1
00:00:11,310 --> 00:00:13,110
น้องสาว!

2
00:00:50,870 --> 00:00:53,590
ฉันไม่สามารถดูแลเรื่องนี้ที่นี่

3
00:00:56,390 --> 00:00:59,270
มันจะดี ตกลง?

4
00:01:00,510 --> 00:01:04,070
ทุกสิ่งที่เราทำย่อมมีผลตามมา

5
00:01:04,230 --> 00:01:07,230
สำหรับตัวเราเอง
และนั่นคือสิ่งหนึ่ง...

6
00:01:08,270 --> 00:01:13,910
...แต่เหนือสิ่งอื่นใด ทุกสิ่งที่เราทำ
ส่งผลกระทบต่อคนอื่น

7
00:01:20,390 --> 00:01:25,110
ทุกการตัดสินใจที่เราทำ
ส่งผลในชีวิตของใครบางคน

8
00:01:26,270 --> 00:01:32,630
บางครั้งก็เป็นคนที่เรารัก
บางทีก็เป็นคนที่เราอยากจะรัก...

9
00:01:34,670 --> 00:01:36,910
...แต่ซึ่งเราไม่เคยจัดการได้

10
00:01:39,710 --> 00:01:42,230
ทุกคน กลับบ้าน! กลับบ้านตอนนี้

11
00:02:03,310 --> 00:02:07,190
ใช่ แต่คุณไปได้แล้ว
เราทำเสร็จแล้วที่นี่

12
00:02:07,350 --> 00:02:10,550
เจอกันที่ห้องนะ

13
00:02:15,230 --> 00:02:19,510
ถ้าฉันเข้าใจได้ว่ามันคืออะไร
ที่ผลักดันคุณไปสู่เรื่องแบบนี้

14
00:02:20,950 --> 00:02:24,350
ฉันคิดว่าคุณอาจจะทำ

15
00:02:25,550 --> 00:02:29,030
นั่นไม่บริสุทธิ์เหรอ
ความหมายคืออะไร?

16
00:02:30,070 --> 00:02:33,630
ฉันจะไม่พูดว่าฉันคิดว่า
ว่าการจัดทั้งหมดดี

17
00:02:33,790 --> 00:02:38,990
แต่มันก็ได้ผล ในหลาย ๆ
มันทำงานได้ดีมาหลายปีแล้ว

18
00:02:40,350 --> 00:02:44,230
แล้วมันก็คงจะเป็นเช่นนั้นอีกครั้ง
เมื่อฉันหายไป.

19
00:02:47,070 --> 00:02:50,590
ฉันรู้ย่อหน้า
ณ จุดนี้

20
00:03:07,030 --> 00:03:09,150
ฉันคิดอย่างนั้นจริงๆ
เขาสมควรได้รับมัน

21
00:03:09,310 --> 00:03:12,470
ไอ้สารเลวนั่นแล้ว

22
00:03:15,550 --> 00:03:19,510
ป่วยหนักเลย
จมูกแตกหมดเลย

23
00:03:31,350 --> 00:03:34,670
คุณเคยไปที่ไหน? ฉันได้รับ
ปกปิดคุณตลอดเช้า

24
00:03:34,830 --> 00:03:37,310
ฉันรู้ ฉันเผลอหลับตอนตีห้า

25
00:03:37,470 --> 00:03:40,430
แม่บ้านเป็นบ้า
คุณรู้ไหมว่าอาหารเช้าเป็นอย่างไร

26
00:03:40,590 --> 00:03:43,150
ที่นี่. เรื่องนี้ควรไปที่ครู

27
00:03:43,310 --> 00:03:46,590
- ฉันไม่ออกไปที่นั่น
- ฉันไม่คิดว่าเขาจะอยู่ที่นี่ด้วยซ้ำ

28
00:03:46,750 --> 00:03:48,270
ศรัทธายังไม่พอ

29
00:03:49,990 --> 00:03:52,910
เขาไม่อยู่ที่นี่...

30
00:04:04,750 --> 00:04:07,790
ใช่แล้ว เขาจะไม่มีวันเป็นมนุษย์อีกต่อไป

31
00:04:20,790 --> 00:04:25,630
เราเคยคุยกันเรื่องนี้มาก่อน
คำตอบของฉันเหมือนกับตอนนั้นทุกประการ

32
00:04:25,790 --> 00:04:30,230
เขาอยู่ที่นี่ไม่ได้
เขาทำไม่ได้

33
00:04:30,390 --> 00:04:34,070
- แล้ว "เขา" เราหมายถึง...?
- เรารู้ว่าคุณยืนอยู่ตรงไหน ทอส

34
00:04:35,750 --> 00:04:38,110
ฉันรู้ว่าคุณคิดถึงปอนติ
เป็นตัวถ่วง

35
00:04:38,270 --> 00:04:41,630
คุณคิดว่าเขาจะช่วยใครสักคน
เป็นเกียรติแก่โรงเรียนที่ DM

36
00:04:41,790 --> 00:04:44,790
แต่คุณรู้อะไรไหม? คุณไม่ได้
เครื่องถ่วงถ้าคุณเหมือนกัน

37
00:04:44,950 --> 00:04:46,950
และเพื่อเป็นเกียรติแก่โรงเรียน...

38
00:04:50,910 --> 00:04:52,950
ถ้าเราหูหนวกตอนนี้ -

39
00:04:53,110 --> 00:04:55,550
- จะไม่มี
เป็นเกียรติที่ได้บันทึก

40
00:04:55,710 --> 00:04:59,190
เราอาจมีมุมมองที่แตกต่างกันเล็กน้อย
เกียรติอันหมายถึงคุณและฉัน

41
00:04:59,350 --> 00:05:04,230
คุณคิดว่ามันง่ายขนาดนั้นเลยหรอ
สตรีมเหรอ? อย่างจริงจังคุณคิดอย่างนั้น?

42
00:05:05,390 --> 00:05:08,030
เราเตรียมความพร้อมให้กับนักเรียน
เพื่อชีวิตหลังเลิกเรียน

43
00:05:08,190 --> 00:05:13,350
สร้างบุคคลที่เป็นอิสระซึ่ง
รับผิดชอบต่อความขัดแย้งของตัวเอง

44
00:05:13,510 --> 00:05:17,430
ถ้าเราเข้าไปแทรกแซงตอนนี้
เราควรลากเส้นตรงไหน?

45
00:05:17,590 --> 00:05:19,070
ก่อนมีคนตายจะเป็นอย่างไร?

46
00:05:19,230 --> 00:05:25,030
- ไม่ ไม่ใช่เมื่อไรเราจะขีดเส้น ที่ไหน.
- คุณจะสร้างการเมืองจากสิ่งนี้ได้อย่างไร?

47
00:05:25,190 --> 00:05:28,310
เพราะครอบครัวของพวกเขาได้รับ
ส่วนหนึ่งของโรงเรียนนี้อีกต่อไป -

48
00:05:28,470 --> 00:05:31,270
- กว่าใครๆ ในนี้

49
00:05:31,430 --> 00:05:34,790
Carl Gustaf Silverhjelm สะอาด
พร้อมและก่อตั้งกล่อง -

50
00:05:34,950 --> 00:05:38,670
- กาลครั้งหนึ่ง.
คุณคิดว่านี่คือการตัดสินใจของฉันหรือไม่?

