1
00:00:15,098 --> 00:00:17,017
- [კაცი 1] მზად ხართ?
- [კაცი 2] დიახ.

2
00:00:17,559 --> 00:00:18,810
[დაკაკუნება]

3
00:00:19,519 --> 00:00:21,521
[ქარის ზარის ზარი]

4
00:00:26,735 --> 00:00:28,486
- გამარჯობა.
- გამარჯობა. როგორ ხარ?

5
00:00:28,570 --> 00:00:30,030
- გამარჯობა.
- სასიამოვნოა შენი გაცნობა.

6
00:00:30,113 --> 00:00:31,364
ფრენკ.

7
00:00:42,459 --> 00:00:44,085
[ქალი] ნათელია. [იცინის]

8
00:00:45,545 --> 00:00:46,546
ვაა.

9
00:00:50,216 --> 00:00:52,343
[ქალი] ძირითადად იგივეა.

10
00:01:00,769 --> 00:01:04,230
- კარგი, მის მიმართ ნამდვილად კარგი გრძნობა მაქვს.
- [იცინის მსუბუქად]

11
00:01:05,565 --> 00:01:09,986
ვგულისხმობ, ოთახი ასახავს პიროვნებას
რომ მითხარი რომ ჰქონდა.

12
00:01:14,949 --> 00:01:15,950
[კაცი 1] ეს არის…?

13
00:01:16,868 --> 00:01:18,203
[ფრენკი] ჭუჭყიანი ტანსაცმელი.

14
00:01:18,286 --> 00:01:20,246
ჩვენ ეს არც კი გამოგვივლია.

15
00:01:20,330 --> 00:01:25,210
არა. ჩვენ გავრეცხეთ მისი ჭურჭელი და წინდები
რადგან მეგონა, რომ ეს უხეში იყო. [იცინის]

16
00:01:25,293 --> 00:01:28,379
მისი საცვლები და წინდები,
ამოვიღე და დავიბანე,

17
00:01:28,463 --> 00:01:31,800
მაგრამ ყველაფერი დანარჩენი არის
როგორ იყო თითქმის ხუთი წლის წინ,

18
00:01:31,883 --> 00:01:33,343
მისი ბინძური ტანსაცმელი.

19
00:01:33,426 --> 00:01:38,723
მგონი არ გვინდოდა მისი სუნის დაკარგვა
მის ოთახში, რადგან ეს აშკარად ის არის.

20
00:01:40,934 --> 00:01:41,976
ჰო.

21
00:01:42,685 --> 00:01:44,687
[ნაზი მძაფრი მუსიკა უკრავს]

22
00:02:04,207 --> 00:02:05,250
[კამერის დაწკაპუნება]

23
00:02:10,004 --> 00:02:11,005
[კამერის დაწკაპუნება]

24
00:02:13,216 --> 00:02:14,217
[კამერის დაწკაპუნება]

25
00:02:16,761 --> 00:02:17,762
[კამერის დაწკაპუნება]

26
00:02:26,437 --> 00:02:27,438
[კამერის დაწკაპუნება]

27
00:02:29,774 --> 00:02:30,775
[კამერის დაწკაპუნება]

28
00:02:34,112 --> 00:02:35,113
[კამერის დაწკაპუნება]

29
00:02:36,781 --> 00:02:38,324
[ბავშვი] წავიდეთ, დოჯერებო!

30
00:02:40,285 --> 00:02:42,495
წავიდეთ, დოჯერს!

31
00:02:44,247 --> 00:02:45,999
წავიდეთ, დოჯერს!

32
00:03:12,150 --> 00:03:14,152
[მუსიკა ქრება]

33
00:03:15,612 --> 00:03:17,614
[შემაშფოთებელი მუსიკის დაკვრა]

34
00:03:32,962 --> 00:03:37,342
[სტივ] წლების განმავლობაში, ესეებს ვაკეთებდი
ყოველი სასკოლო სროლის კვირის ბოლოს.

35
00:03:37,425 --> 00:03:40,178
იქნებ გმირი იყო
ან ქვეყანა გაერთიანებულია.

36
00:03:40,261 --> 00:03:43,973
რაც იყო, ეძებდნენ
რაიმე სახის პოზიტიური შეტყობინებისთვის.

37
00:03:44,057 --> 00:03:48,186
ის იყო შეხვედრაზე,
სროლის ხმა გაიგო და მისკენ გაიქცა.

38
00:03:48,269 --> 00:03:50,188
ეს მას გმირად აქცევს ჩვენგან უმეტესობისთვის.

39
00:03:50,271 --> 00:03:51,272
პირველივე დღეს…

40
00:03:51,356 --> 00:03:55,526
[სტივ] მე ამდენი ესე გავაკეთე
რომ ვგრძნობდი თავს ვიმეორებდი.

41
00:03:55,610 --> 00:03:59,948
ფაქტობრივად, მე ვიყენებდი იმავე ხაზებს
მოთხრობებში.

42
00:04:00,031 --> 00:04:02,033
[სირენები სუსტად ყვირის]

43
00:04:02,700 --> 00:04:05,995
[სტივ] და დავინახე, რომ ამერიკა ერთგვარი იყო

44
00:04:06,079 --> 00:04:08,373
ყოველი სკოლის სროლიდან გადასვლა

45
00:04:08,456 --> 00:04:10,541
ყოველ ჯერზე უფრო სწრაფად და სწრაფად.

46
00:04:10,625 --> 00:04:14,629
ვგრძნობდი: „უნდა გავაკეთო
რაღაც განსხვავებული. რა ვქნა?"

47
00:04:17,131 --> 00:04:18,967
[სირენების ტირილი]

48
00:04:20,009 --> 00:04:23,930
ვგრძნობ, რომ მედია დამნაშავეა
ცოტა რამ ამისთვის.

49
00:04:24,013 --> 00:04:26,349
ან სულაც, ღირს შესწავლა.

50
00:04:26,891 --> 00:04:30,561
დასაწყისში, განსაკუთრებით,
უბრალოდ გადაჭარბებული იყო,

51
00:04:30,645 --> 00:04:33,022
და მსროლელები
ძალიან ბევრი იყო ნახსენები.

52
00:04:34,399 --> 00:04:37,902
რაზეც უნდა ვისაუბროთ
ბავშვი, რომელიც აქ აღარ არის.

53
00:04:37,986 --> 00:04:39,988
[სამწუხარო მუსიკის დაკვრა]

54
00:04:54,961 --> 00:04:56,963
[მუსიკა გრძელდება]

55
00:05:01,634 --> 00:05:03,511
გესმის და გვინახავ?

