:20:06,960 --> 00:20:08,250
มาเลยอแมนด้า

320
00:20:10,380 --> 00:20:12,000
แล้วเจอกันนะ!

321
00:20:18,330 --> 00:20:19,580
มันไม่ยุติธรรมเลยพ่อ

322
00:20:19,580 --> 00:20:21,290
ฉันอยู่ในห้องถัดไป

323
00:20:21,290 --> 00:20:23,380
ไม่ใช่ว่าฉันทิ้งเขาไป
คนเดียวกับไมเคิล แจ็กสัน

324
00:20:23,380 --> 00:20:27,120
มีมากกว่า 800,000 คำ
ในภาษาอังกฤษ

325
00:20:27,120 --> 00:20:29,460
แต่ดวงตากลับพูดได้
รหัสที่แม่นยำยิ่งขึ้น

326
00:20:29,460 --> 00:20:30,750
ผ่านการตีบแคบ...

327
00:20:30,750 --> 00:20:32,710
เราไม่ได้ทำงาน
พวกเราเป็นฟาร์มปัญญาอ่อนใช่ไหม?

328
00:20:32,710 --> 00:20:34,330
จอช.

329
00:20:34,330 --> 00:20:35,830
...คิ้วโค้ง,
การขยาย,

330
00:20:35,830 --> 00:20:39,420
กระพริบตา,
หรือการปิดแบบอสมมาตร

331
00:20:39,420 --> 00:20:41,210
ซึ่งฉันไม่ได้
ยังถอดรหัสอยู่

332
00:20:41,210 --> 00:20:43,750
คุณไม่คิดเหรอ
ทริป Miracle Worker ครั้งนี้
หลุดมือเหรอ?

333
00:20:43,750 --> 00:20:46,170
ใจเย็นๆ นะเพื่อนๆ เราทำอะไร
พูดเกี่ยวกับการให้แม่ของคุณ

334
00:20:46,170 --> 00:20:48,380
ละติจูดบางส่วน
ในอีกสองสามวันข้างหน้า?

335
00:20:48,380 --> 00:20:50,210
ฉันรู้สึกกระหายน้ำ

336
00:20:50,210 --> 00:20:53,170
แต่ทักษะทางภาษาของฉัน
ค่อนข้างดึกดำบรรพ์

337
00:20:53,170 --> 00:20:54,460
ฉันจึงอาศัยถ้อยคำ

338
00:20:54,460 --> 00:20:55,790
ฉันจำได้แล้ว
ที่บ้านเด็ก

339
00:20:55,790 --> 00:20:57,080
โย่!

340
00:20:57,080 --> 00:20:58,540
มารับกันหน่อย
น้ำผลไม้ที่นี่!

341
00:21:04,170 --> 00:21:07,540
'จีบ? ทุกคนรับ
ยาโง่ๆแถวนี้เหรอ?

342
00:21:07,540 --> 00:21:08,670
น้ำผลไม้ฉัน!

343
00:21:16,210 --> 00:21:18,330
โอ้เพื่อนที่รัก! เขาเป็นเช่นนั้น
อินเดียนจาก Cuckoo's Nest

344
00:21:18,330 --> 00:21:20,500
รอ. เขาเพิ่งเรียนเหรอ.
คุยกันวันเดียวเหรอ?

345
00:21:20,500 --> 00:21:24,040
เลขที่ ลอรี
นั่นเป็นไปไม่ได้

346
00:21:24,040 --> 00:21:25,420
ใช่ไหมที่รัก?

347
00:21:25,420 --> 00:21:27,000
คุณเข้าใจฉันไหมไคล์?

348
00:21:27,000 --> 00:21:28,960
เอาล่ะ ทำอีกครั้ง

349
00:21:28,960 --> 00:21:30,380
แม่ มันเป็นอย่างนั้นเหรอ
คุณคุยกับสุนัขเหรอ?

350
00:21:30,380 --> 00:21:32,380
“เอาล่ะ ทำอีกครั้ง”?

351
00:21:32,380 --> 00:21:33,710
ดูสิ่งนี้

352
00:21:33,710 --> 00:21:35,380
ไคล์ พูดสิ!