51
00:05:55,070 --> 00:05:57,470
คุณทำอะไรอยู่?

52
00:05:57,630 --> 00:06:01,070
คุณเป็นคนฉลาดในหมู่พวกเรา
คุณคิดอย่างไร?

53
00:06:01,230 --> 00:06:03,430
คุณคิดว่าพวกเขาจะ
โยนออกไปจากที่นี่

54
00:06:05,030 --> 00:06:07,510
คุณนึกถึง Otto Silverhjelm
จะถูกจดจำ -

55
00:06:07,670 --> 00:06:09,990
- เพราะเขาถูกทุบตี
โดยใครบางคนจากชีวิตจริง?

56
00:06:10,150 --> 00:06:13,830
ฉันอึใน Silverhjelm มันไม่ใช่
ผู้ที่ถูกไล่ออกจากโรงเรียน

57
00:06:13,990 --> 00:06:16,910
- คุณไม่เข้าใจ. มันไม่ทำงานอย่างนั้น
- ฉันรู้ว่าอะไรเกี่ยวข้อง

58
00:06:17,070 --> 00:06:20,350
ย่อหน้าอะไรก็ตามที่ฉันมี
ได้วางมือให้สมาชิกสภาคนหนึ่ง

59
00:06:20,510 --> 00:06:23,710
ในกล่อง?
ไม่เข้าใจกฎของตัวเอง?

60
00:06:23,870 --> 00:06:26,750
คุณชนะแล้วเอริค ฟังฉันนะ
คุณชนะ Silverhelm

61
00:06:26,910 --> 00:06:31,670
ฉันไม่ชนะอะไรเลย ฉันแพ้.
คุณไม่เห็นสิ่งนั้นเหรอ?

62
00:06:31,830 --> 00:06:33,870
คุณหมายความว่าอย่างไร?

63
00:06:34,950 --> 00:06:40,070
เธอพูดอะไรเมื่อเธอจากไป?
ฉันเห็นเธออยู่ที่นั่น

64
00:06:40,230 --> 00:06:42,990
ที่เธอยืนอยู่กับคุณในกล่อง

65
00:06:43,150 --> 00:06:46,030
ส่วนที่แย่ที่สุดคือเธอพูดถูก

66
00:06:46,190 --> 00:06:52,310
ไม่ ส่วนที่แย่ที่สุดคือ...
ต้องโทรกลับบ้าน

67
00:06:52,470 --> 00:06:58,110
แล้วบอกว่ามันตกนรก
ว่าฉันก็เสร็จที่นี่เหมือนกัน

68
00:06:59,550 --> 00:07:01,510
และอธิบายว่าทำไม

69
00:07:01,670 --> 00:07:05,790
คุณไม่สามารถไปได้ในขณะนี้ ไม่ใช่ตอนนี้ -

70
00:07:05,950 --> 00:07:08,910
- เมื่อคุณทำอะไรบางอย่างแล้ว
อย่างที่ไม่มีใครเคยทำ

71
00:07:10,990 --> 00:07:13,590
ฉันต้องโทรไป

72
00:07:13,750 --> 00:07:16,990
ฉันจะมาเรียนหลังจากนั้น
ฉันสัญญา.

73
00:07:30,230 --> 00:07:35,990
ทำไมคุณถึงไปที่นั่น?
คุณคิดว่าคุณสามารถช่วยเขาได้

74
00:07:36,136 --> 00:07:39,736
คุณคิดว่าเขาจะโดนตี
และคุณต้องการที่จะช่วยเขา

75
00:07:39,910 --> 00:07:44,670
- ราวกับว่ามันจะเปลี่ยนแปลงอะไร
- พูดได้ยังไง...?

76
00:07:44,830 --> 00:07:49,070
- กล้าดียังไงมาว่าฉัน...?
- แล้วฉันผิดหรือเปล่า?

77
00:07:50,750 --> 00:07:56,510
ฉันเห็นอะไรบางอย่าง...
ฉันคิดว่าเราแบ่งปันบางสิ่งบางอย่าง

78
00:07:56,670 --> 00:07:59,750
ในสายตาของเขา
ราวกับว่าเขาจะเข้าใจ -

79
00:07:59,910 --> 00:08:02,790
- สิ่งที่ฉันได้เป็นส่วนหนึ่ง
เหมือนเขาจะได้...

80
00:08:02,950 --> 00:08:06,950
เหมือนที่เขาสามารถช่วยคุณได้
จากที่นี่ เขาเป็นหนึ่งในนั้น

81
00:08:07,110 --> 00:08:09,950
ฉันทำไม่ได้หรอก แค่รู้สึก
เหมือนที่ฉันต้องการ?

82
00:08:10,110 --> 00:08:14,230
ความฝันของคุณมาร์จา
คุณไม่เห็นสิ่งที่พวกเขากำลังทำกับคุณ?

83
00:08:14,390 --> 00:08:18,030
คุณไม่สามารถไปไหนมาไหนได้
ช่วยชีวิตคุณไว้ในกระป๋อง

84
00:08:18,190 --> 00:08:22,350
แค่เอาเงินไปกอง.
เพราะบางทีสักวันหนึ่ง...

85
00:08:22,510 --> 00:08:26,830
คุณไม่สังเกตเห็นตัวเองว่าเป็นเพียงคนเดียวที่
ไม่เคยสัมผัสเงินใช่ไหม?

86
00:08:26,990 --> 00:08:30,150
นั่นคือครอบครัวของฉัน สตีน่า

87
00:08:30,310 --> 00:08:33,630
ฉันควรหันหลังให้กับครอบครัวของฉันไหม?
หลังจากทุกอย่างที่ฉันเคยผ่านมา?

88
00:08:33,790 --> 00:08:36,830
คุณไม่ได้เป็นหนี้อะไรพวกเขาเลย
คุณแค่หลอกตัวเอง -

89
00:08:36,990 --> 00:08:40,830
- ว่าคุณมีชีวิตที่รอคุณอยู่
แต่สิ่งที่คุณไม่มีวันได้รับ

90
00:09:02,190 --> 00:09:06,950
- สวัสดี. ดร.มาร์ตินส์สัน.
- เขาเป็นยังไงบ้าง?

91
00:09:07,110 --> 00:09:10,390
ใช่แล้ว ดวงตานั้นแย่ที่สุด

92
00:09:16,870 --> 00:09:18,870
von Schrantz พูดอะไร?

93
00:09:20,470 --> 00:09:24,150
เขามีเพียงเล็กน้อยที่จะยืนหยัด
สภามีการตัดสินใจบางอย่าง -

94
00:09:24,310 --> 00:09:26,310
-ซึ่งจะต้องดำเนินการในระหว่างวัน

95
00:09:26,470 --> 00:09:28,670
แล้วพวกเขาได้อะไรมาบ้าง?