56
00:05:03,594 --> 00:05:04,595
აი შენ წადი.

57
00:05:05,513 --> 00:05:06,514
- გამარჯობა.
- [ქალი] გამარჯობა.

58
00:05:08,182 --> 00:05:09,183
გამარჯობა, გლორია!

59
00:05:11,060 --> 00:05:12,103
როგორ ხარ?

60
00:05:14,105 --> 00:05:16,774
- ძნელია ამ კითხვაზე პასუხის გაცემა.
- [სტივ] მგონი ასეა.

61
00:05:17,817 --> 00:05:19,569
მადლობა ჩემი ზარისთვის.

62
00:05:21,404 --> 00:05:23,197
რისი გაკეთება მინდა

63
00:05:23,281 --> 00:05:26,117
მოვიდა ლუ ბოპთან, ფოტოგრაფთან,

64
00:05:27,702 --> 00:05:31,122
და უბრალოდ მიეცი ლუ
ოთახის სურათების გადაღება,

65
00:05:31,706 --> 00:05:36,294
როგორც იყო და ეცადე ჰალი დაიჭირო
იმ სურათების მეშვეობით.

66
00:05:37,503 --> 00:05:40,256
ვგრძნობ, რომ გვინდა მისი გაზიარება.

67
00:05:40,340 --> 00:05:43,301
- ჰო.
- [ჩარლზ] მგონი ჩვენც ვნერვიულობთ.

68
00:05:43,384 --> 00:05:44,719
[სტივ] ჰო, მეც ვნერვიულობ.

69
00:05:47,347 --> 00:05:49,349
ის ჩვენი ოჯახის შუქი იყო

70
00:05:49,432 --> 00:05:50,767
და, ჰმ…

71
00:05:50,850 --> 00:05:52,977
ჩვენი ცხოვრება მის გარშემო ტრიალებდა.

72
00:05:55,772 --> 00:05:58,608
[ქალი] ვგრძნობ თავს ძალიან, ძალიან მომწონს, კურთხეულად

73
00:05:58,691 --> 00:06:00,735
რომ თქვენ დაგვიკავშირდით, ასე რომ…

74
00:06:01,611 --> 00:06:03,488
ვგრძნობ, თითქოს სხვას ჰგავს

75
00:06:04,072 --> 00:06:07,742
მოაწერე, იცი. მე ვიღებ ყველა ამ ნიშანს
ჩემი პატარა გოგოსგან, ასე რომ…

76
00:06:07,825 --> 00:06:09,577
ვგრძნობ, რომ ეს იმის ნიშანია, რომ…

77
00:06:10,745 --> 00:06:13,498
- ეს ასე იყო, ასე რომ...
- კარგი.

78
00:06:14,415 --> 00:06:15,416
ყველა უფლება.

79
00:06:16,209 --> 00:06:18,503
- მადლობა.
- მადლობა.

80
00:06:20,463 --> 00:06:22,799
-მალე შევხვდებით.
- კარგი, მადლობა.

81
00:06:22,882 --> 00:06:24,384
- კარგი.
- ნახვამდის.

82
00:06:26,260 --> 00:06:28,262
[სამწუხარო მუსიკა ადიდებს]

83
00:06:33,059 --> 00:06:35,061
[მუსიკა ქრება]

84
00:06:44,487 --> 00:06:47,156
[ლუ] მე ვიღებ ადამიანებს,
მე ვიღებ მოქმედებას, მე ვისროლე

85
00:06:47,990 --> 00:06:48,991
ცხოვრების წესი.

86
00:06:50,618 --> 00:06:52,995
არა მგონია, ოდესმე პროექტი გამიკეთებია

87
00:06:53,746 --> 00:06:55,957
ასე, სადაც ვიღაც არ არის.

88
00:06:56,457 --> 00:06:58,793
ჩვენ დიდი ხანია ვიცნობთ ერთმანეთს.

89
00:06:58,876 --> 00:07:01,462
ბევრ ადამიანს, ვისთან ერთადაც ამას არ გავაკეთებდი,

90
00:07:01,546 --> 00:07:03,131
მაგრამ მე სტივ ვენდობი.

91
00:07:03,214 --> 00:07:04,257
[კამერის დაწკაპუნება]

92
00:07:04,340 --> 00:07:05,800
[ნაზი მძაფრი მუსიკა უკრავს]

93
00:07:07,635 --> 00:07:10,930
[ლუ] მოდი, როუზ. მოვემზადოთ
სკოლაში წასვლა და ფოტოს გადაღება.

94
00:07:11,514 --> 00:07:12,849
- [ვარდი] ჰო.
- კარგი.

95
00:07:13,766 --> 00:07:15,166
[ლუ] ჩვენ მას დილის ფოტოს ვუწოდებთ.

96
00:07:15,226 --> 00:07:17,562
მოდი ცოტა ამ გზით. ცოტა მეტი.

97
00:07:17,645 --> 00:07:18,563
მხოლოდ იმისთვის, რომ…

98
00:07:18,646 --> 00:07:19,647
კარგი.

99
00:07:19,730 --> 00:07:22,191
...გადაიღეთ ცხოვრების პროგრესი, რადგან

100
00:07:22,692 --> 00:07:24,735
ყველაფერი შეიძლება მოხდეს ნებისმიერ დროს

101
00:07:26,154 --> 00:07:27,154
[კამერის დაწკაპუნება]

102
00:07:27,572 --> 00:07:28,572
[ლუ] კარგი.

103
00:07:29,157 --> 00:07:30,283
წავიდეთ სკოლაში.

104
00:07:36,247 --> 00:07:37,540
- მზადაა?
- [გოგონა] ნახვამდის.

105
00:07:37,623 --> 00:07:39,459
[სტივ] ნახვამდის. [კოცნის] მიყვარხარ.

106
00:07:40,626 --> 00:07:41,878
- მიყვარხარ.
- [ბიჭი] მიყვარხარ.

107
00:07:41,961 --> 00:07:43,796
- მალე გნახავ.
- [ბიჭო] მოდი, ბერდი.

108
00:07:43,880 --> 00:07:45,423
- ნახვამდის, გიორგი.
- [გიორგი] ნახვამდის.

109
00:07:52,430 --> 00:07:54,432
[მუსიკა ძლიერდება]

110
00:08:03,399 --> 00:08:06,694
[სტივ] ჩემმა ზოგიერთმა უფროსმა არც კი იცის
მე ვაკეთებ ამ პროექტს,

111
00:08:08,279 --> 00:08:12,116
მაგრამ მე თვითონ მომიწია ამის გაკეთება
თუ მინდოდა ამის გაკეთება.