353
00:21:35,380 --> 00:21:38,380
ฉันรู้สึกแปลกเมื่อไมค์ซูบี
วางมือของเขาลงกางเกงของฉัน

354
00:21:38,380 --> 00:21:40,500
เพราะทั้งหมด
ฉันคิดได้

355
00:21:40,500 --> 00:21:41,920
คือหูดเหล่านี้
บนมือของเขา

356
00:21:44,080 --> 00:21:46,080
[ขำ]

357
00:21:46,080 --> 00:21:49,500
มันน่าทึ่งมาก ออทิสติก
โดยทั่วไปเกี่ยวข้องกับการล้อเลียน

358
00:21:49,500 --> 00:21:51,670
แต่ไคล์ไม่ใช่
ถอนตัวออกทางอารมณ์

359
00:21:51,670 --> 00:21:53,380
พฤติกรรมของเขาไม่คงที่

360
00:21:53,380 --> 00:21:55,540
แล้วเขาทำได้
เข้าใจเราหรือเปล่า?

361
00:21:55,540 --> 00:21:57,290
ฉันไม่สามารถพูดได้

362
00:21:57,290 --> 00:21:59,620
ฉันไม่เคยจัดการ
กับใครก็ตามที่เหมือนเขามาก่อน

363
00:21:59,620 --> 00:22:02,420
ซูบี. ฮา เยี่ยมเลย!

364
00:22:04,290 --> 00:22:06,000
[นิโคล]
ฉันแทบรอไม่ไหวที่จะทดสอบเขา

365
00:22:06,000 --> 00:22:07,460
ทำไมตำรวจไม่มี.
พบอะไรไหม?

366
00:22:07,460 --> 00:22:08,580
เขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

367
00:22:08,580 --> 00:22:10,250
ต้องมีใครสักคน
คิดถึงเด็กคนนี้

368
00:22:10,250 --> 00:22:13,000
จนถึงตอนนี้
ไม่มีใครยื่นรายงาน

369
00:22:13,000 --> 00:22:15,540
ทุกสิ่ง
มันแปลกจริงๆ

370
00:22:15,540 --> 00:22:17,040
โอ้ แม้แต่คนแปลกหน้า

371
00:22:17,040 --> 00:22:19,290
เขาไม่มี
สะดือ

372
00:22:19,290 --> 00:22:21,210
ไม่มีสะดือ.
ฉันเห็นด้วยตัวเอง

373
00:22:21,210 --> 00:22:23,460
ท้องของไคล์
ราบรื่นโดยสิ้นเชิง

374
00:22:23,460 --> 00:22:24,960
แล้วมันเป็นไปได้ยังไงล่ะ?

375
00:22:24,960 --> 00:22:26,290
เขาเป็นคนพิเศษ

376
00:22:26,290 --> 00:22:29,420
นิโคล คุณบอกว่า
เพียงไม่กี่วัน

377
00:22:29,420 --> 00:22:31,750
คือฉันไม่ส่งเขาไป
กลับไปที่สถานที่นั้น

378
00:22:31,750 --> 00:22:33,710
คุณห่อเหี่ยวมาก
ในเด็กคนนี้

379
00:22:33,710 --> 00:22:35,420
เขาอยู่ที่นี่ไม่ได้
อย่างไม่มีกำหนด

380
00:22:35,420 --> 00:22:37,000
ฉันรู้.

381
00:22:37,000 --> 00:22:40,170
บริการสังคมสัญญาไว้
เพื่อหาจุดที่ปลอดภัย
สำหรับเขาภายในวันจันทร์

382
00:22:40,170 --> 00:22:41,580
วันจันทร์?

383
00:22:41,580 --> 00:22:43,620
วันจันทร์.

384
00:22:50,830 --> 00:22:52,830
[เครื่องยนต์พัตเตอร์]

385
00:23:03,790 --> 00:23:05,540
เอาน่า เด็กๆ
ไปทำงานกันเถอะ

386
00:23:18,170 --> 00:23:21,250
โอ้ว ช้าลงหน่อย เรนแมน

387
00:23:21,250 --> 00:23:23,250
ฉันยังพูดไม่จบเลย
ให้คะแนนอันสุดท้าย

388
00:23:23,250 --> 00:23:25,540
คุณกำลังล้อเล่น
นั่นเป็นการทดสอบที่กินเวลานานหนึ่งชั่วโมง

389
00:23:25,540 --> 00:23:27,790
เขาใช้เวลานานแค่ไหน
ห้านาที?