96
00:09:28,830 --> 00:09:32,430
ถ้าอยากให้เขาไปล่ะก็...
เรามีสิทธิทุกอย่างอยู่เคียงข้างเรา

97
00:09:34,430 --> 00:09:37,150
ย่อหน้าที่ 13: ความรุนแรงต่อสมาชิกสภา

98
00:09:37,310 --> 00:09:40,670
มันใสมาก ไม่ใช่ปิดปาก
จะมีอะไรจะพูด

99
00:09:40,830 --> 00:09:43,030
ฉันรู้กฎเกณฑ์
แต่มันเป็นการตัดสินใจของฉันเหรอ?

100
00:09:45,870 --> 00:09:50,750
ไม่ มันเป็นของเรา เป็นของสภา

101
00:09:50,910 --> 00:09:53,910
แต่คำพูดของคุณมีน้ำหนักอย่างเห็นได้ชัด

102
00:09:54,950 --> 00:09:58,350
ใช่แล้ว...ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

103
00:09:59,990 --> 00:10:03,310
แบร์นฮาร์ด ฟอน ชรันทซ์
ยังคงเป็นไทร

104
00:10:03,470 --> 00:10:07,550
มีอะไรผิดปกติกับเขา?
เขาอยู่ข้างใครกันแน่?

105
00:10:07,710 --> 00:10:12,070
ว้าวของคุณ! คุณเพียงแค่ต้องพูดออกมา
แล้วคุณก็ทำให้เขาตกชั้น

106
00:10:12,230 --> 00:10:16,830
- ฉันต้องอยู่ที่นี่นานแค่ไหน?
- จนกว่าพวกเขาจะรู้แน่ชัด

107
00:10:16,990 --> 00:10:18,710
สองสามวัน

108
00:10:18,870 --> 00:10:21,750
ใช่ ในกรณีนี้ฉันต้องการ
ที่คุณทักทายเบิร์นฮาร์ด...

109
00:10:22,750 --> 00:10:27,070
...ที่เจอหนูอยู่ในคอกม้า
แล้วคุณไม่ปล่อยมัน...

110
00:10:27,230 --> 00:10:30,990
...โดยไม่บิดคอ
ในขณะที่คุณสามารถ

111
00:11:14,910 --> 00:11:17,350
31-08-05.

112
00:11:20,150 --> 00:11:22,150
สวัสดี?

113
00:11:25,950 --> 00:11:28,030
สวัสดี มีใครอยู่มั้ย?

114
00:11:31,310 --> 00:11:37,390
ฉันได้ยินมาว่ามีคนอยู่ที่นั่น
ฉันได้ยินเสียงคุณหายใจ

115
00:11:49,150 --> 00:11:51,430
ไม่มีใครอยู่ที่นั่นเหรอ?

116
00:11:52,590 --> 00:11:54,710
เด็กๆ...

117
00:11:54,870 --> 00:11:58,630
ฉันคิดว่าสิ่งแบบนั้นเกิดขึ้น
ตลอดเวลาทุกวันนี้

118
00:11:58,790 --> 00:12:00,950
คุณคิดว่า?

119
00:12:03,190 --> 00:12:07,470
เด็กมักจะไม่พูดอะไร
ก่อนที่พวกเขาจะวางสาย? บางสิ่งบางอย่างสนุก

120
00:12:09,070 --> 00:12:12,270
“ที่ Storgatan มีพายุหรือเปล่า?”
สิ่งต่างๆเช่นนั้น

121
00:12:12,430 --> 00:12:14,590
“คุณมีขากบหรือเปล่า?”

122
00:12:16,070 --> 00:12:20,910
หรือ:
“ฉันอยากจะจองเรียนเปียโน”

123
00:12:25,790 --> 00:12:30,910
ปอนติ! ตอนนี้คุณลำบากไหม? ฮะ?

124
00:12:31,070 --> 00:12:35,030
คุณไม่ส่งสมาชิกสภาคนอื่น
โรงพยาบาลโดยไม่ต้องจ่ายเงิน

125
00:12:35,190 --> 00:12:40,590
คุณเข้าใจใช่ไหม? นี่ ปอนติ
นี่คือชีวิตของคุณต่อจากนี้ไป

126
00:12:40,750 --> 00:12:45,270
คุณจะไม่ไปไหนอย่างปลอดภัย
คุณเข้าใจสิ่งนั้นไหม? เข้าใจมั้ย?!

127
00:12:45,430 --> 00:12:48,710
เกิดอะไรขึ้น?

128
00:12:51,990 --> 00:12:54,870
คุณไม่มีเรียนเหรอ ปอนติ?

129
00:12:55,030 --> 00:12:57,750
ฉันได้ยินมาว่าคุณจะสาย
ไปโรงเรียนเพียงครั้งเดียว -

130
00:12:57,910 --> 00:13:00,550
- คุณถูกเรียกตัวไปที่สภาอีกครั้ง
นั่นเข้าใจแล้วเหรอ?

131
00:13:15,230 --> 00:13:17,230
รีบหน่อย.

132
00:13:54,870 --> 00:13:57,590
คุณไปไหนมา?

133
00:13:57,750 --> 00:14:02,150
เราดำเนินการต่อจากจุดที่เราค้างไว้ เรา
พูดคุยเกี่ยวกับลูเทอร์และการปฏิรูป

134
00:14:06,270 --> 00:14:08,630
ดีพวกคุณ!

135
00:14:10,070 --> 00:14:15,790
เมื่อไหร่คุณจะเชื่อฉัน?
นี่เป็นการพิสูจน์สิ่งที่ฉันพูด

136
00:14:15,950 --> 00:14:19,990
สิ่งที่ฟอน ชรันทซ์ทำ
คุณคิดว่าสิ่งนี้เคยเกิดขึ้นมาก่อนหรือไม่?

137
00:14:23,310 --> 00:14:26,510
เธอหลีกเลี่ยงฉัน คุณสังเกตเห็นมันไหม?

138
00:14:28,390 --> 00:14:32,790
- อย่างน้อยฉันก็อยากจะทำมัน...
- คุณไม่จำเป็นต้องทำอะไรเลย

139
00:14:32,950 --> 00:14:37,430
คุณจะไม่ไปไหน หากดึงตอนนี้...

140
00:14:37,590 --> 00:14:41,030
หากคุณเพียงแค่ยอมแพ้
คุณเข้าใจไหมว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่?