112
00:08:24,462 --> 00:08:26,464
[მწერების ჭიკჭიკი]

113
00:08:34,430 --> 00:08:35,430
[დაკაკუნება]

114
00:08:36,557 --> 00:08:37,892
[კარი იღება]

115
00:08:37,975 --> 00:08:39,310
- [სტივ] გამარჯობა.
- [ქალი] ჰეი.

116
00:08:39,393 --> 00:08:40,603
-ეს ლუა.
- [ლუ] გამარჯობა.

117
00:08:40,686 --> 00:08:42,104
[ჩადი] ჰეი, ლუ. ჩადი.

118
00:08:42,188 --> 00:08:43,188
სასიამოვნოა თქვენი გაცნობა.

119
00:08:46,692 --> 00:08:48,402
[ჩადი] შემიძლია სკამი ავწიო აქ.

120
00:08:48,486 --> 00:08:50,321
[სტივ] ასე რომ, რაღაც უნდა იყოს,

121
00:08:50,404 --> 00:08:53,199
რაღაც სარგებელს ხედავთ
თქვენთვის ან თქვენი ოჯახისთვის.

122
00:08:53,282 --> 00:08:56,285
ხედავ ამაში რამეს?
ამ სურათებში?

123
00:08:56,786 --> 00:08:59,038
- იმიტომ, რომ ეს ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანია.
- [დედა] ჰო.

124
00:08:59,121 --> 00:09:01,624
ეს ალბათ
ჩემთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი.

125
00:09:02,166 --> 00:09:03,751
არ ვიცი

126
00:09:04,835 --> 00:09:07,171
რა სარგებელი მოაქვს ჩვენს ოჯახს.

127
00:09:07,255 --> 00:09:11,467
ამაზე უფრო მეტად ვფიქრობ: „როგორ შეიძლება
მისი ცხოვრება ახლა სხვა ადამიანებს სარგებელს მოუტანს."

128
00:09:12,051 --> 00:09:13,427
სწორედ ეს…

129
00:09:13,511 --> 00:09:15,930
ეს არის ერთგვარი…
ჩვენ გვინდა, რომ მისი მემკვიდრეობა იყოს ეს.

130
00:09:16,013 --> 00:09:17,223
ასე რომ…

131
00:09:17,306 --> 00:09:18,307
ჰო.

132
00:09:40,955 --> 00:09:43,374
[ჩადი] "ჩემი პირველი კბილი.
ჩემი პირველი ფეხბურთის თამაში."

133
00:09:44,750 --> 00:09:46,127
"პირველი ტენესის თამაში."

134
00:09:46,961 --> 00:09:47,795
მან ეს გააკეთა?

135
00:09:47,878 --> 00:09:49,630
მან ეს გააკეთა. ჰო.

136
00:09:49,714 --> 00:09:51,382
- ეს პროექტი იყო?
- დარწმუნებული ვარ ასე იყო.

137
00:09:51,465 --> 00:09:53,175
- [ჯადა] ეს იყო სკოლის პროექტი.
- ჰო.

138
00:09:56,887 --> 00:09:58,931
[ჩადი] საინტერესოა, როგორ მუშაობს მეხსიერება

139
00:09:59,015 --> 00:10:02,518
რადგან წამით მახსოვს

140
00:10:02,602 --> 00:10:05,688
თითქმის ყველაფერი
ორშაბათს სამსაათიან პერიოდში.

141
00:10:05,771 --> 00:10:07,690
და მერე დავკარგავ თემას.

142
00:10:10,610 --> 00:10:13,112
მაგრამ ვიცი
რომ იმ ღამეს მის ოთახში შევედი.

143
00:10:13,195 --> 00:10:14,530
უბრალოდ დავწექი და…

144
00:10:14,614 --> 00:10:15,823
ჰო, ვტიროდი.

145
00:10:16,782 --> 00:10:18,784
[ნაზი მძაფრი მუსიკა უკრავს]

146
00:10:32,340 --> 00:10:33,341
[კამერის დაწკაპუნება]

147
00:10:36,385 --> 00:10:37,386
[კამერის დაწკაპუნება]

148
00:10:42,058 --> 00:10:42,892
[კამერის დაწკაპუნება]

149
00:10:42,975 --> 00:10:46,687
[ჩადი] იცი, რა გინდა
არის ის, რაც არ შეგიძლია.

150
00:10:46,771 --> 00:10:47,772
[კამერის დაწკაპუნება]

151
00:10:50,608 --> 00:10:54,612
მინდოდა მისი სუნი დაებრუნებინა.
მე მინდოდა შემეხო და მინდოდა...

152
00:10:55,112 --> 00:10:57,531
მისი ოფლიანი თმის შეგრძნება.

153
00:10:57,615 --> 00:10:59,075
[ჩადი და ჯადა იცინიან]

154
00:10:59,158 --> 00:11:01,786
[ჩადი] მისი საწოლი ყველაზე ახლოს იყო
მე შემეძლო ამის მიღწევა.

155
00:11:01,869 --> 00:11:02,870
ასე რომ…

156
00:11:03,454 --> 00:11:05,873
- [ბავშვთა მუსიკა უკრავს]
- [ჰალი] ოპსი.

157
00:11:06,582 --> 00:11:07,625
კარგი.

158
00:11:14,715 --> 00:11:18,344
[ჯადა] ზოგჯერ მე უბრალოდ
წადი, მიმოიხედე ირგვლივ და შეხედე

159
00:11:19,178 --> 00:11:24,308
ყველა მისი პატარა წვრილმანი, ფიტულები,
და ჭურვები, რომლებიც მან შეაგროვა და, ჰმ...

160
00:11:25,267 --> 00:11:28,020
წადი და, უბრალოდ, იგრძენი მისი საფენის სუნი

161
00:11:28,104 --> 00:11:29,980
რომ ყოველ ღამეს ეძინა.

162
00:11:30,064 --> 00:11:31,065
[კამერის დაწკაპუნება]

163
00:11:31,941 --> 00:11:33,067
და…

164
00:11:34,485 --> 00:11:36,904
ვგრძნობ, რომ ბევრი ტირილი ხდება
იმ ოთახში.

165
00:11:36,987 --> 00:11:37,988
[ჩადი] დიახ.

166
00:11:40,449 --> 00:11:42,243
ვფიქრობ, ოთახი ეხმარება

167
00:11:42,743 --> 00:11:47,957
რადგან ბევრი მომენტია
სადაც გინდა იყო მოწყენილი.