390
00:23:27,790 --> 00:23:30,380
ใช่แล้วเขาก็ได้
พวกเขาไม่เป็นไร

391
00:23:34,000 --> 00:23:36,170
เด็กคนนี้เป็นอะไร
จริงจังเหรอ?

392
00:23:37,330 --> 00:23:39,710
ประหลาดผู้ชาย

393
00:23:41,750 --> 00:23:44,120
สวัสดี ดร.ฟิลด์ส ขอร้องล่ะ

394
00:23:47,790 --> 00:23:49,250
พยายามอย่าขยับนะไคล์

395
00:23:49,250 --> 00:23:51,080
[เสียงบี๊บจากคอมพิวเตอร์]

396
00:23:56,250 --> 00:23:57,500
โอ้แม่ง

397
00:23:57,500 --> 00:23:59,170
ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
คุณปรับเทียบสิ่งนี้แล้วใช่ไหม?

398
00:23:59,170 --> 00:24:01,830
ไม่เป็นไร! ฉันวิ่งไปสองคน
MRI เช้านี้

399
00:24:01,830 --> 00:24:03,290
คุณตาบอดเหรอ?
ดูสิ มันวุ่นวาย

400
00:24:03,290 --> 00:24:04,290
มันคืออะไร?

401
00:24:04,290 --> 00:24:06,170
เอ่อ..อุปกรณ์.
บนฟริตซ์

402
00:24:06,170 --> 00:24:07,580
คุณเห็นพื้นที่สีแดงตรงนี้ไหม?

403
00:24:07,580 --> 00:24:10,000
นั่นน่าจะเป็นตัวแทน
ส่วนที่ใช้งานของสมอง

404
00:24:10,000 --> 00:24:11,120
ใช่. ดังนั้น?

405
00:24:11,120 --> 00:24:13,500
คุณและฉันใช้บางที
7% ของสมองของเรา

406
00:24:13,500 --> 00:24:16,830
เอาล่ะ? เวลาใดก็ตาม.
ไอน์สไตน์ใช้สมองถึง 9%

407
00:24:16,830 --> 00:24:18,790
รูเพิร์ตที่นี่ใช้ 2%

408
00:24:18,790 --> 00:24:21,080
ดังนั้นมันจึงหมายถึง
เขาเป็นอัจฉริยะสุดๆ เหรอ?

409
00:24:21,080 --> 00:24:22,500
ไม่ มันหมายถึง
ความล้มเหลวทางกล

410
00:24:22,500 --> 00:24:24,710
คุณจะมี
เพื่อกลับมาอีกครั้ง

411
00:24:24,710 --> 00:24:25,960
จะเกิดอะไรขึ้นถ้า
เครื่องอยู่ใช่มั้ย?

412
00:24:25,960 --> 00:24:28,580
เอาละ
พูดอย่างสมมุติว่า

413
00:24:28,580 --> 00:24:30,500
กับประเภทนี้
ของการสมาธิสั้นของระบบประสาท

414
00:24:30,500 --> 00:24:33,040
เขาจะมีแนวโน้มที่จะทุกคน
อาการชักประเภทต่างๆ

415
00:24:33,040 --> 00:24:35,120
จังหวะ เนื้องอก--

416
00:24:35,120 --> 00:24:36,710
-Tu-เนื้องอก
-ใช่.

417
00:24:45,830 --> 00:24:49,170
ได้แล้ว
เป็นวันที่วุ่นวายใช่ไหมล่ะเด็กน้อย?

418
00:24:50,880 --> 00:24:52,120
ราตรีสวัสดิ์ ไคล์

419
00:24:52,120 --> 00:24:54,040
ฝันดี.

420
00:25:30,580 --> 00:25:31,830
เฮ้เพื่อน

421
00:25:31,830 --> 00:25:34,210
คุณจะไม่
วิกใส่ฉันใช่ไหม?

422
00:25:34,210 --> 00:25:36,750
ฉันหมายถึงถ้ามีอะไร
แปลกประหลาดเริ่มเกิดขึ้น

423
00:25:36,750 --> 00:25:38,750
เหมือนคุณน้ำลายฟูมปาก

424
00:25:38,750 --> 00:25:40,830
อย่าทำที่นี่

425
00:25:40,830 --> 00:25:43,040
ไปหาแม่ฉันสิ

426
00:25:49,380 --> 00:25:50,960
ให้ตายเถอะ ฉันคิดถึงชาร์ล็อตต์

427
00:25:56,250 --> 00:25:57,960
ของชาร์ล็อตต์
คุณเพลย์เพน เพื่อน

428
00:25:57,960 --> 00:25:59,580
นิตยสาร.