141
00:14:41,190 --> 00:14:44,790
พวกเขาทำให้เราเชื่ออย่างนั้นเสมอ
ไม่มีใครเอาชนะพวกเขาได้ แต่คุณทำได้

142
00:14:44,950 --> 00:14:48,790
คุณบอกว่ามัน. มีอีกวิธีหนึ่ง
และเหลือเวลาอีกเพียงไม่กี่สัปดาห์ก่อนถึง DM

143
00:14:48,950 --> 00:14:52,350
กู๊ฟฟี่พูดถูก ทุกครั้ง
คุณแสดงว่าพวกเขาสามารถแพ้ได้ -

144
00:14:52,510 --> 00:14:54,990
- จากนั้นคุณก็กัดกร่อนพลังของพวกเขาอีกเล็กน้อย

145
00:14:55,150 --> 00:14:57,390
จะไม่มี DM ปิแอร์
ฉันห่วยใน DM

146
00:14:57,550 --> 00:15:03,470
มันจะเป็น. มันจะต้องมี
นี่ไม่เกี่ยวกับกีฬา

147
00:15:04,710 --> 00:15:07,590
มันเกี่ยวกับทุกสิ่ง
เมื่อคุณยืนอยู่บนแท่นนั้น -

148
00:15:07,750 --> 00:15:11,390
- หนูจากโลกแห่งความเป็นจริง
แทน Silverhelm -

149
00:15:11,550 --> 00:15:14,510
- แล้วคุณก็แสดงให้พวกเขาเห็นว่าพวกเขาไม่ได้ทำ
สามารถผลักเราให้ต่ำลงได้อีก

150
00:15:14,670 --> 00:15:17,070
มันไม่สำคัญ

151
00:15:17,230 --> 00:15:20,470
คุณต้องไม่ยอมแพ้ตอนนี้
คุณต้องไม่ดึง คุณคือฮีโร่ของเรา

152
00:15:20,630 --> 00:15:25,550
ฉันไม่อยากเป็นฮีโร่บ้าๆบอๆ
ฉันอยากจะถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพัง

153
00:15:28,430 --> 00:15:33,110
ใช่ คุณสามารถอยู่ได้ตอนนี้! ออกไป!

154
00:15:36,190 --> 00:15:42,190
คุณรู้อะไรไหม? ฉันไม่มีพี่น้อง
แม่ของฉันตายแล้ว

155
00:15:42,350 --> 00:15:45,310
พ่อของฉันอาศัยอยู่ที่สวิสเซอร์แลนด์
ที่ฉันแทบไม่เคยเจอเลย

156
00:15:45,470 --> 00:15:49,990
ฉันชอบโอเปร่า
ทั้งหมดที่คุณรู้เกี่ยวกับฉัน

157
00:15:50,150 --> 00:15:52,670
แต่ฉันไม่รู้เรื่องเลย
คุณเป็นใคร

158
00:15:55,710 --> 00:15:58,630
คุณเรียนรู้ที่จะต่อสู้แบบนั้นได้อย่างไร?

159
00:16:01,710 --> 00:16:05,510
ทำไมคุณถึงตีได้มากขนาดนี้?
มันไม่ปกติ

160
00:16:08,350 --> 00:16:10,670
คุณต้องมีเพื่อนที่นี่ เอริค

161
00:16:13,390 --> 00:16:15,790
ฉันต้องการเพื่อนที่นี่

162
00:16:25,310 --> 00:16:28,230
เจอกันที่ห้องนะ

163
00:16:32,670 --> 00:16:35,870
งาน! งาน!

164
00:16:41,590 --> 00:16:44,470
มาเลยตอนนี้!

165
00:16:49,390 --> 00:16:51,990
ดีพวกคุณ!

166
00:16:54,910 --> 00:16:56,630
นี่มันเรื่องอะไรกัน เบิร์นฮาร์ด?

167
00:16:56,790 --> 00:17:00,230
เอาล่ะ กลับไปสู่พื้นฐาน

168
00:17:01,710 --> 00:17:05,030
คุณต้องระมัดระวังในการโพสท่า
ทางด้านปอนติในเรื่องนี้

169
00:17:05,190 --> 00:17:08,510
- ใครบอกว่าฉันมีมัน?
- ผู้คนสงสัยว่าคุณทำอะไร

170
00:17:08,670 --> 00:17:14,190
ฉันไปด้วย. ทำไมเขาไม่นั่งแล้ว?
บนรถไฟจากที่นี่ไหม?

171
00:17:14,350 --> 00:17:17,910
Silverhjelm พูดถูก เราก็แค่
ปล่อยให้พวกนี้นั่งปกครอง...?

172
00:17:18,070 --> 00:17:21,030
Silverhjelm ใช่มั้ย?
คุณแน่ใจเกี่ยวกับเรื่องนั้นจริงๆ หรือไม่?

173
00:17:21,190 --> 00:17:24,030
กล่องมีกฎ:
คุณต่อสู้จนกว่าจะมีคนยอมแพ้

174
00:17:24,190 --> 00:17:27,990
เราจะคิดค้นกฎใหม่เพื่อ
อ็อตโตตัดสินคู่ต่อสู้ของเขาไม่ได้เหรอ?

175
00:17:28,150 --> 00:17:30,110
ถ้าไม่อยากคุย.
โดยมีอาจารย์ใหญ่ -

176
00:17:30,270 --> 00:17:33,830
- ฉันรู้จักมากมาย
ผู้ซึ่งยินดีทำเช่นนั้น ตกลง?

177
00:17:33,990 --> 00:17:37,310
คุณรู้อะไรไหม? ดี ทำเลย

178
00:17:37,470 --> 00:17:41,150
วิ่งไปนินทาอาจารย์ใหญ่
ตรวจสอบให้แน่ใจว่า Ponti ได้รับรางรถไฟ

179
00:17:41,310 --> 00:17:45,030
- ทำมัน. จะเกิดอะไรขึ้นต่อไป?
- คุณหมายความว่าอย่างไร?

180
00:17:45,190 --> 00:17:48,390
ได้โปรดคุณก็รู้เช่นเดียวกับฉัน
ว่ากล่องนั้นไม่มีอยู่จริง

181
00:17:48,550 --> 00:17:51,350
ว่าสภาไม่ตัดสิน
ไปสู่การลงโทษทางร่างกาย

182
00:17:51,510 --> 00:17:54,750
Peppisar ห้องใต้ดินใต้ดิน
นั่นไม่ได้เกิดขึ้นที่นี่

183
00:17:54,910 --> 00:17:58,070
คุณอยากเป็นคนนั้นจริงๆหรอ
ที่บังคับให้พวกเขาหยุดแสร้งทำ-

184
00:17:58,230 --> 00:18:02,630
- เหมือนพวกเขาไม่รู้?
และถ้าปอนติสูบบุหรี่ ซิลเวอร์เยล์มก็จะสูบบุหรี่

185
00:18:02,790 --> 00:18:05,750
นั่นเป็นก้าวแรกฉันไม่รู้
จะเกิดอะไรขึ้น

186
00:18:05,910 --> 00:18:08,870
เลยอย่ามาบอกว่า.
ว่าฉันเข้าข้างใครซักคน

187
00:18:09,030 --> 00:18:10,790
พวกคุณมาเร็ว ๆ นี้!

188
00:18:28,630 --> 00:18:34,550
ขอโทษ. ฉันคงไม่ได้พูด
สิ่งเหล่านั้น

189
00:18:40,830 --> 00:18:47,150
ครั้งแรกที่เราพบกัน
คุณจำสิ่งที่ฉันพูดตอนนั้นได้ไหม?