168
00:11:48,040 --> 00:11:49,250
[მწვრთნელი] კარგი სამუშაოა, ჰალი!

169
00:11:50,793 --> 00:11:51,919
[გოგონები გულშემატკივრობენ]

170
00:11:52,002 --> 00:11:55,131
[ჩადი] სევდის გამო
არის მასთან დაკავშირების ნაწილი.

171
00:11:57,466 --> 00:11:59,093
[ბიჭი] ვგულისხმობ, ის ნამდვილად იყო…

172
00:12:00,428 --> 00:12:01,303
გამავალი.

173
00:12:01,387 --> 00:12:05,015
ასე რომ, ისიც მსგავსი იყო

174
00:12:05,099 --> 00:12:08,561
პატარა და.
ასე რომ, მას, თქვენ იცით, ყოველთვის მოეწონებოდა,

175
00:12:08,644 --> 00:12:10,396
ცოტა გამაღიზიანებელი, ხომ იცი...

176
00:12:10,479 --> 00:12:13,774
- ჰო, სასაცილო, ცოტა მოსაწყენი.
- თუმცა კარგი იყო.

177
00:12:15,526 --> 00:12:18,654
[ჩარლი] ის საკმაოდ კონკურენტუნარიანი იყო
ჩვენთან ერთად სპორტშიც.

178
00:12:19,321 --> 00:12:22,533
აი, რაღაცნაირად
ჩვენ მის ირგვლივ ვიჯექით.

179
00:12:22,616 --> 00:12:24,452
ის ყოველთვის ჩვენთან იყო.

180
00:12:25,619 --> 00:12:27,621
- [ჯადა] ვნახოთ.
- [ჩადი] ეს ვარდისფერია.

181
00:12:28,122 --> 00:12:31,250
თქვენ საბოლოოდ გაქვთ საკუთარი.
შეგიძლიათ ყველგან წაიღოთ!

182
00:12:31,333 --> 00:12:33,586
და თქვენ ბიჭებო არ შეგიძლიათ გამოიყენოთ იგი.

183
00:12:33,669 --> 00:12:34,829
- [ჩადი] ჰო!
- [ჯადა იცინის]

184
00:12:34,879 --> 00:12:37,840
[ჩადი] ერთ-ერთი ყველაზე სასაცილო რამ
ეხვეწება...

185
00:12:37,923 --> 00:12:40,259
- [ჯადა] ეს საუკეთესოა.
-…ამისთვის.

186
00:12:40,342 --> 00:12:44,847
მას სურდა კატის კატის კაპიუშონი ამაზონზე.
ჯადამ ასე თქვა: "არ მინდა ამის მიღება".

187
00:12:44,930 --> 00:12:48,100
- [სტივ] შენ მოგიწია მისი მოშორება?
- [ჯადა] არ შეგვეძლო.

188
00:12:48,184 --> 00:12:50,686
- [ჯადა] ყველგან ეცვა.
- ბევრს ეცვა.

189
00:12:50,770 --> 00:12:52,772
[მწვავე მუსიკა გრძელდება]

190
00:12:57,943 --> 00:12:58,944
[კამერის დაწკაპუნება]

191
00:13:01,655 --> 00:13:02,656
[კამერის დაწკაპუნება]

192
00:13:05,201 --> 00:13:06,535
[ბავშვები თამაშობენ]

193
00:13:07,661 --> 00:13:08,662
[კამერის დაწკაპუნება]

194
00:13:13,626 --> 00:13:15,669
[სტივ] რა გინდა, რომ მსოფლიომ იცოდეს

195
00:13:15,753 --> 00:13:18,589
ჰალის შესახებ
როცა უყურებენ ამ სურათებს?

196
00:13:18,672 --> 00:13:19,673
[კამერის დაწკაპუნება]

197
00:13:21,050 --> 00:13:22,051
[კამერის დაწკაპუნება]

198
00:13:25,137 --> 00:13:26,138
[კამერის დაწკაპუნება]

199
00:13:33,979 --> 00:13:35,189
[მუსიკა ქრება]

200
00:13:35,272 --> 00:13:37,691
ვისურვებდი
მსოფლიომ იცოდეს, რომ ის იყო…

201
00:13:37,775 --> 00:13:39,860
[რბილად] ოჰ, მე არ შემიძლია ამის გაკეთება.

202
00:13:45,199 --> 00:13:47,201
[ტირილი]

203
00:13:48,828 --> 00:13:51,455
მე მინდა სამყარო
იცოდე რომ ის იყო

204
00:13:51,539 --> 00:13:54,208
შესანიშნავი ადამიანი, უბრალოდ კარგი პატარა და.

205
00:13:55,376 --> 00:13:57,378
[სამწუხარო მუსიკა უკრავს სუსტად]

206
00:14:23,821 --> 00:14:27,616
ჩვენი შემდეგი სტუმარი არის CBS News
კორესპონდენტი. აი სტივ ჰარტმანი.

207
00:14:27,700 --> 00:14:29,493
[მაყურებლის ქოშინი]

208
00:14:29,577 --> 00:14:31,912
მე მქვია სტივ ჰარტმანი,
და მე ვარ CBS News-დან.

209
00:14:31,996 --> 00:14:35,040
სტივ ჰარტმანმა იპოვა
რეცეპტი ბედნიერებისთვის.

210
00:14:35,624 --> 00:14:38,460
[ოპრა უინფრი] როგორც CBS-ის კორესპონდენტი,
სტივ არ აშუქებს პოლიტიკას

211
00:14:38,544 --> 00:14:40,838
ან სტიქიური უბედურებები ან ომები.

212
00:14:40,921 --> 00:14:43,382
ჩვენ ახლა მხოლოდ… 129 ვართ.

213
00:14:43,465 --> 00:14:45,259
- ჩემი ორი ფეხი ნახე?
- დიახ.

214
00:14:45,342 --> 00:14:46,468
ისინი მაინც მოძრაობენ.

215
00:14:46,552 --> 00:14:48,012
ისინი აუცილებლად აკეთებენ.

216
00:14:48,095 --> 00:14:51,557
- ყოველთვის, როცა შენი ისტორიები ჩნდება...
- ყველა ვტირით. [იცინის]

217
00:14:51,640 --> 00:14:52,640
- [სტივ] გამარჯობა.
- ჰეი!

218
00:14:52,683 --> 00:14:53,934
[ბავშვები] ჰეი!

219
00:14:54,727 --> 00:14:57,229
[სტივ] მე გადამიღეს, როგორც იცით,

220
00:14:57,313 --> 00:14:59,899
კარგი, სასიხარულო ამბავი ბიჭი.