429
00:25:59,580 --> 00:26:01,580
แม่ของฉันซ่อนเธอไว้

430
00:26:03,920 --> 00:26:06,120
ที่ไหน?

431
00:26:06,120 --> 00:26:07,920
ไม่รู้ครับพี่

432
00:26:09,750 --> 00:26:11,000
ฉันรู้ว่าไม่.

433
00:26:56,040 --> 00:26:58,040
[ยางกรี๊ด]

434
00:27:05,080 --> 00:27:06,830
♪♪ [ร็อค]

435
00:27:06,830 --> 00:27:08,830
[ฝูงชนพูดพล่อยๆ]

436
00:27:15,420 --> 00:27:17,330
ที่นี่.
คุณจะต้องการสิ่งนั้น

437
00:27:17,330 --> 00:27:18,960
เกิดอะไรขึ้น?

438
00:27:18,960 --> 00:27:20,250
ดื่มก่อนแล้วค่อยคุยกัน

439
00:27:20,250 --> 00:27:21,250
[อ้าปากค้าง] สวัสดี!

440
00:27:23,290 --> 00:27:24,880
โอ้.

441
00:27:26,710 --> 00:27:29,960
♪ ปิดเอฟเอ็ม ♪

442
00:27:29,960 --> 00:27:32,750
♪ เป็นความถี่ AM ♪

443
00:27:32,750 --> 00:27:35,920
♪ มันคือเสียง
ที่หยุดไม่ได้... ♪

444
00:27:35,920 --> 00:27:37,830
[ไคล์] โบราณ
พิธีกำลังดำเนินอยู่

445
00:27:37,830 --> 00:27:40,000
ที่เกี่ยวข้อง
การหมุนเกร็ง

446
00:27:40,000 --> 00:27:41,920
ความร้อนทำให้ฉันเหงื่อออก

447
00:27:41,920 --> 00:27:44,080
และฉันต้องการ
บางสิ่งบางอย่างที่จะดื่ม

448
00:27:44,080 --> 00:27:45,540
นั่นใครน่ะ?

449
00:27:45,540 --> 00:27:47,080
ไม่รู้แต่เขาน่ารักนะ

450
00:27:47,080 --> 00:27:48,710
งั้นก็หกเลยแล้วกัน

451
00:27:48,710 --> 00:27:50,580
ฮะ? โอ้.

452
00:27:50,580 --> 00:27:53,170
ฉันหวังว่าคุณจะไม่ตั้งใจเกินไป
คืนนี้จะคุยกับเดแคลน

453
00:27:53,170 --> 00:27:55,420
[เด็กชาย]
เฮ้ บ้องเบียร์!
คนต่อไปคือใคร?

454
00:27:55,420 --> 00:27:56,670
โห่!

455
00:27:56,670 --> 00:27:58,670
บางทีฉันอาจไม่ต้องการ
ที่จะรู้ในที่สุด

456
00:27:58,670 --> 00:28:01,080
ใช่. แล้วฉันจะไม่
เข้าไปที่นั่น

457
00:28:04,790 --> 00:28:06,460
[บอย] จุ๊ จุ๊
จุ๊ จุ๊ !

458
00:28:06,460 --> 00:28:09,120
[เด็กชาย]
จุง จุง จุง!

459
00:28:09,120 --> 00:28:10,880
[สาว] ประณาม!

460
00:28:16,540 --> 00:28:17,960
[เรอ]

461
00:28:20,880 --> 00:28:22,960
[เพลงเต้นรำ]

462
00:28:31,540 --> 00:28:32,960
[ไคล์]
ที่บ้านของเด็กๆ

463
00:28:32,960 --> 00:28:37,170
เชลยคนอื่นๆ
กล่าวถึงสถานที่แปลกๆ

464
00:28:37,170 --> 00:28:40,790
ในที่สุดฉันก็ตระหนักได้
ฉันมาถึงนรกแล้ว

465
00:28:49,250 --> 00:28:51,290
[เสียงไซเรนใกล้เข้ามา]

466
00:28:57,290 --> 00:28:58,830
ลักษณะที่ปรากฏ
ของศัตรูที่ไม่รู้จัก

467
00:28:58,830 --> 00:29:00,670
ได้เริ่มต้นแล้ว
เพื่อปลุกปั่นกลุ่ม

468
00:29:00,670 --> 00:29:02,120
ปาร์ตี้จบแล้ว!