190
00:18:48,870 --> 00:18:54,550
หนึ่งปีฉันพูด หนึ่งปีฉันก็ทำได้
ลองนึกภาพการอยู่ที่นี่ -

191
00:18:54,710 --> 00:18:57,550
- เพื่อบันทึก

192
00:18:57,710 --> 00:19:01,590
เพื่อที่จะจากไปเพื่อลืม

193
00:19:04,190 --> 00:19:08,390
กี่ครั้ง
ผ่านมาหนึ่งปีแล้วเหรอ?

194
00:19:08,550 --> 00:19:10,990
ทุกครั้งจะมีซองจดหมาย
ในช่องของฉัน -

195
00:19:11,150 --> 00:19:14,230
- จากนั้นท้องของฉันก็หมุน

196
00:19:14,390 --> 00:19:17,550
คุณไม่สามารถดำเนินการต่อได้
ที่จะกล่าวหาตัวเอง

197
00:19:20,390 --> 00:19:22,630
โปรดอย่าเกลียดฉันเลย

198
00:19:25,310 --> 00:19:27,670
แต่ฉันได้ตัดสินใจแล้ว

199
00:19:31,510 --> 00:19:36,630
และฉันกำลังมา
คิดถึงคุณ...อย่างล้นหลาม

200
00:19:41,910 --> 00:19:44,430
มานี่..

201
00:20:16,590 --> 00:20:21,150
- มาร์จา. คุณ...
- คุณไม่แตะต้องฉัน!

202
00:20:22,150 --> 00:20:25,070
ขอโทษ. ฉันรู้ว่า
ว่าคุณผิดหวังในตัวฉัน

203
00:20:25,230 --> 00:20:31,110
คนที่สามารถ...
ใครทำเหมือนคุณ...

204
00:20:32,590 --> 00:20:36,870
- ฉันไม่มีทางเลือก
- คุณมีทางเลือกเสมอ

205
00:20:42,590 --> 00:20:46,190
ฉันจะออกจากStjärnsberg

206
00:20:48,950 --> 00:20:50,870
นั่นเป็นวิธีที่คุณรู้

207
00:20:51,030 --> 00:20:53,670
เพราะฉันเหรอ?

208
00:20:57,150 --> 00:21:03,710
เอริค คุณบอกฉันไม่ได้
เป็นสิ่งสำคัญว่าทำไมเราถึงอยู่ที่นี่

209
00:21:04,870 --> 00:21:09,870
แต่สำหรับฉันมันเป็นสิ่งสำคัญ ฉัน
คิดว่าฉันมาที่นี่เพราะฉัน...

210
00:21:10,030 --> 00:21:12,750
เพราะผมสู้..

211
00:21:12,910 --> 00:21:15,950
แต่สิ่งเดียวที่ฉันทำคือ
เพื่อเลือกสิ่งที่ง่าย

212
00:21:16,110 --> 00:21:19,390
ไม่ มันไม่ง่ายเลย
ที่จะเลือกมาพักที่นี่

213
00:21:19,550 --> 00:21:23,310
คุณรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้บ้าง?
คุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับฉันเลย

214
00:21:23,470 --> 00:21:25,470
- ใช่.
- ไม่

215
00:21:25,630 --> 00:21:30,230
ฉันรู้ว่าคุณเป็นคนที่ต้องดิ้นรน
และฉันก็อยู่กับสิ่งนั้น

216
00:21:30,390 --> 00:21:33,550
- เราเป็นเหมือนคุณและฉัน
- คุณต้องไม่พูดอย่างนั้น

217
00:21:33,710 --> 00:21:38,150
ใช่. เราเป็น.
หากคุณเพียงแค่ให้โอกาสฉัน

218
00:21:38,310 --> 00:21:41,150
ถ้าเพียงคุณให้โอกาสฉัน...

219
00:21:50,190 --> 00:21:57,710
อันที่ฉันเห็น...ในกล่องนั้น
ผู้ทรงกระทำทุกสิ่งนั้น

220
00:22:00,870 --> 00:22:06,550
ไม่ใช่ใครสู้กัน..
มีคนยอมแพ้

221
00:22:43,190 --> 00:22:46,150
คุณพูดถูก.

222
00:22:47,510 --> 00:22:49,990
ฉันต้องการเพื่อนที่นี่

223
00:23:48,870 --> 00:23:51,710
ถึงได้น่ารังเกียจขนาดนี้...

224
00:24:11,190 --> 00:24:13,470
เอาล่ะ

225
00:24:13,630 --> 00:24:17,550
ชอบปอนติ..

226
00:24:17,710 --> 00:24:21,070
กระดูกแข็งเหมือนปอนติ

227
00:24:22,230 --> 00:24:25,350
- ปอนติขับรถไปทั้งตัว
- แล้วเขาจะทำยังไงล่ะ?

228
00:24:25,510 --> 00:24:28,590
เช่นเดียวกับปอนติ ดังนั้นที่นั่น ขึ้น.
ไม่นะเป็ด ดี.

229
00:24:29,910 --> 00:24:35,990
ใช่แล้วพ่อ ใช่ ฉันเข้าใจ

230
00:24:37,550 --> 00:24:39,550
ลาก่อน.

231
00:25:05,190 --> 00:25:10,750
คุณรู้ว่ามันคืออะไร
คุณแนะนำเหรอ? ผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไร?

232
00:25:18,670 --> 00:25:22,310
ฉันไม่มีความคิด เขาไม่ได้
ในมื้อเช้าของเช้านี้เช่นกัน

233
00:25:22,470 --> 00:25:25,070
เขามี
การดูแลตัวเองโคตรๆ -

234
00:25:25,230 --> 00:25:27,070
- แล้วเขาก็หยุดตามใจเขาเอง

235
00:25:27,230 --> 00:25:30,230
เราปล่อยให้เขาทำไม่ได้
กำหนดขีดจำกัด

236
00:25:30,390 --> 00:25:33,790
เราสองคนเรียกไปที่สภา
เมื่อวานไม่ปรากฏตัวด้วยซ้ำ

237
00:25:33,950 --> 00:25:36,910
สิ่งนี้กำลังแพร่กระจายเหมือนไฟป่า

238
00:25:37,070 --> 00:25:39,550
ถ้าวอน ชรันทซ์ไม่เข้ามาแทรกแซง
ด้วยถุงมือแข็ง -

239
00:25:39,710 --> 00:25:41,390
- ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง...

240
00:25:41,550 --> 00:25:44,310
ฉันรบกวนหรือเปล่า?