221
00:15:01,066 --> 00:15:03,903
მე ის ბიჭი ვარ, ბოლოს რომ მოჰყავთ

222
00:15:03,986 --> 00:15:05,362
მოსწონს…

223
00:15:05,988 --> 00:15:08,657
აღუდგინოს ხალხს რწმენა კაცობრიობის მიმართ.

224
00:15:10,784 --> 00:15:12,786
[მამაკაცი ახალი ამბების წამყვანი] ჩვენ დავგეგმეთ
კვირის დასასრულებლად

225
00:15:12,870 --> 00:15:16,081
ერთ-ერთი იმ მშვენიერი ისტორიით
სტივ ჰარტმენისგან.

226
00:15:16,165 --> 00:15:19,877
სტივს აქვს რამდენიმე ფიქრი ამაღამ
ამ ტრაგედიის შესახებ.

227
00:15:21,545 --> 00:15:23,631
[სტივ] და რასაც მე ვაკეთებდი არის უბრალოდ…

228
00:15:24,715 --> 00:15:27,009
გათეთრება მთლიანად.

229
00:15:29,762 --> 00:15:32,890
წარმოიდგინე რომ. ვცდილობ კარგი ამბების პოვნას
სკოლაში სროლაში.

230
00:15:32,973 --> 00:15:35,434
და ბევრი მასობრივი სროლა,
ეს იყო ჩემი სამუშაო.

231
00:15:35,517 --> 00:15:39,438
კვირის ბოლოს,
შეგვახსენეთ, რომ სიცოცხლე მაინც ღირს.

232
00:15:42,274 --> 00:15:47,613
მე არ ვაპირებ სკოლაში სროლის ყურებას
და შეეცადეთ იპოვოთ პოზიტიური კუთხე.

233
00:15:47,696 --> 00:15:48,822
აღარ.

234
00:15:59,541 --> 00:16:00,709
[სტივ] ეს არის.

235
00:16:21,063 --> 00:16:22,147
[დაკაკუნება]

236
00:16:26,276 --> 00:16:27,277
- [სტივ] გამარჯობა.
- გამარჯობა.

237
00:16:27,361 --> 00:16:29,613
- [სტივ] როგორ ხარ?
- [ქალი] კარგი. შემოდი.

238
00:16:29,697 --> 00:16:30,697
[სტივ] გმადლობთ.

239
00:16:31,115 --> 00:16:32,241
[ქალი] დიახ.

240
00:16:32,324 --> 00:16:33,867
ბიჭებო მზად ხართ?

241
00:16:36,537 --> 00:16:40,332
აი ისინი მიდიოდნენ
მამა-შვილის ცეკვაზე.

242
00:16:40,416 --> 00:16:43,210
[ჯეკი] …აქ ჩვენი
მამა-შვილის ცეკვა.

243
00:16:43,293 --> 00:16:44,837
[გლორია] ასე აღელვებული ხარ?

244
00:16:44,920 --> 00:16:45,921
[ჯეკი] უჰ-ჰა!

245
00:16:46,005 --> 00:16:47,256
[გლორია] ვერ დაელოდები?

246
00:16:47,339 --> 00:16:48,465
[ჯეკი] უჰ-ჰა!

247
00:16:48,549 --> 00:16:50,467
[გლორია] გასაოცარია.

248
00:16:50,968 --> 00:16:53,762
- ვინ გიკეთებს თმას?
- [ჯეკი] კრისტი.

249
00:16:53,846 --> 00:16:56,432
[გლორია] შენს თმას გაიკეთებს?
შენი ქორწილის დღესაც?

250
00:16:56,515 --> 00:16:58,225
- [ჯეკი] უჰ-ჰ!
- [გლორია] კი?

251
00:16:58,308 --> 00:16:59,476
[კრისტი] მე ვარ.

252
00:16:59,560 --> 00:17:01,020
ვისზე აპირებ დაქორწინებას?

253
00:17:02,396 --> 00:17:03,230
[კრისტი იცინის]

254
00:17:03,313 --> 00:17:06,066
[გლორია] არ იცი?
ის მაინც საყვარელი იქნება?

255
00:17:06,150 --> 00:17:07,401
[ჯეკი] მოიცადე, დადაა?

256
00:17:07,484 --> 00:17:09,194
[ვიდეოზე ყველა იცინის]

257
00:17:10,779 --> 00:17:11,779
[ხავიერი ყნოსავს]

258
00:17:17,786 --> 00:17:19,663
[გლორია] ეს მისი ოთახია.

259
00:17:26,628 --> 00:17:28,297
[სტივ] მიყვარს შუქები.

260
00:17:28,380 --> 00:17:30,340
- [გლორია] მას უყვარდა შუქები.
- [ლუ] ჰო.

261
00:17:30,424 --> 00:17:32,676
[გლორია] ისინი იყვნენ
მას შემდეგ, რაც მან დატოვა ისინი.

262
00:17:32,760 --> 00:17:34,344
ჩვენ არ გამოვრთავთ მათ.

263
00:17:35,637 --> 00:17:37,514
შემდეგ კი ფიტულები.

264
00:17:37,598 --> 00:17:39,975
მხოლოდ ეს ორი
აქვს მისი ხმა, არა?

265
00:17:40,059 --> 00:17:41,060
[ხავიერი] დიახ.

266
00:17:43,145 --> 00:17:45,147
[ჯეკი იცინის]

267
00:17:50,402 --> 00:17:52,722
[ხავიერი] ეს არის ვიდეო
სადაც ის ძაღლთან ერთად გარეთაა.

268
00:17:54,406 --> 00:17:55,824
[სიცილი გრძელდება]

269
00:17:58,660 --> 00:18:00,996
[გლორია] არის ეს ერთი ვიდეო, რომელიც, ჰმ...

270
00:18:01,080 --> 00:18:03,665
ეს ალბათ
ჩვენი ერთ-ერთი ბოლო ვიდეო, რომელიც გვაქვს

271
00:18:03,749 --> 00:18:06,460
ის თავის ძაღლებთან ერთად 24 მაისამდე.

272
00:18:07,503 --> 00:18:09,963
- [სტივ] და მას უნდოდა ვეტერინარი გამხდარიყო?
- [გლორია] დიახ.

273
00:18:10,047 --> 00:18:13,092
ცხოველების სიყვარულის გამო
რომ მას ჰქონდა,

274
00:18:13,175 --> 00:18:16,720
არავითარ შემთხვევაში არ გააკეთებდა
არაფერი, გარდა ცხოველების დახმარებისა.