469
00:29:02,120 --> 00:29:03,830
จับมันไว้ตรงนั้น!

470
00:29:03,830 --> 00:29:05,830
[ทุกคนตะโกน]

471
00:29:08,960 --> 00:29:11,580
[สาว]
รอเคธี่ค่ะ
ฉันหาเธอไม่เจอ

472
00:29:13,580 --> 00:29:19,040
ฉันทำโทรศัพท์หาย!

473
00:29:19,040 --> 00:29:20,790
-ผ่อนคลาย.
- ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย

474
00:29:27,960 --> 00:29:30,290
โว้ย!
คุณเห็นสิ่งนั้นไหม?

475
00:29:30,290 --> 00:29:31,750
[บอย] ว้าว!
เขาจะตัดเอง..

476
00:29:31,750 --> 00:29:33,210
[เด็กคนที่สอง]
...ก็เดินเข้ามาเลย.
หน้าต่าง!

477
00:29:33,210 --> 00:29:34,830
[เด็กๆ คุยกัน]

478
00:29:37,880 --> 00:29:40,620
-กลับมาที่นี่
-โอ๊ย.

479
00:29:40,620 --> 00:29:42,670
- ปล่อยเธอไว้ตามลำพัง!
- ปล่อยเธอไป!

480
00:29:42,670 --> 00:29:44,880
เธอไม่ได้ทำอะไรเลย

481
00:29:44,880 --> 00:29:46,750
ใจเย็นๆนะลูก
คุณทอด.

482
00:29:48,120 --> 00:29:50,120
ฉันจำได้ว่างูเป็นอย่างไร
พยายามทำให้ฉันกลัว

483
00:29:50,120 --> 00:29:51,540
[เสียงฟู่]

484
00:30:04,420 --> 00:30:06,330
[ฝูงชนอ้าปากค้าง]

485
00:30:16,920 --> 00:30:19,000
[ฝูงชน โอ้ และ ahs]

486
00:30:47,290 --> 00:30:48,710
ฉันหวังว่าสิ่งมีชีวิตนี้

487
00:30:48,710 --> 00:30:50,750
ก็จะมีความรู้สึกมากพอๆ กัน
เหมือนงู

488
00:31:01,710 --> 00:31:03,710
[เสียงเชียร์ฝูงชน]

489
00:31:54,080 --> 00:31:56,040
[หอบ]

490
00:31:56,040 --> 00:31:58,250
ฉัน...คือ....

491
00:31:58,250 --> 00:31:59,830
รั่ว

492
00:31:59,830 --> 00:32:02,620
โอ้พระเจ้า
เกิดอะไรขึ้นกับคุณ?

493
00:32:08,250 --> 00:32:10,040
ฉันไม่รู้แม่

494
00:32:10,040 --> 00:32:12,210
ไม่มีเลือดเลย
ประตูและหน้าต่าง
ไม่แตกหักหรือไม่มีอะไรเลย

495
00:32:12,210 --> 00:32:15,040
ไม่เป็นไรที่รัก
เราจะคิดออก
ออกพรุ่งนี้

496
00:32:15,040 --> 00:32:16,920
[ไคล์]
ภาพเหล่านั้นทำให้ฉันนึกถึง

497
00:32:16,920 --> 00:32:18,580
ฉันไม่มีความทรงจำ
ที่เคยมีขนาดเล็ก

498
00:32:29,790 --> 00:32:32,080
อะไร...

499
00:32:32,080 --> 00:32:33,460
ฉันเหรอ?

500
00:32:36,000 --> 00:32:38,790
ไคล์ล่ะ

501
00:32:38,790 --> 00:32:43,170
นั่นเป็นคำถามที่ยาก
ที่จะตอบ

502
00:32:43,170 --> 00:32:45,380
คุณเป็นเด็กผู้ชาย

503
00:32:45,380 --> 00:32:47,170
เด็กชายคนพิเศษ

504
00:32:47,170 --> 00:32:51,500
และเด็กผู้ชายก็คือ...มนุษย์

505
00:32:51,500 --> 00:32:53,540
ถึงแม้จะเป็นปีก็ตาม
ของการวิจัยทางประวัติศาสตร์

506
00:32:53,540 --> 00:32:55,830
ยิ่งมนุษย์มากเท่าไร
พยายามกำหนดตัวเอง

507
00:32:55,830 --> 00:32:58,380
ยิ่งพวกเขาจมน้ำตาย
ในความสับสนของตนเอง

508
00:32:58,380 --> 00:33:01,210
นั่นคือนักวิวัฒนาการ
มุมมอง

509
00:33:03,830 --> 00:33:06,250
คุณ...