241
00:25:44,470 --> 00:25:48,230
- ฉันขัดจังหวะบางสิ่งที่สำคัญหรือไม่?
- ไม่

242
00:25:48,390 --> 00:25:52,910
อย่างที่ผมคิดว่าทุกคนคงทราบดี
หลังจากไม่กี่วันที่ผ่านมา -

243
00:25:53,070 --> 00:25:59,390
- เราจะบอกว่าเหตุการณ์? เราก็เช่นกัน
ขณะนี้มีชายคนหนึ่งขาดทีมว่ายน้ำ

244
00:25:59,550 --> 00:26:04,750
เอริก ปอนติเสนอตัวอย่างไม่เห็นแก่ตัว
เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งให้ตัวเองในช่วง DM -

245
00:26:04,910 --> 00:26:10,190
- ในรีเลย์
และเป็นการโต้แย้งเล็กน้อย -

246
00:26:10,350 --> 00:26:13,790
- ดังนั้นเขาก็ได้รับเช่นกัน
เข้ามาอยู่ในทีมว่ายน้ำ

247
00:26:13,950 --> 00:26:17,630
แล้วฉันแค่อยากจะตรวจสอบกับคุณ
ว่ามันไม่มีอุปสรรคอะไร?

248
00:26:18,790 --> 00:26:20,670
ไม่

249
00:26:20,830 --> 00:26:22,910
น่ารัก.

250
00:26:24,350 --> 00:26:28,870
- หยุด. เอาน่า เรากำลังขับรถอยู่
- ต่อไปเตรียมตัวให้พร้อม!

251
00:26:56,830 --> 00:27:01,950
น่ารัก! ทำได้ดีมาก ปอนติ! ทำได้ดีมาก!

252
00:27:02,110 --> 00:27:04,390
วันนี้คุณโชคดีจริงๆ ปอนติ

253
00:27:04,550 --> 00:27:08,830
มันจะเป็นนรกมาก
ยากกว่าเมื่อเทียบกับทั้งสี่คนที่เบิร์กแชมรา

254
00:27:08,990 --> 00:27:10,870
4.5 สี่เมตร.

255
00:27:11,030 --> 00:27:13,270
คุณสบายดีไหม?

256
00:27:16,910 --> 00:27:20,390
ปอนติ. กู๊ฟฟี่บอกว่า
ว่าคุณเกือบจะเสร็จแล้ว

257
00:27:20,550 --> 00:27:23,750
เมื่อคุณอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว
ฉันอยากเห็นคุณในการเดินทางของฉัน

258
00:27:30,030 --> 00:27:33,070
พ่อกับฉันจะออกไปข้างนอกอยู่แล้ว
และออกล่าสุดสัปดาห์นี้

259
00:27:33,230 --> 00:27:38,750
ซีจี ยินดีต้อนรับ.

260
00:27:39,750 --> 00:27:41,790
พวกเขาปฏิเสธที่จะให้ฉันลากพ่วง -

261
00:27:41,950 --> 00:27:44,510
- แต่มันใช้งานได้นานมาก
คุณไม่ดีเลย

262
00:27:44,670 --> 00:27:48,590
ฉันเสียใจเกี่ยวกับเรื่องนั้น
ที่เกิดขึ้น เขาเป็นยังไงบ้าง?

263
00:27:49,590 --> 00:27:51,790
เขาโทรมาเมื่อคืนนี้

264
00:27:51,950 --> 00:27:54,990
แต่ในครอบครัวของเรา เราไม่ถอย
สำหรับรอยฟกช้ำบางส่วน

265
00:27:56,190 --> 00:28:01,190
แล้วหญ้าล่ะ?
ชิงแชมป์เมื่อไหร่?

266
00:28:03,310 --> 00:28:07,630
ฉันจำได้ว่าตอนที่ไฟสว่างขึ้น
มันผ่านเวลาของฉันไปนานแล้ว -

267
00:28:07,790 --> 00:28:11,990
- แต่นั่นจะต้องขยายฤดูกาลออกไป
ภายในหลายสัปดาห์ใช่ไหม?

268
00:28:12,150 --> 00:28:14,830
บอกฉันว่าฉันจะช่วยคุณในเรื่องใด?

269
00:28:16,390 --> 00:28:18,750
ไม่มีอะไร. ในทางตรงกันข้าม
เมื่อถึงเวลาที่ยากลำบาก -

270
00:28:18,910 --> 00:28:22,870
- เป็นสิ่งสำคัญที่คุณจะต้องได้รับความช่วยเหลือ
โดยเราในฐานะกระดาน

271
00:28:23,870 --> 00:28:28,190
ฉันเข้าใจว่าคุณมีบางอย่าง
การตัดสินใจครั้งสำคัญที่จะทำในขณะนี้

272
00:28:31,150 --> 00:28:34,350
- ผมได้คุยกับดิบแล้ว...
- ขอให้เป็นวันที่ดี

273
00:28:35,390 --> 00:28:39,070
ฉันได้พูดคุยกับสภาแล้ว
เราได้ร่วมกันตัดสินใจ -

274
00:28:39,230 --> 00:28:45,430
- ปอนติต้องออกไป เรามองทะลุได้
นิ้วกับอะไรมากมาย

275
00:28:46,990 --> 00:28:48,990
แต่ความรุนแรง...

276
00:28:49,150 --> 00:28:53,190
เราต้องดำเนินการต่อต้านสิ่งที่
ส่วนที่เหลือของสังคมมองว่าเป็นอาชญากรรม

277
00:28:54,670 --> 00:28:57,870
มันเป็นเรื่องจริง ใช่ฉันเห็นด้วย

278
00:28:58,030 --> 00:29:02,670
ความรุนแรงจะต้องถูกปฏิเสธอย่างชัดเจน
จากฝั่งโรงเรียน

279
00:29:04,550 --> 00:29:07,270
คุณเข้าใจว่าสิ่งนี้กำลังมา
ส่งผลกระทบต่อลูกชายของคุณด้วย

280
00:29:07,430 --> 00:29:09,110
นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันรู้สึกโล่งใจมาก -

281
00:29:09,270 --> 00:29:12,910
- ว่ายังไม่มีเลย
ความรุนแรงที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

282
00:29:13,070 --> 00:29:15,550
ฉันได้ยินว่ามีข่าวลือ
ที่โรงเรียน -

283
00:29:15,710 --> 00:29:18,950
- ฉันก็เลยดีใจที่อ๊อตโต้
หันมาหาฉันก่อน

284
00:29:19,990 --> 00:29:23,630
ปัญหาของเราไม่ใช่โรงเรียนที่แท้จริง
พวกเขามีช่วงเวลาที่ยากลำบากในการปรับตัว-

285
00:29:23,790 --> 00:29:27,750
- ดังนั้นจึงไม่มีอะไรใหม่
ปัญหาของเราคือสภานักเรียน

286
00:29:27,910 --> 00:29:31,790
พวกเขาอ่อนแอเกินไปเหมือนไม่ทันเวลา
แสดงว่าขอบเขตอยู่ที่ไหน

287
00:29:35,150 --> 00:29:37,590
ฉันได้พูดคุยกับ
ส่วนที่เหลือของกระดาน -

288
00:29:37,750 --> 00:29:39,590
- ดังนั้นคุณไม่ต้องกังวล

289
00:29:39,750 --> 00:29:43,990
สิ่งที่คุณและฉันมาถึง
นี่จะเป็นเจตจำนงของโรงเรียนด้วย

290
00:29:45,430 --> 00:29:51,270
ฉันเห็น. คุณและฉันคืออะไร
จะมาถึงที่?