275
00:18:17,596 --> 00:18:20,265
ეს იყო მისი ოცნება,
რომ გახდეს ვეტერინარი.

276
00:18:20,766 --> 00:18:22,768
[ჯეკი იცინის]

277
00:18:51,046 --> 00:18:52,047
[კამერის დაწკაპუნება]

278
00:18:53,799 --> 00:18:55,425
[გლორია] მისი ოთახი,

279
00:18:56,301 --> 00:18:58,679
ძალიან დიდი როლი ითამაშა მის ცხოვრებაში.

280
00:19:00,013 --> 00:19:03,308
- [კამერის დაწკაპუნება]
-იცი, ეს მისი უსაფრთხო ადგილი იყო.

281
00:19:04,935 --> 00:19:06,937
[ჯეკი მღერის]

282
00:19:08,230 --> 00:19:12,317
♪ შესაძლოა ეს არის ის, თუ როგორ თამაშობთ თქვენს თამაშს ♪

283
00:19:13,318 --> 00:19:17,406
♪ მაგრამ ეს ყველაფერი კარგია
მე არასოდეს ვიცნობდი შენნაირს ♪

284
00:19:17,489 --> 00:19:19,575
[ხავიერი] მე იქ შევდივარ ყოველდღე.

285
00:19:20,659 --> 00:19:23,871
ამიტომ მაქვს სკამი,
პირდაპირ საწოლის გვერდით.

286
00:19:25,205 --> 00:19:28,041
ასე მომაქვს
გარკვეული კომფორტი იქ შესვლისთვის

287
00:19:29,168 --> 00:19:31,170
უბრალოდ ესაუბრეთ ხანდახან.

288
00:19:35,007 --> 00:19:36,049
[სუნთებს]

289
00:19:37,593 --> 00:19:38,594
[კამერის დაწკაპუნება]

290
00:19:50,314 --> 00:19:51,773
[წყლის დაღვრა]

291
00:20:07,956 --> 00:20:10,292
[მობილურს რეკავს]

292
00:20:16,965 --> 00:20:18,634
- [სტივ] გამარჯობა.
- [სტივის ქალიშვილი] გამარჯობა.

293
00:20:18,717 --> 00:20:20,219
[სტივ] როგორ ხარ?

294
00:20:20,302 --> 00:20:23,055
- დღეს რა გააკეთე?
- საბანაოდ წავიდა.

295
00:20:23,847 --> 00:20:25,098
და…

296
00:20:25,182 --> 00:20:29,269
ბერდი მივიყვანეთ მეურვესთან,
შემდეგ კი ორი მილი გავიქეცი.

297
00:20:29,811 --> 00:20:31,813
- ორი მილი გაირბინეთ?
-და მერე...

298
00:20:31,897 --> 00:20:32,814
ჰო.

299
00:20:32,898 --> 00:20:34,358
-და...
-და მერე…

300
00:20:34,441 --> 00:20:36,693
შემდეგ კი ლეანასკენ წავედით.

301
00:20:37,319 --> 00:20:38,904
ჩიტი, ეს მამაა.

302
00:20:40,989 --> 00:20:42,950
[სტივ] ძალიან მიყვარხართ ბიჭებო.

303
00:20:43,033 --> 00:20:44,910
-მეც მიყვარხარ.
-მომენატრე.

304
00:20:44,993 --> 00:20:46,787
იმაზე მეტად მენატრები, ვიდრე იცი.

305
00:20:47,788 --> 00:20:48,664
ნახვამდის.

306
00:20:48,747 --> 00:20:50,457
- ნახვამდის.
- ნახვამდის.

307
00:20:50,540 --> 00:20:51,583
- ნახვამდის, ბიჭებო.
- ნახვამდის.

308
00:20:51,667 --> 00:20:53,669
[სამწუხარო მუსიკის დაკვრა]

309
00:20:53,752 --> 00:20:55,587
[კლავიატურაზე დაჭერა]

310
00:21:05,097 --> 00:21:08,517
კლასები გაუქმდა და მწუხარება
მრჩევლები შეიყვანეს პერიში, აიოვა

311
00:21:08,600 --> 00:21:10,769
მეექვსე კლასის მოსწავლის მოკვლის მეორე დღეს,

312
00:21:10,852 --> 00:21:14,106
და დაშავდა კიდევ შვიდი ადამიანი
სკოლაში სროლის დროს…

313
00:21:14,189 --> 00:21:15,983
[სტივ] სანამ ამ პროექტს დავიწყებდი,

314
00:21:16,066 --> 00:21:20,237
სულ უფრო და უფრო ვბუჟდებოდი
სკოლის ყოველი სროლის შემდეგ.

315
00:21:21,238 --> 00:21:25,409
და მგონი მთელი ამერიკა
გაიარა,

316
00:21:25,909 --> 00:21:27,619
თქვენ იცით, იგივე პროცესი.

317
00:21:29,830 --> 00:21:33,875
ახლა კი, როცა გავიგე
სკოლაში სროლის შესახებ,

318
00:21:33,959 --> 00:21:35,877
ვიცი, რომ ოთახი იქ არის.

319
00:21:37,337 --> 00:21:39,965
ვგრძნობ
შემიძლია ჩემს ოთახში განთავსება,

320
00:21:41,550 --> 00:21:43,260
და უფრო მეტად მტკივა

321
00:21:43,343 --> 00:21:45,053
ვიდრე ადრე.

322
00:21:53,395 --> 00:21:54,688
[ლუ] თმა ფუნჯზე,

323
00:21:57,107 --> 00:21:58,317
კბილის პასტის თავსახური…

324
00:22:01,361 --> 00:22:03,363
და თმის შეკვრა კარის სახელურზე.

325
00:22:05,073 --> 00:22:07,117
[მაუსის მსუბუქად დაწკაპუნება]

326
00:22:19,046 --> 00:22:20,839
ეს სიურრეალისტურია.

327
00:22:23,759 --> 00:22:25,302
- [კვნესის]
- [სტივ] რა არის სურეალური?

328
00:22:26,136 --> 00:22:29,097
უბრალოდ, იცი,
რომ ჩვენ აქ ვსაუბრობთ ამაზე.

329
00:22:31,183 --> 00:22:32,267
მოსწონს, უბრალოდ…

330
00:22:36,730 --> 00:22:38,774
რომ ეს კი რეალური რამ არის.

331
00:22:48,533 --> 00:22:49,733
[კაცი] გამარჯობა. სასიამოვნოა თქვენი გაცნობა.

332
00:22:49,785 --> 00:22:51,495
- [სტივ] შენც.
- [კაცი] მე ბრაიანი ვარ.