510
00:33:06,250 --> 00:33:07,420
ไม่รู้

511
00:33:22,750 --> 00:33:24,330
ตอนนี้อันนี้

512
00:33:26,170 --> 00:33:27,960
มันจะช่วยให้คุณดีท็อกซ์ได้

513
00:33:27,960 --> 00:33:29,330
ลืมมันซะ

514
00:33:29,330 --> 00:33:32,290
จิบอีกครั้งและสถานที่แห่งนี้
กลายเป็นบาร์ฟาโตเรียม

515
00:33:32,290 --> 00:33:34,290
มุ่งความสนใจไปที่สิ่งอื่น...

516
00:33:34,290 --> 00:33:37,040
เช่นพูดอัศวินของคุณ
ในชุดเกราะที่ส่องแสง

517
00:33:37,040 --> 00:33:38,710
อะไร

518
00:33:38,710 --> 00:33:40,670
อย่าให้ฉันอันนั้น

519
00:33:40,670 --> 00:33:43,170
คนที่ช่วยชีวิต
ก้นของคุณเมื่อคืนนี้

520
00:33:43,170 --> 00:33:44,710
[เยาะเย้ย]

521
00:33:44,710 --> 00:33:48,540
ผู้ชายที่มีทุกอย่าง
เฉินหลงเคลื่อนไหว

522
00:33:48,540 --> 00:33:51,290
คนที่อุ้มคุณกลับบ้าน

523
00:33:51,290 --> 00:33:53,750
โอ้พระเจ้า

524
00:33:53,750 --> 00:33:54,960
ไคล์!

525
00:33:54,960 --> 00:33:57,080
ฉันคิดว่าฉันฝันแบบนั้น

526
00:33:57,080 --> 00:33:59,500
แล้วความฝันของคุณล่ะ
มีตัวเลขไหม?

527
00:33:59,500 --> 00:34:00,710
ใช่ของฉัน

528
00:34:00,710 --> 00:34:03,670
จำเด็กรถบัสเตี้ยคนนั้นไว้ได้ไหม
ฉันบอกคุณเกี่ยวกับ?

529
00:34:13,380 --> 00:34:15,120
สวัสดีที่รัก

530
00:34:17,710 --> 00:34:21,040
เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ทุกรูปแบบ
ของการทักทายก็เหมาะสม

531
00:34:21,040 --> 00:34:22,920
โอ้! ไคล์!
คุณทำให้ฉันกลัว

532
00:34:24,330 --> 00:34:26,170
คืออะไร...

533
00:34:26,170 --> 00:34:27,540
"กลัว"?

534
00:34:27,540 --> 00:34:31,330
โอ้. กลัว...คือ...

535
00:34:31,330 --> 00:34:33,330
ความกลัว

536
00:34:33,330 --> 00:34:34,960
แบบว่า "อ๊า!"

537
00:34:38,750 --> 00:34:41,330
ฉัน...กลัว..

538
00:34:42,670 --> 00:34:45,500
อะไร
คุณกลัวอะไร?

539
00:35:07,080 --> 00:35:09,920
ทุกอย่าง.

540
00:35:13,290 --> 00:35:15,500
ฉันไม่รู้ว่าอะไร...

541
00:35:17,290 --> 00:35:23,120
ไคล์ ฉันจินตนาการไม่ออก
ช่างแปลกและน่ากลัวจริงๆ

542
00:35:23,120 --> 00:35:25,830
โลกจะต้องรู้สึก
ถึงคุณตอนนี้

543
00:35:25,830 --> 00:35:28,170
แต่มันจะดีขึ้น

544
00:35:28,170 --> 00:35:29,920
ฉันสาบาน

545
00:35:36,750 --> 00:35:38,420
ช่วย...ฉัน...

546
00:35:40,250 --> 00:35:41,880
แม่.