291
00:30:05,030 --> 00:30:08,510
ฉันมีการอภิปรายมากมาย
เกี่ยวกับคุณในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา

292
00:30:10,470 --> 00:30:17,350
เรามีประเพณีของเราดังที่คุณทราบ
อิทธิพลของนักเรียน ความมุ่งมั่นร่วมกัน

293
00:30:22,510 --> 00:30:25,950
คุณทำร้ายนักเรียนปีสี่

294
00:30:26,110 --> 00:30:28,670
มันเป็นเหตุผลสำหรับการปรับใช้ใหม่
โดยไม่คำนึงถึงอายุ

295
00:30:28,830 --> 00:30:32,510
สิ่งที่คุณได้ทำ
ตกอยู่ภายใต้กฎหมายอาญาทั่วไป

296
00:30:34,670 --> 00:30:38,110
ประเภทนี้เราไม่สามารถมีได้
ความไม่สงบในโรงเรียนแห่งนี้

297
00:30:38,270 --> 00:30:40,990
คุณเข้าใจฉันไหมเมื่อฉันพูดอย่างนั้น?

298
00:30:48,830 --> 00:30:54,510
แต่...เท่าที่ผมเข้าใจออตโต้ก็มี
หมวกเงินอธิบายให้โรงพยาบาลฟัง -

299
00:30:54,670 --> 00:31:01,630
- ว่าเขาประสบอุบัติเหตุจากการขี่รถ
ที่เขาขี่เข้าไปในกิ่งไม้

300
00:31:01,790 --> 00:31:05,950
และนั่นไม่มีเลยที่คุณและ
ฉันแค่พูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นจริง

301
00:31:07,030 --> 00:31:11,270
หากไม่มีการโจมตีเกิดขึ้น
ดังนั้นฉันจึงไม่สามารถดำเนินการกับมันได้เช่นกัน

302
00:31:12,910 --> 00:31:16,230
ฉันจะเตือนคุณ

303
00:31:19,190 --> 00:31:21,670
ขอให้โชคดีกับแชมป์

304
00:31:38,990 --> 00:31:43,990
ฉันเป็นห่วงคุณ
เมื่อฉันได้ยินว่าคุณโทรมา

305
00:31:46,430 --> 00:31:48,310
ฉันกลัว
ว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น

306
00:31:48,470 --> 00:31:52,630
ฉันรู้. ขอโทษ.
ฉันไม่ควรโทรมา

307
00:31:54,470 --> 00:31:58,470
ฉันไม่คิดว่าจะ
มันเป็นวันอะไร

308
00:31:58,630 --> 00:32:01,150
ฉันแค่อยากจะโทรหา ขอโทษ.

309
00:32:02,550 --> 00:32:04,550
คุณรู้อะไรไหม? ฉันคิดว่ามันคงจะดี -

310
00:32:04,710 --> 00:32:08,070
- ถ้าเราเอาแต่ใจ
พร้อมกับเสียงเรียกเข้าอยู่พักหนึ่ง

311
00:32:09,990 --> 00:32:11,390
เขาทำอะไรลงไป?

312
00:32:11,550 --> 00:32:15,710
ฉันต้องไป ฉันมีเรียน
เราไม่สามารถพูดคุยได้ในขณะนี้

313
00:32:16,830 --> 00:32:24,550
- แม่?
- ดูแลตัวเองด้วยนะ. ระวัง.

314
00:33:06,270 --> 00:33:08,470
มาร์จา.

315
00:33:28,230 --> 00:33:31,630
ฉันก็ต้องออกไปสูดอากาศบ้าง
ฉันเสียใจ. ฉันจะ...

316
00:33:31,790 --> 00:33:33,390
รอรอ

317
00:33:33,550 --> 00:33:37,430
ฉันได้ยินมาว่าคุณมาจาไม่ได้ทำ
อยากทำงานในห้องอาหารอีกต่อไป

318
00:33:38,990 --> 00:33:41,790
- นั่น...
- ฉันอยากจะพูดสองสิ่ง

319
00:33:41,950 --> 00:33:47,230
หนึ่งคือฉันรู้ว่าคุณรู้สึกอย่างไร

320
00:33:47,390 --> 00:33:51,270
คุณไม่ใช่คนแรก
ไม่รู้สึกถึงสิ่งที่คุณรู้สึก -

321
00:33:51,430 --> 00:33:53,510
- หรืออย่างที่ฉันแกล้งทำเป็น
ที่ฉันไม่เห็น

322
00:33:53,670 --> 00:33:56,030
ฉันคิดว่าคุณเข้าใจผิด

323
00:33:56,190 --> 00:34:00,910
ฉันยังเด็กอยู่ เราเห็นด้วย
คุณอยู่ในครัวหนึ่งหรือสองสัปดาห์

324
00:34:01,070 --> 00:34:05,150
แต่กฎก็คือกฎด้วยเหตุผล
และนั่นคืออีกสิ่งหนึ่ง

325
00:34:05,310 --> 00:34:09,910
มาร์จา นี่เป็นคำเตือน
ฉันไม่สามารถมีผู้หญิงได้ -

326
00:34:10,070 --> 00:34:15,590
- ผู้ที่มีความคิดอย่างอื่น
กว่าที่ทำงาน คุณมาจามีมั้ย?

327
00:34:19,470 --> 00:34:24,270
ไม่ ไม่ ฉันจะมาตอนนี้

328
00:34:39,510 --> 00:34:41,750
ใช่ ฉันสัญญา
ฉันได้ยินมาจากสปิกเกน

329
00:34:41,910 --> 00:34:44,790
และเขาก็ได้ยินมันแล้ว
จากน้องชายของเขาซึ่งอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3

330
00:34:44,950 --> 00:34:47,510
จริงเหรอ? ทั้งจากสภา.
หรือจากอาจารย์ใหญ่?

331
00:34:47,670 --> 00:34:50,510
ไม่ ฉันพูดอย่างนั้น
สิ่งต่างๆจะเปลี่ยนไป

332
00:34:50,670 --> 00:34:54,630
ตอนนั้นเกิดการแย่งชิงเลือดระหว่าง
โต๊ะตรงนั้น คุณสองคนหุบปาก!

333
00:34:54,790 --> 00:34:57,950
คุณเข้าใจสิ่งนั้นไหม? อึ!

334
00:35:12,830 --> 00:35:16,070
เลื่อนออกไป. วางลง.

335
00:35:17,510 --> 00:35:19,390
- หยุดนะ!
- ปอนติ! ปอนติ!

336
00:35:19,550 --> 00:35:22,790
- หยุดฉันพูด!
- ปอนติ! ปอนติ!

337
00:35:22,950 --> 00:35:27,350
เพียงแค่รอ! คุณจะรู้ว่าอะไรกำลังรออยู่

338
00:35:27,510 --> 00:35:30,830
- ใช่คุณรับมันเอง
- ปอนติ! ปอนติ!

339
00:35:30,990 --> 00:35:34,030
หุบปาก! วางมันลง!