333
00:22:51,578 --> 00:22:53,246
- [სტივ] გამარჯობა.
- [ქალი] სასიამოვნოა შენი გაცნობა.

334
00:22:53,330 --> 00:22:55,130
- [ლუ] შენც.
- [სტივ] გმადლობთ, რომ გვყავთ.

335
00:22:55,207 --> 00:22:56,207
[ქალი] რა თქმა უნდა.

336
00:23:09,429 --> 00:23:11,264
[ქალი] ის უბრალოდ ძალიან მხიარული იყო.

337
00:23:11,348 --> 00:23:14,351
ჰეი, შეყვარებულო. მშვენიერი დღეა.

338
00:23:15,018 --> 00:23:18,021
[ბრაიანი] მის ოთახთან მივდივარ
და მე მაინც ვხედავ მას.

339
00:23:19,272 --> 00:23:21,942
მას უბრალოდ მოსწონდა
გააკეთე სალტო საწოლიდან.

340
00:23:22,526 --> 00:23:25,737
ახლაც მესმის მისი ხმამაღლა სიცილი.

341
00:23:26,696 --> 00:23:29,199
[გრეისი] შეასრულე, ისუნთქე ჩემი ფეხები!

342
00:23:29,282 --> 00:23:30,784
[ქალი] მისი ოთახი ერთგვარი სცენა იყო.

343
00:23:30,867 --> 00:23:33,829
აი სადაც ყველა
წავიდოდა და უყურებდა მის შესრულებას.

344
00:23:34,663 --> 00:23:39,376
ის პატარა მოსაწვევებს გადასცემდა და
რა დროს უნდა ვიყოთ იქ.

345
00:23:39,459 --> 00:23:42,087
დააყენეთ სკამები
ასე რომ, ჩვენ ვიჯექით და ვუყურებდით შოუს.

346
00:23:42,170 --> 00:23:43,004
მმ-ჰმ.

347
00:23:43,088 --> 00:23:44,923
[ბრაიან] მან გაიარა

348
00:23:45,006 --> 00:23:49,136
დაწყებითი, საშუალო სკოლა და
15 კვირა საშუალო სკოლა იმ ოთახში.

349
00:23:49,845 --> 00:23:53,265
და ეს იყო
მისი პირადი სივრცის საკურთხეველი, სადაც იგი

350
00:23:53,765 --> 00:23:55,183
იყო მისი სუფთა თავი.

351
00:24:05,652 --> 00:24:08,697
უჰ, მზიანი ხუთშაბათი დილა იყო.

352
00:24:08,780 --> 00:24:14,202
ბილეთის ყიდვას გეგმავდა
მისი პირველი საშუალო სკოლის ცეკვისთვის.

353
00:24:14,286 --> 00:24:17,372
და შემდეგ მას ჰქონდა გეგმები
რომ პარასკევს კაბა მიიღოს.

354
00:24:17,456 --> 00:24:20,208
სამწუხაროდ, მან ვერ შეძლო ამის გაკეთება
ამ ორიდან ერთ-ერთი.

355
00:24:21,251 --> 00:24:24,463
[სამწუხარო მუსიკის დაკვრა]

356
00:24:29,718 --> 00:24:32,345
[ბრაიანი] ეს ის ეკიპირებაა, რომელიც მას ჰქონდა და…

357
00:24:32,429 --> 00:24:34,389
[სტივ] ეს არის რა
ის აპირებდა პარასკევს ჩაცმას?

358
00:24:34,431 --> 00:24:37,642
[სინდი] ის ან აპირებდა ჩაცმას
ეს ჩაცმულობა ან ეს ჩაცმულობა.

359
00:24:37,726 --> 00:24:39,936
- [ბრაიან] მას ორი გაემგზავრა.
- [სინდი] და ეს კაბა.

360
00:24:40,645 --> 00:24:41,646
ასე რომ…

361
00:24:41,730 --> 00:24:44,274
[სტივ] ხშირად აკეთებდა ამას?
მოამზადე მეორე დღის ტანსაცმელი?

362
00:24:44,357 --> 00:24:46,026
ჰო. ორშაბათიდან პარასკევის ჩათვლით.

363
00:24:46,109 --> 00:24:47,109
-კი.
- ჰო.

364
00:24:48,028 --> 00:24:50,697
[ბრაიანი] და ჩვენ მას მივეცით
ეს პატარა საცვლების ყუთი,

365
00:24:50,780 --> 00:24:53,825
და როცა გავხსენით,
მას ეს წერილები აქ ჰქონდა.

366
00:24:54,534 --> 00:24:59,122
და ეს წერილები შენიშვნები იყო
თავის მომავალს, რომელიც მან დაწერა.

367
00:24:59,206 --> 00:25:00,207
[სტივ] ვაა.

368
00:25:00,874 --> 00:25:02,334
[ბრაიანი] "საშუალო სკოლის პირველი დღე".

369
00:25:08,048 --> 00:25:09,257
"ძვირფასო მომავალი საკუთარი თავი"

370
00:25:09,341 --> 00:25:12,177
"OMG, ეს საშუალო სკოლაა."

371
00:25:12,260 --> 00:25:15,722
"ამ დღეს სამუდამოდ ველოდი."

372
00:25:15,805 --> 00:25:16,806
[სინდი] ჰმ.

373
00:25:16,890 --> 00:25:20,143
„ნუ ნერვიულობ.
თქვენ შეხვდებით ზოგიერთ თქვენს სიცოცხლეს…"

374
00:25:22,395 --> 00:25:24,856
"მეგობრები და ასევე ზოგიერთი მტერი."

375
00:25:24,940 --> 00:25:26,858
"ნუ გაამახვილებთ ყურადღებას ნეგატივზე."

376
00:25:26,942 --> 00:25:30,779
„ამას გადალახავ.
შეინარჩუნე ადამიანები, რომლებიც გაბედნიერებენ,

377
00:25:30,862 --> 00:25:33,365
და დაკარგავს სხვებს. ჰაჰა."

378
00:25:33,448 --> 00:25:35,534
"რა თქმა უნდა, ჩაიცვი რაღაც საყვარელი."

379
00:25:35,617 --> 00:25:38,119
„მიყვარხარ. წარმატებები.
გრეისი წარსულიდან."

380
00:25:38,203 --> 00:25:39,204
[სუნთებს]

381
00:25:41,831 --> 00:25:43,833
[მძაფრი მუსიკა უკრავს]

382
00:25:54,052 --> 00:25:55,053
[კამერის დაწკაპუნება]

383
00:25:56,680 --> 00:25:58,265
[სტივ] ბევრს დადიხარ იქ?