547
00:35:53,380 --> 00:35:54,710
[สูดดม]

548
00:35:54,710 --> 00:35:57,080
ฉันจะเอา
ดูแลคุณนะ ไคล์

549
00:35:59,250 --> 00:36:01,250
ฉันสัญญา.

550
00:36:03,750 --> 00:36:05,170
เฮ้.

551
00:36:05,170 --> 00:36:06,580
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉันเสนอ
เพื่อซ่อมคอมพิวเตอร์ของพวกเขา

552
00:36:06,580 --> 00:36:08,460
ฮาร์ดไดรฟ์ของพวกเขาถูกทอดและ
มีรูปถ่ายครอบครัวของพวกเขาอยู่บนนั้น

553
00:36:08,460 --> 00:36:11,580
ฉันคิดว่าแก้วของทิมกลัวมัน

554
00:36:11,580 --> 00:36:13,460
คุณจะเข้าใจมันเอง
คุณทำเสมอ

555
00:36:13,460 --> 00:36:14,460
ใช่.

556
00:36:14,460 --> 00:36:17,790
-สตีเฟ่น.
-ใช่?

557
00:36:17,790 --> 00:36:18,960
ฉันทำไม่ได้

558
00:36:18,960 --> 00:36:20,960
ฉันไม่สามารถส่งไคล์ออกไปได้

559
00:36:20,960 --> 00:36:22,170
นิโคล.

560
00:36:22,170 --> 00:36:23,750
ไม่ใช่แบบที่เขาเป็นอยู่ตอนนี้

561
00:36:23,750 --> 00:36:25,540
เราพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้
เราเห็นด้วย

562
00:36:25,540 --> 00:36:27,170
เขาเป็นคนที่อ่อนแอมาก

563
00:36:27,170 --> 00:36:28,670
และแม้แต่สิ่งอำนวยความสะดวกที่ดีที่สุด

564
00:36:28,670 --> 00:36:31,750
ไม่สามารถให้ไคล์ได้เพียงพอ
การดูแลและเอาใจใส่ส่วนบุคคล

565
00:36:31,750 --> 00:36:34,080
คุณจะทำอะไร
ยกเลิกคดีอื่นๆ ของคุณทั้งหมดเหรอ?

566
00:36:34,080 --> 00:36:35,960
คุณอยู่แล้ว
ถูกใช้โดยงานของคุณ

567
00:36:35,960 --> 00:36:38,120
และตอนนี้คุณต้องการรักษา
คนไข้ของคุณที่บ้านเหรอ?

568
00:36:38,120 --> 00:36:39,670
แค่อันนี้อันเดียว

569
00:36:39,670 --> 00:36:41,670
มีอะไรบางอย่าง
น่าทึ่งเกี่ยวกับเขา

570
00:36:41,670 --> 00:36:44,210
ฉันรู้สึกสำหรับเด็ก
คุณก็รู้ว่าฉันทำ

571
00:36:44,210 --> 00:36:47,120
แต่เรามีเพียงพอแล้ว
ไปกับลูกๆ ของเราเอง

572
00:36:47,120 --> 00:36:48,170
ครอบครัวของเราเอง

573
00:36:48,170 --> 00:36:50,500
ก็แค่จนกระทั่ง
เรารู้แล้วว่าเขาเป็นใคร

574
00:36:50,500 --> 00:36:52,040
และเขาอยู่ที่ไหน

575
00:36:52,040 --> 00:36:53,880
แต่เราอาจไม่เคยรู้เลย

576
00:36:53,880 --> 00:36:56,080
ฉันรู้ว่ามันถามมาก

577
00:36:56,080 --> 00:36:58,000
ใช่.

578
00:36:58,000 --> 00:36:59,210
มากเกินไป.

579
00:37:05,330 --> 00:37:06,750
ตรวจสอบกับลู แดเนียลส์

580
00:37:06,750 --> 00:37:08,960
บางทีบริการสังคมก็มี
สิ่งที่ดีสำหรับเขา

581
00:37:13,170 --> 00:37:15,750
[ลู] ฉันไม่สามารถดูเหมือน
เพื่อค้นหาไฟล์ของเขา

582
00:37:15,750 --> 00:37:17,170
ฉันไม่มีอะไรเลย
สำหรับเขานิโคล

583
00:37:17,170 --> 00:37:18,790
ฉันเสียใจ.