340
00:35:34,190 --> 00:35:37,990
ทำตามที่ฉันพูด เงียบ!

341
00:35:38,150 --> 00:35:43,470
- มิลตัน.
- ปอนติ...

342
00:35:59,910 --> 00:36:05,550
ในนามของพระเยซูไปที่โต๊ะที่เราไป
อวยพรพระเจ้า อาหารที่เราได้รับ

343
00:36:05,710 --> 00:36:11,030
และแขวนด้วยมืออันอ่อนโยนของคุณอย่างสง่างาม
บ้านและปิตุภูมิของเรา สาธุ

344
00:36:38,670 --> 00:36:43,350
ระหว่างที่เรา...รออาหาร...

345
00:36:45,430 --> 00:36:50,710
มันตกลงไปมากแล้ว
บอกเราเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงบางอย่างในสภา

346
00:36:50,870 --> 00:36:55,950
Bernhard von Schrantz ตัดสินใจแล้ว
ที่จะออกจากตำแหน่งเป็นประธาน -

347
00:36:56,110 --> 00:37:00,990
- มีผลทันที เราขอขอบคุณ
เขาสำหรับงานที่ทำได้ดี

348
00:37:12,230 --> 00:37:16,590
ฉันถูกขอให้เอา
บทบาทนั้นและฉันยอมรับแล้ว

349
00:37:16,750 --> 00:37:18,630
ฉันตายแล้ว ปิแอร์

350
00:37:18,790 --> 00:37:23,310
โดยมาตรการแรกที่สภาได้มี
ภายใต้การนำของฉันตัดสินใจ -

351
00:37:23,470 --> 00:37:30,670
- ว่าประเพณีของโรงเรียนควร...
จงเข้มแข็งขึ้นและมาก่อน

352
00:37:33,790 --> 00:37:36,950
สิ่งที่ไม่อาจยอมรับได้:

353
00:37:38,430 --> 00:37:43,030
ภาษาเลอะเทอะ การไม่เชื่อฟัง...

354
00:37:48,510 --> 00:37:50,470
...และความรุนแรง

355
00:37:51,830 --> 00:37:57,950
เราจะไม่มาไม่ว่ากรณีใดๆ
ดูระหว่างนิ้ว -

356
00:37:58,110 --> 00:38:01,350
- สำหรับนักเรียนที่แจ้ง
ถึงพฤติกรรมแบบนั้น

357
00:38:08,550 --> 00:38:11,990
คุณ... มิลตัน

358
00:38:15,590 --> 00:38:21,830
คุณช่วยใจดีได้ไหม
และส่งน้ำส้มสายชูมาให้ฉันหน่อยได้ไหม?

359
00:38:33,710 --> 00:38:35,910
ยืนขึ้น.

360
00:39:00,590 --> 00:39:03,750
มาเร็ว.

361
00:39:13,230 --> 00:39:20,110
จริงๆแล้วมันเกิดขึ้นได้อย่างไร?
กับอันนั้น...

362
00:39:20,270 --> 00:39:23,110
...บุหรี่ Tanguy?

363
00:39:25,350 --> 00:39:31,630
อันที่อยู่ในห้องของคุณ เราจะมาไหม?
ไปที่ด้านล่างของมันเหรอ? ฮะ?

364
00:39:33,350 --> 00:39:36,110
เราให้ปอนติวันเสาร์ - อาทิตย์ -

365
00:39:36,270 --> 00:39:42,110
-แต่ถ้าฉันจำทุกอย่างถูกต้อง
แล้วคุณก็อ้างว่ามันเป็นของคุณ

366
00:39:44,590 --> 00:39:47,550
มันรู้สึกไม่ปะติดปะต่อนิดหน่อย
ขวา?

367
00:39:51,590 --> 00:39:56,950
เพื่อให้คนอื่นรับโทษแทน
สิ่งที่คุณได้ทำด้วยตัวเอง

368
00:40:00,110 --> 00:40:02,470
เราจะจัดเรียงสิ่งนั้นตอนนี้

369
00:40:21,430 --> 00:40:25,110
คุณ...ได้เห็นวิธีการทำแล้ว
ใช่มั้ย?

370
00:40:25,270 --> 00:40:29,270
มีปลายแหลมอยู่ตรงกลางเป็นต้น
คุณสะบัดอันนั้นด้วยเหรอ

371
00:40:32,470 --> 00:40:34,910
หากคุณไม่แน่ใจ
แล้วฉันจะแสดงให้คุณดู

372
00:40:35,070 --> 00:40:36,830
ไม่

373
00:40:47,750 --> 00:40:49,510
ไปข้างหน้า.

374
00:41:00,310 --> 00:41:02,870
คุณนั่งลง!

375
00:41:03,030 --> 00:41:06,310
และคุณพาเพื่อนร่วมโต๊ะสองคน
และนำ Tanguy มาให้น้องสาว

376
00:41:06,470 --> 00:41:10,710
มีอะไรผิดปกติกับคุณ? ฮะ?

377
00:41:10,870 --> 00:41:13,750
คุณต้องการที่จะฆ่าเขา?

378
00:41:14,990 --> 00:41:18,270
คุณจะผ่านกะโหลกศีรษะของเขาหรือไม่?

379
00:41:24,270 --> 00:41:28,630
คุณสบายดีไหม ปิแอร์?
มาเร็ว. เราไปหาพี่สาว

380
00:41:38,910 --> 00:41:42,030
ตอนนี้เรากินแล้ว ปอนติ

381
00:41:56,390 --> 00:41:59,670
ทุกสิ่งที่เราทำย่อมมีผลตามมา

382
00:41:59,830 --> 00:42:05,190
สำหรับทุกการตัดสินใจที่เราทำ
ใครบางคนจะกลายเป็นเหยื่อของเรา

383
00:42:05,350 --> 00:42:10,550
และบางทีเราก็ต้องเลือกเสมอว่า
ไม่ว่าจะทำร้ายคนอื่น -

384
00:42:10,710 --> 00:42:15,950
- หรือทำร้ายตัวเอง
บางทีมันอาจจะง่ายขนาดนั้น

385
00:42:16,110 --> 00:42:21,910
บางทีเราก็ติดอยู่ บางทีเราอาจทำ
ทางเลือกเดียวกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า -

386
00:42:22,070 --> 00:42:25,190
- เพราะเราทำไม่ได้
อย่างอื่น

387
00:43:12,030 --> 00:43:15,630
บางทีคุณอาจจะพูดถูก

388
00:43:15,790 --> 00:43:18,150
บางทีเราอาจไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

389
00:43:31,510 --> 00:43:35,670
และบางทีนั่นคือสิ่งที่มันเป็น
ความแตกต่างระหว่างคุณและฉัน

390
00:43:36,790 --> 00:43:41,310
ที่ฉันไม่เคยทำได้
มีมนุษย์อีกคนได้รับบาดเจ็บ

391
00:43:57,950 --> 00:44:01,230
ข้อความ: ปาโบล ดิแอซ เบอร์นัล
อิยูโนะ