384
00:26:00,725 --> 00:26:03,061
- [სინდი] ოჰ, დიახ. ბევრი.
- [კამერის დაწკაპუნება]

385
00:26:05,105 --> 00:26:06,982
ყოველთვის, ყოველდღე. [მსუბუქად იცინის]

386
00:26:07,566 --> 00:26:08,483
[სტივ] ჰო?

387
00:26:08,567 --> 00:26:12,571
[სინდი] ყოველდღე ვეუბნები მას დილა მშვიდობისა.
ყოველ ღამე ვეუბნები მას ღამე მშვიდობისა.

388
00:26:15,073 --> 00:26:15,907
[კამერის დაწკაპუნება]

389
00:26:15,991 --> 00:26:17,071
- [სინდი] ასე რომ…
- [სტივ] მაინც.

390
00:26:17,117 --> 00:26:18,557
- [სინდი] მაინც.
- [სტივ] დღემდე.

391
00:26:18,618 --> 00:26:19,828
[სინდი] დიახ.

392
00:26:25,458 --> 00:26:26,459
გამარჯობა.

393
00:26:27,210 --> 00:26:29,212
[მწვავე მუსიკა მატულობს]

394
00:26:33,008 --> 00:26:35,802
[ბრაიანი] როცა ეს დრო მოვა
რომ ეს ოთახი იქ არ არის,

395
00:26:37,137 --> 00:26:38,555
ის მიდის?

396
00:26:41,308 --> 00:26:44,561
სანამ ეს ოთახი არსებობს,
ის რაღაცნაირად არსებობს.

397
00:26:47,230 --> 00:26:49,190
კარგი, ბიჭებო, აქ არის ეკიპირება.

398
00:26:50,275 --> 00:26:51,776
ნამდვილად საყვარლად გამოიყურები.

399
00:27:03,830 --> 00:27:05,832
[მუსიკა გრძელდება]

400
00:27:19,304 --> 00:27:21,765
[სტივ] ჩემმა უფროსმა ახლა იცის
ამ ამბის შესახებ,

401
00:27:22,265 --> 00:27:24,267
და ის დათანხმდა, რომ ის მართავს მას.

402
00:27:26,436 --> 00:27:29,230
მაგრამ ისინი დაინახავენ მას, როდესაც ის მზად იქნება ეთერში,

403
00:27:29,314 --> 00:27:31,024
და ჩვენ წავალთ იქიდან.

404
00:27:43,578 --> 00:27:44,663
[მუსიკა ქრება]

405
00:27:52,087 --> 00:27:53,129
[კარი ჭრიალდება]

406
00:28:02,097 --> 00:28:03,098
[სტივ] ვაა.

407
00:28:05,725 --> 00:28:06,976
აი სად მიდიხარ…

408
00:28:08,603 --> 00:28:10,939
- არა?
- [გოგონა უბერავს]

409
00:28:12,107 --> 00:28:13,233
[იცინის]

410
00:28:15,318 --> 00:28:16,403
[გოგონა] იქ. ყველაფერი უკეთესი.

411
00:28:16,486 --> 00:28:18,488
[მძაფრი მუსიკა უკრავს]

412
00:28:20,407 --> 00:28:21,991
[სტივ] მე მინდა პროექტი

413
00:28:22,492 --> 00:28:25,078
რომ ხალხს შეახსენოს

414
00:28:26,162 --> 00:28:27,580
ეს ჩვენი შვილები იყვნენ.

415
00:28:29,499 --> 00:28:31,751
რომ ეს შენი შვილები იყვნენ.

416
00:28:31,835 --> 00:28:33,545
ეს შეიძლება იყოს თქვენი შვილები.

417
00:28:36,756 --> 00:28:38,049
[ლუ] როუზი, მზად ხარ?

418
00:28:38,883 --> 00:28:39,884
[ვარდი] დიახ.

419
00:28:50,979 --> 00:28:51,980
[ლუ] კარგი.

420
00:28:54,232 --> 00:28:56,067
კამერა ძალიან ნელია. კარგი.

421
00:28:57,402 --> 00:28:59,070
[კამერის დაწკაპუნება]

422
00:29:13,168 --> 00:29:14,169
[კამერის დაწკაპუნება]

423
00:29:22,093 --> 00:29:27,223
[სტივ] ოჯახებს ფოტო წიგნების გადაცემა
გადამწყვეტი ნაბიჯია ამ პროექტში.

424
00:29:28,600 --> 00:29:33,271
იმიტომ, რომ ამ დროს ვგრძნობ თავს
მე არაფერი გამიკეთებია გარდა იმისა, რომ აიღე, გესმის?

425
00:29:33,354 --> 00:29:36,107
სურათები გადავიღეთ, ხომ იცი.
ჩვენ მათ დრო მივიღეთ.

426
00:29:36,775 --> 00:29:39,611
ეს რაღაც ხელშესახებია
რომ შეგვიძლია მივცეთ.

427
00:29:45,241 --> 00:29:47,243
[მუსიკა ძლიერდება]

428
00:29:59,297 --> 00:30:02,258
[სტივ] ამის მთელი აზრი არის
რომ ბევრის თქმა არ მომიწიოს.

429
00:30:04,719 --> 00:30:07,055
უბრალოდ მინდა ხალხმა ნახოს სურათები,

430
00:30:07,972 --> 00:30:10,767
და უბრალოდ დაუშვით სურათები
ისაუბრონ თავისთვის.

431
00:30:16,773 --> 00:30:19,275
ვისურვებდი, რომ შეგვეძლოს
ყველა ამერიკელის ტრანსპორტირება

432
00:30:19,359 --> 00:30:22,821
რომ დადგეს ერთ-ერთ საძინებელში
სულ რამდენიმე წუთის განმავლობაში.

433
00:30:30,036 --> 00:30:31,704
ჩვენ სხვა ამერიკა ვიქნებოდით.

434
00:30:37,043 --> 00:30:38,753
[მუსიკა ქრება]

435
00:30:38,837 --> 00:30:41,506
[ქალი ახალი ამბების წამყვანი] სტივ ჰარტმანი
გვიბიძგებს დღეს დილით

436
00:30:41,589 --> 00:30:44,592
რაღაც ძალიან განსხვავებული
და ღრმად შემაშფოთებელი.

437
00:31:06,197 --> 00:31:08,199
[მძაფრი მუსიკა უკრავს]

438
00:33:26,754 --> 00:33:28,756
[მუსიკა ქრება]