584
00:37:20,000 --> 00:37:21,380
ขอบคุณลู

585
00:37:47,000 --> 00:37:49,580
เอาล่ะตอนนี้
คุณอยู่ที่ไหน

586
00:37:59,620 --> 00:38:01,380
อย่าแตะต้องสิ่งนั้น

587
00:38:01,380 --> 00:38:03,330
นั่นมีไว้สำหรับฆ่าหนู

588
00:38:06,460 --> 00:38:07,960
หนู...

589
00:38:07,960 --> 00:38:09,670
เป็นศัตรูของคุณ

590
00:38:09,670 --> 00:38:11,290
ไม่ แต่เมื่อพวกเขา
เริ่มจ่ายค่าเช่า

591
00:38:11,290 --> 00:38:12,920
พวกเขาสามารถวางลงได้
กับดักคน

592
00:38:15,210 --> 00:38:17,670
ไม่, ไคล์. เราไม่ได้
ต้องการให้พวกเขาอยู่ในบ้าน

593
00:38:19,120 --> 00:38:21,830
แล้วคุณ... ฆ่าพวกเขาเหรอ?

594
00:38:21,830 --> 00:38:23,920
[ถอนหายใจ]

595
00:38:23,920 --> 00:38:25,960
ใช่.

596
00:38:26,960 --> 00:38:28,080
ฉันเดา.

597
00:38:33,380 --> 00:38:34,500
ฮ่า!

598
00:38:34,500 --> 00:38:35,620
นั่นมัน!

599
00:38:35,620 --> 00:38:36,830
[หัวเราะเบา ๆ]

600
00:38:36,830 --> 00:38:38,040
โอ้เพื่อน

601
00:38:40,250 --> 00:38:41,620
อ้าว!

602
00:38:41,620 --> 00:38:43,250
ประณามมัน!

603
00:38:51,790 --> 00:38:52,920
ในขณะที่การสื่อสารด้วยวาจา

604
00:38:52,920 --> 00:38:55,250
สุ่มมาก
และขัดแย้งกัน

605
00:38:55,250 --> 00:38:59,580
ภาษานี้คือ
ชวเลขตามตรรกะทางคณิตศาสตร์
ที่ทำให้สมบูรณ์แบบ--

606
00:38:59,580 --> 00:39:01,960
โอ้ เอาน่า!

607
00:39:03,920 --> 00:39:05,080
อา.

608
00:39:21,960 --> 00:39:23,540
ว้าวนั่นมัน!

609
00:39:23,540 --> 00:39:25,170
[หัวเราะ] นั่นสินะ!

610
00:39:26,750 --> 00:39:28,120
คุณเป็นยังไงบ้าง--

611
00:39:57,080 --> 00:39:58,500
คุณพบสิ่งนี้?

612
00:39:59,920 --> 00:40:01,290
ทำไมคุณถึงทำอย่างนั้น?

613
00:40:01,290 --> 00:40:03,210
คุณบอกว่าคุณคิดถึงเธอ

614
00:40:06,540 --> 00:40:08,120
ยิงเลย

615
00:40:11,080 --> 00:40:12,670
ยิงห่วงบ้าง

616
00:40:14,040 --> 00:40:16,170
เอาล่ะ ให้ฉันแสดงให้คุณดู

617
00:40:26,580 --> 00:40:28,040
ตอนนี้คุณ.

618
00:40:33,620 --> 00:40:35,080
ดี!

619
00:40:38,830 --> 00:40:40,250
ดี.

620
00:40:48,460 --> 00:40:50,670
โอเค ไคล์จะไป
ลงไปแป๊บเดียว

621
00:40:50,670 --> 00:40:52,460
ฉันมีความโปรดปราน
เพื่อถามพวกคุณแต่ละคนว่า

622
00:40:52,460 --> 00:40:54,250
และต่อหน้าทุกท่าน
กระโดดลงไปในลำคอของฉัน

623
00:40:54,250 --> 00:40:56,080
ฉันต้องการคุณ
ที่จะคิดเกี่ยวกับมัน

624
00:40:58,080 --> 00:41:00,000
ฉันกำลังคิดว่า
หรือฉันกำลังหวัง

625
00:41:00,000 --> 00:41:03,170
ว่าคุณจะไม่รังเกียจถ้าไคล์
อยู่กับเราอีกสักพักหนึ่ง

626
00:42:01,210 --> 00:42:03,290
[จิ้งหรีดร้อง]